ତଦିଦ୍ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚେତତି ଯହ୍ଵଂ ପ୍ରତ୍ନେଷୁ ଧାମସୁ । ମନୋ ଯତ୍ରା ଵି ତଦ୍ଦଧୁର୍ଵିଚେତସଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଏହି ଜ୍ଞାନ ପୁରୁଣା ଉପାସନା ସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ବିବେକଶୀଳ ମନ ରଖାଯାଇଛି।
ଯଦି ମେ ସଖ୍ଯମାଵର ଇମସ୍ଯ ପାହ୍ଯନ୍ଧସଃ । ଯେନ ଵିଶ୍ଵା ଅତି ଦ୍ଵିଷୋ ଅତାରିମ
ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ମିତ୍ରତା ଦେଉଛ, ଏହି ପାନୀୟରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛୁ।
କଦା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣ ସ୍ତୋତା ଭଵାତି ଶଂତମଃ । କଦା ନୋ ଗଵ୍ଯେ ଅଶ୍ଵ୍ଯେ ଵସୌ ଦଧଃ
ଏଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତଗାନ କରୁଥିବା, କେବେ ଭଜକ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ? କେବେ ତୁମେ ଆମକୁ ଗୋ ଓ ଅଶ୍ବରେ ଧନ ଦେବେ?
ଉତ ତେ ସୁଷ୍ଟୁତା ହରୀ ଵୃଷଣା ଵହତୋ ରଥମ୍ । ଅଜୁର୍ଯସ୍ଯ ମଦିନ୍ତମଂ ଯମୀମହେ
ତୁମର ଭଲଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡାମାନେ ରଥକୁ ଟାଣନ୍ତି; ଅମର ଓ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଯାହାକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ।
ତମୀମହେ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଂ ଯହ୍ଵଂ ପ୍ରତ୍ନାଭିରୂତିଭିଃ । ନି ବର୍ହିଷି ପ୍ରିଯେ ସଦଦଧ ଦ୍ଵିତା
ପୁରୁଣା ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ପ୍ରିୟ କୁଶରେ ଦୁଇଥର ବସିବେ।
ଵର୍ଧସ୍ଵା ସୁ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ଋଷିଷ୍ଟୁତାଭିରୂତିଭିଃ । ଧୁକ୍ଷସ୍ଵ ପିପ୍ଯୁଷୀମିଷମଵା ଚ ନଃ
ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଋଷିମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ; ପୋଷକ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉ ଏବଂ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵମଵିତେଦସୀତ୍ଥା ସ୍ତୁଵତୋ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଋତାଦିଯର୍ମି ତେ ଧିଯଂ ମନୋଯୁଜମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତଗାନ କରୁଥିବା ଜଣେ ଭକ୍ତଙ୍କର ତୁମେ ସହାୟ ହେଇଛ; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଏକ ସତ୍ୟ ଭିତ୍ତିରେ ମନ ଯୋଗ କରି ଚିନ୍ତା ପଠାଉଛି।
ଇହ ତ୍ଯା ସଧମାଦ୍ଯା ଯୁଜାନଃ ସୋମପୀତଯେ । ହରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତଦ୍ଵସୂ ଅଭି ସ୍ଵର
ଏଠାରେ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଘୋଡାମାନେ ଧନ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଭି ସ୍ଵରନ୍ତୁ ଯେ ତଵ ରୁଦ୍ରାସଃ ସକ୍ଷତ ଶ୍ରିଯମ୍ । ଉତୋ ମରୁତ୍ଵତୀର୍ଵିଶୋ ଅଭି ପ୍ରଯଃ
ତୁମର ରୁଦ୍ରମାନେ ଶ୍ରୀ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ; ଏବଂ ମାରୁତ ଦଳ ଅଧିକ ପ୍ରଚୁରତା ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ।
ଇମା ଅସ୍ଯ ପ୍ରତୂର୍ତଯଃ ପଦଂ ଜୁଷନ୍ତ ଯଦ୍ଦିଵି । ନାଭା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସଂ ଦଧୁର୍ଯଥା ଵିଦେ
ତାଙ୍କର କୃତିଗୁଡିକ ଦିବି ତାଙ୍କର ପଥରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞର ନାଭିରେ ସେଗୁଡିକ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଜଣାଯାଇଛି।
ଅଯଂ ଦୀର୍ଘାଯ ଚକ୍ଷସେ ପ୍ରାଚି ପ୍ରଯତ୍ଯଧ୍ଵରେ । ମିମୀତେ ଯଜ୍ଞମାନୁଷଗ୍ଵିଚକ୍ଷ୍ଯ
ଏହି ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଆଗକୁ ଚାଲିଯାଏ; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବେକ କରି ଯଜ୍ଞକୁ ମାପିଥାଏ।
ଵୃଷାଯମିନ୍ଦ୍ର ତେ ରଥ ଉତୋ ତେ ଵୃଷଣା ହରୀ । ଵୃଷା ତ୍ଵଂ ଶତକ୍ରତୋ ଵୃଷା ହଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ରଥ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଘୋଡାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଶତଶକ୍ତି ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆହ୍ବାନ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଵୃଷା ଗ୍ରାଵା ଵୃଷା ମଦୋ ଵୃଷା ସୋମୋ ଅଯଂ ସୁତଃ । ଵୃଷା ଯଜ୍ଞୋ ଯମିନ୍ଵସି ଵୃଷା ହଵଃ
ପାଷାଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆନନ୍ଦ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ସୋମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମେ ଯଜ୍ଞକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛ, ଆହ୍ବାନ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଵୃଷା ତ୍ଵା ଵୃଷଣଂ ହୁଵେ ଵଜ୍ରିଞ୍ଚିତ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ । ଵାଵନ୍ଥ ହି ପ୍ରତିଷ୍ଟୁତିଂ ଵୃଷା ହଵଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଡାକୁଛି, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଚମତ୍କାର ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା; ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର, ଆହ୍ବାନ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାହଂ ଯଥା ତ୍ଵମୀଶୀଯ ଵସ୍ଵ ଏକ ଇତ୍ । ସ୍ତୋତା ମେ ଗୋଷଖା ସ୍ଯାତ୍
ଯଦି ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଏକମାତ୍ର ଧନର ଅଧିପତି ହେବି, ମୋର ଭଜକ ଗୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।
ଶିକ୍ଷେଯମସ୍ମୈ ଦିତ୍ସେଯଂ ଶଚୀପତେ ମନୀଷିଣେ । ଯଦହଂ ଗୋପତିଃ ସ୍ଯାମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶିଖାଇଥାଏ, ଦେଇଥାଏ, ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ; ଯଦି ମୁଁ ଗୋର ଅଧିପତି ହେବି।
ଧେନୁଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂନୃତା ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ । ଗାମଶ୍ଵଂ ପିପ୍ଯୁଷୀ ଦୁହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମଧୁର କଥାର ଦୟାଳୁ ଗାଉଁ, ଯଜ୍ନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଦୁହାଯାଉଛି, ଯାହା ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱରେ ପ୍ରଚୁର ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ।
ନ ତେ ଵର୍ତାସ୍ତି ରାଧସ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵୋ ନ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଯଦ୍ଦିତ୍ସସି ସ୍ତୁତୋ ମଘମ୍
ତୁମର ଦାନଶୀଳତାର କେହି ସୀମା ନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଦେବ ଓ ମାନବ କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛ, ଦେଇଥିବା ଧନର ସମାନ ନୁହେଁ।
ଯଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରମଵର୍ଧଯଦ୍ଯଦ୍ଭୂମିଂ ଵ୍ଯଵର୍ତଯତ୍ । ଚକ୍ରାଣ ଓପଶଂ ଦିଵି
ଯଜ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଥିଲା, ସେ ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀକୁ ଭିନ୍ନ କରି ଆକାଶର ଭିତିଗୁଡିକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ଵାଵୃଧାନସ୍ଯ ତେ ଵଯଂ ଵିଶ୍ଵା ଧନାନି ଜିଗ୍ଯୁଷଃ । ଊତିମିନ୍ଦ୍ରା ଵୃଣୀମହେ
ତୁମେ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା, ଆମେ ବିଜୟୀର ସମସ୍ତ ଧନ ଚାହୁଁଛୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମର ସହାୟତା ଚୟନ କରୁଛୁ।
ଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷମତିରନ୍ମଦେ ସୋମସ୍ଯ ରୋଚନା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଦଭିନଦ୍ଵଲମ୍
ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଅଂଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ବାଧାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ।
ଉଦ୍ଗା ଆଜଦଙ୍ଗିରୋଭ୍ଯ ଆଵିଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ଗୁହା ସତୀଃ । ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ନୁନୁଦେ ଵଲମ୍
ସେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପାଇଁ ଗାଉଁକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ, ଲମ୍ବା ସମୟ ଲୁଚିଥିବା ଗାଉଁକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ; ସେ ବାଧାକୁ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦେଇଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ରୋଚନା ଦିଵୋ ଦୃଳ୍ହାନି ଦୃଂହିତାନି ଚ । ସ୍ଥିରାଣି ନ ପରାଣୁଦେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶର ଚମକୁଥିବା ଅଂଶଗୁଡିକ, ଦୃଢ଼ ଓ ଭଲ ଭିତିରେ ଥିବା, ସେଗୁଡିକୁ କେହି ଉଖାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅପାମୂର୍ମିର୍ମଦନ୍ନିଵ ସ୍ତୋମ ଇନ୍ଦ୍ରାଜିରାଯତେ । ଵି ତେ ମଦା ଅରାଜିଷୁଃ
ପାଣିର ଉତ୍ସର ଭଳି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା ଉପରକୁ ବଢ଼େ; ତୁମର ଆନନ୍ଦଗୁଡିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଆସିଛି।
ତ୍ଵଂ ହି ସ୍ତୋମଵର୍ଧନ ଇନ୍ଦ୍ରାସ୍ଯୁକ୍ଥଵର୍ଧନଃ । ସ୍ତୋତୄଣାମୁତ ଭଦ୍ରକୃତ୍
ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଷ୍ଟୁତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ, ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମେ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଫଳ ଦେଉଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍କେଶିନା ହରୀ ସୋମପେଯାଯ ଵକ୍ଷତଃ । ଉପ ଯଜ୍ଞଂ ସୁରାଧସମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ପିତାଳ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ତୁମକୁ ଯଜ୍ନ ଓ ଦୟାଳୁ ଦାନ ପାଖକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଅପାଂ ଫେନେନ ନମୁଚେଃ ଶିର ଇନ୍ଦ୍ରୋଦଵର୍ତଯଃ ।$ ଵିଶ୍ଵା ଯଦଜଯ ସ୍ପୃଧଃ
ପାଣିର ଝାଲରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନମୁଚିଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲା; ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଜୟ କରିଥିଲା।
ମାଯାଭିରୁତ୍ସିସୃପ୍ସତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯାମାରୁରୁକ୍ଷତଃ । ଅଵ ଦସ୍ଯୂଁରଧୂନୁଥାଃ
ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେଇ ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ନିମ୍ନ କରିଦେଲା, ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶକୁ ଉଠିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ।
ଅସୁନ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ର ସଂସଦଂ ଵିଷୂଚୀଂ ଵ୍ଯନାଶଯଃ । ସୋମପା ଉତ୍ତରୋ ଭଵନ୍
ଅସୁନ୍ବୀମାନେର ସଭାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ, ସେମାନେକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚିଁଡ଼ିଦେଲେ; ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା ଉପରେ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହେଲେ।
ତମ୍ଵଭି ପ୍ର ଗାଯତ ପୁରୁହୂତଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିସ୍ତଵିଷମା ଵିଵାସତ
ସେଇ ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଅନେକ ଥର ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଗାଉଛୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗୀତରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକିବା।