ଯସ୍ଯାମିତାନି ଵୀର୍ଯା ନ ରାଧଃ ପର୍ଯେତଵେ । ଜ୍ଯୋତିର୍ନ ଵିଶ୍ଵମଭ୍ଯସ୍ତି ଦକ୍ଷିଣା
ଯାହାଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଦାନ ଅତିକ୍ରମ କରିହେବା ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ହାତ ପ୍ରଭାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରେ।
ସ୍ତୁହୀନ୍ଦ୍ରଂ ଵ୍ଯଶ୍ଵଵଦନୂର୍ମିଂ ଵାଜିନଂ ଯମମ୍ । ଅର୍ଯୋ ଗଯଂ ମଂହମାନଂ ଵି ଦାଶୁଷେ
ଘୋଡ଼ା ମୁହଁ ଥିବା, ତରଙ୍ଗସ୍ବରୂପ, ବିଜୟୀ, ନିୟନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ଯିଏ ଆର୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅହଂକାରୀଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ବିଭାଜିତ କରନ୍ତି।
ଏଵା ନୂନମୁପ ସ୍ତୁହି ଵୈଯଶ୍ଵ ଦଶମଂ ନଵମ୍ । ସୁଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଚର୍କୃତ୍ଯଂ ଚରଣୀନାମ୍
ଏଭଳି, ବର୍ତ୍ତମାନ, ଦଶମ ଓ ନବମ ବୈୟଶ୍ୱକୁ ସ୍ତୁତି କର। ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଗାୟକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ଵେତ୍ଥା ହି ନିରୃତୀନାଂ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ପରିଵୃଜମ୍ । ଅହରହଃ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁଃ ପରିପଦାମିଵ
ତୁମେ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ନଶ୍ୱରତାର ପଥ ଜାଣୁଛ। ପ୍ରତିଦିନ, ତୁମେ ପଦଚିହ୍ନ ଭଳି ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର।
ତଦିନ୍ଦ୍ରାଵ ଆ ଭର ଯେନା ଦଂସିଷ୍ଠ କୃତ୍ଵନେ । ଦ୍ଵିତା କୁତ୍ସାଯ ଶିଶ୍ନଥୋ ନି ଚୋଦଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଠିକି ଆଣ। ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ କୁତ୍ସମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ରୋକିନାହ।
ତମୁ ତ୍ଵା ନୂନମୀମହେ ନଵ୍ଯଂ ଦଂସିଷ୍ଠ ସନ୍ଯସେ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଅଭିମାତୀଃ ସକ୍ଷଣିଃ
ଏବେ ଆମେ ତୁମକୁ, ସବୁଠାରୁ ନୂତନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷକୁ ଜୟ କର।
ଯ ଋକ୍ଷାଦଂହସୋ ମୁଚଦ୍ଯୋ ଵାର୍ଯାତ୍ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୁଷୁ । ଵଧର୍ଦାସସ୍ଯ ତୁଵିନୃମ୍ଣ ନୀନମଃ
ଯିଏ ପାପରୁ, ଅଭାବରୁ, ସାତଟି ନଦୀରେ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ; ଦାସଙ୍କ ହନନକାରୀ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଯଥା ଵରୋ ସୁଷାମ୍ଣେ ସନିଭ୍ଯ ଆଵହୋ ରଯିମ୍ । ଵ୍ଯଶ୍ଵେଭ୍ଯଃ ସୁଭଗେ ଵାଜିନୀଵତି
ଯେପରି ତୁମେ ଉତ୍ତମ ସୁଷାମନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲ, ସେପରି ସହଚରମାନେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଘୋଡ଼ା ଧାରୀଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ଆ ନାର୍ଯସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣା ଵ୍ଯଶ୍ଵାଁ ଏତୁ ସୋମିନଃ । ସ୍ଥୂରଂ ଚ ରାଧଃ ଶତଵତ୍ସହସ୍ରଵତ୍
ଦାନଶୀଳା ଜନନୀ ଓ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ଆସୁ; ଶତ ଓ ସହସ୍ର ଗାଁ ସହିତ ବିପୁଳ ଧନ ମିଳୁ।
ଯତ୍ତ୍ଵା ପୃଚ୍ଛାଦୀଜାନଃ କୁହଯା କୁହଯାକୃତେ । ଏଷୋ ଅପଶ୍ରିତୋ ଵଲୋ ଗୋମତୀମଵ ତିଷ୍ଠତି
ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀ ଚତୁରାଇରେ ତୁମକୁ ପଚାରେ, ଏଠି ଲୁଚିଥିବା ବଳ ଧନୀଙ୍କ ପାଖରେ ଦଢ଼ିଅଛି।
ତା ଵାଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଗୋପା ଦେଵା ଦେଵେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯା । ଋତାଵାନା ଯଜସେ ପୂତଦକ୍ଷସା
ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ହେ ଦେବତାମାନେ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜ୍ୟ, ନିଷ୍ପାପ କୌଶଳରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମିତ୍ରା ତନା ନ ରଥ୍ଯା ଵରୁଣୋ ଯଶ୍ଚ ସୁକ୍ରତୁଃ । ସନାତ୍ସୁଜାତା ତନଯା ଧୃତଵ୍ରତା
ମିତ୍ର, ଯେଉଁଠି ରଥର ପୁଅ ପରି ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ବରୁଣ, ଯାହାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପୁରୁଣା କାଳରୁ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନମାନେ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି।
ତା ମାତା ଵିଶ୍ଵଵେଦସାସୁର୍ଯାଯ ପ୍ରମହସା । ମହୀ ଜଜାନାଦିତିରୃତାଵରୀ
ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜାଣିଥିବା ତାଙ୍କର ମାଆ ଅଦିତି, ଅପାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକା, ସତ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର, ସେ ତାଙ୍କୁ ଶାସନ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି।
ମହାନ୍ତା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସମ୍ରାଜା ଦେଵାଵସୁରା । ଋତାଵାନାଵୃତମା ଘୋଷତୋ ବୃହତ୍
ମହାନ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସମ୍ରାଟ୍ ଦେବତା, ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ମହାନ୍ୟତାରେ ଆବୃତ, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।
ନପାତା ଶଵସୋ ମହଃ ସୂନୂ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୂ । ସୃପ୍ରଦାନୂ ଇଷୋ ଵାସ୍ତ୍ଵଧି କ୍ଷିତଃ
ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱର ପୁଅ, କୌଶଳର ସନ୍ତାନ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ, ଦାନରେ ଉଦାର, ସେମାନେ ଘରେ ପ୍ରଚୁର ସମୃଦ୍ଧି ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ସଂ ଯା ଦାନୂନି ଯେମଥୁର୍ଦିଵ୍ଯାଃ ପାର୍ଥିଵୀରିଷଃ । ନଭସ୍ଵତୀରା ଵାଂ ଚରନ୍ତୁ ଵୃଷ୍ଟଯଃ
ଆପଣମାନେ ଦେବୀୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନ ସମ୍ଭାଳିଛନ୍ତି; ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଘମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚଳିଥାଉ।
ଅଧି ଯା ବୃହତୋ ଦିଵୋଽଭି ଯୂଥେଵ ପଶ୍ଯତଃ । ଋତାଵାନା ସମ୍ରାଜା ନମସେ ହିତା
ବିଶାଳ ଆକାଶ ଉପରେ, ଝୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା ପରି, ଆପଣମାନେ, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ସମ୍ରାଟ୍, ଆମକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶିରୋନମ୍ର କରୁଛୁ, ହେ ସହାୟ।
ଋତାଵାନା ନି ଷେଦତୁଃ ସାମ୍ରାଜ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୂ । ଧୃତଵ୍ରତା କ୍ଷତ୍ରିଯା କ୍ଷତ୍ରମାଶତୁଃ
ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିର ସହିତ, ସମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ବସନ୍ତୁ; ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହି, ରାଜଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ଅକ୍ଷ୍ଣଶ୍ଚିଦ୍ଗାତୁଵିତ୍ତରାନୁଲ୍ବଣେନ ଚକ୍ଷସା । ନି ଚିନ୍ମିଷନ୍ତା ନିଚିରା ନି ଚିକ୍ଯତୁଃ
ସେମାନେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଛନ୍ତି, କେବେ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରନ୍ତିନାହିଁ; ସଦା ସଚେତନ ରହନ୍ତି, ଦୃଷ୍ଟି ଦୂରେ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ଉତ ନୋ ଦେଵ୍ଯଦିତିରୁରୁଷ୍ଯତାଂ ନାସତ୍ଯା । ଉରୁଷ୍ଯନ୍ତୁ ମରୁତୋ ଵୃଦ୍ଧଶଵସଃ
ଦେବୀ ଅଦିତି ଆମପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ କୃପା କରନ୍ତୁ; ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଶକ୍ତିର ମାଲିକା ମାରୁତମାନେ ଆମପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।
ତେ ନୋ ନାଵମୁରୁଷ୍ଯତ ଦିଵା ନକ୍ତଂ ସୁଦାନଵଃ । ଅରିଷ୍ଯନ୍ତୋ ନି ପାଯୁଭିଃ ସଚେମହି
ସେଇ ଉଦାରମନା ଦେବତାମାନେ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ନୌକା ପରି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ; କୌଣସି କ୍ଷତି ଛାଡ଼ି, ତାଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଅଘ୍ନତେ ଵିଷ୍ଣଵେ ଵଯମରିଷ୍ଯନ୍ତଃ ସୁଦାନଵେ । ଶ୍ରୁଧି ସ୍ଵଯାଵନ୍ସିନ୍ଧୋ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ
ଆମେ କୌଣସି କ୍ଷତି ବିନା, ଉଦାର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛୁ; ହେ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ସିନ୍ଧୁ, ପୂର୍ବ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଆମ ଆବେଦନ ଶୁଣ।
ତଦ୍ଵାର୍ଯଂ ଵୃଣୀମହେ ଵରିଷ୍ଠଂ ଗୋପଯତ୍ଯମ୍ । ମିତ୍ରୋ ଯତ୍ପାନ୍ତି ଵରୁଣୋ ଯଦର୍ଯମା
ଆମେ ସେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଅତି ଆବଶ୍ୟକ ରକ୍ଷାକୁ ବାଛୁ, ଯାହାକୁ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ୟମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଉତ ନଃ ସିନ୍ଧୁରପାଂ ତନ୍ମରୁତସ୍ତଦଶ୍ଵିନା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମୀଢ୍ଵାଂସଃ ସଜୋଷସଃ
ସିନ୍ଧୁ, ଜଳ, ମାରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ଓ କୃପାଳୁ ହୋଇ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତେ ହି ଷ୍ମା ଵନୁଷୋ ନରୋଽଭିମାତିଂ କଯସ୍ଯ ଚିତ୍ । ତିଗ୍ମଂ ନ କ୍ଷୋଦଃ ପ୍ରତିଘ୍ନନ୍ତି ଭୂର୍ଣଯଃ
କାହାରି ଶତ୍ରୁତା ଆସିଲେ, ଏହି ଦେବମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାହାକୁ ପଛେଇଦିଅନ୍ତି; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତରଙ୍ଗ ପରି, ପ୍ରବଳମାନେ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ରୋକିଦିଅନ୍ତି।
ଅଯମେକ ଇତ୍ଥା ପୁରୂରୁ ଚଷ୍ଟେ ଵି ଵିଶ୍ପତିଃ । ତସ୍ଯ ଵ୍ରତାନ୍ଯନୁ ଵଶ୍ଚରାମସି
ଏହି ଏକମାତ୍ର, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଧିପତି, ସବୁଠାରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥାନ୍ତି; ଆମେ ତାଙ୍କର ନିୟମ ଅନୁସରି ଚାଲୁଛୁ।
ଅନୁ ପୂର୍ଵାଣ୍ଯୋକ୍ଯା ସାମ୍ରାଜ୍ଯସ୍ଯ ସଶ୍ଚିମ । ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵ୍ରତା ଵରୁଣସ୍ଯ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍
ପୁରୁଣା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଉକ୍ତିକୁ ଅନୁସରି, ଆମେ ମିତ୍ର ଓ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ ବରୁଣଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛୁ।
ପରି ଯୋ ରଶ୍ମିନା ଦିଵୋଽନ୍ତାନ୍ମମେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଉଭେ ଆ ପପ୍ରୌ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵା
ଯିଏ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଆକାଶର ସୀମା ମାପିଥିଲେ, ପୃଥିବୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଦୁଇ ଦିଗକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଶରଣେ ଦିଵୋ ଜ୍ଯୋତିରଯଂସ୍ତ ସୂର୍ଯଃ । ଅଗ୍ନିର୍ନ ଶୁକ୍ରଃ ସମିଧାନ ଆହୁତଃ
ଆକାଶର ଆଶ୍ରୟରେ ଏହି ଆଲୋକ ଉଦୟ ହୋଇଛି; ସେହି ହେଉଛନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଵଚୋ ଦୀର୍ଘପ୍ରସଦ୍ମନୀଶେ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ । ଈଶେ ହି ପିତ୍ଵୋଽଵିଷସ୍ଯ ଦାଵନେ
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀର୍ଘ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ କଥାବାର୍ତ୍ତାର ଅଧିପତି, ଗୋଧନ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦର ମାଲିକ; ସେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଚରାଗାହର ମଧ୍ୟ ଅଧିପତି।