ତଂ ତେ ଯଵଂ ଯଥା ଗୋଭିଃ ସ୍ଵାଦୁମକର୍ମ ଶ୍ରୀଣନ୍ତଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାସ୍ମିନ୍ସଧମାଦେ
ଯେପରି ଗାଁଠି ସହିତ ମିଠା ଯବ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ସେପରି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସଭାରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଇତ୍ସୋମପା ଏକ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତପା ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ । ଅନ୍ତର୍ଦେଵାନ୍ମର୍ତ୍ଯାଁଶ୍ଚ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏକମାତ୍ର ସୋମ ପିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଚିପିଥିବା ରସର ପିଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବ୍ୟାପିତ — ଦେବତାମାନେ ଓ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ନ ଯଂ ଶୁକ୍ରୋ ନ ଦୁରାଶୀର୍ନ ତୃପ୍ରା ଉରୁଵ୍ଯଚସମ୍ । ଅପସ୍ପୃଣ୍ଵତେ ସୁହାର୍ଦମ୍
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଲୋଭୀ କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଲୋକ ମଧ୍ୟ, ଏହି ବିସ୍ତୃତ ମିତ୍ରକୁ ଅପସାରଣ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଗୋଭିର୍ଯଦୀମନ୍ଯେ ଅସ୍ମନ୍ମୃଗଂ ନ ଵ୍ରା ମୃଗଯନ୍ତେ । ଅଭିତ୍ସରନ୍ତି ଧେନୁଭିଃ
ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ଗାଁଠି ସହିତ ଆମକୁ ଶିକାରୀମାନେ ମୃଗ ଖୋଜିବା ପରି ଖୋଜନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଗାଁଠି ସହିତ ଆମ ପଛେ ପଛେ ଚାଲନ୍ତି।
ତ୍ରଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସୋମାଃ ସୁତାସଃ ସନ୍ତୁ ଦେଵସ୍ଯ । ସ୍ଵେ କ୍ଷଯେ ସୁତପାଵ୍ନଃ
ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୃହରେ ତିନି ଚିପିଥିବା ସୋମ ରହୁ, ଏହି ଚିପିଥିବା ରସ ପିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ତ୍ରଯଃ କୋଶାସ ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ତିସ୍ରଶ୍ଚମ୍ଵଃ ସୁପୂର୍ଣାଃ । ସମାନେ ଅଧି ଭାର୍ମନ୍
ତିନି ଭାଣ୍ଡା ଝରିଯାଏ, ତିନି ଘଡ଼ା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ସମାନ ଆଧାର ଉପରେ ରଖାଯାଇଛି।
ଶୁଚିରସି ପୁରୁନିଷ୍ଠାଃ କ୍ଷୀରୈର୍ମଧ୍ଯତ ଆଶୀର୍ତଃ । ଦଧ୍ନା ମନ୍ଦିଷ୍ଠଃ ଶୂରସ୍ଯ
ତୁମେ ପବିତ୍ର, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ, ମଧ୍ୟରେ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶିଛ, ତୁମେ ବୀର ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍ସାହଦାୟକ।
ଇମେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାସ୍ତୀଵ୍ରା ଅସ୍ମେ ସୁତାସଃ । ଶୁକ୍ରା ଆଶିରଂ ଯାଚନ୍ତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଚିପିଯାଇଛନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ତାଁ ଆଶିରଂ ପୁରୋଳାଶମିନ୍ଦ୍ରେମଂ ସୋମଂ ଶ୍ରୀଣୀହି । ରେଵନ୍ତଂ ହି ତ୍ଵା ଶୃଣୋମି
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମ ଓ ପିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; କାରଣ ମୁଁ ଶୁଣିଛି ତୁମେ ଧନବାନ।
ହୃତ୍ସୁ ପୀତାସୋ ଯୁଧ୍ଯନ୍ତେ ଦୁର୍ମଦାସୋ ନ ସୁରାଯାମ୍ । ଊଧର୍ନ ନଗ୍ନା ଜରନ୍ତେ
ହୃଦୟରେ ପିଆଯାଇ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ମଦରେ ମତ୍ତ ଲୋକମାନେ ପରି; ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଲୋକମାନେ ଭଳି, ସେମାନେ ଭାଣ୍ଡାରେ ଲାଫି ପଡ଼ନ୍ତି।
ରେଵାଁ ଇଦ୍ରେଵତ ସ୍ତୋତା ସ୍ଯାତ୍ତ୍ଵାଵତୋ ମଘୋନଃ । ପ୍ରେଦୁ ହରିଵଃ ଶ୍ରୁତସ୍ଯ
ଯିଏ ତୁମକୁ ଧରିଛି, ସେ ସତ୍ୟରେ ଧନବାନ ହେଉ, ହେ ଦାନଶୀଳ; ହେ ହଳଦିଆ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଆସ।
ଉକ୍ଥଂ ଚନ ଶସ୍ଯମାନମଗୋରରିରା ଚିକେତ । ନ ଗାଯତ୍ରଂ ଗୀଯମାନମ୍
ଗାଁଠିର ସ୍ତୁତି ହେଉଥିବା ଉକ୍ଥ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ଧ୍ୟାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି; ଗାୟତ୍ରୀ ଗୀତ ଗାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି।
ମା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ପୀଯତ୍ନଵେ ମା ଶର୍ଧତେ ପରା ଦାଃ । ଶିକ୍ଷା ଶଚୀଵଃ ଶଚୀଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଶକ୍ତି କମିଯେଇନଯାଉ, ଆମର ଦାନ ଅନ୍ୟେ ନେଇନଯାଉ। ତୁମ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଵଯମୁ ତ୍ଵା ତଦିଦର୍ଥା ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯନ୍ତଃ ସଖାଯଃ । କଣ୍ଵା ଉକ୍ଥେଭିର୍ଜରନ୍ତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ସ୍ନେହୀ ବନ୍ଧୁମାନେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ। କଣ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ନ ଘେମନ୍ଯଦା ପପନ ଵଜ୍ରିନ୍ନପସୋ ନଵିଷ୍ଟୌ । ତଵେଦୁ ସ୍ତୋମଂ ଚିକେତ
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଅବିବେକୀମାନେ କେବେ କିଛି ପାଇନାହାନ୍ତି; କେବଳ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ନିଜର ସ୍ଥାନ ପାଇଛି।
ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଦେଵାଃ ସୁନ୍ଵନ୍ତଂ ନ ସ୍ଵପ୍ନାଯ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି । ଯନ୍ତି ପ୍ରମାଦମତନ୍ଦ୍ରାଃ
ଦେବତାମାନେ ସୋମ ଚାପିଥିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ଆଳସ୍ୟୀଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତିନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ସାହୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୃତଗତିରେ ଯାଆନ୍ତି।
ଓ ଷୁ ପ୍ର ଯାହି ଵାଜେଭିର୍ମା ହୃଣୀଥା ଅଭ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ମହାଁ ଇଵ ଯୁଵଜାନିଃ
ଏବେ ଉପହାର ସହ ଆସ, ଆମଠାରୁ କିଛି ରଖିନ ଦିଅନାହିଁ, ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁବକ ଅନ୍ୟ ଯୁବକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରହେ।
ମୋ ଷ୍ଵଦ୍ଯ ଦୁର୍ହଣାଵାନ୍ସାଯଂ କରଦାରେ ଅସ୍ମତ୍ । ଅଶ୍ରୀର ଇଵ ଜାମାତା
ଆଜି ଯିଏ ଦୁଃଖ ଆଣିଛି, ସେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ନଦିଅ, ଯେପରି ଅପ୍ରିୟ ଜାମାତା ଘରକୁ ଆସେ।
ଵିଦ୍ମା ହ୍ଯସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ଭୂରିଦାଵରୀଂ ସୁମତିମ୍ । ତ୍ରିଷୁ ଜାତସ୍ଯ ମନାଂସି
ଆମେ ଏହି ବୀରର ଅନେକ ଦାନ ଓ ଉଦାର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଜାଣୁଛୁ, ଯିଏ ତିନି ସ୍ଥାନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
ଆ ତୂ ଷିଞ୍ଚ କଣ୍ଵମନ୍ତଂ ନ ଘା ଵିଦ୍ମ ଶଵସାନାତ୍ । ଯଶସ୍ତରଂ ଶତମୂତେଃ
କଣ୍ବ ଓ ଗାୟକ ପାଇଁ ଢେରେଇ ଦିଅ; ଆମେ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀଠାରୁ ବଡ଼ କୌଣସି ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିନାହିଁ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେନ ସୋତରିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶକ୍ରାଯ । ଭରା ପିବନ୍ନର୍ଯାଯ
ଅଧିକ ବୟସ୍କଙ୍କ ସହ ସୋମ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏହି ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର; ସେ ମହାନ ମନ୍ୟେ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵେଦିଷ୍ଠୋ ଅଵ୍ଯଥିଷ୍ଵଶ୍ଵାଵନ୍ତଂ ଜରିତୃଭ୍ଯଃ । ଵାଜଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୋମନ୍ତମ୍
ଯିଏ ସହାୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଇଁ ଗାଈ ଦିଅନ୍ତି।
ପନ୍ଯମ୍ପନ୍ଯମିତ୍ସୋତାର ଆ ଧାଵତ ମଦ୍ଯାଯ । ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶୂରାଯ
ଏକ ପରେ ଏକ, ହେ ସୋମ ଚାପିଥିବାମାନେ, ମଦକର ସୋମ ପାଇଁ ଦୃତ ଚାଲିଯାଅ, ଏହି ବୀର, ଶୂର ପାଇଁ।
ପାତା ଵୃତ୍ରହା ସୁତମା ଘା ଗମନ୍ନାରେ ଅସ୍ମତ୍ । ନି ଯମତେ ଶତମୂତିଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ ଏଠାରେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ; ତାପରେ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତି।
ଏହ ହରୀ ବ୍ରହ୍ମଯୁଜା ଶଗ୍ମା ଵକ୍ଷତଃ ସଖାଯମ୍ । ଗୀର୍ଭିଃ ଶ୍ରୁତଂ ଗିର୍ଵଣସମ୍
ଏଠାରେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୁକ୍ତ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ଗୀତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବନ୍ଧୁ, ଗୀତପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ସ୍ଵାଦଵଃ ସୋମା ଆ ଯାହି ଶ୍ରୀତାଃ ସୋମା ଆ ଯାହି । ଶିପ୍ରିନ୍ନୃଷୀଵଃ ଶଚୀଵୋ ନାଯମଚ୍ଛା ସଧମାଦମ୍
ମଧୁର ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁଖ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏଠାରେ ମନ୍ୟେ ଋଷି ପରି ସାଧାରଣ ଭୋଜନକୁ ଆସ।
ସ୍ତୁତଶ୍ଚ ଯାସ୍ତ୍ଵା ଵର୍ଧନ୍ତି ମହେ ରାଧସେ ନୃମ୍ଣାଯ । ଇନ୍ଦ୍ର କାରିଣଂ ଵୃଧନ୍ତଃ
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଦାନ ଓ ପୁରୁଷ ସ୍ନେହ ପାଇଁ ବଢ଼ାନ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳଙ୍କୁ ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି।
ଗିରଶ୍ଚ ଯାସ୍ତେ ଗିର୍ଵାହ ଉକ୍ଥା ଚ ତୁଭ୍ଯଂ ତାନି । ସତ୍ରା ଦଧିରେ ଶଵାଂସି
ଏହି ତୁମ ଗୀତ ଓ ଉକ୍ଥଗୁଡ଼ିକ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି।
ଏଵେଦେଷ ତୁଵିକୂର୍ମିର୍ଵାଜାଁ ଏକୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତଃ । ସନାଦମୃକ୍ତୋ ଦଯତେ
ଏହି ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଏକମାତ୍ର, ସଦା ଉପହାର ଦେଇଥାଏ।
ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରଂ ଦକ୍ଷିଣେନେନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରୂ ପୁରୁହୂତଃ । ମହାନ୍ମହୀଭିଃ ଶଚୀଭିଃ
ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ବୃତ୍ରକୁ ମାରନ୍ତି, ମହାନ ଶକ୍ତି ସହିତ।