ମା ନୋ ଅସ୍ମିନ୍ମଘଵନ୍ପୃତ୍ସ୍ଵଂହସି ନହି ତେ ଅନ୍ତଃ ଶଵସଃ ପରୀଣଶେ । ଅକ୍ରନ୍ଦଯୋ ନଦ୍ଯୋ ରୋରୁଵଦ୍ଵନା କଥା ନ କ୍ଷୋଣୀର୍ଭିଯସା ସମାରତ
ଏଇ ଦାନଶୀଳ, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନାହିଁ; ତୁମର ଶକ୍ତିର କୌଣସି ସୀମା ନାହିଁ। ନଦୀମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଁଉଛନ୍ତି, ଜଙ୍ଗଲ ଗୁଞ୍ଜରିଉଛି; ଭୟରେ ମାନେ ପୃଥିବୀ ଏକଠା ହୋଇଯାଇଛି।
ଅର୍ଚା ଶକ୍ରାଯ ଶାକିନେ ଶଚୀଵତେ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ମହଯନ୍ନଭି ଷ୍ଟୁହି । ଯୋ ଧୃଷ୍ଣୁନା ଶଵସା ରୋଦସୀ ଉଭେ ଵୃଷା ଵୃଷତ୍ଵା ଵୃଷଭୋ ନ୍ଯୃଞ୍ଜତେ
ଶକ୍ରଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିମାନ୍ତ, ପ୍ରଶଂସା କର; ଶୁଣୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତୁମ ଗୀତରେ ବଡ଼ କର। ଯିଏ ଧୃଡ଼ତା ଓ ଶକ୍ତିରେ, ବୃଷଭ ପରି, ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଅଧିନ କରେ, ତାଙ୍କର ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ, ବୃଷଭ, ବୀର ତାଙ୍କର ରଥକୁ ଯୋଡ଼ନ୍ତି।
ଅର୍ଚା ଦିଵେ ବୃହତେ ଶୂଷ୍ଯଂ ଵଚଃ ସ୍ଵକ୍ଷତ୍ରଂ ଯସ୍ଯ ଧୃଷତୋ ଧୃଷନ୍ମନଃ । ବୃହଚ୍ଛ୍ରଵା ଅସୁରୋ ବର୍ହଣା କୃତଃ ପୁରୋ ହରିଭ୍ଯାଂ ଵୃଷଭୋ ରଥୋ ହି ଷଃ
ବଡ଼ ଆକାଶକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଥାରେ ଗାଁ; ଯାହାର ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ନିଜର, ଯାହାର ମନ ଧୃଡ଼। ବ୍ୟାପକ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଅସୁର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଦୁର୍ଗ ତିଆରି କରିଥିଲେ; ବୃଷଭ, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ତାଙ୍କର ରଥ ନିଶ୍ଚିତ।
ତ୍ଵଂ ଦିଵୋ ବୃହତଃ ସାନୁ କୋପଯୋଽଵ ତ୍ମନା ଧୃଷତା ଶମ୍ବରଂ ଭିନତ୍ । ଯନ୍ମାଯିନୋ ଵ୍ରନ୍ଦିନୋ ମନ୍ଦିନା ଧୃଷଚ୍ଛିତାଂ ଗଭସ୍ତିମଶନିଂ ପୃତନ୍ଯସି
ତୁମେ ବଡ଼ ଆକାଶର ଶିଖରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କର, ତୁମ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶମ୍ବରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲା। ଯେତେବେଳେ ଚତୁର ଚତୁର ମନରେ ତୁମେ ତୀବ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ମାୟାବୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିର ବିଦ୍ୟୁତ ଝାଳରେ ଘେରିଦେଲା।
ନି ଯଦ୍ଵୃଣକ୍ଷି ଶ୍ଵସନସ୍ଯ ମୂର୍ଧନି ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯ ଚିଦ୍ଵ୍ରନ୍ଦିନୋ ରୋରୁଵଦ୍ଵନା । ପ୍ରାଚୀନେନ ମନସା ବର୍ହଣାଵତା ଯଦଦ୍ଯା ଚିତ୍କୃଣଵଃ କସ୍ତ୍ଵା ପରି
ତୁମେ ବାୟୁର ମୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ କରିଲେ, ଶୁଷ୍ଣ ନାମକ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଁଉଛି। ପୁରୁଣା ମନରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ସହିତ, ଆଜି ମଧ୍ୟ କ'ଣ କରୁଛ? କିଏ ତୁମ ସମାନ?
ତ୍ଵମାଵିଥ ନର୍ଯଂ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁଂ ତ୍ଵଂ ତୁର୍ଵୀତିଂ ଵଯ୍ଯଂ ଶତକ୍ରତୋ । ତ୍ଵଂ ରଥମେତଶଂ କୃତ୍ଵ୍ଯେ ଧନେ ତ୍ଵଂ ପୁରୋ ନଵତିଂ ଦମ୍ଭଯୋ ନଵ
ତୁମେ ଉତ୍ତମ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲା; ଶତଶକ୍ତି ଧାରୀ, ତୁମେ ତୁର୍ବିତି ଓ ବୟ୍ୟଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲା। ଏତଶଙ୍କୁ ତୁମେ ରଥ ଦେଲା ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ; ତୁମେ ନବେଉଁ ନବ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଦେଲା।
ସ ଘା ରାଜା ସତ୍ପତିଃ ଶୂଶୁଵଜ୍ଜନୋ ରାତହଵ୍ଯଃ ପ୍ରତି ଯଃ ଶାସମିନ୍ଵତି । ଉକ୍ଥା ଵା ଯୋ ଅଭିଗୃଣାତି ରାଧସା ଦାନୁରସ୍ମା ଉପରା ପିନ୍ଵତେ ଦିଵଃ
ସେଇ ରାଜା, ଭଲର ଠାକୁର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ, ଯିଏ ଆହ୍ୱାନ ପାଇଁ ଆସିଥିବାକୁ ଶୁଣନ୍ତି। କିମ୍ବା ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଧନ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆକାଶରୁ ଧନ ବର୍ଷା ହୁଏ।
ଅସମଂ କ୍ଷତ୍ରମସମା ମନୀଷା ପ୍ର ସୋମପା ଅପସା ସନ୍ତୁ ନେମେ । ଯେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦଦୁଷୋ ଵର୍ଧଯନ୍ତି ମହି କ୍ଷତ୍ରଂ ସ୍ଥଵିରଂ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଚ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମାନ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ସମାନ ନାହିଁ; ଏମାନେ ସୋମପାନୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଏମାନେ ସହାୟ ହେଉନ୍ତୁ। ଏଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମର ବଡ଼ ଏବଂ ପୁରୁଣା ଶକ୍ତି ଓ ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ତୁଭ୍ଯେଦେତେ ବହୁଲା ଅଦ୍ରିଦୁଗ୍ଧାଶ୍ଚମୂଷଦଶ୍ଚମସା ଇନ୍ଦ୍ରପାନାଃ । ଵ୍ଯଶ୍ନୁହି ତର୍ପଯା କାମମେଷାମଥା ମନୋ ଵସୁଦେଯାଯ କୃଷ୍ଵ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପାହାଡ଼ରୁ ଦୋହାଗଲା ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଭରିଥିବା ପାନପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି। ଏହାକୁ ପିଉ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଏବଂ ପରେ ଆମକୁ ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ତୁମ ମନକୁ ଲଗା।
ଅପାମତିଷ୍ଠଦ୍ଧରୁଣହ୍ଵରଂ ତମୋଽନ୍ତର୍ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ଜଠରେଷୁ ପର୍ଵତଃ । ଅଭୀମିନ୍ଦ୍ରୋ ନଦ୍ଯୋ ଵଵ୍ରିଣା ହିତା ଵିଶ୍ଵା ଅନୁଷ୍ଠାଃ ପ୍ରଵଣେଷୁ ଜିଘ୍ନତେ
ଅନ୍ଧକାର ଗଭୀର ଗହ୍ୱରରେ ପାହାଡ଼ ଅଟୁଟ ଥିଲା, ସେଠାରେ ରହୁଥିଲା ରାକ୍ଷସର ଜଠର। ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିରେ ନଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଝରଣା ତଳକୁ ଚୁଆଁଚୁଆଁ ହୋଇ ବହିଗଲା।
ସ ଶେଵୃଧମଧି ଧା ଦ୍ଯୁମ୍ନମସ୍ମେ ମହି କ୍ଷତ୍ରଂ ଜନାଷାଳିନ୍ଦ୍ର ତଵ୍ଯମ୍ । ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ମଘୋନଃ ପାହି ସୂରୀନ୍ରାଯେ ଚ ନଃ ସ୍ଵପତ୍ଯା ଇଷେ ଧାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଉପରେ ତୁମ କୃପା ଦିଅ, ଆମକୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଏବଂ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଦିଅ, ଯାହା ଲୋକମାନେ ଲାୟକ। ଦୟାଳୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମ ନେତାମାନେକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ, ଏବଂ ଆମକୁ ଧନ ଓ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଦିଅ।
ଦିଵଶ୍ଚିଦସ୍ଯ ଵରିମା ଵି ପପ୍ରଥ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନ ମହ୍ନା ପୃଥିଵୀ ଚନ ପ୍ରତି । ଭୀମସ୍ତୁଵିଷ୍ମାଞ୍ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯ ଆତପଃ ଶିଶୀତେ ଵଜ୍ରଂ ତେଜସେ ନ ଵଂସଗଃ
ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱରେ ଆକାଶର ବିସ୍ତୃତି ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ; ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମ୍ମୁଖିନ ହେବାକୁ ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ। ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ପ୍ରବଳ, ତାଙ୍କର ତେଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚମକେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଖଣ୍ଡ ଭଳି ଚମକେ।
ସୋ ଅର୍ଣଵୋ ନ ନଦ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ରିଯଃ ପ୍ରତି ଗୃଭ୍ଣାତି ଵିଶ୍ରିତା ଵରୀମଭିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ ଵୃଷାଯତେ ସନାତ୍ସ ଯୁଧ୍ମ ଓଜସା ପନସ୍ଯତେ
ସମୁଦ୍ରର ନଦୀମାନେ ଯେପରି ବିସ୍ତୃତିକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଧରିନେଇଛନ୍ତି। ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି, ଯୋଦ୍ଧା ଶକ୍ତିରେ ସେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ତ୍ଵଂ ତମିନ୍ଦ୍ର ପର୍ଵତଂ ନ ଭୋଜସେ ମହୋ ନୃମ୍ଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣାମିରଜ୍ଯସି । ପ୍ର ଵୀର୍ଯେଣ ଦେଵତାତି ଚେକିତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମା ଉଗ୍ରଃ କର୍ମଣେ ପୁରୋହିତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପାହାଡ଼କୁ ନିଜ ଭଳି ଉପଭୋଗ କର, ତୁମ ବଡ଼ତ୍ୱର ନୀତିରେ ଅଡ଼ିଗ ରୁହ। ତୁମ ବୀରତା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସମ୍ମାନିତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଓ ପ୍ରବଳ।
ସ ଇଦ୍ଵନେ ନମସ୍ଯୁଭିର୍ଵଚସ୍ଯତେ ଚାରୁ ଜନେଷୁ ପ୍ରବ୍ରୁଵାଣ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମ୍ । ଵୃଷା ଛନ୍ଦୁର୍ଭଵତି ହର୍ଯତୋ ଵୃଷା କ୍ଷେମେଣ ଧେନାଂ ମଘଵା ଯଦିନ୍ଵତି
ବନରେ ଯେମାନେ ଆଦର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ କହନ୍ତି। ବୃଷ ଚମକୁଛି, ହରିତ ଏବଂ ପ୍ରବଳ; ମଘବାନ୍ ଧନ ଦେଇ ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତି।
ସ ଇନ୍ମହାନି ସମିଥାନି ମଜ୍ମନା କୃଣୋତି ଯୁଧ୍ମ ଓଜସା ଜନେଭ୍ଯଃ । ଅଧା ଚନ ଶ୍ରଦ୍ଦଧତି ତ୍ଵିଷୀମତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରଂ ନିଘନିଘ୍ନତେ ଵଧମ୍
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ବଡ଼ କାମ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଯୋଦ୍ଧା ଶକ୍ତିରେ ଲୋକମାନେ ଶକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଏଭଳି ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଉପରେ ଶୂରମାନେ ମଧ୍ୟ ଭରସା କରନ୍ତି, ଯାହା ଶତ୍ରୁକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ।
ସ ହି ଶ୍ରଵସ୍ଯୁଃ ସଦନାନି କୃତ୍ରିମା କ୍ଷ୍ମଯା ଵୃଧାନ ଓଜସା ଵିନାଶଯନ୍ । ଜ୍ଯୋତୀଂଷି କୃଣ୍ଵନ୍ନଵୃକାଣି ଯଜ୍ଯଵେଽଵ ସୁକ୍ରତୁଃ ସର୍ତଵା ଅପଃ ସୃଜତ୍
ସେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତିଆରି ଘରଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତି। ପୂଜା ପାଇଁ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଚତୁର ଏବଂ ଦକ୍ଷ, ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି।
ଦାନାଯ ମନଃ ସୋମପାଵନ୍ନସ୍ତୁ ତେଽର୍ଵାଞ୍ଚା ହରୀ ଵନ୍ଦନଶ୍ରୁଦା କୃଧି । ଯମିଷ୍ଠାସଃ ସାରଥଯୋ ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ନ ତ୍ଵା କେତା ଆ ଦଭ୍ନୁଵନ୍ତି ଭୂର୍ଣଯଃ
ହେ ସୋମପାନୀ, ତୁମ ମନ ଦାନ ପାଇଁ ଉନ୍ମୁଖ ହେଉ। ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣନ୍ତି, ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାରଥିମାନେ ସବୁଠାରୁ ଆଦର୍ଶ; ତୁମ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ, କେହି ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅପ୍ରକ୍ଷିତଂ ଵସୁ ବିଭର୍ଷି ହସ୍ତଯୋରଷାଳ୍ହଂ ସହସ୍ତନ୍ଵି ଶ୍ରୁତୋ ଦଧେ । ଆଵୃତାସୋଽଵତାସୋ ନ କର୍ତୃଭିସ୍ତନୂଷୁ ତେ କ୍ରତଵ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୂରଯଃ
ତୁମେ ହସ୍ତରେ ଅପରିମିତ ଧନ ଧରିଛ; ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜଣେ ତାହାକୁ ତୁମ ଦୃଢ଼ ଦେହରେ ରଖିଛନ୍ତି। ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆବୃତ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦେହରେ ଅନେକ।
ଏଷ ପ୍ର ପୂର୍ଵୀରଵ ତସ୍ଯ ଚମ୍ରିଷୋଽତ୍ଯୋ ନ ଯୋଷାମୁଦଯଂସ୍ତ ଭୁର୍ଵଣିଃ । ଦକ୍ଷଂ ମହେ ପାଯଯତେ ହିରଣ୍ଯଯଂ ରଥମାଵୃତ୍ଯା ହରିଯୋଗମୃଭ୍ଵସମ୍
ଏହି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି ଉଠିଆସେ; ସେ ବଡ଼ମାନେକୁ ଦକ୍ଷତା ଦିଅନ୍ତି, ସୁନା ରଥରେ ହରିତ ଘୋଡ଼ା ଓ ଋଭୁମାନେ ସହିତ ଚକ୍ରାକାରେ ଘୂରିବା।
ତଂ ଗୂର୍ତଯୋ ନେମନ୍ନିଷଃ ପରୀଣସଃ ସମୁଦ୍ରଂ ନ ସଂଚରଣେ ସନିଷ୍ଯଵଃ । ପତିଂ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଵିଦଥସ୍ଯ ନୂ ସହୋ ଗିରିଂ ନ ଵେନା ଅଧି ରୋହ ତେଜସା
ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କୁ ଚକ୍ର ପରି ଘୂରି ଘୂରି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧି ଓ ସଭାର ପ୍ରଭୁ ଭାବରେ, ଏବେ ଶକ୍ତିରେ ପାହାଡ଼କୁ ତେଜରେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି।
ସ ତୁର୍ଵଣିର୍ମହାଁ ଅରେଣୁ ପୌଂସ୍ଯେ ଗିରେର୍ଭୃଷ୍ଟିର୍ନ ଭ୍ରାଜତେ ତୁଜା ଶଵଃ । ଯେନ ଶୁଷ୍ଣଂ ମାଯିନମାଯସୋ ମଦେ ଦୁଧ୍ର ଆଭୂଷୁ ରାମଯନ୍ନି ଦାମନି
ତୁର୍ବନ୍ ବଡ଼ ତାପ ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଧୂଳିରେ ଚମକେ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପାହାଡ଼ର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଚମକେ। ଯାହାର ଆନନ୍ଦରେ, ସେ ମାୟାବୀ ଶୁଷ୍ଣକୁ ଦମନ କଲେ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଖୁସି କଲେ।
ଦେଵୀ ଯଦି ତଵିଷୀ ତ୍ଵାଵୃଧୋତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସିଷକ୍ତ୍ଯୁଷସଂ ନ ସୂର୍ଯଃ । ଯୋ ଧୃଷ୍ଣୁନା ଶଵସା ବାଧତେ ତମ ଇଯର୍ତି ରେଣୁଂ ବୃହଦର୍ହରିଷ୍ଵଣିଃ
ଦେବୀ ଶକ୍ତି ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଏ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରେ, ଯେପରି ପ୍ରଭାତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରେ। ସେ ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତିରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଧୂଳି ଉଠାନ୍ତି, ପ୍ରବଳ ଏବଂ ଗର୍ଜନିରେ ଚମକନ୍ତି।
ଵି ଯତ୍ତିରୋ ଧରୁଣମଚ୍ଯୁତଂ ରଜୋଽତିଷ୍ଠିପୋ ଦିଵ ଆତାସୁ ବର୍ହଣା । ସ୍ଵର୍ମୀଳ୍ହେ ଯନ୍ମଦ ଇନ୍ଦ୍ର ହର୍ଷ୍ଯାହନ୍ଵୃତ୍ରଂ ନିରପାମୌବ୍ଜୋ ଅର୍ଣଵମ୍
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଦୃଢ଼ ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କଲ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଉପରେ ଦଢ଼ିଲ। ଦବାଇ ଦିଆ ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଖୁସି ହେଲ, ବିପ୍ରକୁ ମାରି ଜଳ ଓ ସମୁଦ୍ରକୁ ମୁକ୍ତ କଲ।
ତ୍ଵଂ ଦିଵୋ ଧରୁଣଂ ଧିଷ ଓଜସା ପୃଥିଵ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ର ସଦନେଷୁ ମାହିନଃ । ତ୍ଵଂ ସୁତସ୍ଯ ମଦେ ଅରିଣା ଅପୋ ଵି ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ସମଯା ପାଷ୍ଯାରୁଜଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶର ଆଧାର ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଘରଗୁଡ଼ିକୁ ତିଆରି କଲ। ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଦାନବର ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗି ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲ।
ପ୍ର ମଂହିଷ୍ଠାଯ ବୃହତେ ବୃହଦ୍ରଯେ ସତ୍ଯଶୁଷ୍ମାଯ ତଵସେ ମତିଂ ଭରେ । ଅପାମିଵ ପ୍ରଵଣେ ଯସ୍ଯ ଦୁର୍ଧରଂ ରାଧୋ ଵିଶ୍ଵାଯୁ ଶଵସେ ଅପାଵୃତମ୍
ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ବିପୁଳ ଧନର ମହାପ୍ରଭୁ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାକୁ ମୋର ଚିନ୍ତା ଅର୍ପଣ କରେ। ଯେଉଁଠାରେ ଜଳ ଝରଣାରେ ଖୋଲା ଥାଏ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଲୁଚି ନାହିଁ।
ଅଧ ତେ ଵିଶ୍ଵମନୁ ହାସଦିଷ୍ଟଯ ଆପୋ ନିମ୍ନେଵ ସଵନା ହଵିଷ୍ମତଃ । ଯତ୍ପର୍ଵତେ ନ ସମଶୀତ ହର୍ଯତ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରଃ ଶ୍ନଥିତା ହିରଣ୍ଯଯଃ
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାୟକ, ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି; ଯେପରି ହବି ଧାରଣ କରି ଜଳ ନିମ୍ନକୁ ବହେ, ସେପରି। ପର୍ବତ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁନାର ବଜ୍ର ଯେତେବେଳେ ଅବରୋଧିତ ହେଉନଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ।
ଅସ୍ମୈ ଭୀମାଯ ନମସା ସମଧ୍ଵର ଉଷୋ ନ ଶୁଭ୍ର ଆ ଭରା ପନୀଯସେ । ଯସ୍ଯ ଧାମ ଶ୍ରଵସେ ନାମେନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଜ୍ଯୋତିରକାରି ହରିତୋ ନାଯସେ
ଏହି ଭୟଙ୍କରଙ୍କୁ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତ ଆସି ଆଲୋକ ଆଣେ। ଯାହାର ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଗୌରବ ପାଇଁ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ତୀବ୍ରଗତିକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଛି।
ଇମେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଯଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ଯେ ତ୍ଵାରଭ୍ଯ ଚରାମସି ପ୍ରଭୂଵସୋ । ନହି ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ଗିର୍ଵଣୋ ଗିରଃ ସଘତ୍କ୍ଷୋଣୀରିଵ ପ୍ରତି ନୋ ହର୍ଯ ତଦ୍ଵଚଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଉପରେ ଭରସା କରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କାମ କରୁଛୁ। ତୁମ୍ଠାରୁ ଅନ୍ୟ କେହି ମଧୁର କଥାକୁ ଏକତ୍ର କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଯେପରି ପୃଥିବୀ ଏକତ୍ର ହୁଏ, ସେପରି ଆମର କଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଭୂରି ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୀର୍ଯଂ ତଵ ସ୍ମସ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ତୋତୁର୍ମଘଵନ୍କାମମା ପୃଣ । ଅନୁ ତେ ଦ୍ଯୌର୍ବୃହତୀ ଵୀର୍ଯଂ ମମ ଇଯଂ ଚ ତେ ପୃଥିଵୀ ନେମ ଓଜସେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶୌର୍ୟ ବହୁତ; ଆମେ ତୁମର। ଦୟାଳୁ, ଗାୟକଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର। ବିଶାଳ ଆକାଶ ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁସରେ, ଏହି ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସଜିଛି।