ରେଵାଁ ଇଦ୍ରେଵତ ସ୍ତୋତା ସ୍ଯାତ୍ତ୍ଵାଵତୋ ମଘୋନଃ । ପ୍ରେଦୁ ହରିଵଃ ଶ୍ରୁତସ୍ଯ
ଯିଏ ତୁମକୁ ଧରିଛି, ସେ ସତ୍ୟରେ ଧନବାନ ହେଉ, ହେ ଦାନଶୀଳ; ହେ ହଳଦିଆ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଆସ।
ଉକ୍ଥଂ ଚନ ଶସ୍ଯମାନମଗୋରରିରା ଚିକେତ । ନ ଗାଯତ୍ରଂ ଗୀଯମାନମ୍
ଗାଁଠିର ସ୍ତୁତି ହେଉଥିବା ଉକ୍ଥ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ଧ୍ୟାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି; ଗାୟତ୍ରୀ ଗୀତ ଗାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି।
ମା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ପୀଯତ୍ନଵେ ମା ଶର୍ଧତେ ପରା ଦାଃ । ଶିକ୍ଷା ଶଚୀଵଃ ଶଚୀଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଶକ୍ତି କମିଯେଇନଯାଉ, ଆମର ଦାନ ଅନ୍ୟେ ନେଇନଯାଉ। ତୁମ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଵଯମୁ ତ୍ଵା ତଦିଦର୍ଥା ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯନ୍ତଃ ସଖାଯଃ । କଣ୍ଵା ଉକ୍ଥେଭିର୍ଜରନ୍ତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ସ୍ନେହୀ ବନ୍ଧୁମାନେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ। କଣ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ନ ଘେମନ୍ଯଦା ପପନ ଵଜ୍ରିନ୍ନପସୋ ନଵିଷ୍ଟୌ । ତଵେଦୁ ସ୍ତୋମଂ ଚିକେତ
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଅବିବେକୀମାନେ କେବେ କିଛି ପାଇନାହାନ୍ତି; କେବଳ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ନିଜର ସ୍ଥାନ ପାଇଛି।
ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଦେଵାଃ ସୁନ୍ଵନ୍ତଂ ନ ସ୍ଵପ୍ନାଯ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି । ଯନ୍ତି ପ୍ରମାଦମତନ୍ଦ୍ରାଃ
ଦେବତାମାନେ ସୋମ ଚାପିଥିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ଆଳସ୍ୟୀଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତିନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ସାହୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୃତଗତିରେ ଯାଆନ୍ତି।
ଓ ଷୁ ପ୍ର ଯାହି ଵାଜେଭିର୍ମା ହୃଣୀଥା ଅଭ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ମହାଁ ଇଵ ଯୁଵଜାନିଃ
ଏବେ ଉପହାର ସହ ଆସ, ଆମଠାରୁ କିଛି ରଖିନ ଦିଅନାହିଁ, ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁବକ ଅନ୍ୟ ଯୁବକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରହେ।
ମୋ ଷ୍ଵଦ୍ଯ ଦୁର୍ହଣାଵାନ୍ସାଯଂ କରଦାରେ ଅସ୍ମତ୍ । ଅଶ୍ରୀର ଇଵ ଜାମାତା
ଆଜି ଯିଏ ଦୁଃଖ ଆଣିଛି, ସେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ନଦିଅ, ଯେପରି ଅପ୍ରିୟ ଜାମାତା ଘରକୁ ଆସେ।
ଵିଦ୍ମା ହ୍ଯସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ଭୂରିଦାଵରୀଂ ସୁମତିମ୍ । ତ୍ରିଷୁ ଜାତସ୍ଯ ମନାଂସି
ଆମେ ଏହି ବୀରର ଅନେକ ଦାନ ଓ ଉଦାର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଜାଣୁଛୁ, ଯିଏ ତିନି ସ୍ଥାନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
ଆ ତୂ ଷିଞ୍ଚ କଣ୍ଵମନ୍ତଂ ନ ଘା ଵିଦ୍ମ ଶଵସାନାତ୍ । ଯଶସ୍ତରଂ ଶତମୂତେଃ
କଣ୍ବ ଓ ଗାୟକ ପାଇଁ ଢେରେଇ ଦିଅ; ଆମେ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀଠାରୁ ବଡ଼ କୌଣସି ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିନାହିଁ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେନ ସୋତରିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶକ୍ରାଯ । ଭରା ପିବନ୍ନର୍ଯାଯ
ଅଧିକ ବୟସ୍କଙ୍କ ସହ ସୋମ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏହି ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର; ସେ ମହାନ ମନ୍ୟେ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵେଦିଷ୍ଠୋ ଅଵ୍ଯଥିଷ୍ଵଶ୍ଵାଵନ୍ତଂ ଜରିତୃଭ୍ଯଃ । ଵାଜଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୋମନ୍ତମ୍
ଯିଏ ସହାୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଇଁ ଗାଈ ଦିଅନ୍ତି।
ପନ୍ଯମ୍ପନ୍ଯମିତ୍ସୋତାର ଆ ଧାଵତ ମଦ୍ଯାଯ । ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶୂରାଯ
ଏକ ପରେ ଏକ, ହେ ସୋମ ଚାପିଥିବାମାନେ, ମଦକର ସୋମ ପାଇଁ ଦୃତ ଚାଲିଯାଅ, ଏହି ବୀର, ଶୂର ପାଇଁ।
ପାତା ଵୃତ୍ରହା ସୁତମା ଘା ଗମନ୍ନାରେ ଅସ୍ମତ୍ । ନି ଯମତେ ଶତମୂତିଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ ଏଠାରେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ; ତାପରେ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତି।
ଏହ ହରୀ ବ୍ରହ୍ମଯୁଜା ଶଗ୍ମା ଵକ୍ଷତଃ ସଖାଯମ୍ । ଗୀର୍ଭିଃ ଶ୍ରୁତଂ ଗିର୍ଵଣସମ୍
ଏଠାରେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୁକ୍ତ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ଗୀତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବନ୍ଧୁ, ଗୀତପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ସ୍ଵାଦଵଃ ସୋମା ଆ ଯାହି ଶ୍ରୀତାଃ ସୋମା ଆ ଯାହି । ଶିପ୍ରିନ୍ନୃଷୀଵଃ ଶଚୀଵୋ ନାଯମଚ୍ଛା ସଧମାଦମ୍
ମଧୁର ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁଖ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏଠାରେ ମନ୍ୟେ ଋଷି ପରି ସାଧାରଣ ଭୋଜନକୁ ଆସ।
ସ୍ତୁତଶ୍ଚ ଯାସ୍ତ୍ଵା ଵର୍ଧନ୍ତି ମହେ ରାଧସେ ନୃମ୍ଣାଯ । ଇନ୍ଦ୍ର କାରିଣଂ ଵୃଧନ୍ତଃ
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଦାନ ଓ ପୁରୁଷ ସ୍ନେହ ପାଇଁ ବଢ଼ାନ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳଙ୍କୁ ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି।
ଗିରଶ୍ଚ ଯାସ୍ତେ ଗିର୍ଵାହ ଉକ୍ଥା ଚ ତୁଭ୍ଯଂ ତାନି । ସତ୍ରା ଦଧିରେ ଶଵାଂସି
ଏହି ତୁମ ଗୀତ ଓ ଉକ୍ଥଗୁଡ଼ିକ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି।
ଏଵେଦେଷ ତୁଵିକୂର୍ମିର୍ଵାଜାଁ ଏକୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତଃ । ସନାଦମୃକ୍ତୋ ଦଯତେ
ଏହି ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଏକମାତ୍ର, ସଦା ଉପହାର ଦେଇଥାଏ।
ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରଂ ଦକ୍ଷିଣେନେନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରୂ ପୁରୁହୂତଃ । ମହାନ୍ମହୀଭିଃ ଶଚୀଭିଃ
ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ବୃତ୍ରକୁ ମାରନ୍ତି, ମହାନ ଶକ୍ତି ସହିତ।
ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଷଣଯ ଉତ ଚ୍ଯୌତ୍ନା ଜ୍ରଯାଂସି ଚ । ଅନୁ ଘେନ୍ମନ୍ଦୀ ମଘୋନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ଏବଂ ବୟସ୍କ ଓ ଜରାଗ୍ରସ୍ତ ବସ୍ତୁମାନେ ବସିଥାନ୍ତି, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତାହାରେ ନିୟମଗୁଡିକ ଅନୁସୃତିରେ ଚାଲିଥାଏ।
ଏଷ ଏତାନି ଚକାରେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵା ଯୋଽତି ଶୃଣ୍ଵେ । ଵାଜଦାଵା ମଘୋନାମ୍
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରସ୍କୃତ।
ପ୍ରଭର୍ତା ରଥଂ ଗଵ୍ଯନ୍ତମପାକାଚ୍ଚିଦ୍ଯମଵତି । ଇନୋ ଵସୁ ସ ହି ଵୋଳ୍ହା
ସେ ଗୋଧନ ଅନ୍ବେଷଣ କରୁଥିବା ରଥକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଆଣିଦିଅନ୍ତି; ସେ ଧନର ବହକ, ନିଶ୍ଚୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବୋଝା ଉଠାନ୍ତି।
ସନିତା ଵିପ୍ରୋ ଅର୍ଵଦ୍ଭିର୍ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରଂ ନୃଭିଃ ଶୂରଃ । ସତ୍ଯୋଽଵିତା ଵିଧନ୍ତମ୍
ଅନୁପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଦାତା, ବୀରମାନେ ସହିତ ବୃତ୍ରକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ଶୂର, ସତ୍ୟ ସୁରକ୍ଷକ ଓ କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ।
ଯଜଧ୍ଵୈନଂ ପ୍ରିଯମେଧା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସତ୍ରାଚା ମନସା । ଯୋ ଭୂତ୍ସୋମୈଃ ସତ୍ଯମଦ୍ଵା
ପ୍ରିୟ ହୋମ ଓ ଏକତା ମନସ୍କୁ ସହିତ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ସେ ସୋମରେ ସତ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଅଭିଭ୍ରାନ୍ତ।
ଗାଥଶ୍ରଵସଂ ସତ୍ପତିଂ ଶ୍ରଵସ୍କାମଂ ପୁରୁତ୍ମାନମ୍ । କଣ୍ଵାସୋ ଗାତ ଵାଜିନମ୍
କଣ୍ବମାନେ ଗାଥଶ୍ରବସ୍, ସତ୍ୟ ପତି, କୀର୍ତ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା, ବିଶାଳ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଓ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତାଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି।
ଯ ଋତେ ଚିଦ୍ଗାସ୍ପଦେଭ୍ଯୋ ଦାତ୍ସଖା ନୃଭ୍ଯଃ ଶଚୀଵାନ୍ । ଯେ ଅସ୍ମିନ୍କାମମଶ୍ରିଯନ୍
ସେ ଅନୁରୋଧ ନ କରାଗଲେ ମଧ୍ୟ ଘରରୁ ଗୋଦେଇଥାନ୍ତି, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପ୍ରେମୀ ବନ୍ଧୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଥା ଧୀଵନ୍ତମଦ୍ରିଵଃ କାଣ୍ଵଂ ମେଧ୍ଯାତିଥିମ୍ । ମେଷୋ ଭୂତୋଽଭି ଯନ୍ନଯଃ
ଏଭଳି, ହେ ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗାଇବାଳା, ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ କଣ୍ବଙ୍କୁ, ପବିତ୍ର ଅତିଥିକୁ, ଏକ ମେଷ ପରି ତିଆରି କରି, ଆଗେଇ ନେଇଥିଲ।
ଶିକ୍ଷା ଵିଭିନ୍ଦୋ ଅସ୍ମୈ ଚତ୍ଵାର୍ଯଯୁତା ଦଦତ୍ । ଅଷ୍ଟା ପରଃ ସହସ୍ରା
ହେ ବିଭିନ୍ଦୁ, ତାଙ୍କୁ ଚାରି ଦଶ ହଜାର ଦିଅ; ଏବଂ ଏଠାରେ ଆଠ ହଜାର ଅଧିକ ଦିଅ।
ଉତ ସୁ ତ୍ଯେ ପଯୋଵୃଧା ମାକୀ ରଣସ୍ଯ ନପ୍ତ୍ଯା । ଜନିତ୍ଵନାଯ ମାମହେ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦୁଧରେ ପୋଷିତ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ଆନନ୍ଦରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉନାହାନ୍ତୁ; ଆମେ ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଉ।