ସ ତ୍ଵମସ୍ମଦପ ଦ୍ଵିଷୋ ଯୁଯୋଧି ଜାତଵେଦଃ । ଅଦେଵୀରଗ୍ନେ ଅରାତୀଃ
ଏହିପରି, ଜାତବେଦସ୍, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ; ଅଗ୍ନି, ଅଧର୍ମୀ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କର।
ଅନ୍ତି ଚିତ୍ସନ୍ତମହ ଯଜ୍ଞଂ ମର୍ତସ୍ଯ ରିପୋଃ । ନୋପ ଵେଷି ଜାତଵେଦଃ
ତୁମେ ନିକଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶତ୍ରୁ ମଣିଷର ଯଜ୍ଞକୁ ନେଉନାହଁ, ଜାତବେଦସ୍।
ମର୍ତା ଅମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ତେ ଭୂରି ନାମ ମନାମହେ । ଵିପ୍ରାସୋ ଜାତଵେଦସଃ
ମଣିଷମାନେ ଅମର ତୁମର ବହୁତ ନାମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; ଜାତବେଦସ୍ଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀମାନେ।
ଵିପ୍ରଂ ଵିପ୍ରାସୋଽଵସେ ଦେଵଂ ମର୍ତାସ ଊତଯେ । ଅଗ୍ନିଂ ଗୀର୍ଭିର୍ହଵାମହେ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ମଣିଷମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ; ଆମେ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ତେ ଵତ୍ସୋ ମନୋ ଯମତ୍ପରମାଚ୍ଚିତ୍ସଧସ୍ଥାତ୍ । ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵାଂକାମଯା ଗିରା
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋର ମନ ଗୋଁଖିଆ ବଛର ପରି ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତାର ଆସନରୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ମୁଁ ମୋର କଥାରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି।
ପୁରୁତ୍ରା ହି ସଦୃଙ୍ଙସି ଵିଶୋ ଵିଶ୍ଵା ଅନୁ ପ୍ରଭୁଃ । ସମତ୍ସୁ ତ୍ଵା ହଵାମହେ
କାରଣ ତୁମେ ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ସମାନ ମିତ୍ର ହେଉଛ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ କରୁଛ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ସମତ୍ସ୍ଵଗ୍ନିମଵସେ ଵାଜଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ । ଵାଜେଷୁ ଚିତ୍ରରାଧସମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ନୋ ହି କମୀଡ୍ଯୋ ଅଧ୍ଵରେଷୁ ସନାଚ୍ଚ ହୋତା ନଵ୍ଯଶ୍ଚ ସତ୍ସି । ସ୍ଵାଂ ଚାଗ୍ନେ ତନ୍ଵଂ ପିପ୍ରଯସ୍ଵାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଚ ସୌଭଗମା ଯଜସ୍ଵ
ତୁମେ ପୁରୁଣା ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ, ବଳିପୂଜାରେ ସଦା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ହୋତା ଭାବେ ଅଛ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ପୂରଣ କର ଏବଂ ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପାତମୋ ମଦଃ ଶଵିଷ୍ଠ ଚେତତି । ଯେନା ହଂସି ନ୍ଯତ୍ରିଣଂ ତମୀମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମର ମଦ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ; ଏହା ସହିତ ତୁମେ ବାଧାକୁ ଦଳନ କର, ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯେନା ଦଶଗ୍ଵମଧ୍ରିଗୁଂ ଵେପଯନ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ଣରମ୍ । ଯେନା ସମୁଦ୍ରମାଵିଥା ତମୀମହେ
ଏହା ସହିତ ତୁମେ ଦଶମୁଣ୍ଡି ଏବଂ ଅଧ୍ରିଗୁଙ୍କୁ, କମ୍ପିଥିବା ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇଥିବାକୁ ଉପେତ୍ୟା କରିଥିଲ; ଏହା ସହିତ ତୁମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲ, ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯେନ ସିନ୍ଧୁଂ ମହୀରପୋ ରଥାଁ ଇଵ ପ୍ରଚୋଦଯଃ । ପନ୍ଥାମୃତସ୍ଯ ଯାତଵେ ତମୀମହେ
ଏହା ସହିତ ତୁମେ ବଡ଼ ନଦୀମାନେକୁ ରଥର ପରି ଚଳାଇଥିଲ; ସତ୍ୟର ପଥରେ ଯିବାକୁ, ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଇମଂ ସ୍ତୋମମଭିଷ୍ଟଯେ ଘୃତଂ ନ ପୂତମଦ୍ରିଵଃ । ଯେନା ନୁ ସଦ୍ଯ ଓଜସା ଵଵକ୍ଷିଥ
ଏହି ପ୍ରଶଂସା, ଶୁଦ୍ଧ ଘୃତର ପରି, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲ।
ଇମଂ ଜୁଷସ୍ଵ ଗିର୍ଵଣଃ ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପିନ୍ଵତେ । ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିର୍ଵଵକ୍ଷିଥ
ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ଯାହା ସମୁଦ୍ରର ପରି ବହୁଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଛ।
ଯୋ ନୋ ଦେଵଃ ପରାଵତଃ ସଖିତ୍ଵନାଯ ମାମହେ । ଦିଵୋ ନ ଵୃଷ୍ଟିଂ ପ୍ରଥଯନ୍ଵଵକ୍ଷିଥ
ଯିଏ ଦେବତା, ଆମେ ଦୂରରୁ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଡାକିଛୁ, ସେ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଛ।
ଵଵକ୍ଷୁରସ୍ଯ କେତଵୋ ଉତ ଵଜ୍ରୋ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ । ଯତ୍ସୂର୍ଯୋ ନ ରୋଦସୀ ଅଵର୍ଧଯତ୍
ତାଙ୍କର କିରଣ ବଢ଼ିଛି, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ହାତରେ ଅଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟର ପରି, ସେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
ଯଦି ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ ସତ୍ପତେ ସହସ୍ରଂ ମହିଷାଁ ଅଘଃ । ଆଦିତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ମହି ପ୍ର ଵାଵୃଧେ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ, ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହଜାର ମହିଷ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ମହାଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସତ୍ୟରେ ବଢ଼ିଗଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିର୍ନ୍ଯର୍ଶସାନମୋଷତି । ଅଗ୍ନିର୍ଵନେଵ ସାସହିଃ ପ୍ର ଵାଵୃଧେ
ଇନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ଜଙ୍ଗଲର ଅଗ୍ନି ପରି, ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
ଇଯଂ ତ ଋତ୍ଵିଯାଵତୀ ଧୀତିରେତି ନଵୀଯସୀ । ସପର୍ଯନ୍ତୀ ପୁରୁପ୍ରିଯା ମିମୀତ ଇତ୍
ଏହି ସ୍ତୁତି, ଋତୁମାନଙ୍କ ସହିତ, ସଦା ନୂତନ ଭାବେ ଆସୁଛି; ଉପାସନା କରୁଥିବା, ବହୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଏହା ପ୍ରଶଂସାକୁ ମାପେ।
ଗର୍ଭୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଦେଵଯୁଃ କ୍ରତୁଂ ପୁନୀତ ଆନୁଷକ୍ । ସ୍ତୋମୈରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ ମିମୀତ ଇତ୍
ଯଜ୍ଞର ଗର୍ଭ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଇଚ୍ଛାକୁ ସଦା ପବିତ୍ର କରେ; ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ମାପାଯାଉଛି।
ସନିର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ପପ୍ରଥ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ । ପ୍ରାଚୀ ଵାଶୀଵ ସୁନ୍ଵତେ ମିମୀତ ଇତ୍
ସାଥି ବିନା, ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଅନେକ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ଏକ କାମ କରୁଥିବା କୁଶଳ କାରିଗର ପରି, ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମାପିଛନ୍ତି।
ଯଂ ଵିପ୍ରା ଉକ୍ଥଵାହସୋଽଭିପ୍ରମନ୍ଦୁରାଯଵଃ । ଘୃତଂ ନ ପିପ୍ଯ ଆସନ୍ଯୃତସ୍ଯ ଯତ୍
ଯିଏ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ରଷ୍ଟା, ସ୍ତୁତି ବୋହିଥିବା, ଦ୍ରୁତ ଚାଳିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛନ୍ତି; ଶୁଦ୍ଧ ଘୃତର ପରି, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବହିଛନ୍ତି।
ଉତ ସ୍ଵରାଜେ ଅଦିତି ସ୍ତୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଜୀଜନତ୍ । ପୁରୁପ୍ରଶସ୍ତମୂତଯ ଋତସ୍ଯ ଯତ୍
ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସିକା ଅଦିତି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଏକ ସ୍ତୁତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି, ସେଠି ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ ସାହାଯ୍ୟ ଅଛି।
ଅଭି ଵହ୍ନଯ ଊତଯେଽନୂଷତ ପ୍ରଶସ୍ତଯେ । ନ ଦେଵ ଵିଵ୍ରତା ହରୀ ଋତସ୍ଯ ଯତ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସହାୟତା ଓ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଛି; ତାଙ୍କର ନିଷ୍ଠାବାନ ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯତ୍ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଵିଷ୍ଣଵି ଯଦ୍ଵା ଘ ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ଯେ । ଯଦ୍ଵା ମରୁତ୍ସୁ ମନ୍ଦସେ ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ କିମ୍ବା ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, କିମ୍ବା ମାରୁତମାନେ ସହିତ ସୋମରସର ଆନନ୍ଦରେ ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ—
ଯଦ୍ଵା ଶକ୍ର ପରାଵତି ସମୁଦ୍ରେ ଅଧି ମନ୍ଦସେ । ଅସ୍ମାକମିତ୍ସୁତେ ରଣା ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
ହେ ଶକ୍ର, ଦୂର ଶମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଯେଉଁବେଳେ ଆପଣ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ସେଇ ସୋମରସର ସହାୟତାରେ ଆମ ପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣ ଥାନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଵାସି ସୁନ୍ଵତୋ ଵୃଧୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ସତ୍ପତେ । ଉକ୍ଥେ ଵା ଯସ୍ଯ ରଣ୍ଯସି ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁବେଳେ ଆପଣ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତଙ୍କର ଶକ୍ତି ହୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ସୋମରସ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—
ଦେଵଂଦେଵଂ ଵୋଽଵସ ଇନ୍ଦ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଂ ଗୃଣୀଷଣି । ଅଧା ଯଜ୍ଞାଯ ତୁର୍ଵଣେ ଵ୍ଯାନଶୁଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ମୁଁ ଗୀତ ଗାଉଛି; ଏପରେ ତୁର୍ବଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା।
ଯଜ୍ଞେଭିର୍ଯଜ୍ଞଵାହସଂ ସୋମେଭିଃ ସୋମପାତମମ୍ । ହୋତ୍ରାଭିରିନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଵୃଧୁର୍ଵ୍ଯାନଶୁଃ
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ଉଠାଇ, ସୋମରସ ଦ୍ୱାରା ସୋମପାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ପୁରୋହିତମାନେ ଉପହାର ଦେଇ ମହିମା କରିଛନ୍ତି।
ମହୀରସ୍ଯ ପ୍ରଣୀତଯଃ ପୂର୍ଵୀରୁତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ । ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନି ଦାଶୁଷେ ଵ୍ଯାନଶୁଃ
ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ ବଡ଼ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା ଅନେକ; ସେମାନେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ ଦେଵାସୋ ଦଧିରେ ପୁରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଣୀରନୂଷତା ସମୋଜସେ
ବୃତ୍ର ନିବାରଣ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ଆଗରେ ରଖିଥିଲେ; ଗାୟକମାନେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଛନ୍ତି।