ସୁଵୀର୍ଯଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ସୁଗଵ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ଦଦ୍ଧି ନଃ । ହୋତେଵ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ ପ୍ରାଧ୍ଵରେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶୂରତା, ଭଲ ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ ଗାଈ ଦିଅ। ଯେପରି ହୋତା ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ଆମକୁ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତେଷୁ ସୋମେଷୁ କ୍ରତୁଂ ପୁନୀତ ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍ । ଵିଦେ ଵୃଧସ୍ଯ ଦକ୍ଷସୋ ମହାନ୍ହି ଷଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଦବାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ସେ ବଡ଼, ବଡ଼ମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସ ପ୍ରଥମେ ଵ୍ଯୋମନି ଦେଵାନାଂ ସଦନେ ଵୃଧଃ । ସୁପାରଃ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମଃ ସମପ୍ସୁଜିତ୍
ସେ ପୁରୁଣା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଆକାଶ ଗୃହରେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦକ୍ଷ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଓ ସମରରେ ଜିତିଥିବା।
ତମହ୍ଵେ ଵାଜସାତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଭରାଯ ଶୁଷ୍ମିଣମ୍ । ଭଵା ନଃ ସୁମ୍ନେ ଅନ୍ତମଃ ସଖା ଵୃଧେ
ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଜୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ; ହେ ବନ୍ଧୁ, ଆମ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ଓ ସହାୟ ହେଉ।
ଇଯଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣୋ ରାତିଃ କ୍ଷରତି ସୁନ୍ଵତଃ । ମନ୍ଦାନୋ ଅସ୍ଯ ବର୍ହିଷୋ ଵି ରାଜସି
ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଏହି ଦାନ ସୋମ ଚାପିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳେ; ଏହି ଆସନରେ ଆନନ୍ଦ କରି ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ।
ନୂନଂ ତଦିନ୍ଦ୍ର ଦଦ୍ଧି ନୋ ଯତ୍ତ୍ଵା ସୁନ୍ଵନ୍ତ ଈମହେ । ରଯିଂ ନଶ୍ଚିତ୍ରମା ଭରା ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍
ଏବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହାକୁ ଆମେ ସୋମ ଚାପି ତୁମଠାରୁ ଚାହୁଁଛୁ, ସେହି ଦିଅ; ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଦିଅ।
ସ୍ତୋତା ଯତ୍ତେ ଵିଚର୍ଷଣିରତିପ୍ରଶର୍ଧଯଦ୍ଗିରଃ । ଵଯା ଇଵାନୁ ରୋହତେ ଜୁଷନ୍ତ ଯତ୍
ଯିଏ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ପକ୍ଷୀମାନେ ମାଆଙ୍କୁ ଯେପରି ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେମାନେ ତୁମ ଦୟା ଚାହନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ନଵଜ୍ଜନଯା ଗିରଃ ଶୃଣୁଧୀ ଜରିତୁର୍ହଵମ୍ । ମଦେମଦେ ଵଵକ୍ଷିଥା ସୁକୃତ୍ଵନେ
ପୁରୁଣା ଭଳି, ଗାୟକଙ୍କ ଗୀତ ଶୁଣ, ଉପାସକଙ୍କ ଡାକକୁ ଶୁଣ; ଆନନ୍ଦରେ ଥାଇ, ଭଲ କାମ କରୁଥିବାକୁ ବଢ଼ାଇ ଦିଅ।
କ୍ରୀଳନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ସୂନୃତା ଆପୋ ନ ପ୍ରଵତା ଯତୀଃ । ଅଯା ଧିଯା ଯ ଉଚ୍ଯତେ ପତିର୍ଦିଵଃ
ତାଙ୍କର ଦୟାଳୁ ଦାନ ଝରଣା ପାଣି ଭଳି ଖେଳେ; ଏହି ଚିନ୍ତାରେ, ସେ ଦିବସ୍ୱାମୀ ବୋଲି ଡାକାଯାନ୍ତି।
ଉତୋ ପତିର୍ଯ ଉଚ୍ଯତେ କୃଷ୍ଟୀନାମେକ ଇଦ୍ଵଶୀ । ନମୋଵୃଧୈରଵସ୍ଯୁଭିଃ ସୁତେ ରଣ
ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ବୋଲି ଡାକାଯାନ୍ତି, ସେ ଏକମାତ୍ର ଅଧିପତି; ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଡାକାଯାନ୍ତି।
ସ୍ତୁହି ଶ୍ରୁତଂ ଵିପଶ୍ଚିତଂ ହରୀ ଯସ୍ଯ ପ୍ରସକ୍ଷିଣା । ଗନ୍ତାରା ଦାଶୁଷୋ ଗୃହଂ ନମସ୍ଵିନଃ
ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯାହାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ସବୁବେଳେ ବିଜୟୀ, ଯିଏ ଭକ୍ତଙ୍କ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ସେଉଠାରେ ଆଦର ପାଆନ୍ତି, ସେଉଠି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ତୂତୁଜାନୋ ମହେମତେଽଶ୍ଵେଭିଃ ପ୍ରୁଷିତପ୍ସୁଭିଃ । ଆ ଯାହି ଯଜ୍ଞମାଶୁଭିଃ ଶମିଦ୍ଧି ତେ
ବଡ଼ ଧନ ଆଶାରେ, ତୁମ ଘୋଡ଼ା ଓ ପାଣି ବାଣ୍ଟୁଥିବାମାନେ ସହିତ ଆସ; ତୁରନ୍ତ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ — ଏହା ତୁମକୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଶଵିଷ୍ଠ ସତ୍ପତେ ରଯିଂ ଗୃଣତ୍ସୁ ଧାରଯ । ଶ୍ରଵଃ ସୂରିଭ୍ଯୋ ଅମୃତଂ ଵସୁତ୍ଵନମ୍
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଭଲମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କର; ମହାନ୍ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅମୃତ ଖ୍ୟାତି ଓ ଧନ ଦିଅ।
ହଵେ ତ୍ଵା ସୂର ଉଦିତେ ହଵେ ମଧ୍ଯଂଦିନେ ଦିଵଃ । ଜୁଷାଣ ଇନ୍ଦ୍ର ସପ୍ତିଭିର୍ନ ଆ ଗହି
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଠିଲେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକେ, ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗ୍ରହଣ କରି, ତୁମ ଘୋଡ଼ା ଦଳ ସହିତ ଆସ।
ଆ ତୂ ଗହି ପ୍ର ତୁ ଦ୍ରଵ ମତ୍ସ୍ଵା ସୁତସ୍ଯ ଗୋମତଃ । ତନ୍ତୁଂ ତନୁଷ୍ଵ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଯଥା ଵିଦେ
ଏଠାକୁ ଆସ, ତୁରନ୍ତ ଆସ, ଗାଈ ଭରିଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର; ପୁରୁଣା ତାନ୍ତୁ ଯେପରି ଜାଣ, ସେପରି ବୁନ।
ଯଚ୍ଛକ୍ରାସି ପରାଵତି ଯଦର୍ଵାଵତି ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଯଦ୍ଵା ସମୁଦ୍ରେ ଅନ୍ଧସୋଽଵିତେଦସି
ହେ ବିପଦ୍ଦୁର୍ଜୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୂରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ, କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ରରେ ଯେଉଁ କାମ କର, ସେଠି ତୁମେ ସୋମର ରକ୍ଷକ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିର ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୁତାସ ଇନ୍ଦଵଃ । ଇନ୍ଦ୍ରେ ହଵିଷ୍ମତୀର୍ଵିଶୋ ଅରାଣିଷୁଃ
ଆମର ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଉ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଉ; ଯଜ୍ଞରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।
ତମିଦ୍ଵିପ୍ରା ଅଵସ୍ଯଵଃ ପ୍ରଵତ୍ଵତୀଭିରୂତିଭିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ କ୍ଷୋଣୀରଵର୍ଧଯନ୍ଵଯା ଇଵ
ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଥିବା ବିଦ୍ୱାନମାନେ ପ୍ରବାହମୟ ପ୍ରଶଂସାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଛନ୍ତି; ଭୂମିମାନେ ମାଆ ଯେପରି ପୁଅକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।
ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ଚେତନଂ ଦେଵାସୋ ଯଜ୍ଞମତ୍ନତ । ତମିଦ୍ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ ସଦାଵୃଧମ୍
ତିନି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଦେବତାମାନେ ଜ୍ଞାନ ପାଇବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରିଛନ୍ତି; ଆମର ଗୀତଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ ସଦା ବୃଦ୍ଧି କରୁନ୍ତୁ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ।
ସ୍ତୋତା ଯତ୍ତେ ଅନୁଵ୍ରତ ଉକ୍ଥାନ୍ଯୃତୁଥା ଦଧେ । ଶୁଚିଃ ପାଵକ ଉଚ୍ଯତେ ସୋ ଅଦ୍ଭୁତଃ
ତୁମେ ଯାହାକୁ ଭଜନ୍ତି, ସେ ଭଜକ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ଅନୁକ୍ରମରେ ଗୀତ ରଚନା କରିଛନ୍ତି; ସେ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତଦିଦ୍ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚେତତି ଯହ୍ଵଂ ପ୍ରତ୍ନେଷୁ ଧାମସୁ । ମନୋ ଯତ୍ରା ଵି ତଦ୍ଦଧୁର୍ଵିଚେତସଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଏହି ଜ୍ଞାନ ପୁରୁଣା ଉପାସନା ସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ବିବେକଶୀଳ ମନ ରଖାଯାଇଛି।
ଯଦି ମେ ସଖ୍ଯମାଵର ଇମସ୍ଯ ପାହ୍ଯନ୍ଧସଃ । ଯେନ ଵିଶ୍ଵା ଅତି ଦ୍ଵିଷୋ ଅତାରିମ
ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ମିତ୍ରତା ଦେଉଛ, ଏହି ପାନୀୟରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛୁ।
କଦା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣ ସ୍ତୋତା ଭଵାତି ଶଂତମଃ । କଦା ନୋ ଗଵ୍ଯେ ଅଶ୍ଵ୍ଯେ ଵସୌ ଦଧଃ
ଏଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତଗାନ କରୁଥିବା, କେବେ ଭଜକ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ? କେବେ ତୁମେ ଆମକୁ ଗୋ ଓ ଅଶ୍ବରେ ଧନ ଦେବେ?
ଉତ ତେ ସୁଷ୍ଟୁତା ହରୀ ଵୃଷଣା ଵହତୋ ରଥମ୍ । ଅଜୁର୍ଯସ୍ଯ ମଦିନ୍ତମଂ ଯମୀମହେ
ତୁମର ଭଲଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡାମାନେ ରଥକୁ ଟାଣନ୍ତି; ଅମର ଓ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଯାହାକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ।
ତମୀମହେ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଂ ଯହ୍ଵଂ ପ୍ରତ୍ନାଭିରୂତିଭିଃ । ନି ବର୍ହିଷି ପ୍ରିଯେ ସଦଦଧ ଦ୍ଵିତା
ପୁରୁଣା ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ପ୍ରିୟ କୁଶରେ ଦୁଇଥର ବସିବେ।
ଵର୍ଧସ୍ଵା ସୁ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ଋଷିଷ୍ଟୁତାଭିରୂତିଭିଃ । ଧୁକ୍ଷସ୍ଵ ପିପ୍ଯୁଷୀମିଷମଵା ଚ ନଃ
ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଋଷିମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ; ପୋଷକ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉ ଏବଂ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵମଵିତେଦସୀତ୍ଥା ସ୍ତୁଵତୋ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଋତାଦିଯର୍ମି ତେ ଧିଯଂ ମନୋଯୁଜମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତଗାନ କରୁଥିବା ଜଣେ ଭକ୍ତଙ୍କର ତୁମେ ସହାୟ ହେଇଛ; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଏକ ସତ୍ୟ ଭିତ୍ତିରେ ମନ ଯୋଗ କରି ଚିନ୍ତା ପଠାଉଛି।
ଇହ ତ୍ଯା ସଧମାଦ୍ଯା ଯୁଜାନଃ ସୋମପୀତଯେ । ହରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତଦ୍ଵସୂ ଅଭି ସ୍ଵର
ଏଠାରେ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଘୋଡାମାନେ ଧନ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଭି ସ୍ଵରନ୍ତୁ ଯେ ତଵ ରୁଦ୍ରାସଃ ସକ୍ଷତ ଶ୍ରିଯମ୍ । ଉତୋ ମରୁତ୍ଵତୀର୍ଵିଶୋ ଅଭି ପ୍ରଯଃ
ତୁମର ରୁଦ୍ରମାନେ ଶ୍ରୀ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ; ଏବଂ ମାରୁତ ଦଳ ଅଧିକ ପ୍ରଚୁରତା ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ।
ଇମା ଅସ୍ଯ ପ୍ରତୂର୍ତଯଃ ପଦଂ ଜୁଷନ୍ତ ଯଦ୍ଦିଵି । ନାଭା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସଂ ଦଧୁର୍ଯଥା ଵିଦେ
ତାଙ୍କର କୃତିଗୁଡିକ ଦିବି ତାଙ୍କର ପଥରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞର ନାଭିରେ ସେଗୁଡିକ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଜଣାଯାଇଛି।