ଯଂ ମେ ଦୁରିନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁତଃ ପାକସ୍ଥାମା କୌରଯାଣଃ । ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ତ୍ମନା ଶୋଭିଷ୍ଠମୁପେଵ ଦିଵି ଧାଵମାନମ୍
ମୋ ପାଇଁ, ମାରୁତମାନେ, ଦୁର୍ଲଭ ଇନ୍ଦ୍ର, ପାକସ୍ଥାମା, କୌରୟାଣ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଗୁଣରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆକାଶରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ରୋହିତଂ ମେ ପାକସ୍ଥାମା ସୁଧୁରଂ କକ୍ଷ୍ଯପ୍ରାମ୍ । ଅଦାଦ୍ରାଯୋ ଵିବୋଧନମ୍
ମୋ ପାଇଁ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ପାକସ୍ଥାମା, ଭଲ ଯୁତ, ଚଉଡ଼ା ପାଟିଅଳା, ଭ୍ରମିତ ହୁଏନାଥିବା, ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା।
ଯସ୍ମା ଅନ୍ଯେ ଦଶ ପ୍ରତି ଧୁରଂ ଵହନ୍ତି ଵହ୍ନଯଃ । ଅସ୍ତଂ ଵଯୋ ନ ତୁଗ୍ର୍ଯମ୍
ଯାହା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଦଶଜଣ ଅଗ୍ନିମାନେ ଯୋକ ଉଠାନ୍ତି; ପକ୍ଷୀମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଯିବା ପରି।
ଆତ୍ମା ପିତୁସ୍ତନୂର୍ଵାସ ଓଜୋଦା ଅଭ୍ଯଞ୍ଜନମ୍ । ତୁରୀଯମିଦ୍ରୋହିତସ୍ଯ ପାକସ୍ଥାମାନଂ ଭୋଜଂ ଦାତାରମବ୍ରଵମ୍
ଆତ୍ମା ପିତାଙ୍କଠାରୁ, ଦେହ ପୋଶାକ ପରି, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଉପଚାର ପରି; ଚତୁର୍ଥ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ପାକସ୍ଥାମା, ଦାନଶୀଳ, ଦାତାକୁ ମୁଁ କହିଛି।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଗପାଗୁଦଙ୍ନ୍ଯଗ୍ଵା ହୂଯସେ ନୃଭିଃ । ସିମା ପୁରୂ ନୃଷୂତୋ ଅସ୍ଯାନଵେଽସି ପ୍ରଶର୍ଧ ତୁର୍ଵଶେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଯେତେବେଳେ ମଣିଷ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଅନେକ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ସହାୟ ଓ ତୁର୍ବଶ ପାଇଁ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଯଦ୍ଵା ରୁମେ ରୁଶମେ ଶ୍ଯାଵକେ କୃପ ଇନ୍ଦ୍ର ମାଦଯସେ ସଚା । କଣ୍ଵାସସ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଭି ସ୍ତୋମଵାହସ ଇନ୍ଦ୍ରା ଯଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯା ଗହି
କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ ରୁମ, ରୁଶମ, ଶ୍ୟାବକ କିମ୍ବା କୃପଙ୍କ ଘରେ ଆପଣ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, କଣ୍ଣବମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକି ଆଣନ୍ତି।
ଯଥା ଗୌରୋ ଅପା କୃତଂ ତୃଷ୍ଯନ୍ନେତ୍ଯଵେରିଣମ୍ । ଆପିତ୍ଵେ ନଃ ପ୍ରପିତ୍ଵେ ତୂଯମା ଗହି କଣ୍ଵେଷୁ ସୁ ସଚା ପିବ
ଯେପରି ତିଆର ଗାଈ ପିଆସା ହୋଇ ପାଣି ଦେଖି ଶାନ୍ତି ଭାବେ ଯାଏ, ସେପରି ହେଇ ଆମ ପାଖକୁ, ଆମ ପିତାମାନେ ଓ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କଣ୍ବମାନଙ୍କ ସହ ଆସି, ଆମେ ଯେ ସୋମ ଚାପିଛୁ, ତାହା ଆନନ୍ଦରେ ପିଅ।
ମନ୍ଦନ୍ତୁ ତ୍ଵା ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ରେନ୍ଦଵୋ ରାଧୋଦେଯାଯ ସୁନ୍ଵତେ । ଆମୁଷ୍ଯା ସୋମମପିବଶ୍ଚମୂ ସୁତଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ତଦ୍ଦଧିଷେ ସହଃ
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଚାପୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ମଧୁ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ତୁମେ ସେ ଲୋକଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସୋମ ପିଇଥିଲେ, ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲ।
ପ୍ର ଚକ୍ରେ ସହସା ସହୋ ବଭଞ୍ଜ ମନ୍ଯୁମୋଜସା । ଵିଶ୍ଵେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃତନାଯଵୋ ଯହୋ ନି ଵୃକ୍ଷା ଇଵ ଯେମିରେ
ତୁମେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ କ୍ରୋଧକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ, ଗଛ କଟାଯିବା ପରି ଦମିତ ହୋଇଗଲେ।
ସହସ୍ରେଣେଵ ସଚତେ ଯଵୀଯୁଧା ଯସ୍ତ ଆନଳୁପସ୍ତୁତିମ୍ । ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରାଵର୍ଗଂ କୃଣୁତେ ସୁଵୀର୍ଯେ ଦାଶ୍ନୋତି ନମଉକ୍ତିଭିଃ
ଯେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ହଜାରେ ଲୋକଙ୍କ ସହ ସଦା ଯୁବା ଅଟେ। ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ପୁରୁଷତ୍ୱରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ କରେ, ଓ ନମ୍ର ଶବ୍ଦରେ ଦାନ ଲାଭ କରେ।
ମା ଭେମ ମା ଶ୍ରମିଷ୍ମୋଗ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯେ ତଵ । ମହତ୍ତେ ଵୃଷ୍ଣୋ ଅଭିଚକ୍ଷ୍ଯଂ କୃତଂ ପଶ୍ଯେମ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍
ତୁମ ଭୟଙ୍କର ସାଙ୍ଗତ୍ୱରେ ଆମେ କେବେ ଭୟଭୀତ ହେବା ନାହିଁ, କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତ ହେବା ନାହିଁ। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯେ ମହା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ତାହା ଆମେ ଦେଖିପାରିବା।
ସଵ୍ଯାମନୁ ସ୍ଫିଗ୍ଯଂ ଵାଵସେ ଵୃଷା ନ ଦାନୋ ଅସ୍ଯ ରୋଷତି । ମଧ୍ଵା ସମ୍ପୃକ୍ତାଃ ସାରଘେଣ ଧେନଵସ୍ତୂଯମେହି ଦ୍ରଵା ପିବ
ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱ ଫୁଲାଇ ଦୌଡ଼େ, ତାଙ୍କ ଦାନ ମୂଡ଼ି ହୁଏନାହିଁ। ମଧୁ ଓ ରସରେ ଭରିଥିବା ଗାଈମାନେ ଆସୁଛନ୍ତି—ତେଣୁ ଏଠାକୁ ଆସ, ବହିଯା, ଓ ପିଅ।
ଅଶ୍ଵୀ ରଥୀ ସୁରୂପ ଇଦ୍ଗୋମାଁ ଇଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ସଖା । ଶ୍ଵାତ୍ରଭାଜା ଵଯସା ସଚତେ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଯାତି ସଭାମୁପ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଜଣେ ସାଙ୍ଗୀ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ଉତ୍ତମ ରୂପ ଓ ଗଈ ଅଛି। ସେ ସଦା ଶକ୍ତିରେ ଅଂଶୀ, ଯୁବା ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ସଭାକୁ ଯାଏ।
ଋଶ୍ଯୋ ନ ତୃଷ୍ଯନ୍ନଵପାନମା ଗହି ପିବା ସୋମଂ ଵଶାଁ ଅନୁ । ନିମେଘମାନୋ ମଘଵନ୍ଦିଵେଦିଵ ଓଜିଷ୍ଠଂ ଦଧିଷେ ସହଃ
ଯେପରି ତିଆର ପଶୁ ପିଆସା ହୋଇ ନୂତନ ପାଣିକୁ ଯାଏ, ସେପରି ଆସ, ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରି ସୋମ ପିଅ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ପ୍ରତିଦିନ ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଦ୍ରାଵଯା ତ୍ଵଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ପିପାସତି । ଉପ ନୂନଂ ଯୁଯୁଜେ ଵୃଷଣା ହରୀ ଆ ଚ ଜଗାମ ଵୃତ୍ରହା
ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ସୋମକୁ ବହିଯାଅ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ପିଆସିଛନ୍ତି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଯୁତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଓ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଆସିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂ ଚିତ୍ସ ମନ୍ଯତେ ଦାଶୁରିର୍ଜନୋ ଯତ୍ରା ସୋମସ୍ଯ ତୃମ୍ପସି । ଇଦଂ ତେ ଅନ୍ନଂ ଯୁଜ୍ଯଂ ସମୁକ୍ଷିତଂ ତସ୍ଯେହି ପ୍ର ଦ୍ରଵା ପିବ
ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ସୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେଠି ଉପାସକ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ବଡ଼ ଭାବେ ଭାବେ। ଏହି ତୁମ ଉଚିତ ଖାଦ୍ୟ, ଭଲଭାବେ ମିଶିଛି—ଏଠାକୁ ଆସ, ବହିଯା, ଓ ପିଅ।
ରଥେଷ୍ଠାଯାଧ୍ଵର୍ଯଵଃ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋତନ । ଅଧି ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯାଦ୍ରଯୋ ଵି ଚକ୍ଷତେ ସୁନ୍ଵନ୍ତୋ ଦାଶ୍ଵଧ୍ଵରମ୍
ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନେ, ରଥରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାପ। ଚାପିଥିବା ପାଥର ଉପରେ ପାଥର ଧ୍ୱନିତ ହୁଏ, ଦାନମୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ବହିଯାଏ।
ଉପ ବ୍ରଧ୍ନଂ ଵାଵାତା ଵୃଷଣା ହରୀ ଇନ୍ଦ୍ରମପସୁ ଵକ୍ଷତଃ । ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ତ୍ଵା ସପ୍ତଯୋଽଧ୍ଵରଶ୍ରିଯୋ ଵହନ୍ତୁ ସଵନେଦୁପ
ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗାଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣିଦିଅ। ସପ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଦଳ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସଜି, ତୁମକୁ ଏଠାରେ ସୋମ ଚାପିଥିବା ସ୍ଥଳକୁ ଆଣିଦିଅ।
ପ୍ର ପୂଷଣଂ ଵୃଣୀମହେ ଯୁଜ୍ଯାଯ ପୁରୂଵସୁମ୍ । ସ ଶକ୍ର ଶିକ୍ଷ ପୁରୁହୂତ ନୋ ଧିଯା ତୁଜେ ରାଯେ ଵିମୋଚନ
ଆମେ ସାଙ୍ଗତ୍ୱ ପାଇଁ ବହୁ ଦାନଦେଇଥିବା ପୂଷଣଙ୍କୁ ବାଛୁ। ଏହିପରି, ହେ ଶକ୍ର, ବହୁ ଡାକାଯାଉଥିବା, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ଧନ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।
ସଂ ନଃ ଶିଶୀହି ଭୁରିଜୋରିଵ କ୍ଷୁରଂ ରାସ୍ଵ ରାଯୋ ଵିମୋଚନ । ତ୍ଵେ ତନ୍ନଃ ସୁଵେଦମୁସ୍ରିଯଂ ଵସୁ ଯଂ ତ୍ଵଂ ହିନୋଷି ମର୍ତ୍ଯମ୍
ଆମକୁ କଷାରେ ମୁଣ୍ଡା କଟିବା ପରି ଧାର କର। ଧନ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଜାଣିପାରିବା, ଯାହା ତୁମେ ମଣିଷମାନେକୁ ଦିଅ।
ଵେମି ତ୍ଵା ପୂଷନ୍ନୃଞ୍ଜସେ ଵେମି ସ୍ତୋତଵ ଆଘୃଣେ । ନ ତସ୍ଯ ଵେମ୍ଯରଣଂ ହି ତଦ୍ଵସୋ ସ୍ତୁଷେ ପଜ୍ରାଯ ସାମ୍ନେ
ମୁଁ ତୁମକୁ, ହେ ପୂଷଣ, କୃପା ପାଇଁ ଚାହେଁ, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଚାହେଁ, ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ମୁଁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ଚାହେଁନି, ହେ ଦାତା, ଏହିପାଇଁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ପରା ଗାଵୋ ଯଵସଂ କଚ୍ଚିଦାଘୃଣେ ନିତ୍ଯଂ ରେକ୍ଣୋ ଅମର୍ତ୍ଯ । ଅସ୍ମାକଂ ପୂଷନ୍ନଵିତା ଶିଵୋ ଭଵ ମଂହିଷ୍ଠୋ ଵାଜସାତଯେ
ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଗାଈମାନେ ସଦା ଚିହ୍ନିତ ଓ ଅମର ହୋଇ, ବୋଧହୁଏ ଚରାଗାହକୁ ଚାଲିଗଲେ। ହେ ପୂଷଣ, ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ଷକ ହୁଅ, ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ହୁଅ।
ସ୍ଥୂରଂ ରାଧଃ ଶତାଶ୍ଵଂ କୁରୁଙ୍ଗସ୍ଯ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ରାଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵେଷସ୍ଯ ସୁଭଗସ୍ଯ ରାତିଷୁ ତୁର୍ଵଶେଷ୍ଵମନ୍ମହି
ତୁମେ ଆମକୁ ଅଧିକ ଧନ, ଶତ ଘୋଡ଼ା, ତୀବ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ଦିଅ। ତୁର୍ବଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଦାନରେ ଆମେ କୃପା ପାଇଁ।
ଧୀଭିଃ ସାତାନି କାଣ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜିନଃ ପ୍ରିଯମେଧୈରଭିଦ୍ଯୁଭିଃ । ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରାନୁ ନିର୍ମଜାମଜେ ନିର୍ଯୂଥାନି ଗଵାମୃଷିଃ
କଣ୍ବଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତା, ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଗାଈର ଝୁଣ୍ଡ ଚାଲିଦେଲୁ, ଋଷି ଏହି ସମୂହକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚିନ୍ମେ ଅଭିପିତ୍ଵେ ଅରାରଣୁଃ । ଗାଂ ଭଜନ୍ତ ମେହନାଶ୍ଵଂ ଭଜନ୍ତ ମେହନା
ମୋର ଶକ୍ତିର ଆଘାତରେ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛନ୍ତି, ଗାଁମାନେ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଭାଜିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଦୂରାଦିହେଵ ଯତ୍ସତ୍ଯରୁଣପ୍ସୁରଶିଶ୍ଵିତତ୍ । ଵି ଭାନୁଂ ଵିଶ୍ଵଧାତନତ୍
ଦୂରରୁ, ଏକ ସତ୍ୟ ରୂପେ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଏହି ଜଳମୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଲୋକରେ ଭରିଦେଇଛି।
ନୃଵଦ୍ଦସ୍ରା ମନୋଯୁଜା ରଥେନ ପୃଥୁପାଜସା । ସଚେଥେ ଅଶ୍ଵିନୋଷସମ୍
ମନକୁ ଯୋଡି ନିଜ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିର ରଥରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଉଷାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଉଛ।
ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ଵାଜିନୀଵସୂ ପ୍ରତି ସ୍ତୋମା ଅଦୃକ୍ଷତ । ଵାଚଂ ଦୂତୋ ଯଥୋହିଷେ
ଘୋଡ଼ା ଦେଇ ଧନ ଦେବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ଦୁଇଜଣ, ତୁମ ପାଖକୁ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଆସିଛି, ଯେପରି ଦୂତ ମନ୍ତ୍ର ନେଇ ଆସେ।
ପୁରୁପ୍ରିଯା ଣ ଊତଯେ ପୁରୁମନ୍ଦ୍ରା ପୁରୂଵସୂ । ସ୍ତୁଷେ କଣ୍ଵାସୋ ଅଶ୍ଵିନା
ଅନେକ ଭଳି ଦୟାଳୁ, ଅନେକ ଧନର ମାଲିକ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କଣ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ମଂହିଷ୍ଠା ଵାଜସାତମେଷଯନ୍ତା ଶୁଭସ୍ପତୀ । ଗନ୍ତାରା ଦାଶୁଷୋ ଗୃହମ୍
ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଦେଇଥିବା, ମହିମା ଦେଇଥିବା, ଶୋଭାର ମାଲିକ, ଦାନ କରୁଥିବା ଘରକୁ ଆସ।