ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଵଃ ସଵିତା ସୁପ୍ରଣୀତଯୋଽସ୍ଥାଦୂର୍ଧ୍ଵୋ ଵରେଣ୍ଯଃ । ନି ଦ୍ଵିପାଦଶ୍ଚତୁଷ୍ପାଦୋ ଅର୍ଥିନୋଽଵିଶ୍ରନ୍ପତଯିଷ୍ଣଵଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ଉପରକୁ ଉଠିଛନ୍ତି, ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ; ଦୁଇପାଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦ ଯେଉଁମାନେ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେମାନେ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଶୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି।
ଦେଵଂଦେଵଂ ଵୋଽଵସେ ଦେଵଂଦେଵମଭିଷ୍ଟଯେ । ଦେଵଂଦେଵଂ ହୁଵେମ ଵାଜସାତଯେ ଗୃଣନ୍ତୋ ଦେଵ୍ଯା ଧିଯା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦୟା ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ଡାକିବା; ଦିବ୍ୟ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରି ତାଙ୍କୁ ଡାକିବା।
ଦେଵାସୋ ହି ଷ୍ମା ମନଵେ ସମନ୍ଯଵୋ ଵିଶ୍ଵେ ସାକଂ ସରାତଯଃ । ତେ ନୋ ଅଦ୍ଯ ତେ ଅପରଂ ତୁଚେ ତୁ ନୋ ଭଵନ୍ତୁ ଵରିଵୋଵିଦଃ
ଦେବମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତାରେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଦାନ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଆଜି ଓ ପରେ ଆମ ପଥ ଜାଣିଥିବା ହେଉନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଵଃ ଶଂସାମ୍ଯଦ୍ରୁହଃ ସଂସ୍ଥ ଉପସ୍ତୁତୀନାମ୍ । ନ ତଂ ଧୂର୍ତିର୍ଵରୁଣ ମିତ୍ର ମର୍ତ୍ଯଂ ଯୋ ଵୋ ଧାମଭ୍ଯୋଽଵିଧତ୍
ମୁଁ ତୁମେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଦେବମାନେ, ପ୍ରଶଂସିତ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ଗାଉଛି; ହେ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଯେ ମଣିଷ ତୁମ ନିୟମ ମାନେ, ସେଠାରେ କୌଣସି ଚତୁରାଇ ପହଞ୍ଚିପାରେ ନାହିଁ।
ପ୍ର ସ କ୍ଷଯଂ ତିରତେ ଵି ମହୀରିଷୋ ଯୋ ଵୋ ଵରାଯ ଦାଶତି । ପ୍ର ପ୍ରଜାଭିର୍ଜାଯତେ ଧର୍ମଣସ୍ପର୍ଯରିଷ୍ଟଃ ସର୍ଵ ଏଧତେ
ଯେ ତୁମକୁ ଦୟା ପାଇଁ ସେବା କରେ, ସେ ବଡ଼ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ; ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ସନ୍ତାନ ସହ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଅକ୍ଷତ ରହି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ଋତେ ସ ଵିନ୍ଦତେ ଯୁଧଃ ସୁଗେଭିର୍ଯାତ୍ଯଧ୍ଵନଃ । ଅର୍ଯମା ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଃ ସରାତଯୋ ଯଂ ତ୍ରାଯନ୍ତେ ସଜୋଷସଃ
ତୁମେ ନଥିଲେ ସେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼େ; ଭଲ ନେତାମାନେ ଥିଲେ ସେ ସଠିକ୍ ପଥରେ ଚାଲେ; ଅର୍ଯ୍ୟମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଦାନଦାତାମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହେ।
ଅଜ୍ରେ ଚିଦସ୍ମୈ କୃଣୁଥା ନ୍ଯଞ୍ଚନଂ ଦୁର୍ଗେ ଚିଦା ସୁସରଣମ୍ । ଏଷା ଚିଦସ୍ମାଦଶନିଃ ପରୋ ନୁ ସାସ୍ରେଧନ୍ତୀ ଵି ନଶ୍ଯତୁ
ସମତଳ ଭୂମିରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅବତରଣ ଦିଅ; କଷ୍ଟରେ ମଧ୍ୟ ସହଜ ପଥ ଦିଅ; ଏହି ଅସନି ନିକଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବଢ଼ି ଯାଉଥିବା, ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଯଦଦ୍ଯ ସୂର୍ଯ ଉଦ୍ଯତି ପ୍ରିଯକ୍ଷତ୍ରା ଋତଂ ଦଧ । ଯନ୍ନିମ୍ରୁଚି ପ୍ରବୁଧି ଵିଶ୍ଵଵେଦସୋ ଯଦ୍ଵା ମଧ୍ଯଂଦିନେ ଦିଵଃ
ଆଜି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ, ହେ ପ୍ରିୟ ଶାସକ, ତୁମେ ଯେ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କର; ଅସ୍ତମୟ, ଜାଗ୍ରତି, କିମ୍ବା ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶରେ, ସମସ୍ତ ଜାଣିଥିବା ଦେବମାନେ, ଯେ କର, ସେ।
ଯଦ୍ଵାଭିପିତ୍ଵେ ଅସୁରା ଋତଂ ଯତେ ଛର୍ଦିର୍ଯେମ ଵି ଦାଶୁଷେ । ଵଯଂ ତଦ୍ଵୋ ଵସଵୋ ଵିଶ୍ଵଵେଦସ ଉପ ସ୍ଥେଯାମ ମଧ୍ଯ ଆ
କିମ୍ବା ରାତି ଆସିବା ବେଳେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ଯେ ନୀତି ତୁମେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ; ହେ ବସୁମାନେ, ସମସ୍ତ ଜାଣିଥିବା, ଆମେ ସେଥିରେ ତୁମ ସମୀପରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଯଦଦ୍ଯ ସୂର ଉଦିତେ ଯନ୍ମଧ୍ଯଂଦିନ ଆତୁଚି । ଵାମଂ ଧତ୍ଥ ମନଵେ ଵିଶ୍ଵଵେଦସୋ ଜୁହ୍ଵାନାଯ ପ୍ରଚେତସେ
ଆଜି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ କିମ୍ବା ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ମନୁଙ୍କୁ ଯେ ଦୟା ଦେଉଛ, ସମସ୍ତ ଜାଣିଥିବା ଦେବମାନେ, ଯିଏ ଅର୍ପଣ କରେ, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେହି ଦୟା ଦିଅ।
ଵଯଂ ତଦ୍ଵଃ ସମ୍ରାଜ ଆ ଵୃଣୀମହେ ପୁତ୍ରୋ ନ ବହୁପାଯ୍ଯମ୍ । ଅଶ୍ଯାମ ତଦାଦିତ୍ଯା ଜୁହ୍ଵତୋ ହଵିର୍ଯେନ ଵସ୍ଯୋଽନଶାମହୈ
ହେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍, ଆମେ ସେଇ ବହୁତ ଦାନ ଚୟନ କରୁଛୁ, ଯେପରି ପୁଅ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ଚାହେ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେଇ ଧନ ପାଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ କେବେ ଅଭାବରେ ପଡ଼ିବା ନାହିଁ।
ଯେ ତ୍ରିଂଶତି ତ୍ରଯସ୍ପରୋ ଦେଵାସୋ ବର୍ହିରାସଦନ୍ । ଵିଦନ୍ନହ ଦ୍ଵିତାସନନ୍
ଯେ ତିରିଶି ଓ ତିନି ଦେବତାମାନେ କୁଶାସନ ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଭୋଜନ ଜାଣିଥିଲେ।
ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ସ୍ମଦ୍ରାତିଷାଚୋ ଅଗ୍ନଯଃ । ପତ୍ନୀଵନ୍ତୋ ଵଷଟ୍କୃତାଃ
ଯେ ଭଗବାନ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ କୃପା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ବେଳେ ବେଳେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ହୁଅନ୍ତି।
ତେ ନୋ ଗୋପା ଅପାଚ୍ଯାସ୍ତ ଉଦକ୍ତ ଇତ୍ଥା ନ୍ଯକ୍ । ପୁରସ୍ତାତ୍ସର୍ଵଯା ଵିଶା
ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଅଚ୍ୟୁତ ରକ୍ଷକ, ଆମକୁ ଉପରୁ ଓ ତଳରୁ, ଏହିପରି ଭାବେ, ସମ୍ମୁଖରୁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଯଥା ଵଶନ୍ତି ଦେଵାସ୍ତଥେଦସତ୍ତଦେଷାଂ ନକିରା ମିନତ୍ । ଅରାଵା ଚନ ମର୍ତ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେପରି ଏଠି ହେଉ। ସେମାନଙ୍କର ଅଂଶ କେହି କମାଇ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଦୁଷ୍ମନ ମଣିଷ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସପ୍ତାନାଂ ସପ୍ତ ଋଷ୍ଟଯଃ ସପ୍ତ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନ୍ଯେଷାମ୍ । ସପ୍ତୋ ଅଧି ଶ୍ରିଯୋ ଧିରେ
ସେମାନଙ୍କର ସାତଟି ବାଣ, ସାତଟି ମହିମା ଅଛି; ସେମାନେ ସାତପଟି ଆପଣଙ୍କର ଶ୍ରୀକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି।
ବଭ୍ରୁରେକୋ ଵିଷୁଣଃ ସୂନରୋ ଯୁଵାଞ୍ଜ୍ଯଙ୍କ୍ତେ ହିରଣ୍ଯଯମ୍
ଏକ ଗଢ଼ିଆ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଯୁବକ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାର ରଥକୁ ଯୋଡ଼ିଛି।
ଯୋନିମେକ ଆ ସସାଦ ଦ୍ଯୋତନୋଽନ୍ତର୍ଦେଵେଷୁ ମେଧିରଃ
ଏକ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଗର୍ଭରେ ବସିଛି।
ଵାଶୀମେକୋ ବିଭର୍ତି ହସ୍ତ ଆଯସୀମନ୍ତର୍ଦେଵେଷୁ ନିଧ୍ରୁଵିଃ
ଏକ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ହାତରେ ଲୋହାର କୁଅଁରି ଧରିଛି।
ଵଜ୍ରମେକୋ ବିଭର୍ତି ହସ୍ତ ଆହିତଂ ତେନ ଵୃତ୍ରାଣି ଜିଘ୍ନତେ
ଏକ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧରିଛି, ତାହା ସଜାଇ ରଖିଛି; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କରେ।
ତିଗ୍ମମେକୋ ବିଭର୍ତି ହସ୍ତ ଆଯୁଧଂ ଶୁଚିରୁଗ୍ରୋ ଜଲାଷଭେଷଜଃ
ଏକ ଶୁଭ୍ର ଓ ପ୍ରବଳ, ହାତରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଛି, ଜଳର ଚିକିତ୍ସକ।
ପଥ ଏକଃ ପୀପାଯ ତସ୍କରୋ ଯଥାଁ ଏଷ ଵେଦ ନିଧୀନାମ୍
ଏକ ଅକେଳା ମାନେ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କରିଛି, ଚୋର ପରି; ସେ ସମସ୍ତ ଧନର ଅବଗତ।
ତ୍ରୀଣ୍ଯେକ ଉରୁଗାଯୋ ଵି ଚକ୍ରମେ ଯତ୍ର ଦେଵାସୋ ମଦନ୍ତି
ଏକ ବିଶାଳ ପଦକ୍ରମୀ, ତିନିଟି ପଦ ଦେଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଵିଭିର୍ଦ୍ଵା ଚରତ ଏକଯା ସହ ପ୍ର ପ୍ରଵାସେଵ ଵସତଃ
ଦୁଇଜଣ ଏକ ସଙ୍ଗୀ ସହିତ ଏକାଠି ଚାଲନ୍ତି, ପରଦେଶରେ ରହୁଥିବା ପରି।
ସଦୋ ଦ୍ଵା ଚକ୍ରାତେ ଉପମା ଦିଵି ସମ୍ରାଜା ସର୍ପିରାସୁତୀ
ଦୁଇ ରାଜା ଆକାଶରେ ତାଙ୍କର ସିଂହାସନ ବସାଇଛନ୍ତି, ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଘୃତ ଧାରା ସହିତ।
ଅର୍ଚନ୍ତ ଏକେ ମହି ସାମ ମନ୍ଵତ ତେନ ସୂର୍ଯମରୋଚଯନ୍
କେହି ଗୀତ ଗାଇ ମହାନ ସାମ ରଚନା କରିଛନ୍ତି; ଏହି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି।
ନହି ଵୋ ଅସ୍ତ୍ଯର୍ଭକୋ ଦେଵାସୋ ନ କୁମାରକଃ । ଵିଶ୍ଵେ ସତୋମହାନ୍ତ ଇତ୍
ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଶିଶୁ କିମ୍ବା କୌଣସି ଛୋଟ ପିଲା ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ସତ୍ୟରେ ମହାନ।
ଇତି ସ୍ତୁତାସୋ ଅସଥା ରିଶାଦସୋ ଯେ ସ୍ଥ ତ୍ରଯଶ୍ଚ ତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ । ମନୋର୍ଦେଵା ଯଜ୍ଞିଯାସଃ
ଏପରି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇ, ଦୁଷ୍ମନ ନାଶକ, ତିନି ଓ ତିରିଶି ଦେବତାମାନେ, ମନୁଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ବସିଛନ୍ତି।
ତେ ନସ୍ତ୍ରାଧ୍ଵଂ ତେଽଵତ ତ ଉ ନୋ ଅଧି ଵୋଚତ । ମା ନଃ ପଥଃ ପିତ୍ର୍ଯାନ୍ମାନଵାଦଧି ଦୂରଂ ନୈଷ୍ଟ ପରାଵତଃ
ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ ବଞ୍ଚାଅ, ଆମ ପକ୍ଷରେ କହ। ପିତୃପୁରୁଷ ଓ ମାନବ ପଥରୁ ଆମକୁ ଦୂରେ ନେଉନି।
ଯେ ଦେଵାସ ଇହ ସ୍ଥନ ଵିଶ୍ଵେ ଵୈଶ୍ଵାନରା ଉତ । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥୋ ଗଵେଽଶ୍ଵାଯ ଯଚ୍ଛତ
ଏଠି ଥିବା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବତା ଓ ବୈଶ୍ୱାନର, ଆମ ପଶୁ ଓ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।