ଯୋ ଅଗ୍ନିଃ ସପ୍ତମାନୁଷଃ ଶ୍ରିତୋ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସିନ୍ଧୁଷୁ । ତମାଗନ୍ମ ତ୍ରିପସ୍ତ୍ଯଂ ମନ୍ଧାତୁର୍ଦସ୍ଯୁହନ୍ତମମଗ୍ନିଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ସପ୍ତମ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ନଦୀରେ ବିସ୍ତାରିତ, ଆମେ ସେ ତିନିପ୍ରକାର ଦୁଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ପୁରୁଣା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଥମ ଭାବେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲୁ, ଅନ୍ୟମାନେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶାନ୍ତ ରହନ୍ତୁ ।
ଅଗ୍ନିସ୍ତ୍ରୀଣି ତ୍ରିଧାତୂନ୍ଯା କ୍ଷେତି ଵିଦଥା କଵିଃ । ସ ତ୍ରୀଁରେକାଦଶାଁ ଇହ ଯକ୍ଷଚ୍ଚ ପିପ୍ରଯଚ୍ଚ ନୋ ଵିପ୍ରୋ ଦୂତଃ ପରିଷ୍କୃତୋ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଅଗ୍ନି ତିନି ତିନି ଥାଉରେ ବସିଛନ୍ତି, ସଭାରେ ଜ୍ଞାନୀ । ସେଠାରେ ସେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଓ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେନ୍ତି, ପ୍ରେରିତ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଶୋଭିତ, ଅନ୍ୟମାନେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶାନ୍ତ ରହନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନ ଆଯୁଷୁ ତ୍ଵଂ ଦେଵେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯ ଵସ୍ଵ ଏକ ଇରଜ୍ଯସି । ତ୍ଵାମାପଃ ପରିସ୍ରୁତଃ ପରି ଯନ୍ତି ସ୍ଵସେତଵୋ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଜୀବନରେ ତୁମେ ଅଛ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଣା, ଏକମାତ୍ର ଧନର ଅଧିପତି । ପ୍ରବାହିତ ଜଳ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ନାଥ ଭାବେ ଘେରି ଆସନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶାନ୍ତ ରହନ୍ତୁ ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯୁଵଂ ସୁ ନଃ ସହନ୍ତା ଦାସଥୋ ରଯିମ୍ । ଯେନ ଦୃଳ୍ହା ସମତ୍ସ୍ଵା ଵୀଳୁ ଚିତ୍ସାହିଷୀମହ୍ଯଗ୍ନିର୍ଵନେଵ ଵାତ ଇନ୍ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆପଣମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ । ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଦୃଢ଼ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବା, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଜିତେ ଓ ପବନ ପରି, ଅନ୍ୟମାନେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶାନ୍ତ ରହନ୍ତୁ ।
ନହି ଵାଂ ଵଵ୍ରଯାମହେଽଥେନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଯଜାମହେ ଶଵିଷ୍ଠଂ ନୃଣାଂ ନରମ୍ । ସ ନଃ କଦା ଚିଦର୍ଵତା ଗମଦା ଵାଜସାତଯେ ଗମଦା ମେଧସାତଯେ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଆମେ ଆଉ କାହାକୁ ଚୟନ କରିନାହିଁ, ଏବେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ । ସେ କେବେ ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଦଳ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ ଲାଗି ଆସନ୍ତୁ । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ତା ହି ମଧ୍ଯଂ ଭରାଣାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅଧିକ୍ଷିତଃ । ତା ଉ କଵିତ୍ଵନା କଵୀ ପୃଚ୍ଛ୍ଯମାନା ସଖୀଯତେ ସଂ ଧୀତମଶ୍ନୁତଂ ନରା ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆପଣମାନେ ନିବେଦନ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ । ଆପଣମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ବନ୍ଧୁସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି । ଆମେ ଏକାସାଥି ଉଚ୍ଚାରିତ ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଅଭ୍ଯର୍ଚ ନଭାକଵଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯଜସା ଗିରା । ଯଯୋର୍ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗଦିଯଂ ଦ୍ଯୌଃ ପୃଥିଵୀ ମହ୍ଯୁପସ୍ଥେ ବିଭୃତୋ ଵସୁ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ନଭାକଙ୍କ ପରି, ଯଜ୍ଞ ଓ ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର । ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ, ଏହି ଦିଗବିଦିଗନ୍ତର ଭୂମି ଓ ଆକାଶକୁ ତାଙ୍କର ମହା ଆଞ୍ଚଳରେ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ପ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣି ନଭାକଵଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଭ୍ଯାମିରଜ୍ଯତ । ଯା ସପ୍ତବୁଧ୍ନମର୍ଣଵଂ ଜିହ୍ମବାରମପୋର୍ଣୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ଈଶାନ ଓଜସା ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ନଭାକଙ୍କ ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଉପହାର କର । ସେମାନେ ସାତ ନଦୀ ସହିତ ବାଙ୍କା ବାଧାକୁ ହଟାଇ, ସମୁଦ୍ରକୁ ପୂରି ଦେଇଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିରେ ଶାସନ କରନ୍ତି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଅପି ଵୃଶ୍ଚ ପୁରାଣଵଦ୍ଵ୍ରତତେରିଵ ଗୁଷ୍ପିତମୋଜୋ ଦାସସ୍ଯ ଦମ୍ଭଯ । ଵଯଂ ତଦସ୍ଯ ସମ୍ଭୃତଂ ଵସ୍ଵିନ୍ଦ୍ରେଣ ଵି ଭଜେମହି ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଯେପରି, ଏବେ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ କାଟି ଦିଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇ ଶତ୍ରୁକୁ ଭ୍ରମିତ କର । ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସଂଗୃହୀତ ଧନକୁ ବଣ୍ଟିବା । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଜନା ଇମେ ଵିହ୍ଵଯନ୍ତେ ତନା ଗିରା । ଅସ୍ମାକେଭିର୍ନୃଭିର୍ଵଯଂ ସାସହ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତୋ ଵନୁଯାମ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ଏହି ଲୋକେ ଆମକୁ ଶବ୍ଦରେ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରନ୍ତି, ଆମେ ଆମର ଲୋକମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରିବା । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଯା ନୁ ଶ୍ଵେତାଵଵୋ ଦିଵ ଉଚ୍ଚରାତ ଉପ ଦ୍ଯୁଭିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନ୍ଯୋରନୁ ଵ୍ରତମୁହାନା ଯନ୍ତି ସିନ୍ଧଵୋ ଯାନ୍ତ୍ସୀଂ ବନ୍ଧାଦମୁଞ୍ଚତାଂ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଆପଣଙ୍କର ସେ ଦୁଇଟି ଧଳା ଆଲୋକ, ଆକାଶରେ ଉଦୟ ହୋଇ ଦିନ ସହିତ ଆସନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନିୟମକୁ ଅନୁସରି ନଦୀମାନେ ବହେ, ଆପଣମାନେ ସେମାନଙ୍କର ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତୁ । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ପୂର୍ଵୀଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ରୋପମାତଯଃ ପୂର୍ଵୀରୁତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ ସୂନୋ ହିନ୍ଵସ୍ଯ ହରିଵଃ । ଵସ୍ଵୋ ଵୀରସ୍ଯାପୃଚୋ ଯା ନୁ ସାଧନ୍ତ ନୋ ଧିଯୋ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅନେକ ରୂପ ଓ ଅନେକ ସ୍ତୁତି ଅଛି, ହେ ହିନ୍ବାନ୍ତିର ପୁତ୍ର, ହେ ସୁନା । ସେ ଶୂର ଓ ଦାନଶୀଳଙ୍କର ଦାନ, ଯେଉଁଠି ଆମ ପାଇଁ କିଛି ସାଧନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମର ଚିନ୍ତାକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ତଂ ଶିଶୀତା ସୁଵୃକ୍ତିଭିସ୍ତ୍ଵେଷଂ ସତ୍ଵାନମୃଗ୍ମିଯମ୍ । ଉତୋ ନୁ ଚିଦ୍ଯ ଓଜସା ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯାଣ୍ଡାନି ଭେଦତି ଜେଷତ୍ସ୍ଵର୍ଵତୀରପୋ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତିରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୂର ଓ ଦ୍ରୁତ ଥିବାକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ । ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କର ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି, ଜିତିବା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳ ବହିଯାଉଛି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ତଂ ଶିଶୀତା ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଵାନମୃତ୍ଵିଯମ୍ । ଉତୋ ନୁ ଚିଦ୍ଯ ଓହତ ଆଣ୍ଡା ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯ ଭେଦତ୍ଯଜୈଃ ସ୍ଵର୍ଵତୀରପୋ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ସେଉଁଠି ସତ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଥାଯଥ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ । ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କର ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି, ଜିତିବା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳ ବହିଯାଉଛି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଏଵେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଭ୍ଯାଂ ପିତୃଵନ୍ନଵୀଯୋ ମନ୍ଧାତୃଵଦଙ୍ଗିରସ୍ଵଦଵାଚି । ତ୍ରିଧାତୁନା ଶର୍ମଣା ପାତମସ୍ମାନ୍ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ, ଆମ ପିତାମାନେ, ମନ୍ଧାତୃ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ତିନିପଟି ରକ୍ଷାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର । ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେବା ।
ଅସ୍ମା ଊ ଷୁ ପ୍ରଭୂତଯେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋଽର୍ଚା ଵିଦୁଷ୍ଟରେଭ୍ଯଃ । ଯୋ ଧୀତା ମାନୁଷାଣାଂ ପଶ୍ଵୋ ଗା ଇଵ ରକ୍ଷତି ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଏବେ ଆମେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଭଲ ଭାବରେ ଭଲ ଜଣା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନେ ପାଇଁ ବରୁଣ ଓ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା । ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଭଳି ଗୋଉଁକୁ ଗୋପାଳକ ଭଳି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ତମୂ ଷୁ ସମନା ଗିରା ପିତୄଣାଂ ଚ ମନ୍ମଭିଃ । ନାଭାକସ୍ଯ ପ୍ରଶସ୍ତିଭିର୍ଯଃ ସିନ୍ଧୂନାମୁପୋଦଯେ ସପ୍ତସ୍ଵସା ସ ମଧ୍ଯମୋ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଏକତା ଭାବରେ ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କର ଚିନ୍ତା ସହିତ, ନଭାକଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତି କରିବା । ଯିଏ ନଦୀମାନେ ଆସିବାବେଳେ ସାତ ଭଉଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅଟନ୍ତି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ସ କ୍ଷପଃ ପରି ଷସ୍ଵଜେ ନ୍ଯୁସ୍ରୋ ମାଯଯା ଦଧେ ସ ଵିଶ୍ଵଂ ପରି ଦର୍ଶତଃ । ତସ୍ଯ ଵେନୀରନୁ ଵ୍ରତମୁଷସ୍ତିସ୍ରୋ ଅଵର୍ଧଯନ୍ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ସେ ରାତିମାନେକୁ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାତମାନେକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ରଖିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟବସ୍ତୁକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରି ତିନିଟି ପ୍ରଭାତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଯଃ କକୁଭୋ ନିଧାରଯଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମଧି ଦର୍ଶତଃ । ସ ମାତା ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ପଦଂ ତଦ୍ଵରୁଣସ୍ଯ ସପ୍ତ୍ଯଂ ସ ହି ଗୋପା ଇଵେର୍ଯୋ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଯିଏ ଭୂମିର ଉପରେ ଦୃଶ୍ୟ ଥିବା ଅଂଶମାନେକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି, ସେ ମାଆର ପୁରୁଣା ପଦଚିହ୍ନ, ସେହି ହେଉଛନ୍ତି ବରୁଣଙ୍କର ପଥ, କାରଣ ସେ ଗୋପାଳକ ଭଳି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଯୋ ଧର୍ତା ଭୁଵନାନାଂ ଯ ଉସ୍ରାଣାମପୀଚ୍ଯା ଵେଦ ନାମାନି ଗୁହ୍ଯା । ସ କଵିଃ କାଵ୍ଯା ପୁରୁ ରୂପଂ ଦ୍ଯୌରିଵ ପୁଷ୍ଯତି ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ନାମ ଜାଣନ୍ତି, ସେ ଋଷି ଅନେକ ରୂପକୁ ଆକାଶ ଭଳି ପୋଷଣ କରନ୍ତି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵାନି କାଵ୍ଯା ଚକ୍ରେ ନାଭିରିଵ ଶ୍ରିତା । ତ୍ରିତଂ ଜୂତୀ ସପର୍ଯତ ଵ୍ରଜେ ଗାଵୋ ନ ସଂଯୁଜେ ଯୁଜେ ଅଶ୍ଵାଁ ଅଯୁକ୍ଷତ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଯାହାଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନାଭିରେ ରହିଛି, ତାଙ୍କୁ ତୃତିୟ ରଥିକ ଭଳି ପୂଜା କରିଛନ୍ତି । ଗୋଉଁମାନେ ଖୋଟାରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛନ୍ତି, ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯୋଗାଯାଇଛନ୍ତି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ଯ ଆସ୍ଵତ୍କ ଆଶଯେ ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନ୍ଯେଷାମ୍ । ପରି ଧାମାନି ମର୍ମୃଶଦ୍ଵରୁଣସ୍ଯ ପୁରୋ ଗଯେ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅନୁ ଵ୍ରତଂ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଯିଏ ନିଜ ନିବାସରେ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯିଏ ବରୁଣଙ୍କର ଗୃହମାନେକୁ ମାପନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ନଗର ଆଗରେ ଯାଆନ୍ତି । ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି । ସଭାରେ ଆଉ କେହି ଆମକୁ ବାଧା ଦେଉନାହିଁ ।
ସ ସମୁଦ୍ରୋ ଅପୀଚ୍ଯସ୍ତୁରୋ ଦ୍ଯାମିଵ ରୋହତି ନି ଯଦାସୁ ଯଜୁର୍ଦଧେ । ସ ମାଯା ଅର୍ଚିନା ପଦାସ୍ତୃଣାନ୍ନାକମାରୁହନ୍ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ସେ ସମୁଦ୍ର ଭଳି ତଳକୁ ବହିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଆକାଶକୁ ଉଠୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞର ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ମାୟାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପଦକ୍ଷେପରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଢ଼ିଯାଏ; ଅନ୍ୟମାନେ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ କରୁନ୍।
ଯସ୍ଯ ଶ୍ଵେତା ଵିଚକ୍ଷଣା ତିସ୍ରୋ ଭୂମୀରଧିକ୍ଷିତଃ । ତ୍ରିରୁତ୍ତରାଣି ପପ୍ରତୁର୍ଵରୁଣସ୍ଯ ଧ୍ରୁଵଂ ସଦଃ ସ ସପ୍ତାନାମିରଜ୍ଯତି ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଯାହାଙ୍କର ତିନିଟି ଧଳା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭୂମି ଅଛି, ଯାହାକୁ ଶାସନ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ତିନିଥର ବରୁଣଙ୍କର ଅଚଳ ନିବାସକୁ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି; ସେ ସପ୍ତଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ କରୁନ୍।
ଯଃ ଶ୍ଵେତାଁ ଅଧିନିର୍ଣିଜଶ୍ଚକ୍ରେ କୃଷ୍ଣାଁ ଅନୁ ଵ୍ରତା । ସ ଧାମ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ମମେ ଯ ସ୍କମ୍ଭେନ ଵି ରୋଦସୀ ଅଜୋ ନ ଦ୍ଯାମଧାରଯନ୍ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଯିଏ ଧଳାମାନେକୁ ପବିତ୍ର କଲେ, କଳାମାନେକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅନୁସରଣ କଲେ, ସେ ପୁରୁଣା ଅଞ୍ଚଳକୁ ନିଜର କଲେ; ତାଙ୍କର ଖୁଟିରେ ସେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଜଣେ ଅଜନ୍ମା ପରି ଆକାଶକୁ ଧରିଥିବା; ଅନ୍ୟମାନେ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ କରୁନ୍।
ଅସ୍ତଭ୍ନାଦ୍ଦ୍ଯାମସୁରୋ ଵିଶ୍ଵଵେଦା ଅମିମୀତ ଵରିମାଣଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଆସୀଦଦ୍ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ସମ୍ରାଡ୍ଵିଶ୍ଵେତ୍ତାନି ଵରୁଣସ୍ଯ ଵ୍ରତାନି
ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ପ୍ରବଳ ଦେବତା ଆକାଶକୁ ଧରିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତାରକୁ ମାପିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ଏକଠି ହୋଇଛି, ସେ ସମ୍ରାଟ୍ ବସିଛନ୍ତି; ଏହି ସବୁ ବରୁଣଙ୍କର ନିୟମ।
ଏଵା ଵନ୍ଦସ୍ଵ ଵରୁଣଂ ବୃହନ୍ତଂ ନମସ୍ଯା ଧୀରମମୃତସ୍ଯ ଗୋପାମ୍ । ସ ନଃ ଶର୍ମ ତ୍ରିଵରୂଥଂ ଵି ଯଂସତ୍ପାତଂ ନୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଉପସ୍ଥେ
ଏଭଳି ବଡ଼ ବରୁଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର, ଅମୃତର ରକ୍ଷକ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର। ସେ ଆମକୁ ତିନିପଟି ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ନିଜ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ଇମାଂ ଧିଯଂ ଶିକ୍ଷମାଣସ୍ଯ ଦେଵ କ୍ରତୁଂ ଦକ୍ଷଂ ଵରୁଣ ସଂ ଶିଶାଧି । ଯଯାତି ଵିଶ୍ଵା ଦୁରିତା ତରେମ ସୁତର୍ମାଣମଧି ନାଵଂ ରୁହେମ
ହେ ବରୁଣ, ମୋତେ ଜ୍ଞାନ, ଶକ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତା ଦିଅ, ଯେପରି ମୁଁ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା; ଭଲ ତିଆରି ନୌକାରେ ଆମେ ଚଢ଼ିବା।
ଆ ଵାଂ ଗ୍ରାଵାଣୋ ଅଶ୍ଵିନା ଧୀଭିର୍ଵିପ୍ରା ଅଚୁଚ୍ଯଵୁଃ । ନାସତ୍ଯା ସୋମପୀତଯେ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଦେଇ ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି। ନାସତ୍ୟ, ସୋମପାନ ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନେ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ କରୁନ୍।
ଯଥା ଵାମତ୍ରିରଶ୍ଵିନା ଗୀର୍ଭିର୍ଵିପ୍ରୋ ଅଜୋହଵୀତ୍ । ନାସତ୍ଯା ସୋମପୀତଯେ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେ ସମେ
ଯେପରି ପୁରୁହିତ ଗୀତରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟକୁ ଡାକିଥିଲେ, ନାସତ୍ୟ, ସୋମପାନ ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନେ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ କରୁନ୍।