ଆ ହି ରୁହତମଶ୍ଵିନା ରଥେ କୋଶେ ହିରଣ୍ଯଯେ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ । ଯୁଞ୍ଜାଥାଂ ପୀଵରୀରିଷଃ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରେ ମୁଡ଼ିଥିବା ଧନରଥରେ ଚଡ଼ନ୍ତୁ, ପୋଷଣ ଦେଇଥିବା ଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ।
ଯାଭିଃ ପକ୍ଥମଵଥୋ ଯାଭିରଧ୍ରିଗୁଂ ଯାଭିର୍ବଭ୍ରୁଂ ଵିଜୋଷସମ୍ । ତାଭିର୍ନୋ ମକ୍ଷୂ ତୂଯମଶ୍ଵିନା ଗତଂ ଭିଷଜ୍ଯତଂ ଯଦାତୁରମ୍
ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ଆପଣମାନେ ପକ୍ଥ, ଅଧ୍ରିଗୁ ଓ ବଭ୍ରୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେଇ ଉପାୟରେ ଆମ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ, ଆତୁରଙ୍କୁ ଠିକ୍ କରନ୍ତୁ, ଚିକିତ୍ସା କରନ୍ତୁ।
ଯଦଧ୍ରିଗାଵୋ ଅଧ୍ରିଗୂ ଇଦା ଚିଦହ୍ନୋ ଅଶ୍ଵିନା ହଵାମହେ । ଵଯଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଵିପନ୍ଯଵଃ
ଏଯାଁ ଅଧ୍ରିଗୁ ଗାଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ଦିନରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆମେ ଗୀତ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ତାଭିରା ଯାତଂ ଵୃଷଣୋପ ମେ ହଵଂ ଵିଶ୍ଵପ୍ସୁଂ ଵିଶ୍ଵଵାର୍ଯମ୍ । ଇଷା ମଂହିଷ୍ଠା ପୁରୁଭୂତମା ନରା ଯାଭିଃ କ୍ରିଵିଂ ଵାଵୃଧୁସ୍ତାଭିରା ଗତମ୍
ସେଇ ଉପାୟରେ, ହେ ବଳଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଶୁଣି ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ସହିତ, ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ଆପଣମାନେ କ୍ରିବିଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରାଇଥିଲେ, ସେଇ ଉପାୟରେ ଆସନ୍ତୁ।
ତାଵିଦା ଚିଦହାନାଂ ତାଵଶ୍ଵିନା ଵନ୍ଦମାନ ଉପ ବ୍ରୁଵେ । ତା ଉ ନମୋଭିରୀମହେ
ସେଇ ଉପାୟରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ମୁଁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଡାକୁଛି; ସେଠିକୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ତାଵିଦ୍ଦୋଷା ତା ଉଷସି ଶୁଭସ୍ପତୀ ତା ଯାମନ୍ରୁଦ୍ରଵର୍ତନୀ । ମା ନୋ ମର୍ତାଯ ରିପଵେ ଵାଜିନୀଵସୂ ପରୋ ରୁଦ୍ରାଵତି ଖ୍ଯତମ୍
ସେଇ ଉପାୟରେ, ପ୍ରଭାତରେ, ଉଷାରେ, ଯାତ୍ରାବେଳେ, ହେ ସୁନ୍ଦରତାର ଅଧିପତି ଓ ରୁଦ୍ରର ମାର୍ଗରେ ଚଳିଥିବା ଦେବତାମାନେ; ଆମକୁ କେବେ ମରଣଶୀଳ ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ପରିଚିତ କରିବେନି।
ଆ ସୁଗ୍ମ୍ଯାଯ ସୁଗ୍ମ୍ଯଂ ପ୍ରାତା ରଥେନାଶ୍ଵିନା ଵା ସକ୍ଷଣୀ । ହୁଵେ ପିତେଵ ସୋଭରୀ
ସହଜ ମାର୍ଗ ପାଇଁ, ସକାଳେ, ଆପଣମାନେଙ୍କ ରଥ କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ସହିତ, ମୁଁ ଏମିତି ଡାକୁଛି, ଯେପରି ଜଣେ ପୁଅ ତାଙ୍କ ପିତାକୁ ସ୍ନେହରେ ଡାକେ।
ମନୋଜଵସା ଵୃଷଣା ମଦଚ୍ଯୁତା ମକ୍ଷୁଂଗମାଭିରୂତିଭିଃ । ଆରାତ୍ତାଚ୍ଚିଦ୍ଭୂତମସ୍ମେ ଅଵସେ ପୂର୍ଵୀଭିଃ ପୁରୁଭୋଜସା
ମନର ତୀବ୍ରତା ସହିତ, ହେ ବଳଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୀଘ୍ର ଉପକାର ସହିତ, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ, ଅନେକ ଦାନ ଓ ଭୋଗ ସହିତ।
ଆ ନୋ ଅଶ୍ଵାଵଦଶ୍ଵିନା ଵର୍ତିର୍ଯାସିଷ୍ଟଂ ମଧୁପାତମା ନରା । ଗୋମଦ୍ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵତ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାର୍ଗ ନେଇ, ମଧୁ ପାନ କରୁଥିବା, ଗାଁ ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ସହିତ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ସୁପ୍ରାଵର୍ଗଂ ସୁଵୀର୍ଯଂ ସୁଷ୍ଠୁ ଵାର୍ଯମନାଧୃଷ୍ଟଂ ରକ୍ଷସ୍ଵିନା । ଅସ୍ମିନ୍ନା ଵାମାଯାନେ ଵାଜିନୀଵସୂ ଵିଶ୍ଵା ଵାମାନି ଧୀମହି
ଉତ୍ତମ ପୁରସ୍କାର, ଉତ୍ତମ ପ୍ରାକ୍ରମ, ଉତ୍ତମ ଧନ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ଏହି ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନରେ, ହେ ବଳଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଉ।
ଈଳିଷ୍ଵା ହି ପ୍ରତୀଵ୍ଯଂ ଯଜସ୍ଵ ଜାତଵେଦସମ୍ । ଚରିଷ୍ଣୁଧୂମମଗୃଭୀତଶୋଚିଷମ୍
ପୃଥିବୀର କୃପା ଚାହିଁ, ଜାତବେଦସ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବଳି ଦିଅ, ଯାହାର ଧୂଆଁ ଚଳିଥାଏ, ଆଗ ଅବିରତ ଜଳିଥାଏ।
ଦାମାନଂ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେଽଗ୍ନିଂ ଵିଶ୍ଵମନୋ ଗିରା । ଉତ ସ୍ତୁଷେ ଵିଷ୍ପର୍ଧସୋ ରଥାନାମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କର, ଏବଂ ଯେଉଁ ରଥମାନେ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଗାଉଛି।
ଯେଷାମାବାଧ ଋଗ୍ମିଯ ଇଷଃ ପୃକ୍ଷଶ୍ଚ ନିଗ୍ରଭେ । ଉପଵିଦା ଵହ୍ନିର୍ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ, ହେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱଶାଳୀ, ଯାହାଙ୍କ ପୋଷଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଅବରୋଧିତ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କର ବଳିରେ ଅଗ୍ନି ଧନ ଲାଭ କରେ।
ଉଦସ୍ଯ ଶୋଚିରସ୍ଥାଦ୍ଦୀଦିଯୁଷୋ ଵ୍ଯଜରମ୍ । ତପୁର୍ଜମ୍ଭସ୍ଯ ସୁଦ୍ଯୁତୋ ଗଣଶ୍ରିଯଃ
ତାଙ୍କର ଅଗ୍ନିଶିଖା ଉଦୟ ହୋଇଛି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଅମର, ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱାଳାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସେ ଦଳର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି।
ଉଦୁ ତିଷ୍ଠ ସ୍ଵଧ୍ଵର ସ୍ତଵାନୋ ଦେଵ୍ଯା କୃପା । ଅଭିଖ୍ଯା ଭାସା ବୃହତା ଶୁଶୁକ୍ଵନିଃ
ଉଠ, ନିୟମିତ ବିଧିରେ ପୂଜିତ, ଦେବୀଙ୍କର କୃପା ସହିତ, ତୁମ ମହା ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଅ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅଗ୍ନି।
ଅଗ୍ନେ ଯାହି ସୁଶସ୍ତିଭିର୍ହଵ୍ଯା ଜୁହ୍ଵାନ ଆନୁଷକ୍ । ଯଥା ଦୂତୋ ବଭୂଥ ହଵ୍ଯଵାହନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ, ନିରନ୍ତର ହବ୍ୟ ନେଇ ଆସ, ଯେପରି ତୁମେ ଦୂତ ଓ ହବ୍ୟବାହକ ହୋଇଥିଲେ।
ଅଗ୍ନିଂ ଵଃ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ହୁଵେ ହୋତାରଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ତମଯା ଵାଚା ଗୃଣେ ତମୁ ଵ ସ୍ତୁଷେ
ମୁଁ ପ୍ରାଚୀନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପୂଜାରୀକୁ ଡାକୁଛି। ଏହି ସ୍ତୁତି ସହିତ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ଏହି କଥା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ଯଜ୍ଞେଭିରଦ୍ଭୁତକ୍ରତୁଂ ଯଂ କୃପା ସୂଦଯନ୍ତ ଇତ୍ । ମିତ୍ରଂ ନ ଜନେ ସୁଧିତମୃତାଵନି
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅଦ୍ଭୁତ, ଯାହାକୁ ଦୟାଳୁମାନେ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଧୁ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ; ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ।
ଋତାଵାନମୃତାଯଵୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସାଧନଂ ଗିରା । ଉପୋ ଏନଂ ଜୁଜୁଷୁର୍ନମସସ୍ପଦେ
ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ଅମର, ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଛନ୍ତି, ସମ୍ମାନର ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ନୋ ଅଙ୍ଗିରସ୍ତମଂ ଯଜ୍ଞାସୋ ଯନ୍ତୁ ସଂଯତଃ । ହୋତା ଯୋ ଅସ୍ତି ଵିକ୍ଷ୍ଵା ଯଶସ୍ତମଃ
ଆମର ଯଜ୍ଞମାନେ ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ହୋଇ, ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଅଙ୍ଗିରସ ସଦୃଶ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯାଉ। ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ପ୍ରଶଂସିତ ପୂଜାରୀ।
ଅଗ୍ନେ ତଵ ତ୍ଯେ ଅଜରେନ୍ଧାନାସୋ ବୃହଦ୍ଭାଃ । ଅଶ୍ଵା ଇଵ ଵୃଷଣସ୍ତଵିଷୀଯଵଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଏହି ଅମର ଅଗ୍ନିଶିଖାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ପରି।
ସ ତ୍ଵଂ ନ ଊର୍ଜାଂ ପତେ ରଯିଂ ରାସ୍ଵ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ପ୍ରାଵ ନସ୍ତୋକେ ତନଯେ ସମତ୍ସ୍ଵା
ଏହିପରି, ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ଅପଣ, ଆମକୁ ଧନ ଓ ଶୂରତା ଦିଅ। ଆମ ପୁଅ-ପିଲା, ସନ୍ତାନ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯଦ୍ଵା ଉ ଵିଶ୍ପତିଃ ଶିତଃ ସୁପ୍ରୀତୋ ମନୁଷୋ ଵିଶି । ଵିଶ୍ଵେଦଗ୍ନିଃ ପ୍ରତି ରକ୍ଷାଂସି ସେଧତି
ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ବିପଦକୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଶ୍ରୁଷ୍ଟ୍ଯଗ୍ନେ ନଵସ୍ଯ ମେ ସ୍ତୋମସ୍ଯ ଵୀର ଵିଶ୍ପତେ । ନି ମାଯିନସ୍ତପୁଷା ରକ୍ଷସୋ ଦହ
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଶୁଣ, ଶୂର ବୀର, ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ। ତୁମର ତାପରେ ମାୟାବୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେକୁ ଦହିଦିଅ।
ନ ତସ୍ଯ ମାଯଯା ଚନ ରିପୁରୀଶୀତ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଯୋ ଅଗ୍ନଯେ ଦଦାଶ ହଵ୍ଯଦାତିଭିଃ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହବି ଦେଇଛି, ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ଚତୁର୍ୟତା ଦ୍ୱାରା ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵ୍ଯଶ୍ଵସ୍ତ୍ଵା ଵସୁଵିଦମୁକ୍ଷଣ୍ଯୁରପ୍ରୀଣାଦୃଷିଃ । ମହୋ ରାଯେ ତମୁ ତ୍ଵା ସମିଧୀମହି
ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ଋଷି ତୁମକୁ, ଧନ ଦେଇଥିବା ତୁମକୁ, ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ।
ଉଶନା କାଵ୍ଯସ୍ତ୍ଵା ନି ହୋତାରମସାଦଯତ୍ । ଆଯଜିଂ ତ୍ଵା ମନଵେ ଜାତଵେଦସମ୍
ଉଶନା କାବ୍ୟ ତୁମକୁ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ତିନି ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଜାତବେଦସ୍, ଯଜ୍ଞକାରୀ ଭାବେ ବାଛିଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵେ ହି ତ୍ଵା ସଜୋଷସୋ ଦେଵାସୋ ଦୂତମକ୍ରତ । ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ଦେଵ ପ୍ରଥମୋ ଯଜ୍ଞିଯୋ ଭୁଵଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକାସାଥିରେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଦୂତ କରିଥିଲେ। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ପ୍ରଥମ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଓ ଶ୍ରବଣୀୟ ହେଲେ।
ଇମଂ ଘା ଵୀରୋ ଅମୃତଂ ଦୂତଂ କୃଣ୍ଵୀତ ମର୍ତ୍ଯଃ । ପାଵକଂ କୃଷ୍ଣଵର୍ତନିଂ ଵିହାଯସମ୍
ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ଅମର, ଜ୍ଵଳନ୍ତ, କଳା ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଆକାଶ ମାନେ ଚଳିଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିଜର ଦୂତ କରିବା ଉଚିତ।
ତଂ ହୁଵେମ ଯତସ୍ରୁଚଃ ସୁଭାସଂ ଶୁକ୍ରଶୋଚିଷମ୍ । ଵିଶାମଗ୍ନିମଜରଂ ପ୍ରତ୍ନମୀଡ୍ଯମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସବୁ ସାମଗ୍ରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଶୁଭ୍ର ଶିଖା ଥିବା, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ। ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନି, ଅବିନାଶୀ, ପୁରାତନ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।