ଦଧାନୋ ଗୋମଦଶ୍ଵଵତ୍ସୁଵୀର୍ଯମାଦିତ୍ଯଜୂତ ଏଧତେ । ସଦା ରାଯା ପୁରୁସ୍ପୃହା
ଯିଏ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ବୀରତାର ଧନ ଧାରଣ କରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଯାହାକୁ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେ ସଦା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନର ମାଲିକ।
ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଦାନମୀମହେ ଶଵସାନମଭୀର୍ଵମ୍ । ଈଶାନଂ ରାଯ ଈମହେ
ସେଇ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନିର୍ଭୟ ଧନର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ତସ୍ମିନ୍ହି ସନ୍ତ୍ଯୂତଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଅଭୀରଵଃ ସଚା । ତମା ଵହନ୍ତୁ ସପ୍ତଯଃ ପୁରୂଵସୁଂ ମଦାଯ ହରଯଃ ସୁତମ୍
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭିତରେ ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ରକ୍ଷା ଅଛି; ସପ୍ତ ହରିମାନେ ଏହି ଆକାଂକ୍ଷିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଚାପିବା ପାଇଁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ଯସ୍ତେ ମଦୋ ଵରେଣ୍ଯୋ ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ତମଃ । ଯ ଆଦଦିଃ ସ୍ଵର୍ନୃଭିର୍ଯଃ ପୃତନାସୁ ଦୁଷ୍ଟରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ସେଇ ଉତ୍ତମ ମଦ, ଭଲ ଦକ୍ଷତା ସହ ନିଆଯାଇଥିବା, ଯାହା ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ଏହା ଆମ ପାଇଁ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ଯୋ ଦୁଷ୍ଟରୋ ଵିଶ୍ଵଵାର ଶ୍ରଵାଯ୍ଯୋ ଵାଜେଷ୍ଵସ୍ତି ତରୁତା । ସ ନଃ ଶଵିଷ୍ଠ ସଵନା ଵସୋ ଗହି ଗମେମ ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ
ଯିଏ ଅଜୟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ଆମ ସୋମ ଚାପିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯାହାଫଳରେ ଆମେ ଗୋଧନ ଭଣ୍ଡାରକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା।
ଗଵ୍ଯୋ ଷୁ ଣୋ ଯଥା ପୁରାଶ୍ଵଯୋତ ରଥଯା । ଵରିଵସ୍ଯ ମହାମହ
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ଦିଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ମହାଉତ୍ସବ ପାଇଁ।
ନହି ତେ ଶୂର ରାଧସୋଽନ୍ତଂ ଵିନ୍ଦାମି ସତ୍ରା । ଦଶସ୍ଯା ନୋ ମଘଵନ୍ନୂ ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ଧିଯୋ ଵାଜେଭିରାଵିଥ
ହେ ବୀର, ଆପଣଙ୍କର ଦାନର ସୀମା ମୁଁ ଜାଣିପାରୁନାହିଁ; ହେ ଦାନଶୀଳ ଓ ଶିଳାଧାରୀ, ଆପଣ ସଦା ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।
ଯ ଋଷ୍ଵଃ ଶ୍ରାଵଯତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵେତ୍ସ ଵେଦ ଜନିମା ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ । ତଂ ଵିଶ୍ଵେ ମାନୁଷା ଯୁଗେନ୍ଦ୍ରଂ ହଵନ୍ତେ ତଵିଷଂ ଯତସ୍ରୁଚଃ
ଯିଏ ଉଚ୍ଚ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବନ୍ଧୁ, ସେ ସମସ୍ତ ପିଢ଼ିକୁ ଜାଣନ୍ତି, ହେ ବହୁପ୍ରଶଂସିତ; ସମସ୍ତ ମଣିଷ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଡାକନ୍ତି।
ସ ନୋ ଵାଜେଷ୍ଵଵିତା ପୁରୂଵସୁଃ ପୁରସ୍ଥାତା ମଘଵା ଵୃତ୍ରହା ଭୁଵତ୍
ଅନେକ ଧନର ମାଲିକ, ବୃତ୍ରକୁ ହନନ କରିଥିବା ମଘବାନ୍ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଲାଗି ହେଉଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସଦା ଆଗରେ ରହି, ଆମର ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ଅଭି ଵୋ ଵୀରମନ୍ଧସୋ ମଦେଷୁ ଗାଯ ଗିରା ମହା ଵିଚେତସମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନାମ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ଶାକିନଂ ଵଚୋ ଯଥା
ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା, ବୀର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଗୀତ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା। ତାଙ୍କର ନାମ ସବୁଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଦଦୀ ରେକ୍ଣସ୍ତନ୍ଵେ ଦଦିର୍ଵସୁ ଦଦିର୍ଵାଜେଷୁ ପୁରୁହୂତ ଵାଜିନମ୍ । ନୂନମଥ
ଅନେକଥର ଡାକାଯାଉଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପାଇଁ ଶରୀରରେ ଉପକାରୀ ଦାନ, ଧନ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟ ଦିଅ।
ଵିଶ୍ଵେଷାମିରଜ୍ଯନ୍ତଂ ଵସୂନାଂ ସାସହ୍ଵାଂସଂ ଚିଦସ୍ଯ ଵର୍ପସଃ । କୃପଯତୋ ନୂନମତ୍ଯଥ
ସମସ୍ତ ଧନର ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅପରାଜିତ ସ୍ୱାମୀ; ବଡ଼ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ରୂପକୁ ମାନିଥାନ୍ତି। ସେ ଏବେ ଆମ ଉପରେ କୃପା କରୁନ୍।
ମହଃ ସୁ ଵୋ ଅରମିଷେ ସ୍ତଵାମହେ ମୀଳ୍ହୁଷେ ଅରଂଗମାଯ ଜଗ୍ମଯେ । ଯଜ୍ଞେଭିର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଵିଶ୍ଵମନୁଷାଂ ମରୁତାମିଯକ୍ଷସି ଗାଯେ ତ୍ଵା ନମସା ଗିରା
ତୁମର ମହା ଦୟା ପାଇଁ, ଦାନଶୀଳ ମହାନ୍, ଆମେ ଗୀତ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଗୀତରେ, ମାରୁତମାନେ, ଆମେ ଭକ୍ତି ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଡାଉଛୁ।
ଯେ ପାତଯନ୍ତେ ଅଜ୍ମଭିର୍ଗିରୀଣାଂ ସ୍ନୁଭିରେଷାମ୍ । ଯଜ୍ଞଂ ମହିଷ୍ଵଣୀନାଂ ସୁମ୍ନଂ ତୁଵିଷ୍ଵଣୀନାଂ ପ୍ରାଧ୍ଵରେ
ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ଚାଳିରେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛନ୍ତି, ଏହି ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କର ଗଞ୍ଜନ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମହା ଦୟା ଦେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରଭଙ୍ଗଂ ଦୁର୍ମତୀନାମିନ୍ଦ୍ର ଶଵିଷ୍ଠା ଭର । ରଯିମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଯୁଜ୍ଯଂ ଚୋଦଯନ୍ମତେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଚୋଦଯନ୍ମତେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିମାନଙ୍କ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ। ଆମ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଆମ ମନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।
ସନିତଃ ସୁସନିତରୁଗ୍ର ଚିତ୍ର ଚେତିଷ୍ଠ ସୂନୃତ । ପ୍ରାସହା ସମ୍ରାଟ୍ ସହୁରିଂ ସହନ୍ତଂ ଭୁଜ୍ଯୁଂ ଵାଜେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ସେ ସବୁଠୁ ଭଲ ଦାତା, ନିଜେ ଭଲ ଦାତା, ଭୟଙ୍କର, ଚମତ୍କାର, ନିତିକଥାରେ ସବୁଠୁ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ। ସେ ବିଜୟୀ ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମର୍ଥକ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରଥମ।
ଆ ସ ଏତୁ ଯ ଈଵଦାଁ ଅଦେଵଃ ପୂର୍ତମାଦଦେ । ଯଥା ଚିଦ୍ଵଶୋ ଅଶ୍ଵ୍ଯଃ ପୃଥୁଶ୍ରଵସି କାନୀତେଽସ୍ଯା ଵ୍ଯୁଷ୍ଯାଦଦେ
ଯେ କେହି ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, ଏହି ଲାଭକୁ ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଯେପରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଭଲପାଉଥିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ନେଇଅ।
ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରାଶ୍ଵ୍ଯସ୍ଯାଯୁତାସନମୁଷ୍ଟ୍ରାନାଂ ଵିଂଶତିଂ ଶତା । ଦଶ ଶ୍ଯାଵୀନାଂ ଶତା ଦଶ ତ୍ର୍ଯରୁଷୀଣାଂ ଦଶ ଗଵାଂ ସହସ୍ରା
ଷାଠି ହଜାର ଘୋଡ଼ା, ବିଶି ଶତ କାମେଲ, ଦଶ ଶତ କଳା ଗାଈ, ଦଶ ତିନି ରଙ୍ଗର ଗାଈ, ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଥିଲେ।
ଦଶ ଶ୍ଯାଵା ଋଧଦ୍ରଯୋ ଵୀତଵାରାସ ଆଶଵଃ । ମଥ୍ରା ନେମିଂ ନି ଵାଵୃତୁଃ
ଦଶ ଟି କଳା, ଦୃଢ଼, ବିଜୟୀ ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଚକ୍ରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେଲେ।
ଦାନାସଃ ପୃଥୁଶ୍ରଵସଃ କାନୀତସ୍ଯ ସୁରାଧସଃ । ରଥଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ଦଦନ୍ମଂହିଷ୍ଠଃ ସୂରିରଭୂଦ୍ଵର୍ଷିଷ୍ଠମକୃତ ଶ୍ରଵଃ
ଦାନଶୀଳ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କାନୀତ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି, ଧନରେ ଧନୀ, ସୁନାର ରଥ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଦାତା ହୋଇ, ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଆ ନୋ ଵାଯୋ ମହେ ତନେ ଯାହି ମଖାଯ ପାଜସେ । ଵଯଂ ହି ତେ ଚକୃମା ଭୂରି ଦାଵନେ ସଦ୍ଯଶ୍ଚିନ୍ମହି ଦାଵନେ
ବାୟୁ, ଆମ ବଡ଼ ପରିବାର ପାଇଁ, ଉତ୍ସବ ଓ ମହିମା ପାଇଁ ଆସ। ଆମେ ତୁମକୁ ବହୁତ ଦାନ ଦେଇଛୁ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଉଛୁ।
ଯୋ ଅଶ୍ଵେଭିର୍ଵହତେ ଵସ୍ତ ଉସ୍ରାସ୍ତ୍ରିଃ ସପ୍ତ ସପ୍ତତୀନାମ୍ । ଏଭିଃ ସୋମେଭିଃ ସୋମସୁଦ୍ଭିଃ ସୋମପା ଦାନାଯ ଶୁକ୍ରପୂତପାଃ
ଯେ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧନ ବଢ଼ାନ୍ତି, ତିନିଥର ସାତ ଉଷା ନେଇ, ଏହି ସୋମ ରସ, ଚାପି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା, ଦାନ ପାଇଁ, ଶୁଭ୍ର ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସୋମପାନ କରନ୍ତି।
ଯୋ ମ ଇମଂ ଚିଦୁ ତ୍ମନାମନ୍ଦଚ୍ଚିତ୍ରଂ ଦାଵନେ । ଅରଟ୍ଵେ ଅକ୍ଷେ ନହୁଷେ ସୁକୃତ୍ଵନି ସୁକୃତ୍ତରାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ
ଯିଏ ନିଜେ ଏହି ଚମତ୍କାର ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ନହୁଷଙ୍କ ପାଇଁ, ଭଲ କାମ ପାଇଁ, ଆଉ ଭଲ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ।
ଉଚଥ୍ଯେ ଵପୁଷି ଯଃ ସ୍ଵରାଳୁତ ଵାଯୋ ଘୃତସ୍ନାଃ । ଅଶ୍ଵେଷିତଂ ରଜେଷିତଂ ଶୁନେଷିତଂ ପ୍ରାଜ୍ମ ତଦିଦଂ ନୁ ତତ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଷ୍ଲୋକରେ, ବାୟୁ, ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଘୃତ ଲେପିତ; ଘୋଡ଼ା, ରଥ, କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ, ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ତାହା।
ଅଧ ପ୍ରିଯମିଷିରାଯ ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରାସନମ୍ । ଅଶ୍ଵାନାମିନ୍ନ ଵୃଷ୍ଣାମ୍
ତାପରେ, ପ୍ରିୟ ଓ ଦାନଶୀଳ ପାଇଁ, ଷାଠି ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଓ ବଳିଅଘୋଡ଼ାର ଆସନ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଗାଵୋ ନ ଯୂଥମୁପ ଯନ୍ତି ଵଧ୍ରଯ ଉପ ମା ଯନ୍ତି ଵଧ୍ରଯଃ
ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଝୁଣିକୁ ଯାନ୍ତି, ସେପରି ବନ୍ଧ୍ୟାମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ବନ୍ଧ୍ୟାମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଧ ଯଚ୍ଚାରଥେ ଗଣେ ଶତମୁଷ୍ଟ୍ରାଁ ଅଚିକ୍ରଦତ୍ । ଅଧ ଶ୍ଵିତ୍ନେଷୁ ଵିଂଶତିଂ ଶତା
ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ସଭାରେ ଶତଟି ଉଠକା ଥିବା ଲୋକଟି ଚିତ୍କାର କଲେ, ସେତେବେଳେ ଧଳା ଘୋଡାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ ଶତ ଘୋଡା ଥିଲେ।
ଶତଂ ଦାସେ ବଲ୍ବୂଥେ ଵିପ୍ରସ୍ତରୁକ୍ଷ ଆ ଦଦେ । ତେ ତେ ଵାଯଵିମେ ଜନା ମଦନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରଗୋପା ମଦନ୍ତି ଦେଵଗୋପାଃ
ବଲ୍ବୂଥ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତଟି ଦାସକୁ ବିପ୍ରସ୍ତରୁକ୍ଷ ଦାନ କଲେ। ଏହି ଲୋକମାନେ, ହେ ବାୟୁ, ତୁମେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ।
ଅଧ ସ୍ଯା ଯୋଷଣା ମହୀ ପ୍ରତୀଚୀ ଵଶମଶ୍ଵ୍ଯମ୍ । ଅଧିରୁକ୍ମା ଵି ନୀଯତେ
ତାପରେ, ଏକ ବଡ଼ ଏବଂ ମହାନ ଜନନୀ ସିଧା ସମ୍ମୁଖରେ ଥିଏ, ଘୋଡାମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନେଇଥାଏ; ସେ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ନିଆଯାଉଛି।
ମହି ଵୋ ମହତାମଵୋ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଦାଶୁଷେ । ଯମାଦିତ୍ଯା ଅଭି ଦ୍ରୁହୋ ରକ୍ଷଥା ନେମଘଂ ନଶଦନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ହେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ ବଡ଼। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରି ଆମ ଘରେ କେବେ ଅପଶକୁନ୍ ନ ଆସୁ, ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।