ଇମା ଉ ଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଘୃତଂ ନ ପିପ୍ଯୁଷୀରିଷଃ । ଵର୍ଧାନ୍କାଣ୍ଵସ୍ଯ ମନ୍ମଭିଃ
ହେ ଦୟାଳୁମାନେ, ଏହି ତୁମର ପୋଷକ ଦାନ, ଘୃତ ପରି ମଧୁର, କଣ୍ବଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବଢ଼ିଯାଏ।
କ୍ଵ ନୂନଂ ସୁଦାନଵୋ ମଦଥା ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ବ୍ରହ୍ମା କୋ ଵଃ ସପର୍ଯତି
କେଉଁଠି ଏବେ, ହେ ଦୟାଳୁମାନେ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ? ଯେଉଁମାନେ ଦରି ପିଛି ଉଲ୍ଲାସିତ; ପୁରୋହିତମାନେ ମଧ୍ୟ କିଏ ତୁମକୁ ପୂଜୁଛି?
ନହି ଷ୍ମ ଯଦ୍ଧ ଵଃ ପୁରା ସ୍ତୋମେଭିର୍ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଶର୍ଧାଁ ଋତସ୍ଯ ଜିନ୍ଵଥ
ପୂର୍ବରୁ ଆପଣମାନେ କେବେ ମଧୁର ଷ୍ଟୁତି ଓ ଚିତାଯୁକ୍ତ କୁଶରେ ରିତର ସେନାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିନଥିଲେ।
ସମୁ ତ୍ଯେ ମହତୀରପଃ ସଂ କ୍ଷୋଣୀ ସମୁ ସୂର୍ଯମ୍ । ସଂ ଵଜ୍ରଂ ପର୍ଵଶୋ ଦଧୁଃ
ବଡ଼ ଜଳ, ମାଟି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗଠନ ଏକାଠି ହୋଇ ବଜ୍ରକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।
ଵି ଵୃତ୍ରଂ ପର୍ଵଶୋ ଯଯୁର୍ଵି ପର୍ଵତାଁ ଅରାଜିନଃ । ଚକ୍ରାଣା ଵୃଷ୍ଣି ପୌଂସ୍ଯମ୍
ସମସ୍ତ ଗଠନ ବୃତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଗେଇଛି, ଅଟୁଟ ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଗେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୂରବୀରତାର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।
ଅନୁ ତ୍ରିତସ୍ଯ ଯୁଧ୍ଯତଃ ଶୁଷ୍ମମାଵନ୍ନୁତ କ୍ରତୁମ୍ । ଅନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ
ତ୍ରିତଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାବେଳେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ, ବୃତ୍ର ଦଳନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଧସ୍ତା ଅଭିଦ୍ଯଵଃ ଶିପ୍ରାଃ ଶୀର୍ଷନ୍ହିରଣ୍ଯଯୀଃ । ଶୁଭ୍ରା ଵ୍ଯଞ୍ଜତ ଶ୍ରିଯେ
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଧରିଥିବା, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ମୁଣ୍ଡ ଓ ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପକୁ ମହିମା ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଉଶନା ଯତ୍ପରାଵତ ଉକ୍ଷ୍ଣୋ ରନ୍ଧ୍ରମଯାତନ । ଦ୍ଯୌର୍ନ ଚକ୍ରଦଦ୍ଭିଯା
ଉଷଣା ଦୂରରୁ ବୃଷଭର ରହସ୍ୟ ଖୋଜୁଥିବାବେଳେ, ଆକାଶ କେବେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲାନି।
ଆ ନୋ ମଖସ୍ଯ ଦାଵନେଽଶ୍ଵୈର୍ହିରଣ୍ଯପାଣିଭିଃ । ଦେଵାସ ଉପ ଗନ୍ତନ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାତ ଥିବା ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପାଖରେ ଆସନ୍ତୁ ଏହି ଯଜ୍ଞର ଭାଗବଣ୍ଟନ ପାଇଁ।
ଯଦେଷାଂ ପୃଷତୀ ରଥେ ପ୍ରଷ୍ଟିର୍ଵହତି ରୋହିତଃ । ଯାନ୍ତି ଶୁଭ୍ରା ରିଣନ୍ନପଃ
ଯେତେବେଳେ ରଥରେ ଦାଗ ଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଲାଲ ନେତୃତ୍ୱରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ପାଣିକୁ ଚିରି ଆଗେଇଯାନ୍ତି।
ସୁଷୋମେ ଶର୍ଯଣାଵତ୍ଯାର୍ଜୀକେ ପସ୍ତ୍ଯାଵତି । ଯଯୁର୍ନିଚକ୍ରଯା ନରଃ
ଶର୍ୟଣାବତ, ଆର୍ଜୀକ ଓ ପସ୍ତ୍ୟାବତରେ, ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଆଗେଇଯାଇଥିଲେ।
କଦା ଗଚ୍ଛାଥ ମରୁତ ଇତ୍ଥା ଵିପ୍ରଂ ହଵମାନମ୍ । ମାର୍ଡୀକେଭିର୍ନାଧମାନମ୍
ମରୁତମାନେ, କେବେ ଆପଣମାନେ ଏଭଳି ଦୟାଳୁ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଡାକୁଥିବା ଋଷିଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିବେ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେବେନି?
କଦ୍ଧ ନୂନଂ କଧପ୍ରିଯୋ ଯଦିନ୍ଦ୍ରମଜହାତନ । କୋ ଵଃ ସଖିତ୍ଵ ଓହତେ
କେବେ, କେଉଁ ପ୍ରିୟମାନେ, ଆପଣମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି? ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ମିତ୍ରତା ଆଶା କରେ?
ସହୋ ଷୁ ଣୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତୈଃ କଣ୍ଵାସୋ ଅଗ୍ନିଂ ମରୁଦ୍ଭିଃ । ସ୍ତୁଷେ ହିରଣ୍ଯଵାଶୀଭିଃ
ବଜ୍ରଧାରୀ ମରୁତମାନେ, ଆପଣମାନେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି, କଣ୍ବମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଚାଦର ପିନ୍ଧି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଓ ଷୁ ଵୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରଯଜ୍ଯୂନା ନଵ୍ଯସେ ସୁଵିତାଯ । ଵଵୃତ୍ଯାଂ ଚିତ୍ରଵାଜାନ୍
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଆମକୁ ଚମତ୍କାର ଧନ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ସଦା ବୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଗିରଯଶ୍ଚିନ୍ନି ଜିହତେ ପର୍ଶାନାସୋ ମନ୍ଯମାନାଃ । ପର୍ଵତାଶ୍ଚିନ୍ନି ଯେମିରେ
ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ଭାଗିଯାନ୍ତି, ଗର୍ବିତମାନେ ଦମିତ ହୁଅନ୍ତି; ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଆକ୍ଷ୍ଣଯାଵାନୋ ଵହନ୍ତ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ପତତଃ । ଧାତାର ସ୍ତୁଵତେ ଵଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ତୀବ୍ର ପଖିରେ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଉଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଳକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିର୍ହି ଜାନି ପୂର୍ଵ୍ଯଶ୍ଛନ୍ଦୋ ନ ସୂରୋ ଅର୍ଚିଷା । ତେ ଭାନୁଭିର୍ଵି ତସ୍ଥିରେ
ଅଗ୍ନି ପୁରୁଣା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଗ୍ନିର ଭଳି; ସେମାନେ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗଚ୍ଛତଂ ଯୁଵମ୍ । ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ, ସମସ୍ତ ରକ୍ଷା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ, ସୋମ ମଧୁ ପାନ କରନ୍ତୁ।
ଆ ନୂନଂ ଯାତମଶ୍ଵିନା ରଥେନ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚା । ଭୁଜୀ ହିରଣ୍ଯପେଶସା କଵୀ ଗମ୍ଭୀରଚେତସା
ଏବେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ରଥ ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଶୋଭିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ସହିତ, ଗଭୀର ଚିନ୍ତା ଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ଆସନ୍ତୁ।
ଆ ଯାତଂ ନହୁଷସ୍ପର୍ଯାନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ । ପିବାଥୋ ଅଶ୍ଵିନା ମଧୁ କଣ୍ଵାନାଂ ସଵନେ ସୁତମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ନହୁଷଙ୍କ ପଥରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ସହିତ। କଣ୍ବମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଯେ ମଧୁର ସୋମ ଚାପିଛନ୍ତି, ସେହି ସୋମ ଆପଣମାନେ ପିଉନ୍ତୁ।
ଆ ନୋ ଯାତଂ ଦିଵସ୍ପର୍ଯାନ୍ତରିକ୍ଷାଦଧପ୍ରିଯା । ପୁତ୍ରଃ କଣ୍ଵସ୍ଯ ଵାମିହ ସୁଷାଵ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ହେ ପ୍ରିୟ ଦେଉତାମାନେ, ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଏଠାରେ କଣ୍ବଙ୍କ ପୁଅ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ମଧୁର ସୋମ ଚାପିଛନ୍ତି।
ଆ ନୋ ଯାତମୁପଶ୍ରୁତ୍ଯଶ୍ଵିନା ସୋମପୀତଯେ । ସ୍ଵାହା ସ୍ତୋମସ୍ଯ ଵର୍ଧନା ପ୍ର କଵୀ ଧୀତିଭିର୍ନରା
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଆମ ଡାକ ଶୁଣି ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସୋମ ପିଇବାକୁ। ଆପଣମାନେ 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଭାବନାରେ, ସ୍ତୁତିକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ଵାଂ ପୁର ଋଷଯୋ ଜୁହୂରେଽଵସେ ନରା । ଆ ଯାତମଶ୍ଵିନା ଗତମୁପେମାଂ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ମମ
ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକିଥିଲେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଆସନ୍ତୁ।
ଦିଵଶ୍ଚିଦ୍ରୋଚନାଦଧ୍ଯା ନୋ ଗନ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦା । ଧୀଭିର୍ଵତ୍ସପ୍ରଚେତସା ସ୍ତୋମେଭିର୍ହଵନଶ୍ରୁତା
ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରୁ ମଧ୍ୟ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ହେ ଆଲୋକଦାତା ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା। ଗାଈଁ ଛୁଆ ପରି ଜ୍ଞାନୀ ଭାବନା ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଆହ୍ୱାନରେ ଆସନ୍ତୁ।
କିମନ୍ଯେ ପର୍ଯାସତେଽସ୍ମତ୍ସ୍ତୋମେଭିରଶ୍ଵିନା । ପୁତ୍ରଃ କଣ୍ଵସ୍ଯ ଵାମୃଷିର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଵତ୍ସୋ ଅଵୀଵୃଧତ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଅନ୍ୟମାନେ କାହିଁକି ଆମ ସ୍ତୁତିରେ ବିଳମ୍ବ କରୁଛନ୍ତି? କଣ୍ବଙ୍କ ପୁଅ, ଆପଣଙ୍କ ଋଷି, ଗାଈଁ ଛୁଆ ପରି, ଗୀତରେ ବଡ଼ ହୋଇଛି।
ଆ ଵାଂ ଵିପ୍ର ଇହାଵସେଽହ୍ଵତ୍ସ୍ତୋମେଭିରଶ୍ଵିନା । ଅରିପ୍ରା ଵୃତ୍ରହନ୍ତମା ତା ନୋ ଭୂତଂ ମଯୋଭୁଵା
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏଠାରେ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକିଛନ୍ତି। ଅପରାଜିତ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ।
ଆ ଯଦ୍ଵାଂ ଯୋଷଣା ରଥମତିଷ୍ଠଦ୍ଵାଜିନୀଵସୂ । ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ପ୍ର ଧୀତାନ୍ଯଗଚ୍ଛତମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ରଥକୁ ଯେବେ ଏକ କନ୍ୟା ଚଢ଼ିଥିଲେ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଭାବନା ସହିତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଫଳ କରିଥିଲେ।
ଅତଃ ସହସ୍ରନିର୍ଣିଜା ରଥେନା ଯାତମଶ୍ଵିନା । ଵତ୍ସୋ ଵାଂ ମଧୁମଦ୍ଵଚୋଽଶଂସୀତ୍କାଵ୍ଯଃ କଵିଃ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଏଠାରୁ ହଜାର ମାର୍ଗ ଥିବା ତୁମ ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ। ତୁମ ମଧୁର କଣ୍ଠ ଅବିନାଶୀ କବି, ଗାଈଁ ଛୁଆ ପରି, ତୁମକୁ ଡାକିଛି।
ପୁରୁମନ୍ଦ୍ରା ପୁରୂଵସୂ ମନୋତରା ରଯୀଣାମ୍ । ସ୍ତୋମଂ ମେ ଅଶ୍ଵିନାଵିମମଭି ଵହ୍ନୀ ଅନୂଷାତାମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଅନେକ ଧନ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ଦୟାଳୁ, ଏହି ମୋର ସ୍ତୁତିକୁ ଦୟା ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।