ତତ୍ସୁ ନଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତାଦିତ୍ଯା ଯନ୍ମୁମୋଚତି । ଏନସ୍ଵନ୍ତଂ ଚିଦେନସଃ ସୁଦାନଵଃ
ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆପଣମାନେ ଯେ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତି, ତାହା ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁ, ଯଦି ଆମେ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୟାଳୁ ଦେବମାନେ।
ଯୋ ନଃ କଶ୍ଚିଦ୍ରିରିକ୍ଷତି ରକ୍ଷସ୍ତ୍ଵେନ ମର୍ତ୍ଯଃ । ସ୍ଵୈଃ ଷ ଏଵୈ ରିରିଷୀଷ୍ଟ ଯୁର୍ଜନଃ
ଯଦି କୌଣସି ମାନବ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ରାକ୍ଷସ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜକୁ ହିଁ କ୍ଷତି କରୁ।
ସମିତ୍ତମଘମଶ୍ନଵଦ୍ଦୁଃଶଂସଂ ମର୍ତ୍ଯଂ ରିପୁମ୍ । ଯୋ ଅସ୍ମତ୍ରା ଦୁର୍ହଣାଵାଁ ଉପ ଦ୍ଵଯୁଃ
ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବନା ଥିବା ମାନବ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଆସେ, ସେ ଅପରାଧର ଫଳ ଭୋଗ କରୁ।
ପାକତ୍ରା ସ୍ଥନ ଦେଵା ହୃତ୍ସୁ ଜାନୀଥ ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ଉପ ଦ୍ଵଯୁଂ ଚାଦ୍ଵଯୁଂ ଚ ଵସଵଃ
ଦେବମାନେ, ଆପଣମାନେ ସଚେତନ ରହନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ମାନବକୁ ଜାଣନ୍ତି—ଶତୃ ଏବଂ ମିତ୍ର, ଓ ବସୁମାନେ।
ଆ ଶର୍ମ ପର୍ଵତାନାମୋତାପାଂ ଵୃଣୀମହେ । ଦ୍ଯାଵାକ୍ଷାମାରେ ଅସ୍ମଦ୍ରପସ୍କୃତମ୍
ଆମେ ପାହାଡ଼ ଏବଂ ଜଳର ଆଶ୍ରୟ ଚୟନ କରୁଛୁ; ଦିବା ଏବଂ ପୃଥିବୀ, ଆମ ପାଖରୁ ଅପକାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ତେ ନୋ ଭଦ୍ରେଣ ଶର୍ମଣା ଯୁଷ୍ମାକଂ ନାଵା ଵସଵଃ । ଅତି ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁରିତା ପିପର୍ତନ
ବସୁମାନେ, ଆପଣମାନେ ନିଜର ଶୁଭ ଆଶ୍ରୟରେ ଆମକୁ ନାଉରେ ଚଢ଼ାନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ତୁଚେ ତନାଯ ତତ୍ସୁ ନୋ ଦ୍ରାଘୀଯ ଆଯୁର୍ଜୀଵସେ । ଆଦିତ୍ଯାସଃ ସୁମହସଃ କୃଣୋତନ
ଆମ ପିଲାପାଇଁ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆପଣମାନେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞୋ ହୀଳୋ ଵୋ ଅନ୍ତର ଆଦିତ୍ଯା ଅସ୍ତି ମୃଳତ । ଯୁଷ୍ମେ ଇଦ୍ଵୋ ଅପି ଷ୍ମସି ସଜାତ୍ଯେ
ଆମର ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ସ୍ତୁତି ଆପଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଆଦିତ୍ୟମାନେ; ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଆପଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ଆମେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟତା ଦେଖୁଛୁ।
ବୃହଦ୍ଵରୂଥଂ ମରୁତାଂ ଦେଵଂ ତ୍ରାତାରମଶ୍ଵିନା । ମିତ୍ରମୀମହେ ଵରୁଣଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ରକ୍ଷାକାରୀ ଦେବତା, ତାରକ ଦେବତା, ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଆମର ଭଲରେ ରହିବା ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।
ଅନେହୋ ମିତ୍ରାର୍ଯମନ୍ନୃଵଦ୍ଵରୁଣ ଶଂସ୍ଯମ୍ । ତ୍ରିଵରୂଥଂ ମରୁତୋ ଯନ୍ତ ନଶ୍ଛର୍ଦିଃ
ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ୍ ଓ ବରୁଣ, ତମେ ଶତ୍ରୁତାରୁ ଦୂର, ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ; ମରୁତମାନେ ତିନିପଟି ରକ୍ଷା ଦେଇ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯେ ଚିଦ୍ଧି ମୃତ୍ଯୁବନ୍ଧଵ ଆଦିତ୍ଯା ମନଵଃ ସ୍ମସି । ପ୍ର ସୂ ନ ଆଯୁର୍ଜୀଵସେ ତିରେତନ
ଅଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ମୃତ୍ୟୁରେ ବନ୍ଧିତ ମାନବ, ତଥାପି ଆମ ପରମ୍ପରାର ଲୋକମାନେ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରିବା।
ତଂ ଗୂର୍ଧଯା ସ୍ଵର୍ଣରଂ ଦେଵାସୋ ଦେଵମରତିଂ ଦଧନ୍ଵିରେ । ଦେଵତ୍ରା ହଵ୍ଯମୋହିରେ
ଭକ୍ତିରେ, ଦେବମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖ ନାଶକ, ଚମକୁଥିବା ଦେବତାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ହବି ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି।
ଵିଭୂତରାତିଂ ଵିପ୍ର ଚିତ୍ରଶୋଚିଷମଗ୍ନିମୀଳିଷ୍ଵ ଯନ୍ତୁରମ୍ । ଅସ୍ଯ ମେଧସ୍ଯ ସୋମ୍ଯସ୍ଯ ସୋଭରେ ପ୍ରେମଧ୍ଵରାଯ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ଅଧିକ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ଚମକୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀ, ନେତା, ଏହି ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ପୁରୁଣା ପୂଜା ପାଇଁ ଆମେ ପୂଜା କରୁ।
ଯଜିଷ୍ଠଂ ତ୍ଵା ଵଵୃମହେ ଦେଵଂ ଦେଵତ୍ରା ହୋତାରମମର୍ତ୍ଯମ୍ । ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତା ଭାବେ ବାଛିଛୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମର ପୁଜାରୀ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେବା।
ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ସୁଭଗଂ ସୁଦୀଦିତିମଗ୍ନିଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଶୋଚିଷମ୍ । ସ ନୋ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ସୋ ଅପାମା ସୁମ୍ନଂ ଯକ୍ଷତେ ଦିଵି
ଉର୍ଜାର ସନ୍ତାନ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନି—ସେ ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଦିବରେ ଜଳମାନଙ୍କ ଦୟା ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ।
ଯଃ ସମିଧା ଯ ଆହୁତୀ ଯୋ ଵେଦେନ ଦଦାଶ ମର୍ତୋ ଅଗ୍ନଯେ । ଯୋ ନମସା ସ୍ଵଧ୍ଵରଃ
ଯେଉଁ ମାନବ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇ, ଅର୍ପଣ କରି, ଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ଭକ୍ତି ଓ ଠିକ୍ ପୂଜାରେ ସେବା କରେ—
ତସ୍ଯେଦର୍ଵନ୍ତୋ ରଂହଯନ୍ତ ଆଶଵସ୍ତସ୍ଯ ଦ୍ଯୁମ୍ନିତମଂ ଯଶଃ । ନ ତମଂହୋ ଦେଵକୃତଂ କୁତଶ୍ଚନ ନ ମର୍ତ୍ଯକୃତଂ ନଶତ୍
ତାଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ଘୋଡାମାନେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମାନ୍ୟତା ମିଳିଥାଏ; ଦେବମାନେ କିମ୍ବା ମାନବମାନେ କରିଥିବା କୌଣସି କ୍ଷତି ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିବ ନାହିଁ।
ସ୍ଵଗ୍ନଯୋ ଵୋ ଅଗ୍ନିଭିଃ ସ୍ଯାମ ସୂନୋ ସହସ ଊର୍ଜାଂ ପତେ । ସୁଵୀରସ୍ତ୍ଵମସ୍ମଯୁଃ
ଆମେ ନିଜ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଅଗ୍ନି ସଂଯୁକ୍ତ ହେଉ; ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଉର୍ଜାର ନାଥ, ତୁମେ ଆମର ଅବିନାଶୀ ବୀର ହେଉ।
ପ୍ରଶଂସମାନୋ ଅତିଥିର୍ନ ମିତ୍ରିଯୋଽଗ୍ନୀ ରଥୋ ନ ଵେଦ୍ଯଃ । ତ୍ଵେ କ୍ଷେମାସୋ ଅପି ସନ୍ତି ସାଧଵସ୍ତ୍ଵଂ ରାଜା ରଯୀଣାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଅତିଥିର ପରି, ବନ୍ଧୁର ପରି, ଜଣା ଯୋଗ୍ୟ ରଥର ପରି ପ୍ରଶଂସିତ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ନିରାପଦ ରହିଥାଏ, ଭଲ ଲୋକମାନେ ସ୍ଥିର ହୋଇଥାନ୍ତି; ତୁମେ ଧନର ରାଜା।
ସୋ ଅଦ୍ଧା ଦାଶ୍ଵଧ୍ଵରୋଽଗ୍ନେ ମର୍ତଃ ସୁଭଗ ସ ପ୍ରଶଂସ୍ଯଃ । ସ ଧୀଭିରସ୍ତୁ ସନିତା
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମାନବ ଭକ୍ତି ଓ ଠିକ୍ ପୂଜାରେ ଶୁଭ ଓ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିରେ ଜିତିବା ପାଇଁ ସାଧକ ହେଉ।
ଯସ୍ଯ ତ୍ଵମୂର୍ଧ୍ଵୋ ଅଧ୍ଵରାଯ ତିଷ୍ଠସି କ୍ଷଯଦ୍ଵୀରଃ ସ ସାଧତେ । ସୋ ଅର୍ଵଦ୍ଭିଃ ସନିତା ସ ଵିପନ୍ଯୁଭିଃ ସ ଶୂରୈଃ ସନିତା କୃତମ୍
ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ଉଚ୍ଚ ଭାବେ ଯଜ୍ଞରେ ଦଣ୍ଡାଇଛ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସେ ଲୋକ ଉନ୍ନତି କରେ; ଘୋଡା, ଜ୍ଞାନୀ, ବୀରମାନେ ସହିତ ସେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜିତିଥାଏ।
ଯସ୍ଯାଗ୍ନିର୍ଵପୁର୍ଗୃହେ ସ୍ତୋମଂ ଚନୋ ଦଧୀତ ଵିଶ୍ଵଵାର୍ଯଃ । ହଵ୍ଯା ଵା ଵେଵିଷଦ୍ଵିଷଃ
ଯାହାର ଘରେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଚାହିଦା ଦେବା, ଆମ ପ୍ରଶଂସା ରଖିଥାଏ—ସେ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵା ସ୍ତୁଵତଃ ସହସୋ ଯହୋ ମକ୍ଷୂତମସ୍ଯ ରାତିଷୁ । ଅଵୋଦେଵମୁପରିମର୍ତ୍ଯଂ କୃଧି ଵସୋ ଵିଵିଦୁଷୋ ଵଚଃ
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ—ହେ ଧନ, ତାଙ୍କୁ ମାନବମାନେ ଉପରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଦିଅ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର କଥା ପ୍ରକାଶ କର।
ଯୋ ଅଗ୍ନିଂ ହଵ୍ଯଦାତିଭିର୍ନମୋଭିର୍ଵା ସୁଦକ୍ଷମାଵିଵାସତି । ଗିରା ଵାଜିରଶୋଚିଷମ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ ହବି ଦେଇ କିମ୍ବା ଭକ୍ତିରେ, ଦକ୍ଷତାରେ ଡାକେ, ଶକ୍ତିର ଜିତିଥିବା, ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ—
ସମିଧା ଯୋ ନିଶିତୀ ଦାଶଦଦିତିଂ ଧାମଭିରସ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଵିଶ୍ଵେତ୍ସ ଧୀଭିଃ ସୁଭଗୋ ଜନାଁ ଅତି ଦ୍ଯୁମ୍ନୈରୁଦ୍ନ ଇଵ ତାରିଷତ୍
ଯେଉଁ ମାନବ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇ, ଠିକ୍ ପୂଜାରେ ଅଦିତିକୁ ସେବା କରେ, ସେ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୋଇ, ଜଳ ଉପରେ ନାଉ ପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟତାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ।
ତଦଗ୍ନେ ଦ୍ଯୁମ୍ନମା ଭର ଯତ୍ସାସହତ୍ସଦନେ କଂ ଚିଦତ୍ରିଣମ୍ । ମନ୍ଯୁଂ ଜନସ୍ଯ ଦୂଢ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ସେ ମହିମା ଆମକୁ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଭାରେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତିପାର, ଲୋକମାନଙ୍କ ରୋଷ ନାଶ କର, ନାଶକ।
ଯେନ ଚଷ୍ଟେ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଯେନ ନାସତ୍ଯା ଭଗଃ । ଵଯଂ ତତ୍ତେ ଶଵସା ଗାତୁଵିତ୍ତମା ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵୋତା ଵିଧେମହି
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ନାସତ୍ୟ ଓ ଭଗ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଇ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିର ପଥକୁ ନେଇଯିବା ପୂଜା କରିପାରିବା।
ତେ ଘେଦଗ୍ନେ ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଯେ ତ୍ଵା ଵିପ୍ର ନିଦଧିରେ ନୃଚକ୍ଷସମ୍ । ଵିପ୍ରାସୋ ଦେଵ ସୁକ୍ରତୁମ୍
ଯେମାନେ ତୁମକୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ସତ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍। ହେ ଦେବତା, ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତ ଇଦ୍ଵେଦିଂ ସୁଭଗ ତ ଆହୁତିଂ ତେ ସୋତୁଂ ଚକ୍ରିରେ ଦିଵି । ତ ଇଦ୍ଵାଜେଭିର୍ଜିଗ୍ଯୁର୍ମହଦ୍ଧନଂ ଯେ ତ୍ଵେ କାମଂ ନ୍ଯେରିରେ
ହେ ଶୁଭଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ବେଦୀ ଓ ଆହୁତି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଗ୍ରହଣ କର। ଯେମାନେ ତୁମେ ଉପରେ ଇଚ୍ଛା ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନେକ ଧନ ଓ ବିଜୟ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି।
ଭଦ୍ରୋ ନୋ ଅଗ୍ନିରାହୁତୋ ଭଦ୍ରା ରାତିଃ ସୁଭଗ ଭଦ୍ରୋ ଅଧ୍ଵରଃ । ଭଦ୍ରା ଉତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ
ଆମ ପାଇଁ ଆହୁତ ଅଗ୍ନି ଶୁଭ ହେଉ, ଦାନ ଶୁଭ ହେଉ, ହେ ଶୁଭଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯଜ୍ଞ ଶୁଭ ହେଉ, ଓ ପ୍ରଶଂସା ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ।