ତ୍ରୀଣି ଶତାନ୍ଯର୍ଵତାଂ ସହସ୍ରା ଦଶ ଗୋନାମ୍ । ଦଦୁଷ୍ପଜ୍ରାଯ ସାମ୍ନେ
ପଜ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଗୀତ ପାଇଁ ତିନିଶଏ ଘୋଡ଼ା, ହଜାର ଓ ଦଶ ଗାଈ ଦିଆଯାଇଛି।
ଉଦାନଟ୍ କକୁହୋ ଦିଵମୁଷ୍ଟ୍ରାଞ୍ଚତୁର୍ଯୁଜୋ ଦଦତ୍ । ଶ୍ରଵସା ଯାଦ୍ଵଂ ଜନମ୍
କକୁହା ଚାରି ଯୁଗଳ ଉଠକୁ ଆକାଶକୁ ଉଠାଇ ଯଦୁମାନେ ପାଇଁ ମହିମା ସହିତ ଦେଇଛନ୍ତି।
ପ୍ର ଯଦ୍ଵସ୍ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭମିଷଂ ମରୁତୋ ଵିପ୍ରୋ ଅକ୍ଷରତ୍ । ଵି ପର୍ଵତେଷୁ ରାଜଥ
ଯେତେବେଳେ ପୁରୋହିତ ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢ଼ିଥିଲେ, ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ରାଜ କରିଥିଲେ।
ଯଦଙ୍ଗ ତଵିଷୀଯଵୋ ଯାମଂ ଶୁଭ୍ରା ଅଚିଧ୍ଵମ୍ । ନି ପର୍ଵତା ଅହାସତ
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସମେତେ ଯାଉଥିଲ, ପାହାଡ଼ମାନେ ନମିଯାଉଥିଲେ।
ଉଦୀରଯନ୍ତ ଵାଯୁଭିର୍ଵାଶ୍ରାସଃ ପୃଶ୍ନିମାତରଃ । ଧୁକ୍ଷନ୍ତ ପିପ୍ଯୁଷୀମିଷମ୍
ପୃଶ୍ନିଙ୍କର ଝିଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ବାୟୁ ସହିତ ଉଠି ଆସନ୍ତି; ସେମାନେ ମଧୁର ପୋଷକ ଖାଦ୍ୟ ଝରାନ୍ତି।
ଵପନ୍ତି ମରୁତୋ ମିହଂ ପ୍ର ଵେପଯନ୍ତି ପର୍ଵତାନ୍ । ଯଦ୍ଯାମଂ ଯାନ୍ତି ଵାଯୁଭିଃ
ମାରୁତମାନେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ପାହାଡ଼କୁ କମ୍ପିତ କରିଦେନ୍ତି; ବାୟୁ ସହିତ ଚଳିବାବେଳେ ଏହି ସବୁ ହୁଏ।
ନି ଯଦ୍ଯାମାଯ ଵୋ ଗିରିର୍ନି ସିନ୍ଧଵୋ ଵିଧର୍ମଣେ । ମହେ ଶୁଷ୍ମାଯ ଯେମିରେ
ତୁମେ ଆସିଲେ ପାହାଡ଼ ଅବନତ ହୁଏ, ନଦୀମାନେ ତୁମ ପଥକୁ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତି; ସେମାନେ ତୁମ ମହାଶକ୍ତିକୁ ମାନିନେଇଛନ୍ତି।
ଯୁଷ୍ମାଁ ଉ ନକ୍ତମୂତଯେ ଯୁଷ୍ମାନ୍ଦିଵା ହଵାମହେ । ଯୁଷ୍ମାନ୍ପ୍ରଯତ୍ଯଧ୍ଵରେ
ଆମେ ରାତିରେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ଦିନେ ମଧ୍ୟ ପୁଜୁଛୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଖୋଜୁଛୁ।
ଉଦୁ ତ୍ଯେ ଅରୁଣପ୍ସଵଶ୍ଚିତ୍ରା ଯାମେଭିରୀରତେ । ଵାଶ୍ରା ଅଧି ଷ୍ଣୁନା ଦିଵଃ
ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳଧାରାମାନେ ତାଙ୍କର ଦଳ ସହିତ ଉଠି ଆସନ୍ତି; ପୋଷକ ଗାୟମାନେ ଦିଗନ୍ତରେ ଦେବଲୋକରେ ବସିଛନ୍ତି।
ସୃଜନ୍ତି ରଶ୍ମିମୋଜସା ପନ୍ଥାଂ ସୂର୍ଯାଯ ଯାତଵେ । ତେ ଭାନୁଭିର୍ଵି ତସ୍ଥିରେ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ କିରଣ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚାଲିବାର ରାସ୍ତା ଖୋଲନ୍ତି; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।
ଇମାଂ ମେ ମରୁତୋ ଗିରମିମଂ ସ୍ତୋମମୃଭୁକ୍ଷଣଃ । ଇମଂ ମେ ଵନତା ହଵମ୍
ହେ ମାରୁତମାନେ, ଏହି ମୋର ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ହବ ଭୋଗୀ; ଏହି ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କର।
ତ୍ରୀଣି ସରାଂସି ପୃଶ୍ନଯୋ ଦୁଦୁହ୍ରେ ଵଜ୍ରିଣେ ମଧୁ । ଉତ୍ସଂ କଵନ୍ଧମୁଦ୍ରିଣମ୍
ପୃଶ୍ନିମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ ତିନି ପ୍ରକାର ମଧୁର ଧାରା ଦୁହିଛନ୍ତି: ଉଅ, ଖାଲି ଗହ୍ୱର ଓ ବହୁଥିବା ଝରଣା।
ମରୁତୋ ଯଦ୍ଧ ଵୋ ଦିଵଃ ସୁମ୍ନାଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ । ଆ ତୂ ନ ଉପ ଗନ୍ତନ
ମାରୁତମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମକୁ ଦେବଲୋକରୁ ଡାକୁଛୁ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଯୂଯଂ ହି ଷ୍ଠା ସୁଦାନଵୋ ରୁଦ୍ରା ଋଭୁକ୍ଷଣୋ ଦମେ । ଉତ ପ୍ରଚେତସୋ ମଦେ
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଦୟାଳୁ, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ଘରେ ହବ ଭୋଗୀ ଓ ମଦରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଆ ନୋ ରଯିଂ ମଦଚ୍ଯୁତଂ ପୁରୁକ୍ଷୁଂ ଵିଶ୍ଵଧାଯସମ୍ । ଇଯର୍ତା ମରୁତୋ ଦିଵଃ
ମାରୁତମାନେ, ଆପଣେ ଆମ ପାଖକୁ ଦେବଲୋକରୁ ଅଧିକ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆନନ୍ଦ ଭରା ଧନ ପଠାନ୍ତୁ।
ଅଧୀଵ ଯଦ୍ଗିରୀଣାଂ ଯାମଂ ଶୁଭ୍ରା ଅଚିଧ୍ଵମ୍ । ସୁଵାନୈର୍ମନ୍ଦଧ୍ଵ ଇନ୍ଦୁଭିଃ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦଳ ସହିତ ପାହାଡ଼ ମାର୍ଗରେ ଦୌଡ଼, ଦବା ଶର୍ବତ ପିଇ ଆନନ୍ଦ କର।
ଏତାଵତଶ୍ଚିଦେଷାଂ ସୁମ୍ନଂ ଭିକ୍ଷେତ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଅଦାଭ୍ଯସ୍ଯ ମନ୍ମଭିଃ
କେବଳ ଏହି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଏକ ମାନବ ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହିଁପାରେ, ଅପରାଜିତ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା।
ଯେ ଦ୍ରପ୍ସା ଇଵ ରୋଦସୀ ଧମନ୍ତ୍ଯନୁ ଵୃଷ୍ଟିଭିଃ । ଉତ୍ସଂ ଦୁହନ୍ତୋ ଅକ୍ଷିତମ୍
ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିନ୍ଦୁ ପରି, ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବର୍ଷାରେ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଅକ୍ଷୟ ଝରଣାକୁ ସବୁବେଳେ ଦୁହନ୍ତି।
ଉଦୁ ସ୍ଵାନେଭିରୀରତ ଉଦ୍ରଥୈରୁଦୁ ଵାଯୁଭିଃ । ଉତ୍ସ୍ତୋମୈଃ ପୃଶ୍ନିମାତରଃ
ପୃଶ୍ନିଙ୍କର ଝିଅମାନେ ତାଙ୍କର ଧ୍ୱନି, ରଥ, ବାୟୁ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଉଠି ଆସନ୍ତି।
ଯେନାଵ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁଂ ଯେନ କଣ୍ଵଂ ଧନସ୍ପୃତମ୍ । ରାଯେ ସୁ ତସ୍ଯ ଧୀମହି
ଏହି ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ, ଏହି ଶକ୍ତିରେ ଧନ ଚାହୁଁଥିବା କଣ୍ବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ; ଆମେ ସେଇ ଧନ ପାଉ।
ଇମା ଉ ଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଘୃତଂ ନ ପିପ୍ଯୁଷୀରିଷଃ । ଵର୍ଧାନ୍କାଣ୍ଵସ୍ଯ ମନ୍ମଭିଃ
ହେ ଦୟାଳୁମାନେ, ଏହି ତୁମର ପୋଷକ ଦାନ, ଘୃତ ପରି ମଧୁର, କଣ୍ବଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବଢ଼ିଯାଏ।
କ୍ଵ ନୂନଂ ସୁଦାନଵୋ ମଦଥା ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ବ୍ରହ୍ମା କୋ ଵଃ ସପର୍ଯତି
କେଉଁଠି ଏବେ, ହେ ଦୟାଳୁମାନେ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ? ଯେଉଁମାନେ ଦରି ପିଛି ଉଲ୍ଲାସିତ; ପୁରୋହିତମାନେ ମଧ୍ୟ କିଏ ତୁମକୁ ପୂଜୁଛି?
ନହି ଷ୍ମ ଯଦ୍ଧ ଵଃ ପୁରା ସ୍ତୋମେଭିର୍ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଶର୍ଧାଁ ଋତସ୍ଯ ଜିନ୍ଵଥ
ପୂର୍ବରୁ ଆପଣମାନେ କେବେ ମଧୁର ଷ୍ଟୁତି ଓ ଚିତାଯୁକ୍ତ କୁଶରେ ରିତର ସେନାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିନଥିଲେ।
ସମୁ ତ୍ଯେ ମହତୀରପଃ ସଂ କ୍ଷୋଣୀ ସମୁ ସୂର୍ଯମ୍ । ସଂ ଵଜ୍ରଂ ପର୍ଵଶୋ ଦଧୁଃ
ବଡ଼ ଜଳ, ମାଟି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗଠନ ଏକାଠି ହୋଇ ବଜ୍ରକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।
ଵି ଵୃତ୍ରଂ ପର୍ଵଶୋ ଯଯୁର୍ଵି ପର୍ଵତାଁ ଅରାଜିନଃ । ଚକ୍ରାଣା ଵୃଷ୍ଣି ପୌଂସ୍ଯମ୍
ସମସ୍ତ ଗଠନ ବୃତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଗେଇଛି, ଅଟୁଟ ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଗେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୂରବୀରତାର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।
ଅନୁ ତ୍ରିତସ୍ଯ ଯୁଧ୍ଯତଃ ଶୁଷ୍ମମାଵନ୍ନୁତ କ୍ରତୁମ୍ । ଅନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ
ତ୍ରିତଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାବେଳେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ, ବୃତ୍ର ଦଳନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଧସ୍ତା ଅଭିଦ୍ଯଵଃ ଶିପ୍ରାଃ ଶୀର୍ଷନ୍ହିରଣ୍ଯଯୀଃ । ଶୁଭ୍ରା ଵ୍ଯଞ୍ଜତ ଶ୍ରିଯେ
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଧରିଥିବା, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ମୁଣ୍ଡ ଓ ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପକୁ ମହିମା ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଉଶନା ଯତ୍ପରାଵତ ଉକ୍ଷ୍ଣୋ ରନ୍ଧ୍ରମଯାତନ । ଦ୍ଯୌର୍ନ ଚକ୍ରଦଦ୍ଭିଯା
ଉଷଣା ଦୂରରୁ ବୃଷଭର ରହସ୍ୟ ଖୋଜୁଥିବାବେଳେ, ଆକାଶ କେବେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲାନି।
ଆ ନୋ ମଖସ୍ଯ ଦାଵନେଽଶ୍ଵୈର୍ହିରଣ୍ଯପାଣିଭିଃ । ଦେଵାସ ଉପ ଗନ୍ତନ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାତ ଥିବା ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପାଖରେ ଆସନ୍ତୁ ଏହି ଯଜ୍ଞର ଭାଗବଣ୍ଟନ ପାଇଁ।
ଯଦେଷାଂ ପୃଷତୀ ରଥେ ପ୍ରଷ୍ଟିର୍ଵହତି ରୋହିତଃ । ଯାନ୍ତି ଶୁଭ୍ରା ରିଣନ୍ନପଃ
ଯେତେବେଳେ ରଥରେ ଦାଗ ଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଲାଲ ନେତୃତ୍ୱରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ପାଣିକୁ ଚିରି ଆଗେଇଯାନ୍ତି।