ଏନ୍ଦ୍ର ଯାହି ପୀତଯେ ମଧୁ ଶଵିଷ୍ଠ ସୋମ୍ଯମ୍ । ନାଯମଚ୍ଛା ମଘଵା ଶୃଣଵଦ୍ଗିରୋ ବ୍ରହ୍ମୋକ୍ଥା ଚ ସୁକ୍ରତୁଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ଦୟାଳୁ ଆମର ଗୀତ ଓ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣିବାରୁ ମୁହଁ ଫେରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ।
ଵହନ୍ତୁ ତ୍ଵା ରଥେଷ୍ଠାମା ହରଯୋ ରଥଯୁଜଃ । ତିରଶ୍ଚିଦର୍ଯଂ ସଵନାନି ଵୃତ୍ରହନ୍ନନ୍ଯେଷାଂ ଯା ଶତକ୍ରତୋ
ତୁମର ରଥରେ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଥିବା ହରିଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ବହନ କରନ୍ତୁ। ଶତଶକ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସଭାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ।
ଅସ୍ମାକମଦ୍ଯାନ୍ତମଂ ସ୍ତୋମଂ ଧିଷ୍ଵ ମହାମହ । ଅସ୍ମାକଂ ତେ ସଵନା ସନ୍ତୁ ଶଂତମା ମଦାଯ ଦ୍ଯୁକ୍ଷ ସୋମପାଃ
ଆଜି ଆମର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ମହାଶକ୍ତି। ଆମର ଉପସ୍ଥାପନା ତୁମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଦିବ୍ୟ ସୋମପାନୀ।
ନହି ଷସ୍ତଵ ନୋ ମମ ଶାସ୍ତ୍ରେ ଅନ୍ଯସ୍ଯ ରଣ୍ଯତି । ଯୋ ଅସ୍ମାନ୍ଵୀର ଆନଯତ୍
ଅନ୍ୟ କାହାର ସ୍ତୁତି କିମ୍ବା ମୋର ନିଜର ମଧ୍ୟ, ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନୁହେଁ—ଯିଏ ଆମକୁ ନେଇଆସିଛି, ସେ ହିଁ ବୀର।
ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚିଦ୍ଘା ତଦବ୍ରଵୀତ୍ସ୍ତ୍ରିଯା ଅଶାସ୍ଯଂ ମନଃ । ଉତୋ ଅହ କ୍ରତୁଂ ରଘୁମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି: ଜନାନୀଙ୍କ ମନ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ମୁଁ ତାଙ୍କର ମନ ଅସ୍ଥିର ଦେଖିଛି।
ସପ୍ତୀ ଚିଦ୍ଘା ମଦଚ୍ଯୁତା ମିଥୁନା ଵହତୋ ରଥମ୍ । ଏଵେଦ୍ଧୂର୍ଵୃଷ୍ଣ ଉତ୍ତରା
ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ମଧୁରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ଏକାଠି ରଥ ଟାଣିଥାନ୍ତି—ଏହି ଦୁଇଁ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ଉପରେ, ହେ ଉଗ୍ର।
ଅଧଃ ପଶ୍ଯସ୍ଵ ମୋପରି ସଂତରାଂ ପାଦକୌ ହର । ମା ତେ କଶପ୍ଲକୌ ଦୃଶନ୍ସ୍ତ୍ରୀ ହି ବ୍ରହ୍ମା ବଭୂଵିଥ
ତଳକୁ ଦେଖ, ଉପରକୁ ନୁହେଁ; ଅତିକ୍ରମ କର, ପାଦ ଉଠା। ଦୁଇ ଛୋଟ ପୋଖରୀ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନ ପଡ଼ୁ; କାରଣ ତୁମେ ଜନାନୀ ହୋଇଯାଇଛ, ହେ ପୁରୋହିତ।
ଏନ୍ଦ୍ର ଯାହି ହରିଭିରୁପ କଣ୍ଵସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ହରିଘୋଡ଼ା ସହିତ କଣ୍ବଙ୍କର ସ୍ତୁତିକୁ ଆସ। ଶ୍ୱର୍ଗର ଶାସନରେ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହକୁ ଆସ, ହେ ଦିନକର।
ଆ ତ୍ଵା ଗ୍ରାଵା ଵଦନ୍ନିହ ସୋମୀ ଘୋଷେଣ ଯଚ୍ଛତୁ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ପାଥର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକି, ସୋମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଆଣୁ। ଶ୍ୱର୍ଗର ଶାସନରେ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହକୁ ଆସ, ହେ ଦିନକର।
ଅତ୍ରା ଵି ନେମିରେଷାମୁରାଂ ନ ଧୂନୁତେ ଵୃକଃ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ଏଠି, ସେମାନଙ୍କର ରଥଚକ୍ର ଭାଙ୍ଗେନାହିଁ, ବା ନର ତାଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗାଇପାରେନି। ଶ୍ୱର୍ଗର ଶାସନରେ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହକୁ ଆସ, ହେ ଦିନକର।
ଆ ତ୍ଵା କଣ୍ଵା ଇହାଵସେ ହଵନ୍ତେ ଵାଜସାତଯେ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ଏଠି, କଣ୍ବମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ବଳ ଲାଗି। ଶ୍ୱର୍ଗର ଶାସନରେ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହକୁ ଆସ, ହେ ଦିନକର।
ଦଧାମି ତେ ସୁତାନାଂ ଵୃଷ୍ଣେ ନ ପୂର୍ଵପାଯ୍ଯମ୍ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦେଉଛି, ବଳିୟା ବଳଦ ପରି ପ୍ରଥମ ପାନ ପାଇଁ। ଶ୍ୱର୍ଗର ଶାସନରେ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହକୁ ଆସ, ହେ ଦିନକର।
ସ୍ମତ୍ପୁରଂଧିର୍ନ ଆ ଗହି ଵିଶ୍ଵତୋଧୀର୍ନ ଊତଯେ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଗୃହଣୀ ପରି ଆସ, ହେ ଦେବତା, ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଆଉ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ନୋ ଯାହି ମହେମତେ ସହସ୍ରୋତେ ଶତାମଘ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବହୁ ଧନର ମାଲିକ, ହଜାର ଓ ଶତାଧିକ ଦାନର ଦାତା, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ତ୍ଵା ହୋତା ମନୁର୍ହିତୋ ଦେଵତ୍ରା ଵକ୍ଷଦୀଡ୍ଯଃ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ ପୂଜାରୀ ତୁମକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନେଇଅସିବେ, ହେ ପୂଜ୍ୟ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ତ୍ଵା ମଦଚ୍ଯୁତା ହରୀ ଶ୍ଯେନଂ ପକ୍ଷେଵ ଵକ୍ଷତଃ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ତୁମର ମଦରେ ଉତ୍ସାହିତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷ ପରି ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ନେଇଅସିବେ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ଯାହ୍ଯର୍ଯ ଆ ପରି ସ୍ଵାହା ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ହେ ଅର୍ୟ, ଚାରିପଟେ ଆସ, ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସୋମର ସେବନ ପାଇଁ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ନୋ ଯାହ୍ଯୁପଶ୍ରୁତ୍ଯୁକ୍ଥେଷୁ ରଣଯା ଇହ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ଆମର ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଏହି ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ନେଇ, ଏଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆସ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ସରୂପୈରା ସୁ ନୋ ଗହି ସମ୍ଭୃତୈଃ ସମ୍ଭୃତାଶ୍ଵଃ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ତୁମର ସମାନ ଦଳ ସହିତ, ଭଲ ଯୁତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ନେଇ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ଯାହି ପର୍ଵତେଭ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯାଧି ଵିଷ୍ଟପଃ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ପାହାଡ଼ ଓ ସମୁଦ୍ର ଉପର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରୁ ଆସ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ନୋ ଗଵ୍ଯାନ୍ଯଶ୍ଵ୍ଯା ସହସ୍ରା ଶୂର ଦର୍ଦୃହି । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ହେ ବୀର, ଆମ ପାଖକୁ ହଜାର ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଆଣ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ନଃ ସହସ୍ରଶୋ ଭରାଯୁତାନି ଶତାନି ଚ । ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ
ଆମ ପାଇଁ ହଜାର, ଦଶ ହଜାର ଓ ଶତ ଶତ ଆଣ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଆସି, ଆଲୋକ ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଆ ଯଦିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଦଦ୍ଵହେ ସହସ୍ରଂ ଵସୁରୋଚିଷଃ । ଓଜିଷ୍ଠମଶ୍ଵ୍ଯଂ ପଶୁମ୍
ଯେତେବେଳେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଓ ମୁଁ ଏକସାଥିରେ ହଜାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ, ଘୋଡ଼ା ଓ ପଶୁମାନଙ୍କର ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାଉ—
ଯ ଋଜ୍ରା ଵାତରଂହସୋଽରୁଷାସୋ ରଘୁଷ୍ଯଦଃ । ଭ୍ରାଜନ୍ତେ ସୂର୍ଯା ଇଵ
ଯେମାନେ ବାୟୁ ପରି ଦ୍ରୁତ, ରକ୍ତିମ ଓ ତିବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ପାରାଵତସ୍ଯ ରାତିଷୁ ଦ୍ରଵଚ୍ଚକ୍ରେଷ୍ଵାଶୁଷୁ । ତିଷ୍ଠଂ ଵନସ୍ଯ ମଧ୍ଯ ଆ
ପରାବତଙ୍କ ଦାନରେ, ଦ୍ରୁତ ଚକ୍ର ବାହନମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଅରଣ୍ୟ ମଝିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ—
ଅଗ୍ନିନେନ୍ଦ୍ରେଣ ଵରୁଣେନ ଵିଷ୍ଣୁନାଦିତ୍ଯୈ ରୁଦ୍ରୈର୍ଵସୁଭିଃ ସଚାଭୁଵା । ସଜୋଷସା ଉଷସା ସୂର୍ଯେଣ ଚ ସୋମଂ ପିବତମଶ୍ଵିନା
ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁମାନେ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସୋମ ରସ ପିଅ।
ଵିଶ୍ଵାଭିର୍ଧୀଭିର୍ଭୁଵନେନ ଵାଜିନା ଦିଵା ପୃଥିଵ୍ଯାଦ୍ରିଭିଃ ସଚାଭୁଵା । ସଜୋଷସା ଉଷସା ସୂର୍ଯେଣ ଚ ସୋମଂ ପିବତମଶ୍ଵିନା
ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି, ସମସ୍ତ ଜଗତ, ତୀବ୍ର ଶକ୍ତି, ଦିନ, ପୃଥିବୀ ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସୋମ ରସ ପିଅ।
ଵିଶ୍ଵୈର୍ଦେଵୈସ୍ତ୍ରିଭିରେକାଦଶୈରିହାଦ୍ଭିର୍ମରୁଦ୍ଭିର୍ଭୃଗୁଭିଃ ସଚାଭୁଵା । ସଜୋଷସା ଉଷସା ସୂର୍ଯେଣ ଚ ସୋମଂ ପିବତମଶ୍ଵିନା
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ତିନି ଓ ଏଗାର ଦେବତା, ମରୁତ ଓ ଭୃଗୁମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସୋମ ରସ ପିଅ।
ଜୁଷେଥାଂ ଯଜ୍ଞଂ ବୋଧତଂ ହଵସ୍ଯ ମେ ଵିଶ୍ଵେହ ଦେଵୌ ସଵନାଵ ଗଚ୍ଛତମ୍ । ସଜୋଷସା ଉଷସା ସୂର୍ଯେଣ ଚେଷଂ ନୋ ଵୋଳ୍ହମଶ୍ଵିନା
ତୁମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ମୋର ନିବେଦନ ଜାଣ, ଦୁଇ ଦେବତା ଏଠାରେ ସବନକୁ ଆସ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏହି କୃପା ଆମକୁ ଦିଅ।
ସ୍ତୋମଂ ଜୁଷେଥାଂ ଯୁଵଶେଵ କନ୍ଯନାଂ ଵିଶ୍ଵେହ ଦେଵୌ ସଵନାଵ ଗଚ୍ଛତମ୍ । ସଜୋଷସା ଉଷସା ସୂର୍ଯେଣ ଚେଷଂ ନୋ ଵୋଳ୍ହମଶ୍ଵିନା
ତୁମେ ଯୁବତୀର ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ଦୁଇ ଦେବତା ଏଠାରେ ସବନକୁ ଆସ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏହି କୃପା ଆମକୁ ଦିଅ।