ଐତୁ ପୂଷା ରଯିର୍ଭଗଃ ସ୍ଵସ୍ତି ସର୍ଵଧାତମଃ । ଉରୁରଧ୍ଵା ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ପୂଷା, ଧନ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଉପକାରକ ଶୁଭ ଆସୁ, ବିଶାଳ ପଥ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଗରେ ନେଉ।
ଅରମତିରନର୍ଵଣୋ ଵିଶ୍ଵୋ ଦେଵସ୍ଯ ମନସା । ଆଦିତ୍ଯାନାମନେହ ଇତ୍
କ୍ଳାନ୍ତି ଓ କ୍ଷତି ବିନା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ଭାବନା ଏଠାକୁ ବିଳମ୍ବ ଛାଡ଼ି ଆସୁ।
ଯଥା ନୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଵରୁଣଃ ସନ୍ତି ଗୋପାଃ । ସୁଗା ଋତସ୍ଯ ପନ୍ଥାଃ
ଯେପରି ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ବରୁଣ ଆମର ରକ୍ଷକ, ସେପରି ନ୍ୟାୟର ପଥ ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ହେଉ।
ଅଗ୍ନିଂ ଵଃ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଗିରା ଦେଵମୀଳେ ଵସୂନାମ୍ । ସପର୍ଯନ୍ତଃ ପୁରୁପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରଂ ନ କ୍ଷେତ୍ରସାଧସମ୍
ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା ସହ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଧନର ପୁରୁଣା ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ସେଉଁଠି ସେ ଅନେକଙ୍କର ପ୍ରିୟ, କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଫଳତା ଆଣିଦେଉଥିବା ବନ୍ଧୁ ପରି ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ମକ୍ଷୂ ଦେଵଵତୋ ରଥଃ ଶୂରୋ ଵା ପୃତ୍ସୁ କାସୁ ଚିତ୍ । ଦେଵାନାଂ ଯ ଇନ୍ମନୋ ଯଜମାନ ଇଯକ୍ଷତ୍ଯଭୀଦଯଜ୍ଵନୋ ଭୁଵତ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ରଥ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀର ବହୁତ ଦ୍ରୁତ; ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥାଏ।
ନ ଯଜମାନ ରିଷ୍ଯସି ନ ସୁନ୍ଵାନ ନ ଦେଵଯୋ । ଦେଵାନାଂ ଯ ଇନ୍ମନୋ ଯଜମାନ ଇଯକ୍ଷତ୍ଯଭୀଦଯଜ୍ଵନୋ ଭୁଵତ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ସୋମ ଚାପୁଥିବା କିମ୍ବା ଦେବପୂଜା କରୁଥିବା କେହି କ୍ଷତି ଭୋଗୁନାହାନ୍ତି; ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥାଏ।
ନକିଷ୍ଟଂ କର୍ମଣା ନଶନ୍ନ ପ୍ର ଯୋଷନ୍ନ ଯୋଷତି । ଦେଵାନାଂ ଯ ଇନ୍ମନୋ ଯଜମାନ ଇଯକ୍ଷତ୍ଯଭୀଦଯଜ୍ଵନୋ ଭୁଵତ୍
କାହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟ, ନାରୀ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛା କେବେ ନାଶ କରିପାରେ ନାହିଁ; ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥାଏ।
ଅସଦତ୍ର ସୁଵୀର୍ଯମୁତ ତ୍ଯଦାଶ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯମ୍ । ଦେଵାନାଂ ଯ ଇନ୍ମନୋ ଯଜମାନ ଇଯକ୍ଷତ୍ଯଭୀଦଯଜ୍ଵନୋ ଭୁଵତ୍
ଏଠାରେ ସତ୍ୟ ବୀରତ୍ୱ ଓ ଅଶ୍ୱସମ୍ପଦ ମିଳେ; ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥାଏ।
ପ୍ର କୃତାନ୍ଯୃଜୀଷିଣଃ କଣ୍ଵା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗାଥଯା । ମଦେ ସୋମସ୍ଯ ଵୋଚତ
ଏହିବେଳେ କଣ୍ବମାନେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତରେ ଗାଉ। ସୋମର ଆନନ୍ଦର କଥା କହ।
ଯଃ ସୃବିନ୍ଦମନର୍ଶନିଂ ପିପ୍ରୁଂ ଦାସମହୀଶୁଵମ୍ । ଵଧୀଦୁଗ୍ରୋ ରିଣନ୍ନପଃ
ଯିଏ ଶୃବିନ୍ଦ, ଅନର୍ଶନି, ପିପ୍ରୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଦାସାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ପାଣିରେ ପାଣି ଫେଲିଦେଲେ।
ନ୍ଯର୍ବୁଦସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପଂ ଵର୍ଷ୍ମାଣଂ ବୃହତସ୍ତିର । କୃଷେ ତଦିନ୍ଦ୍ର ପୌଂସ୍ଯମ୍
ତୁମେ ଅର୍ବୁଦର ବିଶାଳ ଉଚ୍ଚତାକୁ ଚାଲାଇଦେଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମର ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା।
ପ୍ରତି ଶ୍ରୁତାଯ ଵୋ ଧୃଷତ୍ତୂର୍ଣାଶଂ ନ ଗିରେରଧି । ହୁଵେ ସୁଶିପ୍ରମୂତଯେ
ପରିଚିତ, ସାହସୀ ଓ ତ୍ୱରିତ ଜଣେ, ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଯେପରି, ଆମେ ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ଭଲ ଯୁକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର।
ସ ଗୋରଶ୍ଵସ୍ଯ ଵି ଵ୍ରଜଂ ମନ୍ଦାନଃ ସୋମ୍ଯେଭ୍ଯଃ । ପୁରଂ ନ ଶୂର ଦର୍ଷସି
ସୋମ ପାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିବା ସେ, ବଳିଅଘୋର ବୃଷ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଖଟକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛନ୍ତି, ହେ ବୀର, ଯେପରି ତୁମେ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଦେଉ।
ଯଦି ମେ ରାରଣଃ ସୁତ ଉକ୍ଥେ ଵା ଦଧସେ ଚନଃ । ଆରାଦୁପ ସ୍ଵଧା ଗହି
ଯଦି ତୁମେ ଆମ ଗୀତ କିମ୍ବା ପିଡ଼ା ସୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ, ଆମ ପ୍ରତି ମନ ଦେଇଛ, ତେବେ ତୁମର କୃପା ସହିତ ଆସ।
ଵଯଂ ଘା ତେ ଅପି ଷ୍ମସି ସ୍ତୋତାର ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ତ୍ଵଂ ନୋ ଜିନ୍ଵ ସୋମପାଃ
ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ଗାୟକ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ, ସୋମପାନୀ, ଆମକୁ ବିଜୟୀ କର।
ଉତ ନଃ ପିତୁମା ଭର ସଂରରାଣୋ ଅଵିକ୍ଷିତମ୍ । ମଘଵନ୍ଭୂରି ତେ ଵସୁ
ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାଗ ଆଣିଦିଅ, ଯାହା ଆମକୁ ପୋଷଣ କରିବ। ହେ ଦାତା, ତୁମ ପାଖରେ ବହୁତ ଧନ ଅଛି।
ଉତ ନୋ ଗୋମତସ୍କୃଧି ହିରଣ୍ଯଵତୋ ଅଶ୍ଵିନଃ । ଇଳାଭିଃ ସଂ ରଭେମହି
ଏବଂ ଆମକୁ ଗୋଧନ ଦିଅ, ସୁନା ଓ ଅଶ୍ୱ ଦିଅ। ଉପହାରରେ ଆମେ ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା।
ବୃବଦୁକ୍ଥଂ ହଵାମହେ ସୃପ୍ରକରସ୍ନମୂତଯେ । ସାଧୁ କୃଣ୍ଵନ୍ତମଵସେ
ଆମେ ବୃହଦୁକ୍ଥଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତ୍ୱରିତ, ସେ ଭଲ କାମ କରି ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଯଃ ସଂସ୍ଥେ ଚିଚ୍ଛତକ୍ରତୁରାଦୀଂ କୃଣୋତି ଵୃତ୍ରହା । ଜରିତୃଭ୍ଯଃ ପୁରୂଵସୁଃ
ସଭାରେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସତ୍ୟ, ସେ ବୃତ୍ର ହନନକାରୀ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅନ୍ତି।
ସ ନଃ ଶକ୍ରଶ୍ଚିଦା ଶକଦ୍ଦାନଵାଁ ଅନ୍ତରାଭରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ
ଶକ୍ର ମଧ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଦାନ ଆଣିପାରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯୋ ରାଯୋଽଵନିର୍ମହାନ୍ସୁପାରଃ ସୁନ୍ଵତଃ ସଖା । ତମିନ୍ଦ୍ରମଭି ଗାଯତ
ଯିଏ ଧନର ମହା ରକ୍ଷକ, ନିଶ୍ଚିତ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ସୋମ ପିଡ଼ାକାରୀଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଉ।
ଆଯନ୍ତାରଂ ମହି ସ୍ଥିରଂ ପୃତନାସୁ ଶ୍ରଵୋଜିତମ୍ । ଭୂରେରୀଶାନମୋଜସା
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ସେଠିକୁ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗାଉ।
ନକିରସ୍ଯ ଶଚୀନାଂ ନିଯନ୍ତା ସୂନୃତାନାମ୍ । ନକିର୍ଵକ୍ତା ନ ଦାଦିତି
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଉଦାର କଥାକୁ କେହି ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ପରି କେହି କହିପାରିବେ ନାହିଁ, ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ନ ନୂନଂ ବ୍ରହ୍ମଣାମୃଣଂ ପ୍ରାଶୂନାମସ୍ତି ସୁନ୍ଵତାମ୍ । ନ ସୋମୋ ଅପ୍ରତା ପପେ
ଏଠାରେ ପୁରୋହିତଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା କିମ୍ବା ସୋମ ପିଡ଼ାକାରୀଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କଦାପି ଅବହେଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ସୋମ କଦାପି ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ ନାହିଁ।
ପନ୍ଯ ଇଦୁପ ଗାଯତ ପନ୍ଯ ଉକ୍ଥାନି ଶଂସତ । ବ୍ରହ୍ମା କୃଣୋତ ପନ୍ଯ ଇତ୍
ଯାହା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ତାହାକୁ ଗାଉ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ କର।
ପନ୍ଯ ଆ ଦର୍ଦିରଚ୍ଛତା ସହସ୍ରା ଵାଜ୍ଯଵୃତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯୋ ଯଜ୍ଵନୋ ଵୃଧଃ
ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଜିନିଷ ତୁମ ପାଖକୁ ହଜାରେ ହଜାର ଆସୁ, ଶକ୍ତିରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଵି ଷୂ ଚର ସ୍ଵଧା ଅନୁ କୃଷ୍ଟୀନାମନ୍ଵାହୁଵଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ପିବ ସୁତାନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକିଛୁ, ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ବଚ୍ଛନ୍ଦରେ ଚାଲ। ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ।
ପିବ ସ୍ଵଧୈନଵାନାମୁତ ଯସ୍ତୁଗ୍ର୍ଯେ ସଚା । ଉତାଯମିନ୍ଦ୍ର ଯସ୍ତଵ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ, ଏବଂ ଯାହା ଶକ୍ତିରେ ଚାପାଯାଇଛି, ସେହି ସୋମରସ ମଧ୍ୟ ପିଉ। ଏହି ସବୁ ତୁମର ଅଂଶ।
ଅତୀହି ମନ୍ଯୁଷାଵିଣଂ ସୁଷୁଵାଂସମୁପାରଣେ । ଇମଂ ରାତଂ ସୁତଂ ପିବ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଗ୍ରହରେ ଏହି ଅର୍ପଣ ସ୍ଥଳକୁ ଆସ, ଏହି ଉପହାର, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ।
ଇହି ତିସ୍ରଃ ପରାଵତ ଇହି ପଞ୍ଚ ଜନାଁ ଅତି । ଧେନା ଇନ୍ଦ୍ରାଵଚାକଶତ୍
ତିନିଟି ସଭାକୁ ଆସ, ପାଞ୍ଚଟି ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଆସ; ଗାଈମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।