ଵିଦା ଦେଵା ଅଘାନାମାଦିତ୍ଯାସୋ ଅପାକୃତିମ୍ । ପକ୍ଷା ଵଯୋ ଯଥୋପରି ଵ୍ଯସ୍ମେ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଆମର ଦୋଷ ଜାଣ, ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଏହି ଅପରାଧକୁ ଦୂର କର। ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ଡେଙ୍କା ଦେଇ ଉପରେ ରଖନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଵ୍ଯସ୍ମେ ଅଧି ଶର୍ମ ତତ୍ପକ୍ଷା ଵଯୋ ନ ଯନ୍ତନ । ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଶ୍ଵଵେଦସୋ ଵରୂଥ୍ଯା ମନାମହେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ତୁମେ ଆମ ଉପରେ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ବିସ୍ତାର କର, ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ଡେଙ୍କା ଦେଇ ଉଡନ୍ତି। ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଓ ସବୁକିଛି ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଚାହୁଁଛୁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯସ୍ମା ଅରାସତ କ୍ଷଯଂ ଜୀଵାତୁଂ ଚ ପ୍ରଚେତସଃ । ମନୋର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଘେଦିମ ଆଦିତ୍ଯା ରାଯ ଈଶତେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯାହାଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ଘର ଓ ଜୀବନ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ମନର ମାଲିକ। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଧନର ମାଲିକ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ପରି ଣୋ ଵୃଣଜନ୍ନଘା ଦୁର୍ଗାଣି ରଥ୍ଯୋ ଯଥା । ସ୍ଯାମେଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମଣ୍ଯାଦିତ୍ଯାନାମୁତାଵସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ରଥଚାଳକ, ଆମଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁନ୍ ଓ କଷ୍ଟକୁ ଦୂରେ ଚାଲା, ଯେପରି ରଥକୁ ଚଲାଯାଏ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ରୁହିବାକୁ ପାରିବା—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ପରିହ୍ଵୃତେଦନା ଜନୋ ଯୁଷ୍ମାଦତ୍ତସ୍ଯ ଵାଯତି । ଦେଵା ଅଦଭ୍ରମାଶ ଵୋ ଯମାଦିତ୍ଯା ଅହେତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯେମାନେ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରୁଛ, ତୁମର ଦାନରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ। ଏହି କୃପା ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଦେଇଛ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ନ ତଂ ତିଗ୍ମଂ ଚନ ତ୍ଯଜୋ ନ ଦ୍ରାସଦଭି ତଂ ଗୁରୁ । ଯସ୍ମା ଉ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଅରାଧ୍ଵମନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯାହାକୁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛ, ସେଠାରେ କୌଣସି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର, ଆଘାତ କିମ୍ବା ଭାରୀ କିଛି କ୍ଷତି କରିପାରିବ ନାହିଁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯୁଷ୍ମେ ଦେଵା ଅପି ଷ୍ମସି ଯୁଧ୍ଯନ୍ତ ଇଵ ଵର୍ମସୁ । ଯୂଯଂ ମହୋ ନ ଏନସୋ ଯୂଯମର୍ଭାଦୁରୁଷ୍ଯତାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ତୁମେ ସହିତ ରହିଲେ ଯେପରି ଗାତି ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛୁ। ତୁମେ ବଡ଼ ଥିଲେ ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର, ଶିଶୁକୁ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ କର—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଅଦିତିର୍ନ ଉରୁଷ୍ଯତ୍ଵଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ । ମାତା ମିତ୍ରସ୍ଯ ରେଵତୋଽର୍ଯମ୍ଣୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଅଦିତି ମାଆ ଯେପରି ଛାତି ମେଳାଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ ମିତ୍ରଙ୍କ ମାଆ, ଆର୍ୟମାନ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଦ୍ଦେଵାଃ ଶର୍ମ ଶରଣଂ ଯଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦନାତୁରମ୍ । ତ୍ରିଧାତୁ ଯଦ୍ଵରୂଥ୍ଯଂ ତଦସ୍ମାସୁ ଵି ଯନ୍ତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶ୍ରୟ, ଶରଣ, ଭଲ କିଛି, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି, ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ରଖିଛ, ସେସବୁ ଆମ ପାଇଁ ଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଆଦିତ୍ଯା ଅଵ ହି ଖ୍ଯତାଧି କୂଲାଦିଵ ସ୍ପଶଃ । ସୁତୀର୍ଥମର୍ଵତୋ ଯଥାନୁ ନୋ ନେଷଥା ସୁଗମନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତଟରୁ ଦେଖିବାକୁ ଯେପରି ଜଣେ ମାନ୍ୟା ହୁଏ, ନଦୀ ପାର କରାଇବା ମାନ୍ୟା ଯେପରି ହସ୍ତୀମାନେ ଚାଲାଏ, ସେପରି ଆମକୁ ସୁବିଧାଜନକ ମାର୍ଗରେ ନେଇଯାଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ନେହ ଭଦ୍ରଂ ରକ୍ଷସ୍ଵିନେ ନାଵଯୈ ନୋପଯା ଉତ । ଗଵେ ଚ ଭଦ୍ରଂ ଧେନଵେ ଵୀରାଯ ଚ ଶ୍ରଵସ୍ଯତେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଏଠାରେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତ୍ରକାରୀ ପାଇଁ କେବେ ଭଲ କିଛି ମିଳେ ନାହିଁ, ଆସିବା କିମ୍ବା ଯିବା କେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଗାଈ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଓ ବୀର ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଭଲ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଦାଵିର୍ଯଦପୀଚ୍ଯଂ ଦେଵାସୋ ଅସ୍ତି ଦୁଷ୍କୃତମ୍ । ତ୍ରିତେ ତଦ୍ଵିଶ୍ଵମାପ୍ତ୍ଯ ଆରେ ଅସ୍ମଦ୍ଦଧାତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁ ଖୋଲା କିମ୍ବା ଲୁଚିଥିବା ଖରାପ କାମ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ସେସବୁକୁ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦୂରେ ଦେଇଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଚ୍ଚ ଗୋଷୁ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଯଚ୍ଚାସ୍ମେ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ତ୍ରିତାଯ ତଦ୍ଵିଭାଵର୍ଯାପ୍ତ୍ଯାଯ ପରା ଵହାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଅଛି, କିମ୍ବା ଦିବସ୍ୱର ଝିଅ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି, ସେସବୁକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦୂରେ ନେଇଯାଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ନିଷ୍କଂ ଵା ଘା କୃଣଵତେ ସ୍ରଜଂ ଵା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ତ୍ରିତେ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସର୍ଵମାପ୍ତ୍ଯେ ପରି ଦଦ୍ମସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦିବସ୍ୱର ଝିଅ, ନିଷ୍କ କିମ୍ବା ମାଳା ଯେଉଁଠି ଥାଉ, ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ସମସ୍ତକୁ ଆମେ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦେଇଦେଉଛୁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ତଦନ୍ନାଯ ତଦପସେ ତଂ ଭାଗମୁପସେଦୁଷେ । ତ୍ରିତାଯ ଚ ଦ୍ଵିତାଯ ଚୋଷୋ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଵହାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଖାଦ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଆବଶ୍ୟକ ଭାଗ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ପାଇଁ—ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଅପକାରକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଏହି ଭଲ ଉପକାର ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯଥା କଲାଂ ଯଥା ଶଫଂ ଯଥ ଋଣଂ ସଂନଯାମସି ।* ଏଵା ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସର୍ଵମାପ୍ତ୍ଯେ ସଂ ନଯାମସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯେପରି ଆମେ ଏକ ଅଂଶକୁ, ଏକ ଚରଣକୁ କିମ୍ବା ଋଣକୁ ପୃଥକ କରିଦେଉଛୁ, ସେପରି ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଆମେ ଦୂରେ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଏହି ଉପକାର ଆମକୁ ଅପକାରରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଅଜୈଷ୍ମାଦ୍ଯାସନାମ ଚାଭୂମାନାଗସୋ ଵଯମ୍ । ଉଷୋ ଯସ୍ମାଦ୍ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାଦଭୈଷ୍ମାପ ତଦୁଚ୍ଛତ୍ଵନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଆମେ ଜିତିଛୁ, ବସିଛୁ, ଦୋଷରହିତ ହେଇଛୁ; ହେ ଉଷା, ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ଆମେ ଡରୁଥିଲୁ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର; ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଅପକାର ଦୂରେ ଯାଉ।
ସ୍ଵାଦୋରଭକ୍ଷି ଵଯସଃ ସୁମେଧାଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଵରିଵୋଵିତ୍ତରସ୍ଯ । ଵିଶ୍ଵେ ଯଂ ଦେଵା ଉତ ମର୍ତ୍ଯାସୋ ମଧୁ ବ୍ରୁଵନ୍ତୋ ଅଭି ସଂଚରନ୍ତି
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସ୍ୱାଧୀନ ଲୋକ ଜୀବନର ମଧୁରତା ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧିର ପଥ ଜାଣିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମଣିଷ, ମଧୁରତାର କଥା କହି, ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଆସନ୍ତି।
ଅନ୍ତଶ୍ଚ ପ୍ରାଗା ଅଦିତିର୍ଭଵାସ୍ଯଵଯାତା ହରସୋ ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣଃ ଶ୍ରୌଷ୍ଟୀଵ ଧୁରମନୁ ରାଯ ଋଧ୍ଯାଃ
ତୁମ ଭିତରେ, ହେ ସୋମ, ଅଦିତି ଅଛନ୍ତି, ସେ ଅସୀମ ଓ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ଗ୍ରହଣ କରି, ତୁମେ ଦୂତ ଭଳି ଆମ ପାଖକୁ ଧନ ଆଣ।
ଅପାମ ସୋମମମୃତା ଅଭୂମାଗନ୍ମ ଜ୍ଯୋତିରଵିଦାମ ଦେଵାନ୍ । କିଂ ନୂନମସ୍ମାନ୍କୃଣଵଦରାତିଃ କିମୁ ଧୂର୍ତିରମୃତ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ
ସୋମ ପିଇ ଆମେ ଅମର ହୋଇଛୁ, ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ, ଦେବତାମାନେ ମିଳିଛନ୍ତି; ଏବେ ଆମକୁ କ'ଣ ଶତ୍ରୁତା କରିପାରିବ? ହେ ଅମର, ଏହି ମଣିଷର ଦ୍ୱେଷ କ'ଣ କରିପାରିବ?
ଶଂ ନୋ ଭଵ ହୃଦ ଆ ପୀତ ଇନ୍ଦୋ ପିତେଵ ସୋମ ସୂନଵେ ସୁଶେଵଃ । ସଖେଵ ସଖ୍ଯ ଉରୁଶଂସ ଧୀରଃ ପ୍ର ଣ ଆଯୁର୍ଜୀଵସେ ସୋମ ତାରୀଃ
ହେ ସୋମ, ଆମେ ପିଇଲେ ହୃଦୟରୁ ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ; ବାପା ଯେପରି ପୁଅ ପ୍ରତି ଦୟା କରେ, ସେପରି ଆମପ୍ରତି ଭଲ ହେଉ; ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବନ୍ଧୁ ଭଳି, ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ।
ଇମେ ମା ପୀତା ଯଶସ ଉରୁଷ୍ଯଵୋ ରଥଂ ନ ଗାଵଃ ସମନାହ ପର୍ଵସୁ । ତେ ମା ରକ୍ଷନ୍ତୁ ଵିସ୍ରସଶ୍ଚରିତ୍ରାଦୁତ ମା ସ୍ରାମାଦ୍ଯଵଯନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ
ଏହି ମୋ ପାନକାରୀମାନେ, ଯଶସ୍ବୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଟାଣେ, ସେପରି ମୋତେ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସୋମର ଫୋଟା ମୋତେ କ୍ଲାନ୍ତିରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ନ ମା ମଥିତଂ ସଂ ଦିଦୀପଃ ପ୍ର ଚକ୍ଷଯ କୃଣୁହି ଵସ୍ଯସୋ ନଃ । ଅଥା ହି ତେ ମଦ ଆ ସୋମ ମନ୍ଯେ ରେଵାଁ ଇଵ ପ୍ର ଚରା ପୁଷ୍ଟିମଚ୍ଛ
ଅଗ୍ନି ପରି ଆଲୋକିତ ହେଉ, ମୋ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଅ; ଆମର ସମ୍ପଦ କମିଯିଓନାହିଁ; ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ହେ ସୋମ, ସମୃଦ୍ଧି ପରି ଲାଗେ—ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼।
ଇଷିରେଣ ତେ ମନସା ସୁତସ୍ଯ ଭକ୍ଷୀମହି ପିତ୍ର୍ଯସ୍ଯେଵ ରାଯଃ । ସୋମ ରାଜନ୍ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରୀରହାନୀଵ ସୂର୍ଯୋ ଵାସରାଣି
ଆମେ ଉତ୍ସାହର ସହିତ ତୁମର ପିସା ରସ ସେବନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଧନ ପରି; ହେ ସୋମ, ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଦିନକୁ ନେଇଯାଏ, ସେପରି ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ।
ସୋମ ରାଜନ୍ମୃଳଯା ନଃ ସ୍ଵସ୍ତି ତଵ ସ୍ମସି ଵ୍ରତ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଧି । ଅଲର୍ତି ଦକ୍ଷ ଉତ ମନ୍ଯୁରିନ୍ଦୋ ମା ନୋ ଅର୍ଯୋ ଅନୁକାମଂ ପରା ଦାଃ
ହେ ସୋମ, ରାଜା, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ; ଆମେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନୁଛୁ—ଏହା ଜାଣ; ଦକ୍ଷତା ଓ ଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନାହିଁ; ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛାମତେ ଦୂରେ ନେଯିଅନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ ହି ନସ୍ତନ୍ଵଃ ସୋମ ଗୋପା ଗାତ୍ରେଗାତ୍ରେ ନିଷସତ୍ଥା ନୃଚକ୍ଷାଃ । ଯତ୍ତେ ଵଯଂ ପ୍ରମିନାମ ଵ୍ରତାନି ସ ନୋ ମୃଳ ସୁଷଖା ଦେଵ ଵସ୍ଯଃ
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ଆମ ଶରୀରର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ବସିଛ; ସବୁ ଦେଖୁଛ; ଯଦି ଆମେ ତୁମର ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିଛୁ, ଭଲ ବନ୍ଧୁ ଭଳି, ଦୟା କର, ହେ ଦେବତା, ଆମ ଭଲ ପାଇଁ।
ଋଦୂଦରେଣ ସଖ୍ଯା ସଚେଯ ଯୋ ମା ନ ରିଷ୍ଯେଦ୍ଧର୍ଯଶ୍ଵ ପୀତଃ । ଅଯଂ ଯଃ ସୋମୋ ନ୍ଯଧାଯ୍ଯସ୍ମେ ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରତିରମେମ୍ଯାଯୁଃ
ଉଦାର ହୃଦୟରେ ଆମେ ସେଠି ସେଇ ଲୋକଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ, ହେ ହରିତବର୍ଣ୍ଣ, ପିଇଲେ ମୋତେ କ୍ଷତି କରିବେନାହିଁ; ଏହି ସୋମ ଯାହା ଆମ ପାଇଁ ପିତାଯାଇଛି, ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ସେ ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅପ ତ୍ଯା ଅସ୍ଥୁରନିରା ଅମୀଵା ନିରତ୍ରସନ୍ତମିଷୀଚୀରଭୈଷୁଃ । ଆ ସୋମୋ ଅସ୍ମାଁ ଅରୁହଦ୍ଵିହାଯା ଅଗନ୍ମ ଯତ୍ର ପ୍ରତିରନ୍ତ ଆଯୁଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ରୋଗ ଦୂରେ ପଳାଉ; ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସ; ଆମେ ସେଠି ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆୟୁଷ୍ୟ ପୁନଃ ମିଳେ।
ଯୋ ନ ଇନ୍ଦୁଃ ପିତରୋ ହୃତ୍ସୁ ପୀତୋଽମର୍ତ୍ଯୋ ମର୍ତ୍ଯାଁ ଆଵିଵେଶ । ତସ୍ମୈ ସୋମାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ ମୃଳୀକେ ଅସ୍ଯ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ
ଯେ ସୋମ ଫୋଟା, ଆମ ପିତୃମାନେ ହୃଦୟରେ ପିଇଥିଲେ, ଅମର ମଣିଷମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ସେହି ସୋମ ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ—ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ରୁହୁ।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ପିତୃଭିଃ ସଂଵିଦାନୋଽନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ତତନ୍ଥ । ତସ୍ମୈ ତ ଇନ୍ଦୋ ହଵିଷା ଵିଧେମ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଦିନ ଓ ମାଟିକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ସେହି ଇନ୍ଦୁ ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ—ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେବା।