ଯଂ ଵିପ୍ରା ଉକ୍ଥଵାହସୋଽଭିପ୍ରମନ୍ଦୁରାଯଵଃ । ଘୃତଂ ନ ପିପ୍ଯ ଆସନ୍ଯୃତସ୍ଯ ଯତ୍
ଯିଏ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ରଷ୍ଟା, ସ୍ତୁତି ବୋହିଥିବା, ଦ୍ରୁତ ଚାଳିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛନ୍ତି; ଶୁଦ୍ଧ ଘୃତର ପରି, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବହିଛନ୍ତି।
ଉତ ସ୍ଵରାଜେ ଅଦିତି ସ୍ତୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଜୀଜନତ୍ । ପୁରୁପ୍ରଶସ୍ତମୂତଯ ଋତସ୍ଯ ଯତ୍
ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସିକା ଅଦିତି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଏକ ସ୍ତୁତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି, ସେଠି ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ ସାହାଯ୍ୟ ଅଛି।
ଅଭି ଵହ୍ନଯ ଊତଯେଽନୂଷତ ପ୍ରଶସ୍ତଯେ । ନ ଦେଵ ଵିଵ୍ରତା ହରୀ ଋତସ୍ଯ ଯତ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସହାୟତା ଓ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଛି; ତାଙ୍କର ନିଷ୍ଠାବାନ ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯତ୍ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଵିଷ୍ଣଵି ଯଦ୍ଵା ଘ ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ଯେ । ଯଦ୍ଵା ମରୁତ୍ସୁ ମନ୍ଦସେ ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ କିମ୍ବା ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, କିମ୍ବା ମାରୁତମାନେ ସହିତ ସୋମରସର ଆନନ୍ଦରେ ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ—
ଯଦ୍ଵା ଶକ୍ର ପରାଵତି ସମୁଦ୍ରେ ଅଧି ମନ୍ଦସେ । ଅସ୍ମାକମିତ୍ସୁତେ ରଣା ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
ହେ ଶକ୍ର, ଦୂର ଶମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଯେଉଁବେଳେ ଆପଣ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ସେଇ ସୋମରସର ସହାୟତାରେ ଆମ ପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣ ଥାନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଵାସି ସୁନ୍ଵତୋ ଵୃଧୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ସତ୍ପତେ । ଉକ୍ଥେ ଵା ଯସ୍ଯ ରଣ୍ଯସି ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁବେଳେ ଆପଣ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତଙ୍କର ଶକ୍ତି ହୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ସୋମରସ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—
ଦେଵଂଦେଵଂ ଵୋଽଵସ ଇନ୍ଦ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଂ ଗୃଣୀଷଣି । ଅଧା ଯଜ୍ଞାଯ ତୁର୍ଵଣେ ଵ୍ଯାନଶୁଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ମୁଁ ଗୀତ ଗାଉଛି; ଏପରେ ତୁର୍ବଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା।
ଯଜ୍ଞେଭିର୍ଯଜ୍ଞଵାହସଂ ସୋମେଭିଃ ସୋମପାତମମ୍ । ହୋତ୍ରାଭିରିନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଵୃଧୁର୍ଵ୍ଯାନଶୁଃ
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ଉଠାଇ, ସୋମରସ ଦ୍ୱାରା ସୋମପାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ପୁରୋହିତମାନେ ଉପହାର ଦେଇ ମହିମା କରିଛନ୍ତି।
ମହୀରସ୍ଯ ପ୍ରଣୀତଯଃ ପୂର୍ଵୀରୁତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ । ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନି ଦାଶୁଷେ ଵ୍ଯାନଶୁଃ
ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ ବଡ଼ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା ଅନେକ; ସେମାନେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ ଦେଵାସୋ ଦଧିରେ ପୁରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଣୀରନୂଷତା ସମୋଜସେ
ବୃତ୍ର ନିବାରଣ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ଆଗରେ ରଖିଥିଲେ; ଗାୟକମାନେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଛନ୍ତି।
ମହାନ୍ତଂ ମହିନା ଵଯଂ ସ୍ତୋମେଭିର୍ହଵନଶ୍ରୁତମ୍ । ଅର୍କୈରଭି ପ୍ର ଣୋନୁମଃ ସମୋଜସେ
ଆମେ ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ମହାନ ଏବଂ ମହିମାଶାଳୀ, ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।
ନ ଯଂ ଵିଵିକ୍ତୋ ରୋଦସୀ ନାନ୍ତରିକ୍ଷାଣି ଵଜ୍ରିଣମ୍ । ଅମାଦିଦସ୍ଯ ତିତ୍ଵିଷେ ସମୋଜସଃ
ବିଦ୍ୟୁତ୍ଧାରୀ ତାଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତିରେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଏବଂ ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିପାରିନାହାନ୍ତି।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପୃତନାଜ୍ଯେ ଦେଵାସ୍ତ୍ଵା ଦଧିରେ ପୁରଃ । ଆଦିତ୍ତେ ହର୍ଯତା ହରୀ ଵଵକ୍ଷତୁଃ
ଯେଉଁବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ଆଗରେ ରଖିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ଦୁଇଟି ପିଲା ଘୋଡ଼ା ଆପଣଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଗଲେ।
ଯଦା ଵୃତ୍ରଂ ନଦୀଵୃତଂ ଶଵସା ଵଜ୍ରିନ୍ନଵଧୀଃ । ଆଦିତ୍ତେ ହର୍ଯତା ହରୀ ଵଵକ୍ଷତୁଃ
ଯେଉଁବେଳେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ଧାରୀ ଆପଣ ଶକ୍ତିରେ ନଦୀବନ୍ଧ ଭଳି ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ଦୁଇଟି ପିଲା ଘୋଡ଼ା ଆପଣଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଗଲେ।
ଯଦା ତେ ଵିଷ୍ଣୁରୋଜସା ତ୍ରୀଣି ପଦା ଵିଚକ୍ରମେ । ଆଦିତ୍ତେ ହର୍ଯତା ହରୀ ଵଵକ୍ଷତୁଃ
ଯେଉଁବେଳେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ, ସେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ଦୁଇଟି ପିଲା ଘୋଡ଼ା ଆପଣଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଗଲେ।
ଯଦା ତେ ହର୍ଯତା ହରୀ ଵାଵୃଧାତେ ଦିଵେଦିଵେ । ଆଦିତ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଯେମିରେ
ଯେଉଁବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ଦୁଇଟି ପିଲା ଘୋଡ଼ା ପ୍ରତିଦିନ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ଅଧୀନ ହେଲା।
ଯଦା ତେ ମାରୁତୀର୍ଵିଶସ୍ତୁଭ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ନିଯେମିରେ । ଆଦିତ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଯେମିରେ
ଯେଉଁବେଳେ ମାରୁତମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଜିତ ହେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ଅଧୀନ ହେଲା।
ଯଦା ସୂର୍ଯମମୁଂ ଦିଵି ଶୁକ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିରଧାରଯଃ । ଆଦିତ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଯେମିରେ
ଯେଉଁବେଳେ ଆପଣ ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଲୋକ ଭାବେ ରଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ଅଧୀନ ହେଲା।
ଇମାଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ଵିପ୍ର ଇଯର୍ତି ଧୀତିଭିଃ । ଜାମିଂ ପଦେଵ ପିପ୍ରତୀଂ ପ୍ରାଧ୍ଵରେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ଯେପରି ଏକ ନିକଟତମ ବନ୍ଧୁ ଯଜ୍ଞରେ କୃପା ଆଶା କରେ।
ଯଦସ୍ଯ ଧାମନି ପ୍ରିଯେ ସମୀଚୀନାସୋ ଅସ୍ଵରନ୍ । ନାଭା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଦୋହନା ପ୍ରାଧ୍ଵରେ
ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ, ଯେଉଁବେଳେ ସେମାନେ ଏକତାରେ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ, ଯଜ୍ଞର ନାଭିରେ, ଯେଉଁଠି ଦୁଧ ଦେଉଥିବାମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶ ନେଉଥିଲେ।
ସୁଵୀର୍ଯଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ସୁଗଵ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ଦଦ୍ଧି ନଃ । ହୋତେଵ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ ପ୍ରାଧ୍ଵରେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶୂରତା, ଭଲ ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ ଗାଈ ଦିଅ। ଯେପରି ହୋତା ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ଆମକୁ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତେଷୁ ସୋମେଷୁ କ୍ରତୁଂ ପୁନୀତ ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍ । ଵିଦେ ଵୃଧସ୍ଯ ଦକ୍ଷସୋ ମହାନ୍ହି ଷଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଦବାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ସେ ବଡ଼, ବଡ଼ମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସ ପ୍ରଥମେ ଵ୍ଯୋମନି ଦେଵାନାଂ ସଦନେ ଵୃଧଃ । ସୁପାରଃ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମଃ ସମପ୍ସୁଜିତ୍
ସେ ପୁରୁଣା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଆକାଶ ଗୃହରେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦକ୍ଷ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଓ ସମରରେ ଜିତିଥିବା।
ତମହ୍ଵେ ଵାଜସାତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଭରାଯ ଶୁଷ୍ମିଣମ୍ । ଭଵା ନଃ ସୁମ୍ନେ ଅନ୍ତମଃ ସଖା ଵୃଧେ
ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଜୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ; ହେ ବନ୍ଧୁ, ଆମ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ଓ ସହାୟ ହେଉ।
ଇଯଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣୋ ରାତିଃ କ୍ଷରତି ସୁନ୍ଵତଃ । ମନ୍ଦାନୋ ଅସ୍ଯ ବର୍ହିଷୋ ଵି ରାଜସି
ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଏହି ଦାନ ସୋମ ଚାପିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳେ; ଏହି ଆସନରେ ଆନନ୍ଦ କରି ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ।
ନୂନଂ ତଦିନ୍ଦ୍ର ଦଦ୍ଧି ନୋ ଯତ୍ତ୍ଵା ସୁନ୍ଵନ୍ତ ଈମହେ । ରଯିଂ ନଶ୍ଚିତ୍ରମା ଭରା ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍
ଏବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହାକୁ ଆମେ ସୋମ ଚାପି ତୁମଠାରୁ ଚାହୁଁଛୁ, ସେହି ଦିଅ; ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଦିଅ।
ସ୍ତୋତା ଯତ୍ତେ ଵିଚର୍ଷଣିରତିପ୍ରଶର୍ଧଯଦ୍ଗିରଃ । ଵଯା ଇଵାନୁ ରୋହତେ ଜୁଷନ୍ତ ଯତ୍
ଯିଏ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ପକ୍ଷୀମାନେ ମାଆଙ୍କୁ ଯେପରି ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେମାନେ ତୁମ ଦୟା ଚାହନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ନଵଜ୍ଜନଯା ଗିରଃ ଶୃଣୁଧୀ ଜରିତୁର୍ହଵମ୍ । ମଦେମଦେ ଵଵକ୍ଷିଥା ସୁକୃତ୍ଵନେ
ପୁରୁଣା ଭଳି, ଗାୟକଙ୍କ ଗୀତ ଶୁଣ, ଉପାସକଙ୍କ ଡାକକୁ ଶୁଣ; ଆନନ୍ଦରେ ଥାଇ, ଭଲ କାମ କରୁଥିବାକୁ ବଢ଼ାଇ ଦିଅ।
କ୍ରୀଳନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ସୂନୃତା ଆପୋ ନ ପ୍ରଵତା ଯତୀଃ । ଅଯା ଧିଯା ଯ ଉଚ୍ଯତେ ପତିର୍ଦିଵଃ
ତାଙ୍କର ଦୟାଳୁ ଦାନ ଝରଣା ପାଣି ଭଳି ଖେଳେ; ଏହି ଚିନ୍ତାରେ, ସେ ଦିବସ୍ୱାମୀ ବୋଲି ଡାକାଯାନ୍ତି।
ଉତୋ ପତିର୍ଯ ଉଚ୍ଯତେ କୃଷ୍ଟୀନାମେକ ଇଦ୍ଵଶୀ । ନମୋଵୃଧୈରଵସ୍ଯୁଭିଃ ସୁତେ ରଣ
ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ବୋଲି ଡାକାଯାନ୍ତି, ସେ ଏକମାତ୍ର ଅଧିପତି; ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଡାକାଯାନ୍ତି।