ତେ ନୋ ନାଵମୁରୁଷ୍ଯତ ଦିଵା ନକ୍ତଂ ସୁଦାନଵଃ । ଅରିଷ୍ଯନ୍ତୋ ନି ପାଯୁଭିଃ ସଚେମହି
ସେଇ ଉଦାରମନା ଦେବତାମାନେ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ନୌକା ପରି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ; କୌଣସି କ୍ଷତି ଛାଡ଼ି, ତାଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଅଘ୍ନତେ ଵିଷ୍ଣଵେ ଵଯମରିଷ୍ଯନ୍ତଃ ସୁଦାନଵେ । ଶ୍ରୁଧି ସ୍ଵଯାଵନ୍ସିନ୍ଧୋ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ
ଆମେ କୌଣସି କ୍ଷତି ବିନା, ଉଦାର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛୁ; ହେ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ସିନ୍ଧୁ, ପୂର୍ବ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଆମ ଆବେଦନ ଶୁଣ।
ତଦ୍ଵାର୍ଯଂ ଵୃଣୀମହେ ଵରିଷ୍ଠଂ ଗୋପଯତ୍ଯମ୍ । ମିତ୍ରୋ ଯତ୍ପାନ୍ତି ଵରୁଣୋ ଯଦର୍ଯମା
ଆମେ ସେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଅତି ଆବଶ୍ୟକ ରକ୍ଷାକୁ ବାଛୁ, ଯାହାକୁ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ୟମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଉତ ନଃ ସିନ୍ଧୁରପାଂ ତନ୍ମରୁତସ୍ତଦଶ୍ଵିନା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମୀଢ୍ଵାଂସଃ ସଜୋଷସଃ
ସିନ୍ଧୁ, ଜଳ, ମାରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ଓ କୃପାଳୁ ହୋଇ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତେ ହି ଷ୍ମା ଵନୁଷୋ ନରୋଽଭିମାତିଂ କଯସ୍ଯ ଚିତ୍ । ତିଗ୍ମଂ ନ କ୍ଷୋଦଃ ପ୍ରତିଘ୍ନନ୍ତି ଭୂର୍ଣଯଃ
କାହାରି ଶତ୍ରୁତା ଆସିଲେ, ଏହି ଦେବମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାହାକୁ ପଛେଇଦିଅନ୍ତି; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତରଙ୍ଗ ପରି, ପ୍ରବଳମାନେ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ରୋକିଦିଅନ୍ତି।
ଅଯମେକ ଇତ୍ଥା ପୁରୂରୁ ଚଷ୍ଟେ ଵି ଵିଶ୍ପତିଃ । ତସ୍ଯ ଵ୍ରତାନ୍ଯନୁ ଵଶ୍ଚରାମସି
ଏହି ଏକମାତ୍ର, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଧିପତି, ସବୁଠାରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥାନ୍ତି; ଆମେ ତାଙ୍କର ନିୟମ ଅନୁସରି ଚାଲୁଛୁ।
ଅନୁ ପୂର୍ଵାଣ୍ଯୋକ୍ଯା ସାମ୍ରାଜ୍ଯସ୍ଯ ସଶ୍ଚିମ । ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵ୍ରତା ଵରୁଣସ୍ଯ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍
ପୁରୁଣା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଉକ୍ତିକୁ ଅନୁସରି, ଆମେ ମିତ୍ର ଓ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ ବରୁଣଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛୁ।
ପରି ଯୋ ରଶ୍ମିନା ଦିଵୋଽନ୍ତାନ୍ମମେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଉଭେ ଆ ପପ୍ରୌ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵା
ଯିଏ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଆକାଶର ସୀମା ମାପିଥିଲେ, ପୃଥିବୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଦୁଇ ଦିଗକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଶରଣେ ଦିଵୋ ଜ୍ଯୋତିରଯଂସ୍ତ ସୂର୍ଯଃ । ଅଗ୍ନିର୍ନ ଶୁକ୍ରଃ ସମିଧାନ ଆହୁତଃ
ଆକାଶର ଆଶ୍ରୟରେ ଏହି ଆଲୋକ ଉଦୟ ହୋଇଛି; ସେହି ହେଉଛନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଵଚୋ ଦୀର୍ଘପ୍ରସଦ୍ମନୀଶେ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ । ଈଶେ ହି ପିତ୍ଵୋଽଵିଷସ୍ଯ ଦାଵନେ
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀର୍ଘ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ କଥାବାର୍ତ୍ତାର ଅଧିପତି, ଗୋଧନ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦର ମାଲିକ; ସେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଚରାଗାହର ମଧ୍ୟ ଅଧିପତି।
ତତ୍ସୂର୍ଯଂ ରୋଦସୀ ଉଭେ ଦୋଷା ଵସ୍ତୋରୁପ ବ୍ରୁଵେ । ଭୋଜେଷ୍ଵସ୍ମାଁ ଅଭ୍ଯୁଚ୍ଚରା ସଦା
ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଡାକୁଛି; ସେ ସଦା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ସହିତ ଉଦୟ ହେଉନ୍ତୁ।
ଋଜ୍ରମୁକ୍ଷଣ୍ଯାଯନେ ରଜତଂ ହରଯାଣେ । ରଥଂ ଯୁକ୍ତମସନାମ ସୁଷାମଣି
ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡ଼ା ଓ ଚମକୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯେଉଁ ରଥ ଯୋଜିତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ମୁଁ ସେହି ରଥକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ତା ମେ ଅଶ୍ଵ୍ଯାନାଂ ହରୀଣାଂ ନିତୋଶନା । ଉତୋ ନୁ କୃତ୍ଵ୍ଯାନାଂ ନୃଵାହସା
ମୋ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ତୀବ୍ର ଓ ଚମକୁଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଅଛନ୍ତି; ଏହା ସହିତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସଭାରେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସ୍ମଦଭୀଶୂ କଶାଵନ୍ତା ଵିପ୍ରା ନଵିଷ୍ଠଯା ମତୀ । ମହୋ ଵାଜିନାଵର୍ଵନ୍ତା ସଚାସନମ୍
ଲାଗାମ ଓ ଚାବୁକ ଧରି, ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନୂତନ ଚିନ୍ତା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସଭାର ଆସନରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯୁଵୋରୁ ଷୂ ରଥଂ ହୁଵେ ସଧସ୍ତୁତ୍ଯାଯ ସୂରିଷୁ । ଅତୂର୍ତଦକ୍ଷା ଵୃଷଣା ଵୃଷଣ୍ଵସୂ
ହେ ଯୁବାମାନେ, ମୁଁ ତୁମର ରଥକୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଡାକୁଛି; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଓ ବହୁତ ଧନ-ସମ୍ପଦର ମାଲିକ।
ଯୁଵଂ ଵରୋ ସୁଷାମ୍ଣେ ମହେ ତନେ ନାସତ୍ଯା । ଅଵୋଭିର୍ଯାଥୋ ଵୃଷଣା ଵୃଷଣ୍ଵସୂ
ହେ ନାସତ୍ୟ ଦୁଇଜଣ, ତୁମେ ସୁନ୍ଦର ଓ ବଡ଼ ପରିବାର ପାଇଁ କୃପା କରୁଛ; ତୁମର ସହଯୋଗରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଧନୀ ଭାବେ ଆସୁଛ।
ତା ଵାମଦ୍ଯ ହଵାମହେ ହଵ୍ଯେଭିର୍ଵାଜିନୀଵସୂ । ପୂର୍ଵୀରିଷ ଇଷଯନ୍ତାଵତି କ୍ଷପଃ
ଆଜି ଆମେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଡାକୁଛୁ, ହେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦେଇଥିବା; ତୁମେ ବହୁତ ଉପହାର ଦେଉଛ ଓ ରାତିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ।
ଆ ଵାଂ ଵାହିଷ୍ଠୋ ଅଶ୍ଵିନା ରଥୋ ଯାତୁ ଶ୍ରୁତୋ ନରା । ଉପ ସ୍ତୋମାନ୍ତୁରସ୍ଯ ଦର୍ଶଥଃ ଶ୍ରିଯେ
ତୁମର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ହେ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟ, ଆସୁ; ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୀରମାନେ, ଆମର ସ୍ତୁତି ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମହିମା ପାଇଁ ଦୃଶ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଜୁହୁରାଣା ଚିଦଶ୍ଵିନା ମନ୍ଯେଥାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ । ଯୁଵଂ ହି ରୁଦ୍ରା ପର୍ଷଥୋ ଅତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଡାକିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଆମକୁ ଭାବିବା; ତୁମେ ଧନ ଦେଇଥିବା, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁତାରୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଅ।
ଦସ୍ରା ହି ଵିଶ୍ଵମାନୁଷଙ୍ମକ୍ଷୂଭିଃ ପରିଦୀଯଥଃ । ଧିଯଂଜିନ୍ଵା ମଧୁଵର୍ଣା ଶୁଭସ୍ପତୀ
ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ତୁମେ ତୁମର ଚଳନରେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁରନ୍ତ ଯାଉଛ; ମଧୁର ରଙ୍ଗରେ, ଶୋଭାର ଅଧିପତି ଭାବେ ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରଣା କରୁଛ।
ଉପ ନୋ ଯାତମଶ୍ଵିନା ରାଯା ଵିଶ୍ଵପୁଷା ସହ । ମଘଵାନା ସୁଵୀରାଵନପଚ୍ଯୁତା
ହେ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟ, ସମ୍ପଦ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ହେ ଦାନଶୀଳ, ବୀରତା ଓ ଅକ୍ଷୟ ଉପହାର ସହିତ ଆସନ୍ତୁ।
ଆ ମେ ଅସ୍ଯ ପ୍ରତୀଵ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରନାସତ୍ଯା ଗତମ୍ । ଦେଵା ଦେଵେଭିରଦ୍ଯ ସଚନସ୍ତମା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ନାସତ୍ୟ, ଏହି ଅର୍ପଣକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ହେ ଦେବମାନେ, ଆଜି ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଵଯଂ ହି ଵାଂ ହଵାମହ ଉକ୍ଷଣ୍ଯନ୍ତୋ ଵ୍ଯଶ୍ଵଵତ୍ । ସୁମତିଭିରୁପ ଵିପ୍ରାଵିହା ଗତମ୍
ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ହବି ଓ ଘୋଡ଼ା-ଗୋଧନ ସହିତ ଡାକୁଛୁ; ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ତୁମର କୃପା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ଵିନା ସ୍ଵୃଷେ ସ୍ତୁହି କୁଵିତ୍ତେ ଶ୍ରଵତୋ ହଵମ୍ । ନେଦୀଯସଃ କୂଳଯାତଃ ପଣୀଁରୁତ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ଖ୍ୟାତି ଓ ହବି ପାଇଁ ଡାକ; ନିକଟକୁ ଆସ, ତୁମେ ତୀବ୍ର ଗତିର, ଚତୁର ଚଳାକମାନେ ଦୂରେ ହଟା।
ଵୈଯଶ୍ଵସ୍ଯ ଶ୍ରୁତଂ ନରୋତୋ ମେ ଅସ୍ଯ ଵେଦଥଃ । ସଜୋଷସା ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା
ହେ ବୀରମାନେ, ତୁମେ ବୈୟଶ୍ୱ ନାମକୁ ଶୁଣିଛ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଛ; ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମାନ୍ ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ଅଛନ୍ତି।
ଯୁଵାଦତ୍ତସ୍ଯ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଯୁଵାନୀତସ୍ଯ ସୂରିଭିଃ । ଅହରହର୍ଵୃଷଣ ମହ୍ଯଂ ଶିକ୍ଷତମ୍
ତୁମର ଦାନ ଓ ଉତ୍ତମ ମାନ୍ୟମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ହେ ଦିବ୍ୟମାନେ, ପ୍ରତିଦିନ ମୋତେ ଶିଖାଅ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଯୋ ଵାଂ ଯଜ୍ଞେଭିରାଵୃତୋଽଧିଵସ୍ତ୍ରା ଵଧୂରିଵ । ସପର୍ଯନ୍ତା ଶୁଭେ ଚକ୍ରାତେ ଅଶ୍ଵିନା
ଯିଏ ତୁମ ଯଜ୍ଞମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛନ୍ତି, ବଧୂ ଭଳି ଶୋଭିତ ହୋଇ ତୁମକୁ ସେବା କରନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ସେ ଲୋକେ ଶୁଭ୍ରତା ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ଯୋ ଵାମୁରୁଵ୍ଯଚସ୍ତମଂ ଚିକେତତି ନୃପାଯ୍ଯମ୍ । ଵର୍ତିରଶ୍ଵିନା ପରି ଯାତମସ୍ମଯୂ
ଯିଏ ତୁମ ଅସୀମ ଦୟାକୁ ବୁଝିପାରେ, ଏବଂ ମାନ୍ୟତାର ପଥ ଚାହେଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ତୁମର ରଥ ସେଠାରେ ଘୂରିଯାଉ।
ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୁ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ଯାତଂ ଵର୍ତିର୍ନୃପାଯ୍ଯମ୍ । ଵିଷୁଦ୍ରୁହେଵ ଯଜ୍ଞମୂହଥୁର୍ଗିରା
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆମ ପାଖକୁ ତୁମ ଅଧିକ ଧନ ଓ ମାନ୍ୟତାର ପଥ ଆଣ, ତୁମର ମିଠା କଥାରେ ଆମର ଯଜ୍ଞରୁ ବାଧା ଦୂର କର।
ଵାହିଷ୍ଠୋ ଵାଂ ହଵାନାଂ ସ୍ତୋମୋ ଦୂତୋ ହୁଵନ୍ନରା । ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ଭୂତ୍ଵଶ୍ଵିନା
ଅତି ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସା ତୁମକୁ ଦୂତ ଭାବେ ଡାକେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆମ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ।