ପ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ପ୍ର ଶଵସେ ପ୍ର ନୃଷାହ୍ଯାଯ ଶର୍ମଣେ । ପ୍ର ଦକ୍ଷାଯ ପ୍ରଚେତସା
ଯଶ, କୀର୍ତ୍ତି, ବୀରତାର ସୁରକ୍ଷା, ଦକ୍ଷତା ଓ ପ୍ରଜ୍ଞା ପାଇଁ।
ଯନ୍ନୂନଂ ଧୀଭିରଶ୍ଵିନା ପିତୁର୍ଯୋନା ନିଷୀଦଥଃ । ଯଦ୍ଵା ସୁମ୍ନେଭିରୁକ୍ଥ୍ଯା
ଯେତେବେଳେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି ସହ ପିତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ବସିଥାଅ, କିମ୍ବା ଦୟାମୟ ବାଣୀ ସହ।
ଯତ୍ସ୍ଥୋ ଦୀର୍ଘପ୍ରସଦ୍ମନି ଯଦ୍ଵାଦୋ ରୋଚନେ ଦିଵଃ । ଯଦ୍ଵା ସମୁଦ୍ରେ ଅଧ୍ଯାକୃତେ ଗୃହେଽତ ଆ ଯାତମଶ୍ଵିନା
ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ଅନ୍ତରାଳରେ ରୁହ, କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ, କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ତିଆରି ଘରରେ ଥାଅ, ଏଠାକୁ ଆସ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର।
ଯଦ୍ଵା ଯଜ୍ଞଂ ମନଵେ ସମ୍ମିମିକ୍ଷଥୁରେଵେତ୍କାଣ୍ଵସ୍ଯ ବୋଧତମ୍ । ବୃହସ୍ପତିଂ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଁ ଅହଂ ହୁଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ଅଶ୍ଵିନାଵାଶୁହେଷସା
ତୁମେ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ, କିମ୍ବା କାଣ୍ବଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ହେଉଛ, ମୁଁ ବୃହସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ତୁତି ସହ ଡାକୁଛି।
ତ୍ଯା ନ୍ଵଶ୍ଵିନା ହୁଵେ ସୁଦଂସସା ଗୃଭେ କୃତା । ଯଯୋରସ୍ତି ପ୍ର ଣଃ ସଖ୍ଯଂ ଦେଵେଷ୍ଵଧ୍ଯାପ୍ଯମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିବା, ଘରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା; ଯାହାଙ୍କ ସହ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ମିତ୍ରତା ଅଛି।
ଯଯୋରଧି ପ୍ର ଯଜ୍ଞା ଅସୂରେ ସନ୍ତି ସୂରଯଃ । ତା ଯଜ୍ଞସ୍ଯାଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସା ସ୍ଵଧାଭିର୍ଯା ପିବତଃ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ଯାଙ୍କ ଉପରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ହବି ନିର୍ଭର କରେ, ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ; ତାହା ତାଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତି ସହ ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି।
ଯଦଦ୍ଯାଶ୍ଵିନାଵପାଗ୍ଯତ୍ପ୍ରାକ୍ସ୍ଥୋ ଵାଜିନୀଵସୂ । ଯଦ୍ଦ୍ରୁହ୍ଯଵ୍ଯନଵି ତୁର୍ଵଶେ ଯଦୌ ହୁଵେ ଵାମଥ ମା ଗତମ୍
ଆଜି ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ତୁମେ ଦୂରରୁ ଡାକାଯାଉଛ, କିମ୍ବା ତୁମେ ଘୋଡ଼ା ଦେଉଥିବା; ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ତୁର୍ବଶ, କିମ୍ବା ଯଦୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଥାଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଆସ।
ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷେ ପତଥଃ ପୁରୁଭୁଜା ଯଦ୍ଵେମେ ରୋଦସୀ ଅନୁ । ଯଦ୍ଵା ସ୍ଵଧାଭିରଧିତିଷ୍ଠଥୋ ରଥମତ ଆ ଯାତମଶ୍ଵିନା
ତୁମେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଉଡ଼ୁଛ, ଅନେକ ଦାନ କରୁଥିବା, କିମ୍ବା ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ଅଟେଇଯାଉଛ; କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ରଥରେ ଦଢ଼ି ରହ, ଏଠାକୁ ଆସ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵ୍ରତପା ଅସି ଦେଵ ଆ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା । ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞେଷ୍ଵୀଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରତର ରକ୍ଷାକାରୀ ଦେବତା; ତୁମେ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ତ୍ଵମସି ପ୍ରଶସ୍ଯୋ ଵିଦଥେଷୁ ସହନ୍ତ୍ଯ । ଅଗ୍ନେ ରଥୀରଧ୍ଵରାଣାମ୍
ତୁମେ ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯଜ୍ଞମାନେର ରଥଚାଳକ।
ସ ତ୍ଵମସ୍ମଦପ ଦ୍ଵିଷୋ ଯୁଯୋଧି ଜାତଵେଦଃ । ଅଦେଵୀରଗ୍ନେ ଅରାତୀଃ
ଏହିପରି, ଜାତବେଦସ୍, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ; ଅଗ୍ନି, ଅଧର୍ମୀ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କର।
ଅନ୍ତି ଚିତ୍ସନ୍ତମହ ଯଜ୍ଞଂ ମର୍ତସ୍ଯ ରିପୋଃ । ନୋପ ଵେଷି ଜାତଵେଦଃ
ତୁମେ ନିକଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶତ୍ରୁ ମଣିଷର ଯଜ୍ଞକୁ ନେଉନାହଁ, ଜାତବେଦସ୍।
ମର୍ତା ଅମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ତେ ଭୂରି ନାମ ମନାମହେ । ଵିପ୍ରାସୋ ଜାତଵେଦସଃ
ମଣିଷମାନେ ଅମର ତୁମର ବହୁତ ନାମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; ଜାତବେଦସ୍ଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀମାନେ।
ଵିପ୍ରଂ ଵିପ୍ରାସୋଽଵସେ ଦେଵଂ ମର୍ତାସ ଊତଯେ । ଅଗ୍ନିଂ ଗୀର୍ଭିର୍ହଵାମହେ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ମଣିଷମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ; ଆମେ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ତେ ଵତ୍ସୋ ମନୋ ଯମତ୍ପରମାଚ୍ଚିତ୍ସଧସ୍ଥାତ୍ । ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵାଂକାମଯା ଗିରା
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋର ମନ ଗୋଁଖିଆ ବଛର ପରି ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତାର ଆସନରୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ମୁଁ ମୋର କଥାରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି।
ପୁରୁତ୍ରା ହି ସଦୃଙ୍ଙସି ଵିଶୋ ଵିଶ୍ଵା ଅନୁ ପ୍ରଭୁଃ । ସମତ୍ସୁ ତ୍ଵା ହଵାମହେ
କାରଣ ତୁମେ ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ସମାନ ମିତ୍ର ହେଉଛ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ କରୁଛ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ସମତ୍ସ୍ଵଗ୍ନିମଵସେ ଵାଜଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ । ଵାଜେଷୁ ଚିତ୍ରରାଧସମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ନୋ ହି କମୀଡ୍ଯୋ ଅଧ୍ଵରେଷୁ ସନାଚ୍ଚ ହୋତା ନଵ୍ଯଶ୍ଚ ସତ୍ସି । ସ୍ଵାଂ ଚାଗ୍ନେ ତନ୍ଵଂ ପିପ୍ରଯସ୍ଵାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଚ ସୌଭଗମା ଯଜସ୍ଵ
ତୁମେ ପୁରୁଣା ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ, ବଳିପୂଜାରେ ସଦା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ହୋତା ଭାବେ ଅଛ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ପୂରଣ କର ଏବଂ ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପାତମୋ ମଦଃ ଶଵିଷ୍ଠ ଚେତତି । ଯେନା ହଂସି ନ୍ଯତ୍ରିଣଂ ତମୀମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମର ମଦ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ; ଏହା ସହିତ ତୁମେ ବାଧାକୁ ଦଳନ କର, ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯେନା ଦଶଗ୍ଵମଧ୍ରିଗୁଂ ଵେପଯନ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ଣରମ୍ । ଯେନା ସମୁଦ୍ରମାଵିଥା ତମୀମହେ
ଏହା ସହିତ ତୁମେ ଦଶମୁଣ୍ଡି ଏବଂ ଅଧ୍ରିଗୁଙ୍କୁ, କମ୍ପିଥିବା ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇଥିବାକୁ ଉପେତ୍ୟା କରିଥିଲ; ଏହା ସହିତ ତୁମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲ, ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯେନ ସିନ୍ଧୁଂ ମହୀରପୋ ରଥାଁ ଇଵ ପ୍ରଚୋଦଯଃ । ପନ୍ଥାମୃତସ୍ଯ ଯାତଵେ ତମୀମହେ
ଏହା ସହିତ ତୁମେ ବଡ଼ ନଦୀମାନେକୁ ରଥର ପରି ଚଳାଇଥିଲ; ସତ୍ୟର ପଥରେ ଯିବାକୁ, ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଇମଂ ସ୍ତୋମମଭିଷ୍ଟଯେ ଘୃତଂ ନ ପୂତମଦ୍ରିଵଃ । ଯେନା ନୁ ସଦ୍ଯ ଓଜସା ଵଵକ୍ଷିଥ
ଏହି ପ୍ରଶଂସା, ଶୁଦ୍ଧ ଘୃତର ପରି, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲ।
ଇମଂ ଜୁଷସ୍ଵ ଗିର୍ଵଣଃ ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପିନ୍ଵତେ । ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିର୍ଵଵକ୍ଷିଥ
ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ଯାହା ସମୁଦ୍ରର ପରି ବହୁଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଛ।
ଯୋ ନୋ ଦେଵଃ ପରାଵତଃ ସଖିତ୍ଵନାଯ ମାମହେ । ଦିଵୋ ନ ଵୃଷ୍ଟିଂ ପ୍ରଥଯନ୍ଵଵକ୍ଷିଥ
ଯିଏ ଦେବତା, ଆମେ ଦୂରରୁ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଡାକିଛୁ, ସେ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଛ।
ଵଵକ୍ଷୁରସ୍ଯ କେତଵୋ ଉତ ଵଜ୍ରୋ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ । ଯତ୍ସୂର୍ଯୋ ନ ରୋଦସୀ ଅଵର୍ଧଯତ୍
ତାଙ୍କର କିରଣ ବଢ଼ିଛି, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ହାତରେ ଅଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟର ପରି, ସେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
ଯଦି ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ ସତ୍ପତେ ସହସ୍ରଂ ମହିଷାଁ ଅଘଃ । ଆଦିତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ମହି ପ୍ର ଵାଵୃଧେ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ, ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହଜାର ମହିଷ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ମହାଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସତ୍ୟରେ ବଢ଼ିଗଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିର୍ନ୍ଯର୍ଶସାନମୋଷତି । ଅଗ୍ନିର୍ଵନେଵ ସାସହିଃ ପ୍ର ଵାଵୃଧେ
ଇନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ଜଙ୍ଗଲର ଅଗ୍ନି ପରି, ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
ଇଯଂ ତ ଋତ୍ଵିଯାଵତୀ ଧୀତିରେତି ନଵୀଯସୀ । ସପର୍ଯନ୍ତୀ ପୁରୁପ୍ରିଯା ମିମୀତ ଇତ୍
ଏହି ସ୍ତୁତି, ଋତୁମାନଙ୍କ ସହିତ, ସଦା ନୂତନ ଭାବେ ଆସୁଛି; ଉପାସନା କରୁଥିବା, ବହୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଏହା ପ୍ରଶଂସାକୁ ମାପେ।
ଗର୍ଭୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଦେଵଯୁଃ କ୍ରତୁଂ ପୁନୀତ ଆନୁଷକ୍ । ସ୍ତୋମୈରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ ମିମୀତ ଇତ୍
ଯଜ୍ଞର ଗର୍ଭ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଇଚ୍ଛାକୁ ସଦା ପବିତ୍ର କରେ; ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ମାପାଯାଉଛି।
ସନିର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ପପ୍ରଥ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ । ପ୍ରାଚୀ ଵାଶୀଵ ସୁନ୍ଵତେ ମିମୀତ ଇତ୍
ସାଥି ବିନା, ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଅନେକ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ଏକ କାମ କରୁଥିବା କୁଶଳ କାରିଗର ପରି, ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମାପିଛନ୍ତି।