ଵେମି ତ୍ଵା ପୂଷନ୍ନୃଞ୍ଜସେ ଵେମି ସ୍ତୋତଵ ଆଘୃଣେ । ନ ତସ୍ଯ ଵେମ୍ଯରଣଂ ହି ତଦ୍ଵସୋ ସ୍ତୁଷେ ପଜ୍ରାଯ ସାମ୍ନେ
ମୁଁ ତୁମକୁ, ହେ ପୂଷଣ, କୃପା ପାଇଁ ଚାହେଁ, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଚାହେଁ, ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ମୁଁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ଚାହେଁନି, ହେ ଦାତା, ଏହିପାଇଁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ପରା ଗାଵୋ ଯଵସଂ କଚ୍ଚିଦାଘୃଣେ ନିତ୍ଯଂ ରେକ୍ଣୋ ଅମର୍ତ୍ଯ । ଅସ୍ମାକଂ ପୂଷନ୍ନଵିତା ଶିଵୋ ଭଵ ମଂହିଷ୍ଠୋ ଵାଜସାତଯେ
ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଗାଈମାନେ ସଦା ଚିହ୍ନିତ ଓ ଅମର ହୋଇ, ବୋଧହୁଏ ଚରାଗାହକୁ ଚାଲିଗଲେ। ହେ ପୂଷଣ, ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ଷକ ହୁଅ, ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ହୁଅ।
ସ୍ଥୂରଂ ରାଧଃ ଶତାଶ୍ଵଂ କୁରୁଙ୍ଗସ୍ଯ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ରାଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵେଷସ୍ଯ ସୁଭଗସ୍ଯ ରାତିଷୁ ତୁର୍ଵଶେଷ୍ଵମନ୍ମହି
ତୁମେ ଆମକୁ ଅଧିକ ଧନ, ଶତ ଘୋଡ଼ା, ତୀବ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ଦିଅ। ତୁର୍ବଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଦାନରେ ଆମେ କୃପା ପାଇଁ।
ଧୀଭିଃ ସାତାନି କାଣ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜିନଃ ପ୍ରିଯମେଧୈରଭିଦ୍ଯୁଭିଃ । ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରାନୁ ନିର୍ମଜାମଜେ ନିର୍ଯୂଥାନି ଗଵାମୃଷିଃ
କଣ୍ବଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତା, ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଗାଈର ଝୁଣ୍ଡ ଚାଲିଦେଲୁ, ଋଷି ଏହି ସମୂହକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚିନ୍ମେ ଅଭିପିତ୍ଵେ ଅରାରଣୁଃ । ଗାଂ ଭଜନ୍ତ ମେହନାଶ୍ଵଂ ଭଜନ୍ତ ମେହନା
ମୋର ଶକ୍ତିର ଆଘାତରେ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛନ୍ତି, ଗାଁମାନେ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଭାଜିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଦୂରାଦିହେଵ ଯତ୍ସତ୍ଯରୁଣପ୍ସୁରଶିଶ୍ଵିତତ୍ । ଵି ଭାନୁଂ ଵିଶ୍ଵଧାତନତ୍
ଦୂରରୁ, ଏକ ସତ୍ୟ ରୂପେ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଏହି ଜଳମୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଲୋକରେ ଭରିଦେଇଛି।
ନୃଵଦ୍ଦସ୍ରା ମନୋଯୁଜା ରଥେନ ପୃଥୁପାଜସା । ସଚେଥେ ଅଶ୍ଵିନୋଷସମ୍
ମନକୁ ଯୋଡି ନିଜ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିର ରଥରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଉଷାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଉଛ।
ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ଵାଜିନୀଵସୂ ପ୍ରତି ସ୍ତୋମା ଅଦୃକ୍ଷତ । ଵାଚଂ ଦୂତୋ ଯଥୋହିଷେ
ଘୋଡ଼ା ଦେଇ ଧନ ଦେବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ଦୁଇଜଣ, ତୁମ ପାଖକୁ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଆସିଛି, ଯେପରି ଦୂତ ମନ୍ତ୍ର ନେଇ ଆସେ।
ପୁରୁପ୍ରିଯା ଣ ଊତଯେ ପୁରୁମନ୍ଦ୍ରା ପୁରୂଵସୂ । ସ୍ତୁଷେ କଣ୍ଵାସୋ ଅଶ୍ଵିନା
ଅନେକ ଭଳି ଦୟାଳୁ, ଅନେକ ଧନର ମାଲିକ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କଣ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ମଂହିଷ୍ଠା ଵାଜସାତମେଷଯନ୍ତା ଶୁଭସ୍ପତୀ । ଗନ୍ତାରା ଦାଶୁଷୋ ଗୃହମ୍
ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଦେଇଥିବା, ମହିମା ଦେଇଥିବା, ଶୋଭାର ମାଲିକ, ଦାନ କରୁଥିବା ଘରକୁ ଆସ।
ତା ସୁଦେଵାଯ ଦାଶୁଷେ ସୁମେଧାମଵିତାରିଣୀମ୍ । ଘୃତୈର୍ଗଵ୍ଯୂତିମୁକ୍ଷତମ୍
ଭଲ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଓ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ, ଘୃତ ଓ ଦୁଧର ଧାରା ଝରାଅ।
ଆ ନ ସ୍ତୋମମୁପ ଦ୍ରଵତ୍ତୂଯଂ ଶ୍ଯେନେଭିରାଶୁଭିଃ । ଯାତମଶ୍ଵେଭିରଶ୍ଵିନା
ଆମ ସ୍ତୁତିକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସ, ତୁମର ଶ୍ୟେନପକ୍ଷୀ ଓ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସ।
ଯେଭିସ୍ତିସ୍ରଃ ପରାଵତୋ ଦିଵୋ ଵିଶ୍ଵାନି ରୋଚନା । ତ୍ରୀଁରକ୍ତୂନ୍ପରିଦୀଯଥଃ
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ତିନି ଦୂର ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକମୟ ଅଞ୍ଚଳ ଅଟକାଇଯାଇଛ, ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
ଉତ ନୋ ଗୋମତୀରିଷ ଉତ ସାତୀରହର୍ଵିଦା । ଵି ପଥଃ ସାତଯେ ସିତମ୍
ଆମକୁ ଗୋଧନ ଭରିଆ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ହେ ଦିନ ଆଣିବା, ଆମ ପଥକୁ ଚଉଡ଼ା କର।
ଆ ନୋ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନା ସୁଵୀରଂ ସୁରଥଂ ରଯିମ୍ । ଵୋଳ୍ହମଶ୍ଵାଵତୀରିଷଃ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପାଖକୁ ଗୋଧନ ଭରିଆ ଧନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ, ଶୋଭାମୟ ରଥ ଓ ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ଆଣ।
ଵାଵୃଧାନା ଶୁଭସ୍ପତୀ ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ । ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳୀ, ଶୋଭାର ମାଲିକ, ହେ ଦୁଇଜଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ସୁନା ଚକ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ, ମଧୁ ମିଶିତ ସୋମ ପାନ କର।
ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵସୂ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ସପ୍ରଥଃ । ଛର୍ଦିର୍ଯନ୍ତମଦାଭ୍ଯମ୍
ଘୋଡ଼ା ଦେଇ ଧନ ଦେଉଥିବା ଓ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ, ଆମ ପାଖକୁ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଆଣ, ହେ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦିତ ଦୁଇଜଣ।
ନି ଷୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜନାନାଂ ଯାଵିଷ୍ଟଂ ତୂଯମା ଗତମ୍ । ମୋ ଷ୍ଵନ୍ଯାଁ ଉପାରତମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଖକୁ ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ପାଖକୁ ଯାଅନି।
ଅସ୍ଯ ପିବତମଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ମଦସ୍ଯ ଚାରୁଣଃ । ମଧ୍ଵୋ ରାତସ୍ଯ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା
ଏହି ମଧୁର ଆନନ୍ଦରୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ପାନ କର, ହେ ରଥର ମାଲିକ, ଏହି ମଧୁ ଦାନରୁ।
ଅସ୍ମେ ଆ ଵହତଂ ରଯିଂ ଶତଵନ୍ତଂ ସହସ୍ରିଣମ୍ । ପୁରୁକ୍ଷୁଂ ଵିଶ୍ଵଧାଯସମ୍
ଆମ ପାଖକୁ ଶତଗୁଣ, ସହସ୍ରଗୁଣ ଧନ ଆଣ, ଅନେକ ଧନ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବା।
ପୁରୁତ୍ରା ଚିଦ୍ଧି ଵାଂ ନରା ଵିହ୍ଵଯନ୍ତେ ମନୀଷିଣଃ । ଵାଘଦ୍ଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ପୁରୁଷମାନେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ସହ ଆସ।
ଜନାସୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଅରଂକୃତଃ । ଯୁଵାଂ ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା
ଲୋକମାନେ, କୁଶ ଛାଡ଼ି, ହବି ଧରି, ଶୋଭିତ ହୋଇ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ।
ଅସ୍ମାକମଦ୍ଯ ଵାମଯଂ ସ୍ତୋମୋ ଵାହିଷ୍ଠୋ ଅନ୍ତମଃ । ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ଭୂତ୍ଵଶ୍ଵିନା
ଏ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଉଳ, ଆଜି ଆମର ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ନିକଟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ, ଏହା ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ସହିତ ରହୁ, ଓ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦେବତା।
ଯୋ ହ ଵାଂ ମଧୁନୋ ଦୃତିରାହିତୋ ରଥଚର୍ଷଣେ । ତତଃ ପିବତମଶ୍ଵିନା
ଓ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଥଚାଳକ, ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ମଧୁର ପାତ୍ରରୁ ପିଉ।
ତେନ ନୋ ଵାଜିନୀଵସୂ ପଶ୍ଵେ ତୋକାଯ ଶଂ ଗଵେ । ଵହତଂ ପୀଵରୀରିଷଃ
ଓ ଅଶ୍ୱଦାତା, ସେଇ ଦୟାରେ ଆମ ପଶୁ, ସନ୍ତାନ ଓ ଗାଈପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଆଣିଦିଅ।
ଉତ ନୋ ଦିଵ୍ଯା ଇଷ ଉତ ସିନ୍ଧୂଁରହର୍ଵିଦା । ଅପ ଦ୍ଵାରେଵ ଵର୍ଷଥଃ
ତୁମେ ଆମକୁ ଦିବ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀମାନଙ୍କରୁ ଭଲ ଦିଅ, ଏହା ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରେ ପଡ଼ିଥିବା ପରି ଆମ ଉପରେ ବର୍ଷା କର।
କଦା ଵାଂ ତୌଗ୍ର୍ଯୋ ଵିଧତ୍ସମୁଦ୍ରେ ଜହିତୋ ନରା । ଯଦ୍ଵାଂ ରଥୋ ଵିଭିଷ୍ପତାତ୍
କେବେ ତୁଗ୍ର ପୁତ୍ର ସମୁଦ୍ର ଯାତ୍ରାରେ ତୁମେ ଛାଡ଼ିଦେବ, କିମ୍ବା କେବେ ତୁମର ରଥ ଭାଙ୍ଗିଯିବ?
ଯୁଵଂ କଣ୍ଵାଯ ନାସତ୍ଯା ଋପିରିପ୍ତାଯ ହର୍ମ୍ଯେ । ଶଶ୍ଵଦୂତୀର୍ଦଶସ୍ଯଥଃ
ଓ ନାସତ୍ୟ, ତୁମେ ସଦା ଉଦାର କଣ୍ବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଘରେ ନିରନ୍ତର ସହାୟତା ଦେଇ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛ।
ତାଭିରା ଯାତମୂତିଭିର୍ନଵ୍ଯସୀଭିଃ ସୁଶସ୍ତିଭିଃ । ଯଦ୍ଵାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ହୁଵେ
ସେଇ ନୂତନ ଓ ଶୁଭ ଉପକାରରେ ଆସ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଉଳ, ତୁମ ଦୟା ଚାହୁଁଛି।
ଯଥା ଚିତ୍କଣ୍ଵମାଵତଂ ପ୍ରିଯମେଧମୁପସ୍ତୁତମ୍ । ଅତ୍ରିଂ ଶିଞ୍ଜାରମଶ୍ଵିନା
ଯେପରି ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କଣ୍ବ, ଅତ୍ରି ଓ ଶିଞ୍ଜାରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ସେପରି।