ନୂ ଅନ୍ଯତ୍ରା ଚିଦଦ୍ରିଵସ୍ତ୍ଵନ୍ନୋ ଜଗ୍ମୁରାଶସଃ । ମଘଵଞ୍ଛଗ୍ଧି ତଵ ତନ୍ନ ଊତିଭିଃ
ଏବେ, ହେ ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଯଦି ଆମର ଆଶା ଅନ୍ୟଠାରେ ଚାଲିଯାଇଥାଏ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ତାହା ଆମକୁ ଶୀଘ୍ର ଦିଅ ।
ନହ୍ଯଙ୍ଗ ନୃତୋ ତ୍ଵଦନ୍ଯଂ ଵିନ୍ଦାମି ରାଧସେ । ରାଯେ ଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ଶଵସେ ଚ ଗିର୍ଵଣଃ
ନିଶ୍ଚୟ, ହେ ନେତା, ଧନ, ସମ୍ପଦ, ମହିମା ଓ ବଳ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ମିଳୁନି, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ।
ଏନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ସିଞ୍ଚତ ପିବାତି ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ । ପ୍ର ରାଧସା ଚୋଦଯାତେ ମହିତ୍ଵନା
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଝରାଇଦିଅ; ସେ ମଧୁର ରସ ପିଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦାନଶୀଳତା ଦ୍ୱାରା ସେ ମହାନତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଉପୋ ହରୀଣାଂ ପତିଂ ଦକ୍ଷଂ ପୃଞ୍ଚନ୍ତମବ୍ରଵମ୍ । ନୂନଂ ଶ୍ରୁଧି ସ୍ତୁଵତୋ ଅଶ୍ଵ୍ଯସ୍ଯ
ମୁଁ ହରି ଗୋଡ଼ିଆଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଦକ୍ଷ ଓ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିବାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଗଲି। ନିଶ୍ଚୟ, ଘୋଡ଼ା ଧାରୀଙ୍କର ଗୀତ ଶୁଣ।
ନହ୍ଯଙ୍ଗ ପୁରା ଚନ ଜଜ୍ଞେ ଵୀରତରସ୍ତ୍ଵତ୍ । ନକୀ ରାଯା ନୈଵଥା ନ ଭନ୍ଦନା
ତୁମେ ପୂର୍ବେ କେବେ ବି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିନାହାନ୍ତି ଏପରି ବୀର; ଧନ, ଦାନ କିମ୍ବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ କେହି ତୁମ ପରି ନୁହଁନ୍ତି।
ଏଦୁ ମଧ୍ଵୋ ମଦିନ୍ତରଂ ସିଞ୍ଚ ଵାଧ୍ଵର୍ଯୋ ଅନ୍ଧସଃ । ଏଵା ହି ଵୀର ସ୍ତଵତେ ସଦାଵୃଧଃ
ଏବେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ଓ ମଦକର ଦ୍ରବ୍ୟ ଢାଳ। ଏପରି ଭାବେ ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଥାତର୍ହରୀଣାଂ ନକିଷ୍ଟେ ପୂର୍ଵ୍ଯସ୍ତୁତିମ୍ । ଉଦାନଂଶ ଶଵସା ନ ଭନ୍ଦନା
ହରି ଗୋଡ଼ିଆଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଚଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବରୁ କେବେ ବି ଏପରି ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ହୋଇନାହିଁ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତୁମର ଗୀତ ଉପରକୁ ଉଠେ, ଏହାକୁ କେହି ରୋକିପାରେନାହିଁ।
ତଂ ଵୋ ଵାଜାନାଂ ପତିମହୂମହି ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ । ଅପ୍ରାଯୁଭିର୍ଯଜ୍ଞେଭିର୍ଵାଵୃଧେନ୍ଯମ୍
ଆମେ ତାଙ୍କୁ, ବିଜୟର ନାୟକଙ୍କୁ, କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ଅସଫଳ ହେଉନାଥିବା ଯଜ୍ଞମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି କରୁନ୍ତୁ।
ଏତୋ ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତଵାମ ସଖାଯ ସ୍ତୋମ୍ଯଂ ନରମ୍ । କୃଷ୍ଟୀର୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଅଭ୍ଯସ୍ତ୍ଯେକ ଇତ୍
ଏବେ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଗୀତର ଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ, ସ୍ତୁତି କରିବା। ସେ ଏକା ହାତେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି।
ଅଗୋରୁଧାଯ ଗଵିଷେ ଦ୍ଯୁକ୍ଷାଯ ଦସ୍ମ୍ଯଂ ଵଚଃ । ଘୃତାତ୍ସ୍ଵାଦୀଯୋ ମଧୁନଶ୍ଚ ଵୋଚତ
ଯିଏ ଗାଁ ଚାହେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେଠାରେ ଉତ୍ତମ କଥା କହାଯାଉ। ଏହା ଘିଅ ଓ ମଧୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଧୁର ହେଉ।
ଯସ୍ଯାମିତାନି ଵୀର୍ଯା ନ ରାଧଃ ପର୍ଯେତଵେ । ଜ୍ଯୋତିର୍ନ ଵିଶ୍ଵମଭ୍ଯସ୍ତି ଦକ୍ଷିଣା
ଯାହାଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଦାନ ଅତିକ୍ରମ କରିହେବା ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ହାତ ପ୍ରଭାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରେ।
ସ୍ତୁହୀନ୍ଦ୍ରଂ ଵ୍ଯଶ୍ଵଵଦନୂର୍ମିଂ ଵାଜିନଂ ଯମମ୍ । ଅର୍ଯୋ ଗଯଂ ମଂହମାନଂ ଵି ଦାଶୁଷେ
ଘୋଡ଼ା ମୁହଁ ଥିବା, ତରଙ୍ଗସ୍ବରୂପ, ବିଜୟୀ, ନିୟନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ଯିଏ ଆର୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅହଂକାରୀଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ବିଭାଜିତ କରନ୍ତି।
ଏଵା ନୂନମୁପ ସ୍ତୁହି ଵୈଯଶ୍ଵ ଦଶମଂ ନଵମ୍ । ସୁଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଚର୍କୃତ୍ଯଂ ଚରଣୀନାମ୍
ଏଭଳି, ବର୍ତ୍ତମାନ, ଦଶମ ଓ ନବମ ବୈୟଶ୍ୱକୁ ସ୍ତୁତି କର। ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଗାୟକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ଵେତ୍ଥା ହି ନିରୃତୀନାଂ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ପରିଵୃଜମ୍ । ଅହରହଃ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁଃ ପରିପଦାମିଵ
ତୁମେ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ନଶ୍ୱରତାର ପଥ ଜାଣୁଛ। ପ୍ରତିଦିନ, ତୁମେ ପଦଚିହ୍ନ ଭଳି ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର।
ତଦିନ୍ଦ୍ରାଵ ଆ ଭର ଯେନା ଦଂସିଷ୍ଠ କୃତ୍ଵନେ । ଦ୍ଵିତା କୁତ୍ସାଯ ଶିଶ୍ନଥୋ ନି ଚୋଦଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଠିକି ଆଣ। ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ କୁତ୍ସମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ରୋକିନାହ।
ତମୁ ତ୍ଵା ନୂନମୀମହେ ନଵ୍ଯଂ ଦଂସିଷ୍ଠ ସନ୍ଯସେ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଅଭିମାତୀଃ ସକ୍ଷଣିଃ
ଏବେ ଆମେ ତୁମକୁ, ସବୁଠାରୁ ନୂତନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷକୁ ଜୟ କର।
ଯ ଋକ୍ଷାଦଂହସୋ ମୁଚଦ୍ଯୋ ଵାର୍ଯାତ୍ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୁଷୁ । ଵଧର୍ଦାସସ୍ଯ ତୁଵିନୃମ୍ଣ ନୀନମଃ
ଯିଏ ପାପରୁ, ଅଭାବରୁ, ସାତଟି ନଦୀରେ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ; ଦାସଙ୍କ ହନନକାରୀ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଯଥା ଵରୋ ସୁଷାମ୍ଣେ ସନିଭ୍ଯ ଆଵହୋ ରଯିମ୍ । ଵ୍ଯଶ୍ଵେଭ୍ଯଃ ସୁଭଗେ ଵାଜିନୀଵତି
ଯେପରି ତୁମେ ଉତ୍ତମ ସୁଷାମନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲ, ସେପରି ସହଚରମାନେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଘୋଡ଼ା ଧାରୀଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ଆ ନାର୍ଯସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣା ଵ୍ଯଶ୍ଵାଁ ଏତୁ ସୋମିନଃ । ସ୍ଥୂରଂ ଚ ରାଧଃ ଶତଵତ୍ସହସ୍ରଵତ୍
ଦାନଶୀଳା ଜନନୀ ଓ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ଆସୁ; ଶତ ଓ ସହସ୍ର ଗାଁ ସହିତ ବିପୁଳ ଧନ ମିଳୁ।
ଯତ୍ତ୍ଵା ପୃଚ୍ଛାଦୀଜାନଃ କୁହଯା କୁହଯାକୃତେ । ଏଷୋ ଅପଶ୍ରିତୋ ଵଲୋ ଗୋମତୀମଵ ତିଷ୍ଠତି
ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀ ଚତୁରାଇରେ ତୁମକୁ ପଚାରେ, ଏଠି ଲୁଚିଥିବା ବଳ ଧନୀଙ୍କ ପାଖରେ ଦଢ଼ିଅଛି।
ତା ଵାଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଗୋପା ଦେଵା ଦେଵେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯା । ଋତାଵାନା ଯଜସେ ପୂତଦକ୍ଷସା
ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ହେ ଦେବତାମାନେ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜ୍ୟ, ନିଷ୍ପାପ କୌଶଳରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମିତ୍ରା ତନା ନ ରଥ୍ଯା ଵରୁଣୋ ଯଶ୍ଚ ସୁକ୍ରତୁଃ । ସନାତ୍ସୁଜାତା ତନଯା ଧୃତଵ୍ରତା
ମିତ୍ର, ଯେଉଁଠି ରଥର ପୁଅ ପରି ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ବରୁଣ, ଯାହାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପୁରୁଣା କାଳରୁ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନମାନେ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି।
ତା ମାତା ଵିଶ୍ଵଵେଦସାସୁର୍ଯାଯ ପ୍ରମହସା । ମହୀ ଜଜାନାଦିତିରୃତାଵରୀ
ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜାଣିଥିବା ତାଙ୍କର ମାଆ ଅଦିତି, ଅପାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକା, ସତ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର, ସେ ତାଙ୍କୁ ଶାସନ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି।
ମହାନ୍ତା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସମ୍ରାଜା ଦେଵାଵସୁରା । ଋତାଵାନାଵୃତମା ଘୋଷତୋ ବୃହତ୍
ମହାନ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସମ୍ରାଟ୍ ଦେବତା, ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ମହାନ୍ୟତାରେ ଆବୃତ, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।
ନପାତା ଶଵସୋ ମହଃ ସୂନୂ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୂ । ସୃପ୍ରଦାନୂ ଇଷୋ ଵାସ୍ତ୍ଵଧି କ୍ଷିତଃ
ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱର ପୁଅ, କୌଶଳର ସନ୍ତାନ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ, ଦାନରେ ଉଦାର, ସେମାନେ ଘରେ ପ୍ରଚୁର ସମୃଦ୍ଧି ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ସଂ ଯା ଦାନୂନି ଯେମଥୁର୍ଦିଵ୍ଯାଃ ପାର୍ଥିଵୀରିଷଃ । ନଭସ୍ଵତୀରା ଵାଂ ଚରନ୍ତୁ ଵୃଷ୍ଟଯଃ
ଆପଣମାନେ ଦେବୀୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନ ସମ୍ଭାଳିଛନ୍ତି; ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଘମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚଳିଥାଉ।
ଅଧି ଯା ବୃହତୋ ଦିଵୋଽଭି ଯୂଥେଵ ପଶ୍ଯତଃ । ଋତାଵାନା ସମ୍ରାଜା ନମସେ ହିତା
ବିଶାଳ ଆକାଶ ଉପରେ, ଝୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା ପରି, ଆପଣମାନେ, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ସମ୍ରାଟ୍, ଆମକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶିରୋନମ୍ର କରୁଛୁ, ହେ ସହାୟ।
ଋତାଵାନା ନି ଷେଦତୁଃ ସାମ୍ରାଜ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୂ । ଧୃତଵ୍ରତା କ୍ଷତ୍ରିଯା କ୍ଷତ୍ରମାଶତୁଃ
ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିର ସହିତ, ସମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ବସନ୍ତୁ; ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହି, ରାଜଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ଅକ୍ଷ୍ଣଶ୍ଚିଦ୍ଗାତୁଵିତ୍ତରାନୁଲ୍ବଣେନ ଚକ୍ଷସା । ନି ଚିନ୍ମିଷନ୍ତା ନିଚିରା ନି ଚିକ୍ଯତୁଃ
ସେମାନେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଛନ୍ତି, କେବେ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରନ୍ତିନାହିଁ; ସଦା ସଚେତନ ରହନ୍ତି, ଦୃଷ୍ଟି ଦୂରେ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ଉତ ନୋ ଦେଵ୍ଯଦିତିରୁରୁଷ୍ଯତାଂ ନାସତ୍ଯା । ଉରୁଷ୍ଯନ୍ତୁ ମରୁତୋ ଵୃଦ୍ଧଶଵସଃ
ଦେବୀ ଅଦିତି ଆମପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ କୃପା କରନ୍ତୁ; ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଶକ୍ତିର ମାଲିକା ମାରୁତମାନେ ଆମପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।