ଦଦୀ ରେକ୍ଣସ୍ତନ୍ଵେ ଦଦିର୍ଵସୁ ଦଦିର୍ଵାଜେଷୁ ପୁରୁହୂତ ଵାଜିନମ୍ । ନୂନମଥ
ଅନେକଥର ଡାକାଯାଉଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପାଇଁ ଶରୀରରେ ଉପକାରୀ ଦାନ, ଧନ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟ ଦିଅ।
ଵିଶ୍ଵେଷାମିରଜ୍ଯନ୍ତଂ ଵସୂନାଂ ସାସହ୍ଵାଂସଂ ଚିଦସ୍ଯ ଵର୍ପସଃ । କୃପଯତୋ ନୂନମତ୍ଯଥ
ସମସ୍ତ ଧନର ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅପରାଜିତ ସ୍ୱାମୀ; ବଡ଼ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ରୂପକୁ ମାନିଥାନ୍ତି। ସେ ଏବେ ଆମ ଉପରେ କୃପା କରୁନ୍।
ମହଃ ସୁ ଵୋ ଅରମିଷେ ସ୍ତଵାମହେ ମୀଳ୍ହୁଷେ ଅରଂଗମାଯ ଜଗ୍ମଯେ । ଯଜ୍ଞେଭିର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଵିଶ୍ଵମନୁଷାଂ ମରୁତାମିଯକ୍ଷସି ଗାଯେ ତ୍ଵା ନମସା ଗିରା
ତୁମର ମହା ଦୟା ପାଇଁ, ଦାନଶୀଳ ମହାନ୍, ଆମେ ଗୀତ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଗୀତରେ, ମାରୁତମାନେ, ଆମେ ଭକ୍ତି ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଡାଉଛୁ।
ଯେ ପାତଯନ୍ତେ ଅଜ୍ମଭିର୍ଗିରୀଣାଂ ସ୍ନୁଭିରେଷାମ୍ । ଯଜ୍ଞଂ ମହିଷ୍ଵଣୀନାଂ ସୁମ୍ନଂ ତୁଵିଷ୍ଵଣୀନାଂ ପ୍ରାଧ୍ଵରେ
ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ଚାଳିରେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛନ୍ତି, ଏହି ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କର ଗଞ୍ଜନ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମହା ଦୟା ଦେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରଭଙ୍ଗଂ ଦୁର୍ମତୀନାମିନ୍ଦ୍ର ଶଵିଷ୍ଠା ଭର । ରଯିମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଯୁଜ୍ଯଂ ଚୋଦଯନ୍ମତେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଚୋଦଯନ୍ମତେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିମାନଙ୍କ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ। ଆମ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଆମ ମନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।
ସନିତଃ ସୁସନିତରୁଗ୍ର ଚିତ୍ର ଚେତିଷ୍ଠ ସୂନୃତ । ପ୍ରାସହା ସମ୍ରାଟ୍ ସହୁରିଂ ସହନ୍ତଂ ଭୁଜ୍ଯୁଂ ଵାଜେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ସେ ସବୁଠୁ ଭଲ ଦାତା, ନିଜେ ଭଲ ଦାତା, ଭୟଙ୍କର, ଚମତ୍କାର, ନିତିକଥାରେ ସବୁଠୁ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ। ସେ ବିଜୟୀ ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମର୍ଥକ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରଥମ।
ଆ ସ ଏତୁ ଯ ଈଵଦାଁ ଅଦେଵଃ ପୂର୍ତମାଦଦେ । ଯଥା ଚିଦ୍ଵଶୋ ଅଶ୍ଵ୍ଯଃ ପୃଥୁଶ୍ରଵସି କାନୀତେଽସ୍ଯା ଵ୍ଯୁଷ୍ଯାଦଦେ
ଯେ କେହି ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, ଏହି ଲାଭକୁ ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଯେପରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଭଲପାଉଥିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ନେଇଅ।
ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରାଶ୍ଵ୍ଯସ୍ଯାଯୁତାସନମୁଷ୍ଟ୍ରାନାଂ ଵିଂଶତିଂ ଶତା । ଦଶ ଶ୍ଯାଵୀନାଂ ଶତା ଦଶ ତ୍ର୍ଯରୁଷୀଣାଂ ଦଶ ଗଵାଂ ସହସ୍ରା
ଷାଠି ହଜାର ଘୋଡ଼ା, ବିଶି ଶତ କାମେଲ, ଦଶ ଶତ କଳା ଗାଈ, ଦଶ ତିନି ରଙ୍ଗର ଗାଈ, ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଥିଲେ।
ଦଶ ଶ୍ଯାଵା ଋଧଦ୍ରଯୋ ଵୀତଵାରାସ ଆଶଵଃ । ମଥ୍ରା ନେମିଂ ନି ଵାଵୃତୁଃ
ଦଶ ଟି କଳା, ଦୃଢ଼, ବିଜୟୀ ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଚକ୍ରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେଲେ।
ଦାନାସଃ ପୃଥୁଶ୍ରଵସଃ କାନୀତସ୍ଯ ସୁରାଧସଃ । ରଥଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ଦଦନ୍ମଂହିଷ୍ଠଃ ସୂରିରଭୂଦ୍ଵର୍ଷିଷ୍ଠମକୃତ ଶ୍ରଵଃ
ଦାନଶୀଳ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କାନୀତ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି, ଧନରେ ଧନୀ, ସୁନାର ରଥ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଦାତା ହୋଇ, ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଆ ନୋ ଵାଯୋ ମହେ ତନେ ଯାହି ମଖାଯ ପାଜସେ । ଵଯଂ ହି ତେ ଚକୃମା ଭୂରି ଦାଵନେ ସଦ୍ଯଶ୍ଚିନ୍ମହି ଦାଵନେ
ବାୟୁ, ଆମ ବଡ଼ ପରିବାର ପାଇଁ, ଉତ୍ସବ ଓ ମହିମା ପାଇଁ ଆସ। ଆମେ ତୁମକୁ ବହୁତ ଦାନ ଦେଇଛୁ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଉଛୁ।
ଯୋ ଅଶ୍ଵେଭିର୍ଵହତେ ଵସ୍ତ ଉସ୍ରାସ୍ତ୍ରିଃ ସପ୍ତ ସପ୍ତତୀନାମ୍ । ଏଭିଃ ସୋମେଭିଃ ସୋମସୁଦ୍ଭିଃ ସୋମପା ଦାନାଯ ଶୁକ୍ରପୂତପାଃ
ଯେ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧନ ବଢ଼ାନ୍ତି, ତିନିଥର ସାତ ଉଷା ନେଇ, ଏହି ସୋମ ରସ, ଚାପି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା, ଦାନ ପାଇଁ, ଶୁଭ୍ର ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସୋମପାନ କରନ୍ତି।
ଯୋ ମ ଇମଂ ଚିଦୁ ତ୍ମନାମନ୍ଦଚ୍ଚିତ୍ରଂ ଦାଵନେ । ଅରଟ୍ଵେ ଅକ୍ଷେ ନହୁଷେ ସୁକୃତ୍ଵନି ସୁକୃତ୍ତରାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ
ଯିଏ ନିଜେ ଏହି ଚମତ୍କାର ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ନହୁଷଙ୍କ ପାଇଁ, ଭଲ କାମ ପାଇଁ, ଆଉ ଭଲ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ।
ଉଚଥ୍ଯେ ଵପୁଷି ଯଃ ସ୍ଵରାଳୁତ ଵାଯୋ ଘୃତସ୍ନାଃ । ଅଶ୍ଵେଷିତଂ ରଜେଷିତଂ ଶୁନେଷିତଂ ପ୍ରାଜ୍ମ ତଦିଦଂ ନୁ ତତ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଷ୍ଲୋକରେ, ବାୟୁ, ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଘୃତ ଲେପିତ; ଘୋଡ଼ା, ରଥ, କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ, ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ତାହା।
ଅଧ ପ୍ରିଯମିଷିରାଯ ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରାସନମ୍ । ଅଶ୍ଵାନାମିନ୍ନ ଵୃଷ୍ଣାମ୍
ତାପରେ, ପ୍ରିୟ ଓ ଦାନଶୀଳ ପାଇଁ, ଷାଠି ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଓ ବଳିଅଘୋଡ଼ାର ଆସନ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଗାଵୋ ନ ଯୂଥମୁପ ଯନ୍ତି ଵଧ୍ରଯ ଉପ ମା ଯନ୍ତି ଵଧ୍ରଯଃ
ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଝୁଣିକୁ ଯାନ୍ତି, ସେପରି ବନ୍ଧ୍ୟାମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ବନ୍ଧ୍ୟାମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଧ ଯଚ୍ଚାରଥେ ଗଣେ ଶତମୁଷ୍ଟ୍ରାଁ ଅଚିକ୍ରଦତ୍ । ଅଧ ଶ୍ଵିତ୍ନେଷୁ ଵିଂଶତିଂ ଶତା
ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ସଭାରେ ଶତଟି ଉଠକା ଥିବା ଲୋକଟି ଚିତ୍କାର କଲେ, ସେତେବେଳେ ଧଳା ଘୋଡାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ ଶତ ଘୋଡା ଥିଲେ।
ଶତଂ ଦାସେ ବଲ୍ବୂଥେ ଵିପ୍ରସ୍ତରୁକ୍ଷ ଆ ଦଦେ । ତେ ତେ ଵାଯଵିମେ ଜନା ମଦନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରଗୋପା ମଦନ୍ତି ଦେଵଗୋପାଃ
ବଲ୍ବୂଥ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତଟି ଦାସକୁ ବିପ୍ରସ୍ତରୁକ୍ଷ ଦାନ କଲେ। ଏହି ଲୋକମାନେ, ହେ ବାୟୁ, ତୁମେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ।
ଅଧ ସ୍ଯା ଯୋଷଣା ମହୀ ପ୍ରତୀଚୀ ଵଶମଶ୍ଵ୍ଯମ୍ । ଅଧିରୁକ୍ମା ଵି ନୀଯତେ
ତାପରେ, ଏକ ବଡ଼ ଏବଂ ମହାନ ଜନନୀ ସିଧା ସମ୍ମୁଖରେ ଥିଏ, ଘୋଡାମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନେଇଥାଏ; ସେ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ନିଆଯାଉଛି।
ମହି ଵୋ ମହତାମଵୋ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଦାଶୁଷେ । ଯମାଦିତ୍ଯା ଅଭି ଦ୍ରୁହୋ ରକ୍ଷଥା ନେମଘଂ ନଶଦନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ ବଡ଼। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରି ଆମ ଘରେ କେବେ ଅପଶକୁନ୍ ନ ଆସୁ, ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଵିଦା ଦେଵା ଅଘାନାମାଦିତ୍ଯାସୋ ଅପାକୃତିମ୍ । ପକ୍ଷା ଵଯୋ ଯଥୋପରି ଵ୍ଯସ୍ମେ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଆମର ଦୋଷ ଜାଣ, ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଏହି ଅପରାଧକୁ ଦୂର କର। ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ଡେଙ୍କା ଦେଇ ଉପରେ ରଖନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଵ୍ଯସ୍ମେ ଅଧି ଶର୍ମ ତତ୍ପକ୍ଷା ଵଯୋ ନ ଯନ୍ତନ । ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଶ୍ଵଵେଦସୋ ଵରୂଥ୍ଯା ମନାମହେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ତୁମେ ଆମ ଉପରେ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ବିସ୍ତାର କର, ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ଡେଙ୍କା ଦେଇ ଉଡନ୍ତି। ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଓ ସବୁକିଛି ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଚାହୁଁଛୁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯସ୍ମା ଅରାସତ କ୍ଷଯଂ ଜୀଵାତୁଂ ଚ ପ୍ରଚେତସଃ । ମନୋର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଘେଦିମ ଆଦିତ୍ଯା ରାଯ ଈଶତେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯାହାଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ଘର ଓ ଜୀବନ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ମନର ମାଲିକ। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଧନର ମାଲିକ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ପରି ଣୋ ଵୃଣଜନ୍ନଘା ଦୁର୍ଗାଣି ରଥ୍ଯୋ ଯଥା । ସ୍ଯାମେଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମଣ୍ଯାଦିତ୍ଯାନାମୁତାଵସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ରଥଚାଳକ, ଆମଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁନ୍ ଓ କଷ୍ଟକୁ ଦୂରେ ଚାଲା, ଯେପରି ରଥକୁ ଚଲାଯାଏ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ରୁହିବାକୁ ପାରିବା—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ପରିହ୍ଵୃତେଦନା ଜନୋ ଯୁଷ୍ମାଦତ୍ତସ୍ଯ ଵାଯତି । ଦେଵା ଅଦଭ୍ରମାଶ ଵୋ ଯମାଦିତ୍ଯା ଅହେତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯେମାନେ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରୁଛ, ତୁମର ଦାନରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ। ଏହି କୃପା ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଦେଇଛ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ନ ତଂ ତିଗ୍ମଂ ଚନ ତ୍ଯଜୋ ନ ଦ୍ରାସଦଭି ତଂ ଗୁରୁ । ଯସ୍ମା ଉ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଅରାଧ୍ଵମନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯାହାକୁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛ, ସେଠାରେ କୌଣସି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର, ଆଘାତ କିମ୍ବା ଭାରୀ କିଛି କ୍ଷତି କରିପାରିବ ନାହିଁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯୁଷ୍ମେ ଦେଵା ଅପି ଷ୍ମସି ଯୁଧ୍ଯନ୍ତ ଇଵ ଵର୍ମସୁ । ଯୂଯଂ ମହୋ ନ ଏନସୋ ଯୂଯମର୍ଭାଦୁରୁଷ୍ଯତାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ତୁମେ ସହିତ ରହିଲେ ଯେପରି ଗାତି ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛୁ। ତୁମେ ବଡ଼ ଥିଲେ ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର, ଶିଶୁକୁ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ କର—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଅଦିତିର୍ନ ଉରୁଷ୍ଯତ୍ଵଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ । ମାତା ମିତ୍ରସ୍ଯ ରେଵତୋଽର୍ଯମ୍ଣୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଅଦିତି ମାଆ ଯେପରି ଛାତି ମେଳାଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ ମିତ୍ରଙ୍କ ମାଆ, ଆର୍ୟମାନ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଦ୍ଦେଵାଃ ଶର୍ମ ଶରଣଂ ଯଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦନାତୁରମ୍ । ତ୍ରିଧାତୁ ଯଦ୍ଵରୂଥ୍ଯଂ ତଦସ୍ମାସୁ ଵି ଯନ୍ତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶ୍ରୟ, ଶରଣ, ଭଲ କିଛି, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି, ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ରଖିଛ, ସେସବୁ ଆମ ପାଇଁ ଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଆଦିତ୍ଯା ଅଵ ହି ଖ୍ଯତାଧି କୂଲାଦିଵ ସ୍ପଶଃ । ସୁତୀର୍ଥମର୍ଵତୋ ଯଥାନୁ ନୋ ନେଷଥା ସୁଗମନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତଟରୁ ଦେଖିବାକୁ ଯେପରି ଜଣେ ମାନ୍ୟା ହୁଏ, ନଦୀ ପାର କରାଇବା ମାନ୍ୟା ଯେପରି ହସ୍ତୀମାନେ ଚାଲାଏ, ସେପରି ଆମକୁ ସୁବିଧାଜନକ ମାର୍ଗରେ ନେଇଯାଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।