ନ୍ଯର୍ବୁଦସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପଂ ଵର୍ଷ୍ମାଣଂ ବୃହତସ୍ତିର । କୃଷେ ତଦିନ୍ଦ୍ର ପୌଂସ୍ଯମ୍
ତୁମେ ଅର୍ବୁଦର ବିଶାଳ ଉଚ୍ଚତାକୁ ଚାଲାଇଦେଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମର ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା।
ପ୍ରତି ଶ୍ରୁତାଯ ଵୋ ଧୃଷତ୍ତୂର୍ଣାଶଂ ନ ଗିରେରଧି । ହୁଵେ ସୁଶିପ୍ରମୂତଯେ
ପରିଚିତ, ସାହସୀ ଓ ତ୍ୱରିତ ଜଣେ, ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଯେପରି, ଆମେ ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ଭଲ ଯୁକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର।
ସ ଗୋରଶ୍ଵସ୍ଯ ଵି ଵ୍ରଜଂ ମନ୍ଦାନଃ ସୋମ୍ଯେଭ୍ଯଃ । ପୁରଂ ନ ଶୂର ଦର୍ଷସି
ସୋମ ପାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିବା ସେ, ବଳିଅଘୋର ବୃଷ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଖଟକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛନ୍ତି, ହେ ବୀର, ଯେପରି ତୁମେ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଦେଉ।
ଯଦି ମେ ରାରଣଃ ସୁତ ଉକ୍ଥେ ଵା ଦଧସେ ଚନଃ । ଆରାଦୁପ ସ୍ଵଧା ଗହି
ଯଦି ତୁମେ ଆମ ଗୀତ କିମ୍ବା ପିଡ଼ା ସୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ, ଆମ ପ୍ରତି ମନ ଦେଇଛ, ତେବେ ତୁମର କୃପା ସହିତ ଆସ।
ଵଯଂ ଘା ତେ ଅପି ଷ୍ମସି ସ୍ତୋତାର ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ତ୍ଵଂ ନୋ ଜିନ୍ଵ ସୋମପାଃ
ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ଗାୟକ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ, ସୋମପାନୀ, ଆମକୁ ବିଜୟୀ କର।
ଉତ ନଃ ପିତୁମା ଭର ସଂରରାଣୋ ଅଵିକ୍ଷିତମ୍ । ମଘଵନ୍ଭୂରି ତେ ଵସୁ
ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାଗ ଆଣିଦିଅ, ଯାହା ଆମକୁ ପୋଷଣ କରିବ। ହେ ଦାତା, ତୁମ ପାଖରେ ବହୁତ ଧନ ଅଛି।
ଉତ ନୋ ଗୋମତସ୍କୃଧି ହିରଣ୍ଯଵତୋ ଅଶ୍ଵିନଃ । ଇଳାଭିଃ ସଂ ରଭେମହି
ଏବଂ ଆମକୁ ଗୋଧନ ଦିଅ, ସୁନା ଓ ଅଶ୍ୱ ଦିଅ। ଉପହାରରେ ଆମେ ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା।
ବୃବଦୁକ୍ଥଂ ହଵାମହେ ସୃପ୍ରକରସ୍ନମୂତଯେ । ସାଧୁ କୃଣ୍ଵନ୍ତମଵସେ
ଆମେ ବୃହଦୁକ୍ଥଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତ୍ୱରିତ, ସେ ଭଲ କାମ କରି ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଯଃ ସଂସ୍ଥେ ଚିଚ୍ଛତକ୍ରତୁରାଦୀଂ କୃଣୋତି ଵୃତ୍ରହା । ଜରିତୃଭ୍ଯଃ ପୁରୂଵସୁଃ
ସଭାରେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସତ୍ୟ, ସେ ବୃତ୍ର ହନନକାରୀ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅନ୍ତି।
ସ ନଃ ଶକ୍ରଶ୍ଚିଦା ଶକଦ୍ଦାନଵାଁ ଅନ୍ତରାଭରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ
ଶକ୍ର ମଧ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଦାନ ଆଣିପାରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯୋ ରାଯୋଽଵନିର୍ମହାନ୍ସୁପାରଃ ସୁନ୍ଵତଃ ସଖା । ତମିନ୍ଦ୍ରମଭି ଗାଯତ
ଯିଏ ଧନର ମହା ରକ୍ଷକ, ନିଶ୍ଚିତ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ସୋମ ପିଡ଼ାକାରୀଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଉ।
ଆଯନ୍ତାରଂ ମହି ସ୍ଥିରଂ ପୃତନାସୁ ଶ୍ରଵୋଜିତମ୍ । ଭୂରେରୀଶାନମୋଜସା
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ସେଠିକୁ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗାଉ।
ନକିରସ୍ଯ ଶଚୀନାଂ ନିଯନ୍ତା ସୂନୃତାନାମ୍ । ନକିର୍ଵକ୍ତା ନ ଦାଦିତି
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଉଦାର କଥାକୁ କେହି ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ପରି କେହି କହିପାରିବେ ନାହିଁ, ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ନ ନୂନଂ ବ୍ରହ୍ମଣାମୃଣଂ ପ୍ରାଶୂନାମସ୍ତି ସୁନ୍ଵତାମ୍ । ନ ସୋମୋ ଅପ୍ରତା ପପେ
ଏଠାରେ ପୁରୋହିତଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା କିମ୍ବା ସୋମ ପିଡ଼ାକାରୀଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କଦାପି ଅବହେଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ସୋମ କଦାପି ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ ନାହିଁ।
ପନ୍ଯ ଇଦୁପ ଗାଯତ ପନ୍ଯ ଉକ୍ଥାନି ଶଂସତ । ବ୍ରହ୍ମା କୃଣୋତ ପନ୍ଯ ଇତ୍
ଯାହା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ତାହାକୁ ଗାଉ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ କର।
ପନ୍ଯ ଆ ଦର୍ଦିରଚ୍ଛତା ସହସ୍ରା ଵାଜ୍ଯଵୃତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯୋ ଯଜ୍ଵନୋ ଵୃଧଃ
ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଜିନିଷ ତୁମ ପାଖକୁ ହଜାରେ ହଜାର ଆସୁ, ଶକ୍ତିରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଵି ଷୂ ଚର ସ୍ଵଧା ଅନୁ କୃଷ୍ଟୀନାମନ୍ଵାହୁଵଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ପିବ ସୁତାନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକିଛୁ, ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ବଚ୍ଛନ୍ଦରେ ଚାଲ। ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ।
ପିବ ସ୍ଵଧୈନଵାନାମୁତ ଯସ୍ତୁଗ୍ର୍ଯେ ସଚା । ଉତାଯମିନ୍ଦ୍ର ଯସ୍ତଵ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ, ଏବଂ ଯାହା ଶକ୍ତିରେ ଚାପାଯାଇଛି, ସେହି ସୋମରସ ମଧ୍ୟ ପିଉ। ଏହି ସବୁ ତୁମର ଅଂଶ।
ଅତୀହି ମନ୍ଯୁଷାଵିଣଂ ସୁଷୁଵାଂସମୁପାରଣେ । ଇମଂ ରାତଂ ସୁତଂ ପିବ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଗ୍ରହରେ ଏହି ଅର୍ପଣ ସ୍ଥଳକୁ ଆସ, ଏହି ଉପହାର, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ।
ଇହି ତିସ୍ରଃ ପରାଵତ ଇହି ପଞ୍ଚ ଜନାଁ ଅତି । ଧେନା ଇନ୍ଦ୍ରାଵଚାକଶତ୍
ତିନିଟି ସଭାକୁ ଆସ, ପାଞ୍ଚଟି ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଆସ; ଗାଈମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ସୂର୍ଯୋ ରଶ୍ମିଂ ଯଥା ସୃଜା ତ୍ଵା ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ମେ ଗିରଃ । ନିମ୍ନମାପୋ ନ ସଧ୍ର୍ଯକ୍
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର କିରଣ ଛାଡ଼େ, ସେପରି ମୋର ଗୀତ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚୁ, ଯେପରି ଜଳ ଏକଠି ହୋଇ ତଳକୁ ବହେ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵା ତୁ ହି ଷିଞ୍ଚ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶିପ୍ରିଣେ । ଭରା ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଯେଉଁଠି ବଳୀୟ, ପିତଳ ହସ୍ତ ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ସୋମରସ ଢାଳ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ତାଙ୍କୁ ପାନ ପାଇଁ ଦିଅ।
ଯ ଉଦ୍ନଃ ଫଲିଗଂ ଭିନନ୍ନ୍ଯକ୍ସିନ୍ଧୂଁରଵାସୃଜତ୍ । ଯୋ ଗୋଷୁ ପକ୍ଵଂ ଧାରଯତ୍
ଯିଏ ଜଳର ମେଘକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ନଦୀମାନେ ଚାଲିଦେଲେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରସ ଧାରଣ କଲେ।
ଅହନ୍ଵୃତ୍ରମୃଚୀଷମ ଔର୍ଣଵାଭମହୀଶୁଵମ୍ । ହିମେନାଵିଧ୍ଯଦର୍ବୁଦମ୍
ଯିଏ ବଡ଼ ମେଘ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ବଡ଼ ନଦୀ ସଦୃଶ ଆର୍ବୁଦକୁ ହିମରେ ମାରିଦେଲେ।
ପ୍ର ଵ ଉଗ୍ରାଯ ନିଷ୍ଟୁରେଽଷାଳ୍ହାଯ ପ୍ରସକ୍ଷିଣେ । ଦେଵତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଗାଯତ
ଯିଏ ଅପରାଜିତ, ଭୟଙ୍କର, ଅପରାହତ ଏବଂ ବିଜୟୀ, ସେହି ଦେବତା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଗୀତ ଗାଅ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଭି ଵ୍ରତା ସୋମସ୍ଯ ମଦେ ଅନ୍ଧସଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵେଷୁ ଚେତତି
ଯିଏ ସୋମରସର ମଦରେ ସମସ୍ତ ନିୟମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଚେତନ।
ଇହ ତ୍ଯା ସଧମାଦ୍ଯା ହରୀ ହିରଣ୍ଯକେଶ୍ଯା । ଵୋଳ୍ହାମଭି ପ୍ରଯୋ ହିତମ୍
ଏଠାରେ ତୁମ ସହଭୋଜୀ ଦୁଇଟି ପିତଳ ଚୁଲି ଘୋଡ଼ା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଉପହାର ଆଣିଦିଅନ୍ତି।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ତ୍ଵା ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ପ୍ରିଯମେଧସ୍ତୁତା ହରୀ । ସୋମପେଯାଯ ଵକ୍ଷତଃ
ପ୍ରିୟମେଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ତୁମ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା, ଅନେକ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ସୋମରସ ପାନ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆଣିଦିଅନ୍ତି।
ଵଯଂ ଘ ତ୍ଵା ସୁତାଵନ୍ତ ଆପୋ ନ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ପଵିତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସ୍ରଵଣେଷୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ପରି ସ୍ତୋତାର ଆସତେ
ଆମେ ସୋମ ଚାପି, ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ବସିଛୁ, ଯେପରି ଜଳ ଭଲ ଢାକା ଅଗ୍ନିକୁ ଘେରି ରହେ; ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ପବିତ୍ର ଝରଣାଠାରେ ତୁମ ଗାୟକମାନେ ଏଠାରେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି।
ସ୍ଵରନ୍ତି ତ୍ଵା ସୁତେ ନରୋ ଵସୋ ନିରେକ ଉକ୍ଥିନଃ । କଦା ସୁତଂ ତୃଷାଣ ଓକ ଆ ଗମ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵବ୍ଦୀଵ ଵଂସଗଃ
ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ, ଏକ ସ୍ୱରରେ, ଗୀତରେ, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ୍ତି, ହେ ଧନଦାତା; କେବେ ତୁମେ, ସୋମ ପାଇଁ ଆସାକୁଳ ହୋଇ, ଗର୍ଜନ୍ତି ବଳଦ ଭଳି ଆମ ଘରକୁ ଆସିବ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର?