ଜ୍ଯେଷ୍ଠେନ ସୋତରିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶକ୍ରାଯ । ଭରା ପିବନ୍ନର୍ଯାଯ
ଅଧିକ ବୟସ୍କଙ୍କ ସହ ସୋମ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏହି ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର; ସେ ମହାନ ମନ୍ୟେ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵେଦିଷ୍ଠୋ ଅଵ୍ଯଥିଷ୍ଵଶ୍ଵାଵନ୍ତଂ ଜରିତୃଭ୍ଯଃ । ଵାଜଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୋମନ୍ତମ୍
ଯିଏ ସହାୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଇଁ ଗାଈ ଦିଅନ୍ତି।
ପନ୍ଯମ୍ପନ୍ଯମିତ୍ସୋତାର ଆ ଧାଵତ ମଦ୍ଯାଯ । ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶୂରାଯ
ଏକ ପରେ ଏକ, ହେ ସୋମ ଚାପିଥିବାମାନେ, ମଦକର ସୋମ ପାଇଁ ଦୃତ ଚାଲିଯାଅ, ଏହି ବୀର, ଶୂର ପାଇଁ।
ପାତା ଵୃତ୍ରହା ସୁତମା ଘା ଗମନ୍ନାରେ ଅସ୍ମତ୍ । ନି ଯମତେ ଶତମୂତିଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ ଏଠାରେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ; ତାପରେ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତି।
ଏହ ହରୀ ବ୍ରହ୍ମଯୁଜା ଶଗ୍ମା ଵକ୍ଷତଃ ସଖାଯମ୍ । ଗୀର୍ଭିଃ ଶ୍ରୁତଂ ଗିର୍ଵଣସମ୍
ଏଠାରେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୁକ୍ତ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ଗୀତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବନ୍ଧୁ, ଗୀତପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ସ୍ଵାଦଵଃ ସୋମା ଆ ଯାହି ଶ୍ରୀତାଃ ସୋମା ଆ ଯାହି । ଶିପ୍ରିନ୍ନୃଷୀଵଃ ଶଚୀଵୋ ନାଯମଚ୍ଛା ସଧମାଦମ୍
ମଧୁର ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁଖ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏଠାରେ ମନ୍ୟେ ଋଷି ପରି ସାଧାରଣ ଭୋଜନକୁ ଆସ।
ସ୍ତୁତଶ୍ଚ ଯାସ୍ତ୍ଵା ଵର୍ଧନ୍ତି ମହେ ରାଧସେ ନୃମ୍ଣାଯ । ଇନ୍ଦ୍ର କାରିଣଂ ଵୃଧନ୍ତଃ
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଦାନ ଓ ପୁରୁଷ ସ୍ନେହ ପାଇଁ ବଢ଼ାନ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳଙ୍କୁ ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି।
ଗିରଶ୍ଚ ଯାସ୍ତେ ଗିର୍ଵାହ ଉକ୍ଥା ଚ ତୁଭ୍ଯଂ ତାନି । ସତ୍ରା ଦଧିରେ ଶଵାଂସି
ଏହି ତୁମ ଗୀତ ଓ ଉକ୍ଥଗୁଡ଼ିକ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି।
ଏଵେଦେଷ ତୁଵିକୂର୍ମିର୍ଵାଜାଁ ଏକୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତଃ । ସନାଦମୃକ୍ତୋ ଦଯତେ
ଏହି ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଏକମାତ୍ର, ସଦା ଉପହାର ଦେଇଥାଏ।
ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରଂ ଦକ୍ଷିଣେନେନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରୂ ପୁରୁହୂତଃ । ମହାନ୍ମହୀଭିଃ ଶଚୀଭିଃ
ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ବୃତ୍ରକୁ ମାରନ୍ତି, ମହାନ ଶକ୍ତି ସହିତ।
ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଷଣଯ ଉତ ଚ୍ଯୌତ୍ନା ଜ୍ରଯାଂସି ଚ । ଅନୁ ଘେନ୍ମନ୍ଦୀ ମଘୋନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ଏବଂ ବୟସ୍କ ଓ ଜରାଗ୍ରସ୍ତ ବସ୍ତୁମାନେ ବସିଥାନ୍ତି, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତାହାରେ ନିୟମଗୁଡିକ ଅନୁସୃତିରେ ଚାଲିଥାଏ।
ଏଷ ଏତାନି ଚକାରେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵା ଯୋଽତି ଶୃଣ୍ଵେ । ଵାଜଦାଵା ମଘୋନାମ୍
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରସ୍କୃତ।
ପ୍ରଭର୍ତା ରଥଂ ଗଵ୍ଯନ୍ତମପାକାଚ୍ଚିଦ୍ଯମଵତି । ଇନୋ ଵସୁ ସ ହି ଵୋଳ୍ହା
ସେ ଗୋଧନ ଅନ୍ବେଷଣ କରୁଥିବା ରଥକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଆଣିଦିଅନ୍ତି; ସେ ଧନର ବହକ, ନିଶ୍ଚୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବୋଝା ଉଠାନ୍ତି।
ସନିତା ଵିପ୍ରୋ ଅର୍ଵଦ୍ଭିର୍ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରଂ ନୃଭିଃ ଶୂରଃ । ସତ୍ଯୋଽଵିତା ଵିଧନ୍ତମ୍
ଅନୁପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଦାତା, ବୀରମାନେ ସହିତ ବୃତ୍ରକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ଶୂର, ସତ୍ୟ ସୁରକ୍ଷକ ଓ କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ।
ଯଜଧ୍ଵୈନଂ ପ୍ରିଯମେଧା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସତ୍ରାଚା ମନସା । ଯୋ ଭୂତ୍ସୋମୈଃ ସତ୍ଯମଦ୍ଵା
ପ୍ରିୟ ହୋମ ଓ ଏକତା ମନସ୍କୁ ସହିତ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ସେ ସୋମରେ ସତ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଅଭିଭ୍ରାନ୍ତ।
ଗାଥଶ୍ରଵସଂ ସତ୍ପତିଂ ଶ୍ରଵସ୍କାମଂ ପୁରୁତ୍ମାନମ୍ । କଣ୍ଵାସୋ ଗାତ ଵାଜିନମ୍
କଣ୍ବମାନେ ଗାଥଶ୍ରବସ୍, ସତ୍ୟ ପତି, କୀର୍ତ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା, ବିଶାଳ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଓ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତାଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି।
ଯ ଋତେ ଚିଦ୍ଗାସ୍ପଦେଭ୍ଯୋ ଦାତ୍ସଖା ନୃଭ୍ଯଃ ଶଚୀଵାନ୍ । ଯେ ଅସ୍ମିନ୍କାମମଶ୍ରିଯନ୍
ସେ ଅନୁରୋଧ ନ କରାଗଲେ ମଧ୍ୟ ଘରରୁ ଗୋଦେଇଥାନ୍ତି, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପ୍ରେମୀ ବନ୍ଧୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଥା ଧୀଵନ୍ତମଦ୍ରିଵଃ କାଣ୍ଵଂ ମେଧ୍ଯାତିଥିମ୍ । ମେଷୋ ଭୂତୋଽଭି ଯନ୍ନଯଃ
ଏଭଳି, ହେ ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗାଇବାଳା, ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ କଣ୍ବଙ୍କୁ, ପବିତ୍ର ଅତିଥିକୁ, ଏକ ମେଷ ପରି ତିଆରି କରି, ଆଗେଇ ନେଇଥିଲ।
ଶିକ୍ଷା ଵିଭିନ୍ଦୋ ଅସ୍ମୈ ଚତ୍ଵାର୍ଯଯୁତା ଦଦତ୍ । ଅଷ୍ଟା ପରଃ ସହସ୍ରା
ହେ ବିଭିନ୍ଦୁ, ତାଙ୍କୁ ଚାରି ଦଶ ହଜାର ଦିଅ; ଏବଂ ଏଠାରେ ଆଠ ହଜାର ଅଧିକ ଦିଅ।
ଉତ ସୁ ତ୍ଯେ ପଯୋଵୃଧା ମାକୀ ରଣସ୍ଯ ନପ୍ତ୍ଯା । ଜନିତ୍ଵନାଯ ମାମହେ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦୁଧରେ ପୋଷିତ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ଆନନ୍ଦରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉନାହାନ୍ତୁ; ଆମେ ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଉ।
ପିବା ସୁତସ୍ଯ ରସିନୋ ମତ୍ସ୍ଵା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଗୋମତଃ । ଆପିର୍ନୋ ବୋଧି ସଧମାଦ୍ଯୋ ଵୃଧେଽସ୍ମାଁ ଅଵନ୍ତୁ ତେ ଧିଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପି ହୋଇଥିବା ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ପାନ କର, ଗୋଧନ ଭରିଥିବା ନିବେଦନରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ; ଆମର ସାଙ୍ଗ ହେଉ, ଆମ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ—ତୁମର ଚିନ୍ତାମଣି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଭୂଯାମ ତେ ସୁମତୌ ଵାଜିନୋ ଵଯଂ ମା ନ ସ୍ତରଭିମାତଯେ । ଅସ୍ମାଞ୍ଚିତ୍ରାଭିରଵତାଦଭିଷ୍ଟିଭିରା ନଃ ସୁମ୍ନେଷୁ ଯାମଯ
ହେ ପୁରସ୍କାରଦାତା, ଆମେ ତୁମର କୃପାରେ ରୁହୁ; ଆମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆଗରେ ପଡ଼ିନଯାଉ; ତୁମେ ଆମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ସାହାଯ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ ତୁମର ଦୟାରେ ନେଇଯାଅ।
ଇମା ଉ ତ୍ଵା ପୁରୂଵସୋ ଗିରୋ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ଯା ମମ । ପାଵକଵର୍ଣାଃ ଶୁଚଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋଽଭି ସ୍ତୋମୈରନୂଷତ
ହେ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଏହି ମୋର ଗୀତଗୁଡିକ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ; ଏମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଅଯଂ ସହସ୍ରମୃଷିଭିଃ ସହସ୍କୃତଃ ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପପ୍ରଥେ । ସତ୍ଯଃ ସୋ ଅସ୍ଯ ମହିମା ଗୃଣେ ଶଵୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଵିପ୍ରରାଜ୍ଯେ
ଏହି ମହାନ, ହଜାର ଋଷିଙ୍କ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତାରିତ; ତାଙ୍କର ମହିମା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ଯଜ୍ଞରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଗାଇଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଦେଵତାତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରଯତ୍ଯଧ୍ଵରେ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସମୀକେ ଵନିନୋ ହଵାମହ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଧନସ୍ଯ ସାତଯେ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ହବିଷ୍ୟ ଦାନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ଡାକନ୍ତି; ଧନ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମହ୍ନା ରୋଦସୀ ପପ୍ରଥଚ୍ଛଵ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୂର୍ଯମରୋଚଯତ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରେ ହ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଯେମିର ଇନ୍ଦ୍ରେ ସୁଵାନାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ବିସ୍ତାରିଲେ; ଶକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ; ସମସ୍ତ ଜୀବ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ; ଚାପି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଅଭି ତ୍ଵା ପୂର୍ଵପୀତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମେଭିରାଯଵଃ । ସମୀଚୀନାସ ଋଭଵଃ ସମସ୍ଵରନ୍ରୁଦ୍ରା ଗୃଣନ୍ତ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ପୁରୁଣା ପାନକାରୀମାନେ, ଆୟୁମାନେ, ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି; ଋଭୁମାନେ ଏକତାରେ ଗାନ କରନ୍ତି; ରୁଦ୍ରମାନେ ପୁରୁଣା ଦେବଙ୍କୁ ଗାଇଥାନ୍ତି।
ଅସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଶଵୋ ମଦେ ସୁତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣଵି । ଅଦ୍ଯା ତମସ୍ଯ ମହିମାନମାଯଵୋଽନୁ ଷ୍ଟୁଵନ୍ତି ପୂର୍ଵଥା
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଓ ବଳରେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି; ଆଜି ଆୟୁମାନେ ପୂର୍ବ ପରି ତାଙ୍କର ମହିମା ଗାଉଛନ୍ତି।
ତତ୍ତ୍ଵା ଯାମି ସୁଵୀର୍ଯଂ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ । ଯେନା ଯତିଭ୍ଯୋ ଭୃଗଵେ ଧନେ ହିତେ ଯେନ ପ୍ରସ୍କଣ୍ଵମାଵିଥ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଶୂରତା ଓ ପୁରୁଣା ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ଭୃଗୁମାନେ ଓ ଯତିମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଆଣିଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରସ୍କଣ୍ବଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରିଥିଲେ।
ଯେନା ସମୁଦ୍ରମସୃଜୋ ମହୀରପସ୍ତଦିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷ୍ଣି ତେ ଶଵଃ । ସଦ୍ଯଃ ସୋ ଅସ୍ଯ ମହିମା ନ ସଂନଶେ ଯଂ କ୍ଷୋଣୀରନୁଚକ୍ରଦେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ପୁରୁଷ ସମର୍ଥତା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯିବାକୁ ଦେଇଥିଲେ; ଯାହାକୁ ପୃଥିବୀ ଅଧୀନ କରିପାରିନାହିଁ, ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ କେବେ କମିଯାଏ ନାହିଁ।