ଆ ନୋ ଵାଯୋ ମହେ ତନେ ଯାହି ମଖାଯ ପାଜସେ । ଵଯଂ ହି ତେ ଚକୃମା ଭୂରି ଦାଵନେ ସଦ୍ଯଶ୍ଚିନ୍ମହି ଦାଵନେ
ବାୟୁ, ଆମ ବଡ଼ ପରିବାର ପାଇଁ, ଉତ୍ସବ ଓ ମହିମା ପାଇଁ ଆସ। ଆମେ ତୁମକୁ ବହୁତ ଦାନ ଦେଇଛୁ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଉଛୁ।
ଯୋ ଅଶ୍ଵେଭିର୍ଵହତେ ଵସ୍ତ ଉସ୍ରାସ୍ତ୍ରିଃ ସପ୍ତ ସପ୍ତତୀନାମ୍ । ଏଭିଃ ସୋମେଭିଃ ସୋମସୁଦ୍ଭିଃ ସୋମପା ଦାନାଯ ଶୁକ୍ରପୂତପାଃ
ଯେ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧନ ବଢ଼ାନ୍ତି, ତିନିଥର ସାତ ଉଷା ନେଇ, ଏହି ସୋମ ରସ, ଚାପି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା, ଦାନ ପାଇଁ, ଶୁଭ୍ର ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସୋମପାନ କରନ୍ତି।
ଯୋ ମ ଇମଂ ଚିଦୁ ତ୍ମନାମନ୍ଦଚ୍ଚିତ୍ରଂ ଦାଵନେ । ଅରଟ୍ଵେ ଅକ୍ଷେ ନହୁଷେ ସୁକୃତ୍ଵନି ସୁକୃତ୍ତରାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ
ଯିଏ ନିଜେ ଏହି ଚମତ୍କାର ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ନହୁଷଙ୍କ ପାଇଁ, ଭଲ କାମ ପାଇଁ, ଆଉ ଭଲ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ।
ଉଚଥ୍ଯେ ଵପୁଷି ଯଃ ସ୍ଵରାଳୁତ ଵାଯୋ ଘୃତସ୍ନାଃ । ଅଶ୍ଵେଷିତଂ ରଜେଷିତଂ ଶୁନେଷିତଂ ପ୍ରାଜ୍ମ ତଦିଦଂ ନୁ ତତ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଷ୍ଲୋକରେ, ବାୟୁ, ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଘୃତ ଲେପିତ; ଘୋଡ଼ା, ରଥ, କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ, ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ତାହା।
ଅଧ ପ୍ରିଯମିଷିରାଯ ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରାସନମ୍ । ଅଶ୍ଵାନାମିନ୍ନ ଵୃଷ୍ଣାମ୍
ତାପରେ, ପ୍ରିୟ ଓ ଦାନଶୀଳ ପାଇଁ, ଷାଠି ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଓ ବଳିଅଘୋଡ଼ାର ଆସନ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଗାଵୋ ନ ଯୂଥମୁପ ଯନ୍ତି ଵଧ୍ରଯ ଉପ ମା ଯନ୍ତି ଵଧ୍ରଯଃ
ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଝୁଣିକୁ ଯାନ୍ତି, ସେପରି ବନ୍ଧ୍ୟାମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ବନ୍ଧ୍ୟାମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଧ ଯଚ୍ଚାରଥେ ଗଣେ ଶତମୁଷ୍ଟ୍ରାଁ ଅଚିକ୍ରଦତ୍ । ଅଧ ଶ୍ଵିତ୍ନେଷୁ ଵିଂଶତିଂ ଶତା
ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ସଭାରେ ଶତଟି ଉଠକା ଥିବା ଲୋକଟି ଚିତ୍କାର କଲେ, ସେତେବେଳେ ଧଳା ଘୋଡାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ ଶତ ଘୋଡା ଥିଲେ।
ଶତଂ ଦାସେ ବଲ୍ବୂଥେ ଵିପ୍ରସ୍ତରୁକ୍ଷ ଆ ଦଦେ । ତେ ତେ ଵାଯଵିମେ ଜନା ମଦନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରଗୋପା ମଦନ୍ତି ଦେଵଗୋପାଃ
ବଲ୍ବୂଥ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତଟି ଦାସକୁ ବିପ୍ରସ୍ତରୁକ୍ଷ ଦାନ କଲେ। ଏହି ଲୋକମାନେ, ହେ ବାୟୁ, ତୁମେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ।
ଅଧ ସ୍ଯା ଯୋଷଣା ମହୀ ପ୍ରତୀଚୀ ଵଶମଶ୍ଵ୍ଯମ୍ । ଅଧିରୁକ୍ମା ଵି ନୀଯତେ
ତାପରେ, ଏକ ବଡ଼ ଏବଂ ମହାନ ଜନନୀ ସିଧା ସମ୍ମୁଖରେ ଥିଏ, ଘୋଡାମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନେଇଥାଏ; ସେ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ନିଆଯାଉଛି।
ମହି ଵୋ ମହତାମଵୋ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଦାଶୁଷେ । ଯମାଦିତ୍ଯା ଅଭି ଦ୍ରୁହୋ ରକ୍ଷଥା ନେମଘଂ ନଶଦନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ ବଡ଼। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରି ଆମ ଘରେ କେବେ ଅପଶକୁନ୍ ନ ଆସୁ, ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଵିଦା ଦେଵା ଅଘାନାମାଦିତ୍ଯାସୋ ଅପାକୃତିମ୍ । ପକ୍ଷା ଵଯୋ ଯଥୋପରି ଵ୍ଯସ୍ମେ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଆମର ଦୋଷ ଜାଣ, ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଏହି ଅପରାଧକୁ ଦୂର କର। ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ଡେଙ୍କା ଦେଇ ଉପରେ ରଖନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଵ୍ଯସ୍ମେ ଅଧି ଶର୍ମ ତତ୍ପକ୍ଷା ଵଯୋ ନ ଯନ୍ତନ । ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଶ୍ଵଵେଦସୋ ଵରୂଥ୍ଯା ମନାମହେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ତୁମେ ଆମ ଉପରେ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ବିସ୍ତାର କର, ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ଡେଙ୍କା ଦେଇ ଉଡନ୍ତି। ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଓ ସବୁକିଛି ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଚାହୁଁଛୁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯସ୍ମା ଅରାସତ କ୍ଷଯଂ ଜୀଵାତୁଂ ଚ ପ୍ରଚେତସଃ । ମନୋର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଘେଦିମ ଆଦିତ୍ଯା ରାଯ ଈଶତେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯାହାଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ଘର ଓ ଜୀବନ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ମନର ମାଲିକ। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଧନର ମାଲିକ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ପରି ଣୋ ଵୃଣଜନ୍ନଘା ଦୁର୍ଗାଣି ରଥ୍ଯୋ ଯଥା । ସ୍ଯାମେଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମଣ୍ଯାଦିତ୍ଯାନାମୁତାଵସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ରଥଚାଳକ, ଆମଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁନ୍ ଓ କଷ୍ଟକୁ ଦୂରେ ଚାଲା, ଯେପରି ରଥକୁ ଚଲାଯାଏ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ରୁହିବାକୁ ପାରିବା—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ପରିହ୍ଵୃତେଦନା ଜନୋ ଯୁଷ୍ମାଦତ୍ତସ୍ଯ ଵାଯତି । ଦେଵା ଅଦଭ୍ରମାଶ ଵୋ ଯମାଦିତ୍ଯା ଅହେତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯେମାନେ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରୁଛ, ତୁମର ଦାନରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ। ଏହି କୃପା ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଦେଇଛ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ନ ତଂ ତିଗ୍ମଂ ଚନ ତ୍ଯଜୋ ନ ଦ୍ରାସଦଭି ତଂ ଗୁରୁ । ଯସ୍ମା ଉ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଅରାଧ୍ଵମନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯାହାକୁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛ, ସେଠାରେ କୌଣସି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର, ଆଘାତ କିମ୍ବା ଭାରୀ କିଛି କ୍ଷତି କରିପାରିବ ନାହିଁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯୁଷ୍ମେ ଦେଵା ଅପି ଷ୍ମସି ଯୁଧ୍ଯନ୍ତ ଇଵ ଵର୍ମସୁ । ଯୂଯଂ ମହୋ ନ ଏନସୋ ଯୂଯମର୍ଭାଦୁରୁଷ୍ଯତାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ତୁମେ ସହିତ ରହିଲେ ଯେପରି ଗାତି ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛୁ। ତୁମେ ବଡ଼ ଥିଲେ ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର, ଶିଶୁକୁ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ କର—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଅଦିତିର୍ନ ଉରୁଷ୍ଯତ୍ଵଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ । ମାତା ମିତ୍ରସ୍ଯ ରେଵତୋଽର୍ଯମ୍ଣୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଅଦିତି ମାଆ ଯେପରି ଛାତି ମେଳାଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ ମିତ୍ରଙ୍କ ମାଆ, ଆର୍ୟମାନ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଦ୍ଦେଵାଃ ଶର୍ମ ଶରଣଂ ଯଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦନାତୁରମ୍ । ତ୍ରିଧାତୁ ଯଦ୍ଵରୂଥ୍ଯଂ ତଦସ୍ମାସୁ ଵି ଯନ୍ତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶ୍ରୟ, ଶରଣ, ଭଲ କିଛି, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି, ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ରଖିଛ, ସେସବୁ ଆମ ପାଇଁ ଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଆଦିତ୍ଯା ଅଵ ହି ଖ୍ଯତାଧି କୂଲାଦିଵ ସ୍ପଶଃ । ସୁତୀର୍ଥମର୍ଵତୋ ଯଥାନୁ ନୋ ନେଷଥା ସୁଗମନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତଟରୁ ଦେଖିବାକୁ ଯେପରି ଜଣେ ମାନ୍ୟା ହୁଏ, ନଦୀ ପାର କରାଇବା ମାନ୍ୟା ଯେପରି ହସ୍ତୀମାନେ ଚାଲାଏ, ସେପରି ଆମକୁ ସୁବିଧାଜନକ ମାର୍ଗରେ ନେଇଯାଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ନେହ ଭଦ୍ରଂ ରକ୍ଷସ୍ଵିନେ ନାଵଯୈ ନୋପଯା ଉତ । ଗଵେ ଚ ଭଦ୍ରଂ ଧେନଵେ ଵୀରାଯ ଚ ଶ୍ରଵସ୍ଯତେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଏଠାରେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତ୍ରକାରୀ ପାଇଁ କେବେ ଭଲ କିଛି ମିଳେ ନାହିଁ, ଆସିବା କିମ୍ବା ଯିବା କେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଗାଈ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଓ ବୀର ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଭଲ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଦାଵିର୍ଯଦପୀଚ୍ଯଂ ଦେଵାସୋ ଅସ୍ତି ଦୁଷ୍କୃତମ୍ । ତ୍ରିତେ ତଦ୍ଵିଶ୍ଵମାପ୍ତ୍ଯ ଆରେ ଅସ୍ମଦ୍ଦଧାତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁ ଖୋଲା କିମ୍ବା ଲୁଚିଥିବା ଖରାପ କାମ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ସେସବୁକୁ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦୂରେ ଦେଇଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଚ୍ଚ ଗୋଷୁ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଯଚ୍ଚାସ୍ମେ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ତ୍ରିତାଯ ତଦ୍ଵିଭାଵର୍ଯାପ୍ତ୍ଯାଯ ପରା ଵହାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଅଛି, କିମ୍ବା ଦିବସ୍ୱର ଝିଅ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି, ସେସବୁକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦୂରେ ନେଇଯାଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ନିଷ୍କଂ ଵା ଘା କୃଣଵତେ ସ୍ରଜଂ ଵା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ତ୍ରିତେ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସର୍ଵମାପ୍ତ୍ଯେ ପରି ଦଦ୍ମସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦିବସ୍ୱର ଝିଅ, ନିଷ୍କ କିମ୍ବା ମାଳା ଯେଉଁଠି ଥାଉ, ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ସମସ୍ତକୁ ଆମେ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦେଇଦେଉଛୁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ତଦନ୍ନାଯ ତଦପସେ ତଂ ଭାଗମୁପସେଦୁଷେ । ତ୍ରିତାଯ ଚ ଦ୍ଵିତାଯ ଚୋଷୋ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଵହାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଖାଦ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଆବଶ୍ୟକ ଭାଗ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ପାଇଁ—ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଅପକାରକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଏହି ଭଲ ଉପକାର ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯଥା କଲାଂ ଯଥା ଶଫଂ ଯଥ ଋଣଂ ସଂନଯାମସି ।* ଏଵା ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସର୍ଵମାପ୍ତ୍ଯେ ସଂ ନଯାମସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯେପରି ଆମେ ଏକ ଅଂଶକୁ, ଏକ ଚରଣକୁ କିମ୍ବା ଋଣକୁ ପୃଥକ କରିଦେଉଛୁ, ସେପରି ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଆମେ ଦୂରେ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଏହି ଉପକାର ଆମକୁ ଅପକାରରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଅଜୈଷ୍ମାଦ୍ଯାସନାମ ଚାଭୂମାନାଗସୋ ଵଯମ୍ । ଉଷୋ ଯସ୍ମାଦ୍ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାଦଭୈଷ୍ମାପ ତଦୁଚ୍ଛତ୍ଵନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଆମେ ଜିତିଛୁ, ବସିଛୁ, ଦୋଷରହିତ ହେଇଛୁ; ହେ ଉଷା, ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ଆମେ ଡରୁଥିଲୁ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର; ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଅପକାର ଦୂରେ ଯାଉ।
ସ୍ଵାଦୋରଭକ୍ଷି ଵଯସଃ ସୁମେଧାଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଵରିଵୋଵିତ୍ତରସ୍ଯ । ଵିଶ୍ଵେ ଯଂ ଦେଵା ଉତ ମର୍ତ୍ଯାସୋ ମଧୁ ବ୍ରୁଵନ୍ତୋ ଅଭି ସଂଚରନ୍ତି
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସ୍ୱାଧୀନ ଲୋକ ଜୀବନର ମଧୁରତା ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧିର ପଥ ଜାଣିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମଣିଷ, ମଧୁରତାର କଥା କହି, ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଆସନ୍ତି।
ଅନ୍ତଶ୍ଚ ପ୍ରାଗା ଅଦିତିର୍ଭଵାସ୍ଯଵଯାତା ହରସୋ ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣଃ ଶ୍ରୌଷ୍ଟୀଵ ଧୁରମନୁ ରାଯ ଋଧ୍ଯାଃ
ତୁମ ଭିତରେ, ହେ ସୋମ, ଅଦିତି ଅଛନ୍ତି, ସେ ଅସୀମ ଓ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ଗ୍ରହଣ କରି, ତୁମେ ଦୂତ ଭଳି ଆମ ପାଖକୁ ଧନ ଆଣ।
ଅପାମ ସୋମମମୃତା ଅଭୂମାଗନ୍ମ ଜ୍ଯୋତିରଵିଦାମ ଦେଵାନ୍ । କିଂ ନୂନମସ୍ମାନ୍କୃଣଵଦରାତିଃ କିମୁ ଧୂର୍ତିରମୃତ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ
ସୋମ ପିଇ ଆମେ ଅମର ହୋଇଛୁ, ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ, ଦେବତାମାନେ ମିଳିଛନ୍ତି; ଏବେ ଆମକୁ କ'ଣ ଶତ୍ରୁତା କରିପାରିବ? ହେ ଅମର, ଏହି ମଣିଷର ଦ୍ୱେଷ କ'ଣ କରିପାରିବ?