ଯୋ ରାଯୋଽଵନିର୍ମହାନ୍ସୁପାରଃ ସୁନ୍ଵତଃ ସଖା । ତମିନ୍ଦ୍ରମଭି ଗାଯତ
ଯିଏ ଧନର ମହା ରକ୍ଷକ, ନିଶ୍ଚିତ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ସୋମ ପିଡ଼ାକାରୀଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଉ।
ଆଯନ୍ତାରଂ ମହି ସ୍ଥିରଂ ପୃତନାସୁ ଶ୍ରଵୋଜିତମ୍ । ଭୂରେରୀଶାନମୋଜସା
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ସେଠିକୁ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗାଉ।
ନକିରସ୍ଯ ଶଚୀନାଂ ନିଯନ୍ତା ସୂନୃତାନାମ୍ । ନକିର୍ଵକ୍ତା ନ ଦାଦିତି
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଉଦାର କଥାକୁ କେହି ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ପରି କେହି କହିପାରିବେ ନାହିଁ, ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ନ ନୂନଂ ବ୍ରହ୍ମଣାମୃଣଂ ପ୍ରାଶୂନାମସ୍ତି ସୁନ୍ଵତାମ୍ । ନ ସୋମୋ ଅପ୍ରତା ପପେ
ଏଠାରେ ପୁରୋହିତଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା କିମ୍ବା ସୋମ ପିଡ଼ାକାରୀଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କଦାପି ଅବହେଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ସୋମ କଦାପି ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ ନାହିଁ।
ପନ୍ଯ ଇଦୁପ ଗାଯତ ପନ୍ଯ ଉକ୍ଥାନି ଶଂସତ । ବ୍ରହ୍ମା କୃଣୋତ ପନ୍ଯ ଇତ୍
ଯାହା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ତାହାକୁ ଗାଉ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ କର।
ପନ୍ଯ ଆ ଦର୍ଦିରଚ୍ଛତା ସହସ୍ରା ଵାଜ୍ଯଵୃତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯୋ ଯଜ୍ଵନୋ ଵୃଧଃ
ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଜିନିଷ ତୁମ ପାଖକୁ ହଜାରେ ହଜାର ଆସୁ, ଶକ୍ତିରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଵି ଷୂ ଚର ସ୍ଵଧା ଅନୁ କୃଷ୍ଟୀନାମନ୍ଵାହୁଵଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ପିବ ସୁତାନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକିଛୁ, ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ବଚ୍ଛନ୍ଦରେ ଚାଲ। ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ।
ପିବ ସ୍ଵଧୈନଵାନାମୁତ ଯସ୍ତୁଗ୍ର୍ଯେ ସଚା । ଉତାଯମିନ୍ଦ୍ର ଯସ୍ତଵ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ, ଏବଂ ଯାହା ଶକ୍ତିରେ ଚାପାଯାଇଛି, ସେହି ସୋମରସ ମଧ୍ୟ ପିଉ। ଏହି ସବୁ ତୁମର ଅଂଶ।
ଅତୀହି ମନ୍ଯୁଷାଵିଣଂ ସୁଷୁଵାଂସମୁପାରଣେ । ଇମଂ ରାତଂ ସୁତଂ ପିବ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଗ୍ରହରେ ଏହି ଅର୍ପଣ ସ୍ଥଳକୁ ଆସ, ଏହି ଉପହାର, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ।
ଇହି ତିସ୍ରଃ ପରାଵତ ଇହି ପଞ୍ଚ ଜନାଁ ଅତି । ଧେନା ଇନ୍ଦ୍ରାଵଚାକଶତ୍
ତିନିଟି ସଭାକୁ ଆସ, ପାଞ୍ଚଟି ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଆସ; ଗାଈମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ସୂର୍ଯୋ ରଶ୍ମିଂ ଯଥା ସୃଜା ତ୍ଵା ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ମେ ଗିରଃ । ନିମ୍ନମାପୋ ନ ସଧ୍ର୍ଯକ୍
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର କିରଣ ଛାଡ଼େ, ସେପରି ମୋର ଗୀତ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚୁ, ଯେପରି ଜଳ ଏକଠି ହୋଇ ତଳକୁ ବହେ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵା ତୁ ହି ଷିଞ୍ଚ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶିପ୍ରିଣେ । ଭରା ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଯେଉଁଠି ବଳୀୟ, ପିତଳ ହସ୍ତ ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ସୋମରସ ଢାଳ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ତାଙ୍କୁ ପାନ ପାଇଁ ଦିଅ।
ଯ ଉଦ୍ନଃ ଫଲିଗଂ ଭିନନ୍ନ୍ଯକ୍ସିନ୍ଧୂଁରଵାସୃଜତ୍ । ଯୋ ଗୋଷୁ ପକ୍ଵଂ ଧାରଯତ୍
ଯିଏ ଜଳର ମେଘକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ନଦୀମାନେ ଚାଲିଦେଲେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରସ ଧାରଣ କଲେ।
ଅହନ୍ଵୃତ୍ରମୃଚୀଷମ ଔର୍ଣଵାଭମହୀଶୁଵମ୍ । ହିମେନାଵିଧ୍ଯଦର୍ବୁଦମ୍
ଯିଏ ବଡ଼ ମେଘ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ବଡ଼ ନଦୀ ସଦୃଶ ଆର୍ବୁଦକୁ ହିମରେ ମାରିଦେଲେ।
ପ୍ର ଵ ଉଗ୍ରାଯ ନିଷ୍ଟୁରେଽଷାଳ୍ହାଯ ପ୍ରସକ୍ଷିଣେ । ଦେଵତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଗାଯତ
ଯିଏ ଅପରାଜିତ, ଭୟଙ୍କର, ଅପରାହତ ଏବଂ ବିଜୟୀ, ସେହି ଦେବତା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଗୀତ ଗାଅ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଭି ଵ୍ରତା ସୋମସ୍ଯ ମଦେ ଅନ୍ଧସଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵେଷୁ ଚେତତି
ଯିଏ ସୋମରସର ମଦରେ ସମସ୍ତ ନିୟମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଚେତନ।
ଇହ ତ୍ଯା ସଧମାଦ୍ଯା ହରୀ ହିରଣ୍ଯକେଶ୍ଯା । ଵୋଳ୍ହାମଭି ପ୍ରଯୋ ହିତମ୍
ଏଠାରେ ତୁମ ସହଭୋଜୀ ଦୁଇଟି ପିତଳ ଚୁଲି ଘୋଡ଼ା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଉପହାର ଆଣିଦିଅନ୍ତି।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ତ୍ଵା ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ପ୍ରିଯମେଧସ୍ତୁତା ହରୀ । ସୋମପେଯାଯ ଵକ୍ଷତଃ
ପ୍ରିୟମେଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ତୁମ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା, ଅନେକ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ସୋମରସ ପାନ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆଣିଦିଅନ୍ତି।
ଵଯଂ ଘ ତ୍ଵା ସୁତାଵନ୍ତ ଆପୋ ନ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ପଵିତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସ୍ରଵଣେଷୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ପରି ସ୍ତୋତାର ଆସତେ
ଆମେ ସୋମ ଚାପି, ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ବସିଛୁ, ଯେପରି ଜଳ ଭଲ ଢାକା ଅଗ୍ନିକୁ ଘେରି ରହେ; ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ପବିତ୍ର ଝରଣାଠାରେ ତୁମ ଗାୟକମାନେ ଏଠାରେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି।
ସ୍ଵରନ୍ତି ତ୍ଵା ସୁତେ ନରୋ ଵସୋ ନିରେକ ଉକ୍ଥିନଃ । କଦା ସୁତଂ ତୃଷାଣ ଓକ ଆ ଗମ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵବ୍ଦୀଵ ଵଂସଗଃ
ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ, ଏକ ସ୍ୱରରେ, ଗୀତରେ, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ୍ତି, ହେ ଧନଦାତା; କେବେ ତୁମେ, ସୋମ ପାଇଁ ଆସାକୁଳ ହୋଇ, ଗର୍ଜନ୍ତି ବଳଦ ଭଳି ଆମ ଘରକୁ ଆସିବ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର?
କଣ୍ଵେଭିର୍ଧୃଷ୍ଣଵା ଧୃଷଦ୍ଵାଜଂ ଦର୍ଷି ସହସ୍ରିଣମ୍ । ପିଶଙ୍ଗରୂପଂ ମଘଵନ୍ଵିଚର୍ଷଣେ ମକ୍ଷୂ ଗୋମନ୍ତମୀମହେ
କଣ୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ଶୂର, ତୁମେ ଝଣ୍ଡାଧାରୀ, ହଜାର ଉପହାର ଦେଉଥିବା, ପିତଳ ରଙ୍ଗର, ଦାନଶୀଳ, ଲୋକମାନଙ୍କ ନେତାଙ୍କୁ ଦେଖ; ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଚାହୁଁ।
ପାହି ଗାଯାନ୍ଧସୋ ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମେଧ୍ଯାତିଥେ । ଯଃ ସମ୍ମିଶ୍ଲୋ ହର୍ଯୋର୍ଯଃ ସୁତେ ସଚା ଵଜ୍ରୀ ରଥୋ ହିରଣ୍ଯଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମଦକର ସୋମରସ ପିଉ, ହେ ଆଦରିତ ଅତିଥି, ଯାହା ତୁମ ପାଇଁ ମିଶାଯାଇଛି, ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚାପାଯାଇଛି, ବଜ୍ର ଏବଂ ସୁନାର ରଥ ସହିତ।
ଯଃ ସୁଷଵ୍ଯଃ ସୁଦକ୍ଷିଣ ଇନୋ ଯଃ ସୁକ୍ରତୁର୍ଗୃଣେ । ଯ ଆକରଃ ସହସ୍ରା ଯଃ ଶତାମଘ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଃ ପୂର୍ଭିଦାରିତଃ
ଯିଏ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଦକ୍ଷ ହସ୍ତ ଧାରୀ, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ଯିଏ ହଜାର ଉପହାର ଦେଉଥିବା, ଶତ ଉପହାର ଦେଉଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି।
ଯୋ ଧୃଷିତୋ ଯୋଽଵୃତୋ ଯୋ ଅସ୍ତି ଶ୍ମଶ୍ରୁଷୁ ଶ୍ରିତଃ । ଵିଭୂତଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ୍ଯଵନଃ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ କ୍ରତ୍ଵା ଗୌରିଵ ଶାକିନଃ
ଯିଏ ଶୂର, ଅପରାଜିତ, ଦାଢି ଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବିଚଳିତ; ଅନେକ ତେଜସ୍ବୀ, ଚଞ୍ଚଳ, ଅନେକ ପ୍ରଶଂସିତ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳଦ ଭଳି।
କ ଈଂ ଵେଦ ସୁତେ ସଚା ପିବନ୍ତଂ କଦ୍ଵଯୋ ଦଧେ । ଅଯଂ ଯଃ ପୁରୋ ଵିଭିନତ୍ତ୍ଯୋଜସା ମନ୍ଦାନଃ ଶିପ୍ର୍ଯନ୍ଧସଃ
କିଏ ତାଙ୍କୁ ଜାଣେ, ଯିଏ ସୋମର ସହିତ ପାନ କରନ୍ତି, ଏହି ଦୁଇ ମାଆଁ ତାଙ୍କୁ କେଉଁଠି ରଖିଥିଲେ? ଏହି ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦୁର୍ଗମାନେ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି।
ଦାନା ମୃଗୋ ନ ଵାରଣଃ ପୁରୁତ୍ରା ଚରଥଂ ଦଧେ । ନକିଷ୍ଟ୍ଵା ନି ଯମଦା ସୁତେ ଗମୋ ମହାଁଶ୍ଚରସ୍ଯୋଜସା
ତୁମେ ଏକ ଅଜ ନାହିଁ କିମ୍ବା ହାତୀ ପରି ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଚଳିଯାଉଛ। ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ କେହି ତୁମକୁ ରୋକିପାରେନି; ତୁମ ମହାଶକ୍ତିରେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଚଳିଯାଉଛ।
ଯ ଉଗ୍ରଃ ସନ୍ନନିଷ୍ଟୃତ ସ୍ଥିରୋ ରଣାଯ ସଂସ୍କୃତଃ । ଯଦି ସ୍ତୋତୁର୍ମଘଵା ଶୃଣଵଦ୍ଧଵଂ ନେନ୍ଦ୍ରୋ ଯୋଷତ୍ଯା ଗମତ୍
ଯିଏ ଭୟଙ୍କର, ଅପରାଜେୟ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ସେ ଯଦି ଗାୟକଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି, ଦୟାଳୁ, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନାନୀଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନକୁ ଯାଉନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ସତ୍ଯମିତ୍ଥା ଵୃଷେଦସି ଵୃଷଜୂତିର୍ନୋଽଵୃତଃ । ଵୃଷା ହ୍ଯୁଗ୍ର ଶୃଣ୍ଵିଷେ ପରାଵତି ଵୃଷୋ ଅର୍ଵାଵତି ଶ୍ରୁତଃ
ଏଭଳି ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ବଳିୟା, ବଳର ଶକ୍ତିରେ ଅପରିମିତ। ହେ ଉଗ୍ର, ତୁମେ ଦୂରରୁ ଶୁଣ, ନିକଟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଵୃଷଣସ୍ତେ ଅଭୀଶଵୋ ଵୃଷା କଶା ହିରଣ୍ଯଯୀ । ଵୃଷା ରଥୋ ମଘଵନ୍ଵୃଷଣା ହରୀ ଵୃଷା ତ୍ଵଂ ଶତକ୍ରତୋ
ତୁମର ଚାବୁକ ବଳିୟା, ସୁନାର ଅଙ୍କୁଶ ବଳିୟା, ରଥ ବଳିୟା, ଦୟାଳୁ, ଘୋଡ଼ା ବଳିୟା, ଏବଂ ହେ ଶତଶକ୍ତି, ତୁମେ ବଳିୟା।
ଵୃଷା ସୋତା ସୁନୋତୁ ତେ ଵୃଷନ୍ନୃଜୀପିନ୍ନା ଭର । ଵୃଷା ଦଧନ୍ଵେ ଵୃଷଣଂ ନଦୀଷ୍ଵା ତୁଭ୍ଯଂ ସ୍ଥାତର୍ହରୀଣାମ୍
ବଳିୟା ନଦୀମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ବହୁନ୍ତୁ, ବଳିୟା ଲୋକ ସୋମ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ। ବଳିୟା ନଦୀମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି, ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ନାୟକ।