ତା ସୁଦେଵାଯ ଦାଶୁଷେ ସୁମେଧାମଵିତାରିଣୀମ୍ । ଘୃତୈର୍ଗଵ୍ଯୂତିମୁକ୍ଷତମ୍
ଭଲ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଓ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ, ଘୃତ ଓ ଦୁଧର ଧାରା ଝରାଅ।
ଆ ନ ସ୍ତୋମମୁପ ଦ୍ରଵତ୍ତୂଯଂ ଶ୍ଯେନେଭିରାଶୁଭିଃ । ଯାତମଶ୍ଵେଭିରଶ୍ଵିନା
ଆମ ସ୍ତୁତିକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସ, ତୁମର ଶ୍ୟେନପକ୍ଷୀ ଓ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସ।
ଯେଭିସ୍ତିସ୍ରଃ ପରାଵତୋ ଦିଵୋ ଵିଶ୍ଵାନି ରୋଚନା । ତ୍ରୀଁରକ୍ତୂନ୍ପରିଦୀଯଥଃ
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ତିନି ଦୂର ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକମୟ ଅଞ୍ଚଳ ଅଟକାଇଯାଇଛ, ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
ଉତ ନୋ ଗୋମତୀରିଷ ଉତ ସାତୀରହର୍ଵିଦା । ଵି ପଥଃ ସାତଯେ ସିତମ୍
ଆମକୁ ଗୋଧନ ଭରିଆ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ହେ ଦିନ ଆଣିବା, ଆମ ପଥକୁ ଚଉଡ଼ା କର।
ଆ ନୋ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନା ସୁଵୀରଂ ସୁରଥଂ ରଯିମ୍ । ଵୋଳ୍ହମଶ୍ଵାଵତୀରିଷଃ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପାଖକୁ ଗୋଧନ ଭରିଆ ଧନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ, ଶୋଭାମୟ ରଥ ଓ ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ଆଣ।
ଵାଵୃଧାନା ଶୁଭସ୍ପତୀ ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ । ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳୀ, ଶୋଭାର ମାଲିକ, ହେ ଦୁଇଜଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ସୁନା ଚକ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ, ମଧୁ ମିଶିତ ସୋମ ପାନ କର।
ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵସୂ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ସପ୍ରଥଃ । ଛର୍ଦିର୍ଯନ୍ତମଦାଭ୍ଯମ୍
ଘୋଡ଼ା ଦେଇ ଧନ ଦେଉଥିବା ଓ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ, ଆମ ପାଖକୁ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଆଣ, ହେ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦିତ ଦୁଇଜଣ।
ନି ଷୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜନାନାଂ ଯାଵିଷ୍ଟଂ ତୂଯମା ଗତମ୍ । ମୋ ଷ୍ଵନ୍ଯାଁ ଉପାରତମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଖକୁ ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ପାଖକୁ ଯାଅନି।
ଅସ୍ଯ ପିବତମଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ମଦସ୍ଯ ଚାରୁଣଃ । ମଧ୍ଵୋ ରାତସ୍ଯ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା
ଏହି ମଧୁର ଆନନ୍ଦରୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ପାନ କର, ହେ ରଥର ମାଲିକ, ଏହି ମଧୁ ଦାନରୁ।
ଅସ୍ମେ ଆ ଵହତଂ ରଯିଂ ଶତଵନ୍ତଂ ସହସ୍ରିଣମ୍ । ପୁରୁକ୍ଷୁଂ ଵିଶ୍ଵଧାଯସମ୍
ଆମ ପାଖକୁ ଶତଗୁଣ, ସହସ୍ରଗୁଣ ଧନ ଆଣ, ଅନେକ ଧନ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବା।
ପୁରୁତ୍ରା ଚିଦ୍ଧି ଵାଂ ନରା ଵିହ୍ଵଯନ୍ତେ ମନୀଷିଣଃ । ଵାଘଦ୍ଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ପୁରୁଷମାନେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ସହ ଆସ।
ଜନାସୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଅରଂକୃତଃ । ଯୁଵାଂ ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା
ଲୋକମାନେ, କୁଶ ଛାଡ଼ି, ହବି ଧରି, ଶୋଭିତ ହୋଇ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ।
ଅସ୍ମାକମଦ୍ଯ ଵାମଯଂ ସ୍ତୋମୋ ଵାହିଷ୍ଠୋ ଅନ୍ତମଃ । ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ଭୂତ୍ଵଶ୍ଵିନା
ଏ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଉଳ, ଆଜି ଆମର ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ନିକଟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ, ଏହା ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ସହିତ ରହୁ, ଓ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦେବତା।
ଯୋ ହ ଵାଂ ମଧୁନୋ ଦୃତିରାହିତୋ ରଥଚର୍ଷଣେ । ତତଃ ପିବତମଶ୍ଵିନା
ଓ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଥଚାଳକ, ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ମଧୁର ପାତ୍ରରୁ ପିଉ।
ତେନ ନୋ ଵାଜିନୀଵସୂ ପଶ୍ଵେ ତୋକାଯ ଶଂ ଗଵେ । ଵହତଂ ପୀଵରୀରିଷଃ
ଓ ଅଶ୍ୱଦାତା, ସେଇ ଦୟାରେ ଆମ ପଶୁ, ସନ୍ତାନ ଓ ଗାଈପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଆଣିଦିଅ।
ଉତ ନୋ ଦିଵ୍ଯା ଇଷ ଉତ ସିନ୍ଧୂଁରହର୍ଵିଦା । ଅପ ଦ୍ଵାରେଵ ଵର୍ଷଥଃ
ତୁମେ ଆମକୁ ଦିବ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀମାନଙ୍କରୁ ଭଲ ଦିଅ, ଏହା ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରେ ପଡ଼ିଥିବା ପରି ଆମ ଉପରେ ବର୍ଷା କର।
କଦା ଵାଂ ତୌଗ୍ର୍ଯୋ ଵିଧତ୍ସମୁଦ୍ରେ ଜହିତୋ ନରା । ଯଦ୍ଵାଂ ରଥୋ ଵିଭିଷ୍ପତାତ୍
କେବେ ତୁଗ୍ର ପୁତ୍ର ସମୁଦ୍ର ଯାତ୍ରାରେ ତୁମେ ଛାଡ଼ିଦେବ, କିମ୍ବା କେବେ ତୁମର ରଥ ଭାଙ୍ଗିଯିବ?
ଯୁଵଂ କଣ୍ଵାଯ ନାସତ୍ଯା ଋପିରିପ୍ତାଯ ହର୍ମ୍ଯେ । ଶଶ୍ଵଦୂତୀର୍ଦଶସ୍ଯଥଃ
ଓ ନାସତ୍ୟ, ତୁମେ ସଦା ଉଦାର କଣ୍ବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଘରେ ନିରନ୍ତର ସହାୟତା ଦେଇ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛ।
ତାଭିରା ଯାତମୂତିଭିର୍ନଵ୍ଯସୀଭିଃ ସୁଶସ୍ତିଭିଃ । ଯଦ୍ଵାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ହୁଵେ
ସେଇ ନୂତନ ଓ ଶୁଭ ଉପକାରରେ ଆସ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଉଳ, ତୁମ ଦୟା ଚାହୁଁଛି।
ଯଥା ଚିତ୍କଣ୍ଵମାଵତଂ ପ୍ରିଯମେଧମୁପସ୍ତୁତମ୍ । ଅତ୍ରିଂ ଶିଞ୍ଜାରମଶ୍ଵିନା
ଯେପରି ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କଣ୍ବ, ଅତ୍ରି ଓ ଶିଞ୍ଜାରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ସେପରି।
ଯଥୋତ କୃତ୍ଵ୍ଯେ ଧନେଽଂଶୁଂ ଗୋଷ୍ଵଗସ୍ତ୍ଯମ୍ । ଯଥା ଵାଜେଷୁ ସୋଭରିମ୍
ଯେପରି ଧନ ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ପାଇଁ ସୋମ ଲାଗି, ଓ ପୁରସ୍କାର ଯୁଦ୍ଧରେ ସୋଭରି ପାଇଁ କରିଥିଲ।
ଏତାଵଦ୍ଵାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ଅତୋ ଵା ଭୂଯୋ ଅଶ୍ଵିନା । ଗୃଣନ୍ତଃ ସୁମ୍ନମୀମହେ
ଏପରି, କିମ୍ବା ଏଠାରୁ ଅଧିକ, ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦେବତା, ଆମେ ତୁମର ଗୀତ ଗାଇ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।
ରଥଂ ହିରଣ୍ଯଵନ୍ଧୁରଂ ହିରଣ୍ଯାଭୀଶୁମଶ୍ଵିନା । ଆ ହି ସ୍ଥାଥୋ ଦିଵିସ୍ପୃଶମ୍
ତୁମର ରଥର ହେଉଛି ସୁନାର ଯୋକ, ସୁନାର ରଶି, ଓ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦେବତା, ତୁମେ ଏହାକୁ ଚଢ଼ି ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଛ।
ହିରଣ୍ଯଯୀ ଵାଂ ରଭିରୀଷା ଅକ୍ଷୋ ହିରଣ୍ଯଯଃ । ଉଭା ଚକ୍ରା ହିରଣ୍ଯଯା
ତାହାର ଦଣ୍ଡ ସୁନାର, ତାଲି ଚମକଦାର, ଅକ୍ଷ ସୁନାର, ଦୁଇଁଟି ଚକ୍ର ସୁନାର।
ତେନ ନୋ ଵାଜିନୀଵସୂ ପରାଵତଶ୍ଚିଦା ଗତମ୍ । ଉପେମାଂ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ମମ
ସେଇ ଦୟାରେ, ଓ ଅଶ୍ୱଦାତା, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଏହି ଭଲ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କର।
ଆ ଵହେଥେ ପରାକାତ୍ପୂର୍ଵୀରଶ୍ନନ୍ତାଵଶ୍ଵିନା । ଇଷୋ ଦାସୀରମର୍ତ୍ଯା
ତୁମେ ଦୂରରୁ ଅନେକ ଉପହାର ଓ ପୋଷଣ ନେଇ ଆସ, ଓ ଅମର ଅଶ୍ୱିନ୍ଦେବତା।
ଆ ନୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନୈରା ଶ୍ରଵୋଭିରା ରାଯା ଯାତମଶ୍ଵିନା । ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରା ନାସତ୍ଯା
ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ମହିମା, କୀର୍ତି ଓ ଧନ ସହିତ ଆସ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାସତ୍ୟ।
ଏହ ଵାଂ ପ୍ରୁଷିତପ୍ସଵୋ ଵଯୋ ଵହନ୍ତୁ ପର୍ଣିନଃ । ଅଚ୍ଛା ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଜନମ୍
ଏଠାରେ, ପଖିଧାରୀ ବର୍ଷା ଆଣୁଥିବା ତୁମର ପକ୍ଷୀମାନେ ତୁମକୁ ଏହି ପୂଜାର ମଣ୍ଡଳରେ ନେଇଆସୁ।
ରଥଂ ଵାମନୁଗାଯସଂ ଯ ଇଷା ଵର୍ତତେ ସହ । ନ ଚକ୍ରମଭି ବାଧତେ
ଯେ ରଥ ଗୀତର ସହିତ ଶକ୍ତିରେ ଚାଲେ, ତାହାର ଚକ୍ର କେବେ ବାଧା ପାଉନାହିଁ।
ହିରଣ୍ଯଯେନ ରଥେନ ଦ୍ରଵତ୍ପାଣିଭିରଶ୍ଵୈଃ । ଧୀଜଵନା ନାସତ୍ଯା
ସୁନାର ରଥ, ତୀବ୍ର ହାତ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରେରିତ ନାସତ୍ୟ, ତୁମେ ଦୌଡ଼ିଆସ।