ଯେଷାମର୍ଣୋ ନ ସପ୍ରଥୋ ନାମ ତ୍ଵେଷଂ ଶଶ୍ଵତାମେକମିଦ୍ଭୁଜେ । ଵଯୋ ନ ପିତ୍ର୍ଯଂ ସହଃ
ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଅପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ନାହିଁ, କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିନାହିଁ। ତାଙ୍କର ନାମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଦା ଏକତାରେ, ପିତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପରି।
ତାନ୍ଵନ୍ଦସ୍ଵ ମରୁତସ୍ତାଁ ଉପ ସ୍ତୁହି ତେଷାଂ ହି ଧୁନୀନାମ୍ । ଅରାଣାଂ ନ ଚରମସ୍ତଦେଷାଂ ଦାନା ମହ୍ନା ତଦେଷାମ୍
ମାରୁତମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ସ୍ତୁତି କର। ଦାନଦାତାଙ୍କର ଦାନ ତାଙ୍କର। ଚକ୍ରର ଆରା ପରି, ତାଙ୍କର ଦାନ ଅନନ୍ତ, ମହିମା ତାଙ୍କର।
ସୁଭଗଃ ସ ଵ ଊତିଷ୍ଵାସ ପୂର୍ଵାସୁ ମରୁତୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ । ଯୋ ଵା ନୂନମୁତାସତି
ମରୁତମାନେ, ଆପଣଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ପୂର୍ବ ଉଷାରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଦୟା ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦିତ।
ଯସ୍ଯ ଵା ଯୂଯଂ ପ୍ରତି ଵାଜିନୋ ନର ଆ ହଵ୍ଯା ଵୀତଯେ ଗଥ । ଅଭି ଷ ଦ୍ଯୁମ୍ନୈରୁତ ଵାଜସାତିଭିଃ ସୁମ୍ନା ଵୋ ଧୂତଯୋ ନଶତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆପଣମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷମାନେ, ହବ୍ୟ ଦାନରେ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଆପଣଙ୍କର ମହିମା ଓ ଶକ୍ତିର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଯଥା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ସୂନଵୋ ଦିଵୋ ଵଶନ୍ତ୍ଯସୁରସ୍ଯ ଵେଧସଃ । ଯୁଵାନସ୍ତଥେଦସତ୍
ଯେପରି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଦିବ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଯୁବକମାନେ, ଆକାଶକୁ ଅଧିକାର କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୟା ହେଉ।
ଯେ ଚାର୍ହନ୍ତି ମରୁତଃ ସୁଦାନଵଃ ସ୍ମନ୍ମୀଳ୍ହୁଷଶ୍ଚରନ୍ତି ଯେ । ଅତଶ୍ଚିଦା ନ ଉପ ଵସ୍ଯସା ହୃଦା ଯୁଵାନ ଆ ଵଵୃଧ୍ଵମ୍
ମରୁତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ, ଉଦାର ଓ ସ୍ମୃତିରେ ଚଳନ୍ତି, ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦୟା ଦ୍ୱାରା ଆମ ହୃଦୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
ଯୂନ ଊ ଷୁ ନଵିଷ୍ଠଯା ଵୃଷ୍ଣଃ ପାଵକାଁ ଅଭି ସୋଭରେ ଗିରା । ଗାଯ ଗା ଇଵ ଚର୍କୃଷତ୍
ଯୁବ ଓ ନବୀନ, ଚମକୁଥିବା ବୃଷମାନେ, ଶୁଦ୍ଧ ଭାଷାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି; ଗାୟକମାନେ ଗୀତ ଗାଇଥିବା ପରି ଆପଣମାନେ ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି।
ସାହା ଯେ ସନ୍ତି ମୁଷ୍ଟିହେଵ ହଵ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵାସୁ ପୃତ୍ସୁ ହୋତୃଷୁ । ଵୃଷ୍ଣଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାନ୍ନ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମାନ୍ଗିରା ଵନ୍ଦସ୍ଵ ମରୁତୋ ଅହ
ଯେଉଁମାନେ ସବଳ, ହବ୍ୟରେ ମୁଷ୍ଟି ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି, ଚମକୁଥିବା ଓ ମହିମାଶାଳୀ ମରୁତମାନେ, ମୁଁ ଗୀତରେ ଆପଣଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରେ।
ଗାଵଶ୍ଚିଦ୍ଘା ସମନ୍ଯଵଃ ସଜାତ୍ଯେନ ମରୁତଃ ସବନ୍ଧଵଃ । ରିହତେ କକୁଭୋ ମିଥଃ
ଗାଁମାନେ ମଧ୍ୟ, ଜାତି ଓ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ଏକତାରେ, ମରୁତମାନେ ସହ ଏକାଠି ଚଳନ୍ତି, ସହଯାତୀ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ଏକତାରେ ପାହାଡ଼ ଶିରା ଉପରେ ଚଳନ୍ତି।
ମର୍ତଶ୍ଚିଦ୍ଵୋ ନୃତଵୋ ରୁକ୍ମଵକ୍ଷସ ଉପ ଭ୍ରାତୃତ୍ଵମାଯତି । ଅଧି ନୋ ଗାତ ମରୁତଃ ସଦା ହି ଵ ଆପିତ୍ଵମସ୍ତି ନିଧ୍ରୁଵି
ମରୁତମାନେ, ରୁକ୍ମ ଛାତି ଥିବା ଏକ ମର୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କର ଭାଇପଣା ଅନୁଭବ କରେ; ଆପଣମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କର ମିତ୍ରତା ସଦା ଦୃଢ଼ ଓ ଅଟୁଟ।
ମରୁତୋ ମାରୁତସ୍ଯ ନ ଆ ଭେଷଜସ୍ଯ ଵହତା ସୁଦାନଵଃ । ଯୂଯଂ ସଖାଯଃ ସପ୍ତଯଃ
ଉଦାର ମରୁତମାନେ, ଆପଣମାନେ ପବନର ଔଷଧ ଆଣନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ସାତଜଣ ସଂଗୀ।
ଯାଭିଃ ସିନ୍ଧୁମଵଥ ଯାଭିସ୍ତୂର୍ଵଥ ଯାଭିର୍ଦଶସ୍ଯଥା କ୍ରିଵିମ୍ । ମଯୋ ନୋ ଭୂତୋତିଭିର୍ମଯୋଭୁଵଃ ଶିଵାଭିରସଚଦ୍ଵିଷଃ
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ଆପଣମାନେ ସିନ୍ଧୁକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ତୁର୍ବକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, କ୍ରିବିକୁ ଆନୁଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆପଣମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଖୁସି ଆଣନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯତ୍ସିନ୍ଧୌ ଯଦସିକ୍ନ୍ଯାଂ ଯତ୍ସମୁଦ୍ରେଷୁ ମରୁତଃ ସୁବର୍ହିଷଃ । ଯତ୍ପର୍ଵତେଷୁ ଭେଷଜମ୍
ମରୁତମାନେ, ସିନ୍ଧୁରେ, ଅସିକ୍ନିରେ, ସମୁଦ୍ରମାନେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ଯେଉଁ ଔଷଧ ଅଛି, ଯାହା ଅନୁଗ୍ରହରେ ଭରିଥିବା—
ଵିଶ୍ଵଂ ପଶ୍ଯନ୍ତୋ ବିଭୃଥା ତନୂଷ୍ଵା ତେନା ନୋ ଅଧି ଵୋଚତ । କ୍ଷମା ରପୋ ମରୁତ ଆତୁରସ୍ଯ ନ ଇଷ୍କର୍ତା ଵିହ୍ରୁତଂ ପୁନଃ
ସମସ୍ତ କଥା ଦେଖି ଆପଣମାନେ ଏହାକୁ ନିଜ ଶରୀରରେ ଧରିଥିବେ; ଏହି ଶକ୍ତିରେ ଆମ ପାଇଁ କଥା କହନ୍ତୁ। ମରୁତମାନେ, ରୋଗୀର କ୍ଷତିକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ହାରାଇଥିବା ଜିନିଷ ପୁନଃ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵଯମୁ ତ୍ଵାମପୂର୍ଵ୍ଯ ସ୍ଥୂରଂ ନ କଚ୍ଚିଦ୍ଭରନ୍ତୋଽଵସ୍ଯଵଃ । ଵାଜେ ଚିତ୍ରଂ ହଵାମହେ
ଆମେ, ସହାୟତା ଚାହିଁ, ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେପରି ଲୋକେ ଭାରୀ ଭାର ବୋହିଥାନ୍ତି; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଶ୍ରୀର ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଉପ ତ୍ଵା କର୍ମନ୍ନୂତଯେ ସ ନୋ ଯୁଵୋଗ୍ରଶ୍ଚକ୍ରାମ ଯୋ ଧୃଷତ୍ । ତ୍ଵାମିଦ୍ଧ୍ଯଵିତାରଂ ଵଵୃମହେ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସାନସିମ୍
ଆମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଆମେ ଆସୁଛୁ; ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୃଢ଼ ଲୋକ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତି ଦେବା ଏବଂ ସଂଗୀ ଭାବରେ ବାଛିଛୁ।
ଆ ଯାହୀମ ଇନ୍ଦଵୋଽଶ୍ଵପତେ ଗୋପତ ଉର୍ଵରାପତେ । ସୋମଂ ସୋମପତେ ପିବ
ଆସନ୍ତୁ, ଅଶ୍ୱମାନ୍ୟ ନାଥ, ଗୋମାନ୍ୟ ନାଥ, ଫସଲର ନାଥ; ସୋମର ନାଥ, ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ।
ଵଯଂ ହି ତ୍ଵା ବନ୍ଧୁମନ୍ତମବନ୍ଧଵୋ ଵିପ୍ରାସ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେମିମ । ଯା ତେ ଧାମାନି ଵୃଷଭ ତେଭିରା ଗହି ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସୋମପୀତଯେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ମିତ୍ରହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ମିତ୍ର ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ଚାହିଛୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଆପଣଙ୍କୁ। ବଳଶାଳୀ ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ।
ସୀଦନ୍ତସ୍ତେ ଵଯୋ ଯଥା ଗୋଶ୍ରୀତେ ମଧୌ ମଦିରେ ଵିଵକ୍ଷଣେ । ଅଭି ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ର ନୋନୁମଃ
ଆପଣଙ୍କର ପକ୍ଷୀମାନେ, ଗୋ ଶାଳରେ ଥିବା ପରି, ମଧୁର ଓ ମଦକର ପାନରେ ବସିଛନ୍ତି, କଥା କହିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।
ଅଚ୍ଛା ଚ ତ୍ଵୈନା ନମସା ଵଦାମସି କିଂ ମୁହୁଶ୍ଚିଦ୍ଵି ଦୀଧଯଃ । ସନ୍ତି କାମାସୋ ହରିଵୋ ଦଦିଷ୍ଟ୍ଵଂ ସ୍ମୋ ଵଯଂ ସନ୍ତି ନୋ ଧିଯଃ
ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ଓ କଥା କହୁଛୁ; କାହିଁକି ଆପଣଙ୍କର ଦୟା ବାରମ୍ବାର ଅପେକ୍ଷା କରାଯିବ? ଆମେ ଚାହିଦା ରଖିଛୁ, ହରି ଆଶ୍ୱ ଚାଳକ, ଆପଣ ଦୟା କରନ୍ତୁ; ଆମର ଭାବନା ଅଛି, ଆପଣଙ୍କର ଦାନ ଅଛି।
ନୂତ୍ନା ଇଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଯମୂତୀ ଅଭୂମ ନହି ନୂ ତେ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଵିଦ୍ମା ପୁରା ପରୀଣସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଏବେ ତୁମର ନୂତନ ସାଥୀ ହେଲୁ, ଆଗରୁ ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଣିନଥିଲୁ, ତୁମ ପୁରୁଣା ଆଚରଣ ଓ ରୀତିକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନଥିଲୁ।
ଵିଦ୍ମା ସଖିତ୍ଵମୁତ ଶୂର ଭୋଜ୍ଯମା ତେ ତା ଵଜ୍ରିନ୍ନୀମହେ । ଉତୋ ସମସ୍ମିନ୍ନା ଶିଶୀହି ନୋ ଵସୋ ଵାଜେ ସୁଶିପ୍ର ଗୋମତି
ହେ ଶୂର, ଆମେ ତୁମର ସାଠିତ୍ୱ ଓ ତୁମେ ଦେଇଥିବା ଆନନ୍ଦକୁ ଜାଣୁଛୁ; ଏହିପାଇଁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ହେ ଶୁଭ୍ର ଗାଳି, ଗୋଧନର ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଛୁ, ଏଠାରେ ଆମେ ଉପରେ ତୁମର କୃପା ଆଲୋକ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯୋ ନ ଇଦମିଦଂ ପୁରା ପ୍ର ଵସ୍ଯ ଆନିନାଯ ତମୁ ଵ ସ୍ତୁଷେ । ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ
ଯିଏ ଆଗରୁ ଆମ ପାଖରେ ଏହି ଧନ ଆଣିଥିଲେ, ଆମେ ସେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ; ସାଥୀମାନେ ଭଳି ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ହର୍ଯଶ୍ଵଂ ସତ୍ପତିଂ ଚର୍ଷଣୀସହଂ ସ ହି ଷ୍ମା ଯୋ ଅମନ୍ଦତ । ଆ ତୁ ନଃ ସ ଵଯତି ଗଵ୍ଯମଶ୍ଵ୍ଯଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମଘଵା ଶତମ୍
ହେ ହରି ଅଶ୍ୱ ଯୁକ୍ତ ଭଲ ମନ୍ୟ, ଲୋକମାନେ ଯାହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଖରେ ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱ ଆଣିଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଶତ ଶତ ଦେଇଥିବେ।
ତ୍ଵଯା ହ ସ୍ଵିଦ୍ଯୁଜା ଵଯଂ ପ୍ରତି ଶ୍ଵସନ୍ତଂ ଵୃଷଭ ବ୍ରୁଵୀମହି । ସଂସ୍ଥେ ଜନସ୍ଯ ଗୋମତଃ
ହେ ବଳଶାଳୀ ବୃଷ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଆମେ ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କଥା କହୁଛୁ; ଗୋଧନର ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ସଭାରେ।
ଜଯେମ କାରେ ପୁରୁହୂତ କାରିଣୋଽଭି ତିଷ୍ଠେମ ଦୂଢ୍ଯଃ । ନୃଭିର୍ଵୃତ୍ରଂ ହନ୍ଯାମ ଶୂଶୁଯାମ ଚାଵେରିନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଣୋ ଧିଯଃ
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଆମେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଜିତିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, କର୍ମ କରୁଥିବା ଭଳି; ଆମେ ସଂଘର୍ଷରେ ଦୃଢ ଭାବରେ ଦଉଡିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଲୋକମାନେ ସହିତ ଆମେ ଶତ୍ରୁକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ, ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଏବଂ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଚିନ୍ତାକୁ ନେତୃତ୍ୱ କର।
ଅଭ୍ରାତୃଵ୍ଯୋ ଅନା ତ୍ଵମନାପିରିନ୍ଦ୍ର ଜନୁଷା ସନାଦସି । ଯୁଧେଦାପିତ୍ଵମିଚ୍ଛସେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜନ୍ମ ଦିନୁଠୁ ନିଜେ ନିଜେ ଅଛ, କୌଣସି ଭାଇ ନାହିଁ, କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ତୁମେ ସଂଘର୍ଷ କୁ ଚାହୁଁଛ।
ନକୀ ରେଵନ୍ତଂ ସଖ୍ଯାଯ ଵିନ୍ଦସେ ପୀଯନ୍ତି ତେ ସୁରାଶ୍ଵଃ । ଯଦା କୃଣୋଷି ନଦନୁଂ ସମୂହସ୍ଯାଦିତ୍ପିତେଵ ହୂଯସେ
ତୁମେ କୌଣସି ଧନୀ ସାଥୀକୁ ମିଳାନାହିଁ; ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱମାନେ ପାନ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନଦୀକୁ ଏକତ୍ର କରୁଛ, ତୁମେ ପିତା ଭଳି ପୂଜିତ ହୁଅ।
ମା ତେ ଅମାଜୁରୋ ଯଥା ମୂରାସ ଇନ୍ଦ୍ର ସଖ୍ଯେ ତ୍ଵାଵତଃ । ନି ଷଦାମ ସଚା ସୁତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସାଥୀମାନେ ଦୁର୍ବଳ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ ହେବେ ନାହିଁ; ତୁମର ସାଠିତ୍ୱରେ ଆମେ ଏକସାଥି ଉପହାର ପାଇଁ ବସିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ମା ତେ ଗୋଦତ୍ର ନିରରାମ ରାଧସ ଇନ୍ଦ୍ର ମା ତେ ଗୃହାମହି । ଦୃଳ୍ହା ଚିଦର୍ଯଃ ପ୍ର ମୃଶାଭ୍ଯା ଭର ନ ତେ ଦାମାନ ଆଦଭେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦିଆଯାଇଥିବା ଗୋଧନ ଆମ ପାଖରୁ ଦୂର ହେବେ ନାହିଁ, ଆମେ ତୁମର କୃପା ହାରାଇବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ। ଦୃଢ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ହେଉ, ହେ ଅର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ତାକୁ ହଲାଇଦେଉ; ତୁମର ଦାନ ଆମ ପାଖରେ ଆଣିଦେଉ, କାରଣ ଆମେ ତୁମରୁ ତାହା ନେଇନାହିଁ।