ଯଦ୍ଵାଂ କକ୍ଷୀଵାଁ ଉତ ଯଦ୍ଵ୍ଯଶ୍ଵ ଋଷିର୍ଯଦ୍ଵାଂ ଦୀର୍ଘତମା ଜୁହାଵ । ପୃଥୀ ଯଦ୍ଵାଂ ଵୈନ୍ଯଃ ସାଦନେଷ୍ଵେଵେଦତୋ ଅଶ୍ଵିନା ଚେତଯେଥାମ୍
କକ୍ଷୀବତ କିମ୍ବା ବ୍ୟଶ୍ୱ ଋଷି, କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘତମାସ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ, କିମ୍ବା ବେଣଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୀ ତାଙ୍କ ଘରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ, ଏଭଳି ହେଉଛି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ସବୁ ଜାଣିପାରନ୍ତି।
ଯାତଂ ଛର୍ଦିଷ୍ପା ଉତ ନଃ ପରସ୍ପା ଭୂତଂ ଜଗତ୍ପା ଉତ ନସ୍ତନୂପା । ଵର୍ତିସ୍ତୋକାଯ ତନଯାଯ ଯାତମ୍
ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେବା ଓ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ଆମ ଦେହର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ। ଆମ ପିଲା ଓ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରେଣ ସରଥଂ ଯାଥୋ ଅଶ୍ଵିନା ଯଦ୍ଵା ଵାଯୁନା ଭଵଥଃ ସମୋକସା । ଯଦାଦିତ୍ଯେଭିରୃଭୁଭିଃ ସଜୋଷସା ଯଦ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵିକ୍ରମଣେଷୁ ତିଷ୍ଠଥଃ
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକା ରଥରେ ଯାଉଛନ୍ତି କି, ବାୟୁଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ବସନ୍ତି କି, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଋଭୁମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଅଛନ୍ତି କି, କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବିଶାଳ ପଦକ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି।
ଯଦଦ୍ଯାଶ୍ଵିନାଵହଂ ହୁଵେଯ ଵାଜସାତଯେ । ଯତ୍ପୃତ୍ସୁ ତୁର୍ଵଣେ ସହସ୍ତଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠମଶ୍ଵିନୋରଵଃ
ଆଜି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଡାକୁଛି। ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁର୍ବଣଙ୍କୁ ଆପଣମାନେ ଆପଣଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ନୂନଂ ଯାତମଶ୍ଵିନେମା ହଵ୍ଯାନି ଵାଂ ହିତା । ଇମେ ସୋମାସୋ ଅଧି ତୁର୍ଵଶେ ଯଦାଵିମେ କଣ୍ଵେଷୁ ଵାମଥ
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଏହି ହବ୍ୟଗୁଡିକ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି। ଏହି ସୋମ ତୁର୍ବଶଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ କଣ୍ବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯନ୍ନାସତ୍ଯା ପରାକେ ଅର୍ଵାକେ ଅସ୍ତି ଭେଷଜମ୍ । ତେନ ନୂନଂ ଵିମଦାଯ ପ୍ରଚେତସା ଛର୍ଦିର୍ଵତ୍ସାଯ ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ନାସତ୍ୟଦେବତା, ନିକଟ କିମ୍ବା ଦୂରେ ଯେଉଁ ଔଷଧ ଅଛି, ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ସେଇ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ଏବେ ଆମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଛୁଆଁ ଗାଈକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଭୁତ୍ସ୍ଯୁ ପ୍ର ଦେଵ୍ଯା ସାକଂ ଵାଚାହମଶ୍ଵିନୋଃ । ଵ୍ଯାଵର୍ଦେଵ୍ଯା ମତିଂ ଵି ରାତିଂ ମର୍ତ୍ଯେଭ୍ଯଃ
ମୁଁ ଦେବୀ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ଏହି ଦେବୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ଓ କୃପା ବ୍ୟାପକ କରନ୍ତି।
ପ୍ର ବୋଧଯୋଷୋ ଅଶ୍ଵିନା ପ୍ର ଦେଵି ସୂନୃତେ ମହି । ପ୍ର ଯଜ୍ଞହୋତରାନୁଷକ୍ପ୍ର ମଦାଯ ଶ୍ରଵୋ ବୃହତ୍
ଏ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଦେବୀ, ଦୟାମୟୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ; ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ ମଧ୍ୟ ମହା ଯଶସ୍ୱୀ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ।
ଯଦୁଷୋ ଯାସି ଭାନୁନା ସଂ ସୂର୍ଯେଣ ରୋଚସେ । ଆ ହାଯମଶ୍ଵିନୋ ରଥୋ ଵର୍ତିର୍ଯାତି ନୃପାଯ୍ଯମ୍
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆଗେ ବଢ଼, ସେତେବେଳେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ରଥ ମଣିଷମାନଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଥାଏ।
ଯଦାପୀତାସୋ ଅଂଶଵୋ ଗାଵୋ ନ ଦୁହ୍ର ଊଧଭିଃ । ଯଦ୍ଵା ଵାଣୀରନୂଷତ ପ୍ର ଦେଵଯନ୍ତୋ ଅଶ୍ଵିନା
ଯେତେବେଳେ ଅଂଶମାନେ ପିତାଯାଏ, ଗାଈ ଯେପରି ଦୁଧ ଦେଉଛି, କିମ୍ବା ଗାୟକମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ପ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ପ୍ର ଶଵସେ ପ୍ର ନୃଷାହ୍ଯାଯ ଶର୍ମଣେ । ପ୍ର ଦକ୍ଷାଯ ପ୍ରଚେତସା
ଯଶ, କୀର୍ତ୍ତି, ବୀରତାର ସୁରକ୍ଷା, ଦକ୍ଷତା ଓ ପ୍ରଜ୍ଞା ପାଇଁ।
ଯନ୍ନୂନଂ ଧୀଭିରଶ୍ଵିନା ପିତୁର୍ଯୋନା ନିଷୀଦଥଃ । ଯଦ୍ଵା ସୁମ୍ନେଭିରୁକ୍ଥ୍ଯା
ଯେତେବେଳେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି ସହ ପିତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ବସିଥାଅ, କିମ୍ବା ଦୟାମୟ ବାଣୀ ସହ।
ଯତ୍ସ୍ଥୋ ଦୀର୍ଘପ୍ରସଦ୍ମନି ଯଦ୍ଵାଦୋ ରୋଚନେ ଦିଵଃ । ଯଦ୍ଵା ସମୁଦ୍ରେ ଅଧ୍ଯାକୃତେ ଗୃହେଽତ ଆ ଯାତମଶ୍ଵିନା
ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ଅନ୍ତରାଳରେ ରୁହ, କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ, କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ତିଆରି ଘରରେ ଥାଅ, ଏଠାକୁ ଆସ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର।
ଯଦ୍ଵା ଯଜ୍ଞଂ ମନଵେ ସମ୍ମିମିକ୍ଷଥୁରେଵେତ୍କାଣ୍ଵସ୍ଯ ବୋଧତମ୍ । ବୃହସ୍ପତିଂ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଁ ଅହଂ ହୁଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ଅଶ୍ଵିନାଵାଶୁହେଷସା
ତୁମେ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ, କିମ୍ବା କାଣ୍ବଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ହେଉଛ, ମୁଁ ବୃହସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ତୁତି ସହ ଡାକୁଛି।
ତ୍ଯା ନ୍ଵଶ୍ଵିନା ହୁଵେ ସୁଦଂସସା ଗୃଭେ କୃତା । ଯଯୋରସ୍ତି ପ୍ର ଣଃ ସଖ୍ଯଂ ଦେଵେଷ୍ଵଧ୍ଯାପ୍ଯମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିବା, ଘରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା; ଯାହାଙ୍କ ସହ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ମିତ୍ରତା ଅଛି।
ଯଯୋରଧି ପ୍ର ଯଜ୍ଞା ଅସୂରେ ସନ୍ତି ସୂରଯଃ । ତା ଯଜ୍ଞସ୍ଯାଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସା ସ୍ଵଧାଭିର୍ଯା ପିବତଃ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ଯାଙ୍କ ଉପରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ହବି ନିର୍ଭର କରେ, ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ; ତାହା ତାଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତି ସହ ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି।
ଯଦଦ୍ଯାଶ୍ଵିନାଵପାଗ୍ଯତ୍ପ୍ରାକ୍ସ୍ଥୋ ଵାଜିନୀଵସୂ । ଯଦ୍ଦ୍ରୁହ୍ଯଵ୍ଯନଵି ତୁର୍ଵଶେ ଯଦୌ ହୁଵେ ଵାମଥ ମା ଗତମ୍
ଆଜି ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ତୁମେ ଦୂରରୁ ଡାକାଯାଉଛ, କିମ୍ବା ତୁମେ ଘୋଡ଼ା ଦେଉଥିବା; ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ତୁର୍ବଶ, କିମ୍ବା ଯଦୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଥାଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଆସ।
ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷେ ପତଥଃ ପୁରୁଭୁଜା ଯଦ୍ଵେମେ ରୋଦସୀ ଅନୁ । ଯଦ୍ଵା ସ୍ଵଧାଭିରଧିତିଷ୍ଠଥୋ ରଥମତ ଆ ଯାତମଶ୍ଵିନା
ତୁମେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଉଡ଼ୁଛ, ଅନେକ ଦାନ କରୁଥିବା, କିମ୍ବା ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ଅଟେଇଯାଉଛ; କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ରଥରେ ଦଢ଼ି ରହ, ଏଠାକୁ ଆସ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵ୍ରତପା ଅସି ଦେଵ ଆ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା । ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞେଷ୍ଵୀଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରତର ରକ୍ଷାକାରୀ ଦେବତା; ତୁମେ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ତ୍ଵମସି ପ୍ରଶସ୍ଯୋ ଵିଦଥେଷୁ ସହନ୍ତ୍ଯ । ଅଗ୍ନେ ରଥୀରଧ୍ଵରାଣାମ୍
ତୁମେ ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯଜ୍ଞମାନେର ରଥଚାଳକ।
ସ ତ୍ଵମସ୍ମଦପ ଦ୍ଵିଷୋ ଯୁଯୋଧି ଜାତଵେଦଃ । ଅଦେଵୀରଗ୍ନେ ଅରାତୀଃ
ଏହିପରି, ଜାତବେଦସ୍, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ; ଅଗ୍ନି, ଅଧର୍ମୀ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କର।
ଅନ୍ତି ଚିତ୍ସନ୍ତମହ ଯଜ୍ଞଂ ମର୍ତସ୍ଯ ରିପୋଃ । ନୋପ ଵେଷି ଜାତଵେଦଃ
ତୁମେ ନିକଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶତ୍ରୁ ମଣିଷର ଯଜ୍ଞକୁ ନେଉନାହଁ, ଜାତବେଦସ୍।
ମର୍ତା ଅମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ତେ ଭୂରି ନାମ ମନାମହେ । ଵିପ୍ରାସୋ ଜାତଵେଦସଃ
ମଣିଷମାନେ ଅମର ତୁମର ବହୁତ ନାମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; ଜାତବେଦସ୍ଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀମାନେ।
ଵିପ୍ରଂ ଵିପ୍ରାସୋଽଵସେ ଦେଵଂ ମର୍ତାସ ଊତଯେ । ଅଗ୍ନିଂ ଗୀର୍ଭିର୍ହଵାମହେ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ମଣିଷମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ; ଆମେ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ତେ ଵତ୍ସୋ ମନୋ ଯମତ୍ପରମାଚ୍ଚିତ୍ସଧସ୍ଥାତ୍ । ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵାଂକାମଯା ଗିରା
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋର ମନ ଗୋଁଖିଆ ବଛର ପରି ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତାର ଆସନରୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ମୁଁ ମୋର କଥାରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି।
ପୁରୁତ୍ରା ହି ସଦୃଙ୍ଙସି ଵିଶୋ ଵିଶ୍ଵା ଅନୁ ପ୍ରଭୁଃ । ସମତ୍ସୁ ତ୍ଵା ହଵାମହେ
କାରଣ ତୁମେ ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ସମାନ ମିତ୍ର ହେଉଛ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ କରୁଛ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ସମତ୍ସ୍ଵଗ୍ନିମଵସେ ଵାଜଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ । ଵାଜେଷୁ ଚିତ୍ରରାଧସମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ନୋ ହି କମୀଡ୍ଯୋ ଅଧ୍ଵରେଷୁ ସନାଚ୍ଚ ହୋତା ନଵ୍ଯଶ୍ଚ ସତ୍ସି । ସ୍ଵାଂ ଚାଗ୍ନେ ତନ୍ଵଂ ପିପ୍ରଯସ୍ଵାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଚ ସୌଭଗମା ଯଜସ୍ଵ
ତୁମେ ପୁରୁଣା ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ, ବଳିପୂଜାରେ ସଦା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ହୋତା ଭାବେ ଅଛ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ପୂରଣ କର ଏବଂ ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପାତମୋ ମଦଃ ଶଵିଷ୍ଠ ଚେତତି । ଯେନା ହଂସି ନ୍ଯତ୍ରିଣଂ ତମୀମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମର ମଦ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ; ଏହା ସହିତ ତୁମେ ବାଧାକୁ ଦଳନ କର, ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯେନା ଦଶଗ୍ଵମଧ୍ରିଗୁଂ ଵେପଯନ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ଣରମ୍ । ଯେନା ସମୁଦ୍ରମାଵିଥା ତମୀମହେ
ଏହା ସହିତ ତୁମେ ଦଶମୁଣ୍ଡି ଏବଂ ଅଧ୍ରିଗୁଙ୍କୁ, କମ୍ପିଥିବା ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇଥିବାକୁ ଉପେତ୍ୟା କରିଥିଲ; ଏହା ସହିତ ତୁମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲ, ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।