ଉତ ସ୍ଯା ନଃ ସରସ୍ଵତୀ ଜୁଷାଣୋପ ଶ୍ରଵତ୍ସୁଭଗା ଯଜ୍ଞେ ଅସ୍ମିନ୍ । ମିତଜ୍ଞୁଭିର୍ନମସ୍ଯୈରିଯାନା ରାଯା ଯୁଜା ଚିଦୁତ୍ତରା ସଖିଭ୍ଯଃ
ସରସ୍ୱତୀ, ଦୟାଳୁ ଓ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳି, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ମାପ ଜାଣିଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଓ ନମ୍ରତା ସହିତ, ସେ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି।
ଇମା ଜୁହ୍ଵାନା ଯୁଷ୍ମଦା ନମୋଭିଃ ପ୍ରତି ସ୍ତୋମଂ ସରସ୍ଵତି ଜୁଷସ୍ଵ । ତଵ ଶର୍ମନ୍ପ୍ରିଯତମେ ଦଧାନା ଉପ ସ୍ଥେଯାମ ଶରଣଂ ନ ଵୃକ୍ଷମ୍
ଏହି ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଉଛୁ, ଆମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ସରସ୍ୱତୀ। ଆପଣଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ରକ୍ଷା ଆମେ ଧାରଣ କରି, ଗଛ ତଳେ ଆଶ୍ରୟ ନେବା ପରି ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରୁ।
ଅଯମୁ ତେ ସରସ୍ଵତି ଵସିଷ୍ଠୋ ଦ୍ଵାରାଵୃତସ୍ଯ ସୁଭଗେ ଵ୍ଯାଵଃ । ଵର୍ଧ ଶୁଭ୍ରେ ସ୍ତୁଵତେ ରାସି ଵାଜାନ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏଠି, ସରସ୍ୱତୀ, ବସିଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୋଇ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଛନ୍ତି। ଶୁଭ୍ରେ, ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେଠାରେ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ବୃହଦୁ ଗାଯିଷେ ଵଚୋଽସୁର୍ଯା ନଦୀନାମ୍ । ସରସ୍ଵତୀମିନ୍ମହଯା ସୁଵୃକ୍ତିଭି ସ୍ତୋମୈର୍ଵସିଷ୍ଠ ରୋଦସୀ
ମୁଁ ମହାନ ଗୀତ ଗାଉଛି, ନଦୀମାନଙ୍କର ଦେବୀ, ଶକ୍ତିଶାଳି ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ। ବସିଷ୍ଠ, ଭଲ ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କର।
ଉଭେ ଯତ୍ତେ ମହିନା ଶୁଭ୍ରେ ଅନ୍ଧସୀ ଅଧିକ୍ଷିଯନ୍ତି ପୂରଵଃ । ସା ନୋ ବୋଧ୍ଯଵିତ୍ରୀ ମରୁତ୍ସଖା ଚୋଦ ରାଧୋ ମଘୋନାମ୍
ତୁମର ଦୁଇଟି ଅଞ୍ଚଳ, ଶୁଭ୍ରେ, ମହତ୍ତ୍ୱରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ବସନ୍ତି। ତୁମେ ଆମର ସହାୟ ହେଉ, ମାରୁତଙ୍କ ସଖା, ଦାନଶୀଳଙ୍କର ଉଦାରତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।
ଭଦ୍ରମିଦ୍ଭଦ୍ରା କୃଣଵତ୍ସରସ୍ଵତ୍ଯକଵାରୀ ଚେତତି ଵାଜିନୀଵତୀ । ଗୃଣାନା ଜମଦଗ୍ନିଵତ୍ସ୍ତୁଵାନା ଚ ଵସିଷ୍ଠଵତ୍
ଶୁଭା ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ। ସେ ସଚେତନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଜମଦଗ୍ନି ପରି ଗାନ୍ତିବା, ବସିଷ୍ଠ ପରି ସ୍ତୁତି କରିବା।
ଜନୀଯନ୍ତୋ ନ୍ଵଗ୍ରଵଃ ପୁତ୍ରୀଯନ୍ତଃ ସୁଦାନଵଃ । ସରସ୍ଵନ୍ତଂ ହଵାମହେ
ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦାନଶୀଳ ପୁଅମାନେ, ସେମାନେ ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି ।
ଯେ ତେ ସରସ୍ଵ ଊର୍ମଯୋ ମଧୁମନ୍ତୋ ଘୃତଶ୍ଚୁତଃ । ତେଭିର୍ନୋଽଵିତା ଭଵ
ହେ ସରସ୍ବତୀ, ଆପଣଙ୍କର ମଧୁର ଓ ଘିଝରିଥିବା ତରଙ୍ଗମାନେ, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।
ପୀପିଵାଂସଂ ସରସ୍ଵତ ସ୍ତନଂ ଯୋ ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତଃ । ଭକ୍ଷୀମହି ପ୍ରଜାମିଷମ୍
ସରସ୍ବତୀଙ୍କର ପୁଷ୍ଟିକର ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦୁଧ, ଆମେ ଆମ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ।
ଯଜ୍ଞେ ଦିଵୋ ନୃଷଦନେ ପୃଥିଵ୍ଯା ନରୋ ଯତ୍ର ଦେଵଯଵୋ ମଦନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଯତ୍ର ସଵନାନି ସୁନ୍ଵେ ଗମନ୍ମଦାଯ ପ୍ରଥମଂ ଵଯଶ୍ଚ
ଯଜ୍ଞରେ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଆସନରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍ତମମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାପି ଦେଉଛି, ସେଠି ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରଥମ ଶକ୍ତି ଅଛି ।
ଆ ଦୈଵ୍ଯା ଵୃଣୀମହେଽଵାଂସି ବୃହସ୍ପତିର୍ନୋ ମହ ଆ ସଖାଯଃ । ଯଥା ଭଵେମ ମୀଳ୍ହୁଷେ ଅନାଗା ଯୋ ନୋ ଦାତା ପରାଵତଃ ପିତେଵ
ଆମେ ଦେବତାଙ୍କର ରକ୍ଷାକୁ ବାଛୁଛୁ; ବୃହସ୍ପତି ଓ ଆମ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଆମକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଦୋଷହୀନ ହେବା, ଦୂରରୁ ଦେଇଥିବା ବାପାଙ୍କ ପରି ।
ତମୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ନମସା ହଵିର୍ଭିଃ ସୁଶେଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଂ ଗୃଣୀଷେ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଶ୍ଲୋକୋ ମହି ଦୈଵ୍ଯଃ ସିଷକ୍ତୁ ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଦେଵକୃତସ୍ଯ ରାଜା
ମୁଁ ବଡ଼, ଶୁଭ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିବେଦନ ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ଦେବତାଙ୍କର ଶ୍ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଣଙ୍କ ରାଜା ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚୁ ।
ସ ଆ ନୋ ଯୋନିଂ ସଦତୁ ପ୍ରେଷ୍ଠୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଵିଶ୍ଵଵାରୋ ଯୋ ଅସ୍ତି । କାମୋ ରାଯଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ତଂ ଦାତ୍ପର୍ଷନ୍ନୋ ଅତି ସଶ୍ଚତୋ ଅରିଷ୍ଟାନ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଓ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବୃହସ୍ପତି ଆମର ମୂଳକୁ ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ; ସେ ଆମକୁ ଧନ ଓ ବୀରତାର ଇଚ୍ଛା ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଆଗେଇ ନେଉନ୍ତୁ ।
ତମା ନୋ ଅର୍କମମୃତାଯ ଜୁଷ୍ଟମିମେ ଧାସୁରମୃତାସଃ ପୁରାଜାଃ । ଶୁଚିକ୍ରନ୍ଦଂ ଯଜତଂ ପସ୍ତ୍ଯାନାଂ ବୃହସ୍ପତିମନର୍ଵାଣଂ ହୁଵେମ
ଅମୃତ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ବୃହସ୍ପତି, ଯିଏ ଆମର ଗୀତକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଶୁଭ ଧ୍ୱନି ଓ ଗୃହରେ ପୂଜ୍ୟ, ଅଜୟ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ ।
ତଂ ଶଗ୍ମାସୋ ଅରୁଷାସୋ ଅଶ୍ଵା ବୃହସ୍ପତିଂ ସହଵାହୋ ଵହନ୍ତି । ସହଶ୍ଚିଦ୍ଯସ୍ଯ ନୀଲଵତ୍ସଧସ୍ଥଂ ନଭୋ ନ ରୂପମରୁଷଂ ଵସାନାଃ
ତୀବ୍ର ଲାଲ ଘୋଡ଼ାମାନେ ବଳବାନ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଆସନ ଆକାଶ ପରି ନୀଳ ଓ ତାଙ୍କର ରୂପ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆଲୋକରେ ଶୋଭିତ ।
ସ ହି ଶୁଚିଃ ଶତପତ୍ରଃ ସ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁର୍ହିରଣ୍ଯଵାଶୀରିଷିରଃ ସ୍ଵର୍ଷାଃ । ବୃହସ୍ପତିଃ ସ ସ୍ଵାଵେଶ ଋଷ୍ଵଃ ପୁରୂ ସଖିଭ୍ଯ ଆସୁତିଂ କରିଷ୍ଠଃ
ସେ ଶୁଦ୍ଧ, ଶତପତ୍ରୀ, ଶୋଭାମୟ, ସୁନା ଚୁଲି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୃହସ୍ପତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନେକ ସଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ।
ଦେଵୀ ଦେଵସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଜନିତ୍ରୀ ବୃହସ୍ପତିଂ ଵାଵୃଧତୁର୍ମହିତ୍ଵା । ଦକ୍ଷାଯ୍ଯାଯ ଦକ୍ଷତା ସଖାଯଃ କରଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣେ ସୁତରା ସୁଗାଧା
ଦେବୀ ଦୁଇଜଣୀ, ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତ୍ରୀ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମହାନତାରେ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି; ଦକ୍ଷତା ଓ ସଖ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଣଙ୍କ ବାଣୀକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର କରିଛନ୍ତି ।
ଇଯଂ ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ସୁଵୃକ୍ତିର୍ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ ଅକାରି । ଅଵିଷ୍ଟଂ ଧିଯୋ ଜିଗୃତଂ ପୁରଂଧୀର୍ଜଜସ୍ତମର୍ଯୋ ଵନୁଷାମରାତୀଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ ତିଆରି; ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ଧରନ୍ତୁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତା ନଶ୍ଟ ହେଉ ।
ବୃହସ୍ପତେ ଯୁଵମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵସ୍ଵୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯେଶାଥେ ଉତ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ । ଧତ୍ତଂ ରଯିଂ ସ୍ତୁଵତେ କୀରଯେ ଚିଦ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନର ଓଇଜ୍ୟ; ଯିଏ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେଉଁଠି ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭାଶୀଷ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵୋଽରୁଣଂ ଦୁଗ୍ଧମଂଶୁଂ ଜୁହୋତନ ଵୃଷଭାଯ କ୍ଷିତୀନାମ୍ । ଗୌରାଦ୍ଵେଦୀଯାଁ ଅଵପାନମିନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାହେଦ୍ଯାତି ସୁତସୋମମିଚ୍ଛନ୍
ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନେ, ଲାଲ ଦୁଧକୁ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳଶାଳୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ; ଗାଈଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପାନୀୟ ଢାଳନ୍ତୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଚାପିଥିବା ସୋମକୁ ଚାହାନ୍ତି ।
ଯଦ୍ଦଧିଷେ ପ୍ରଦିଵି ଚାର୍ଵନ୍ନଂ ଦିଵେଦିଵେ ପୀତିମିଦସ୍ଯ ଵକ୍ଷି । ଉତ ହୃଦୋତ ମନସା ଜୁଷାଣ ଉଶନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସ୍ଥିତାନ୍ପାହି ସୋମାନ୍
ଆପଣ ଆକାଶରେ ଯେଉଁ ରସ ରଖିଛନ୍ତି, ଦିନକୁ ଦିନ ତାହାର ପୁଷ୍ଟି ଆଣିଦେଉଛନ୍ତି; ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ସ୍ୱୀକାର କରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ ପିଇଅନ୍ତୁ ।
ଜଜ୍ଞାନଃ ସୋମଂ ସହସେ ପପାଥ ପ୍ର ତେ ମାତା ମହିମାନମୁଵାଚ । ଏନ୍ଦ୍ର ପପ୍ରାଥୋର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଯୁଧା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵରିଵଶ୍ଚକର୍ଥ
ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସୋମ ଚାପାଯାଇଛି; ତୁମ ମାଆ ତୁମ ମହିମା କହିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ଭରିଦେଇଛ, ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପଥ ଦେଇଛ ।
ଯଦ୍ଯୋଧଯା ମହତୋ ମନ୍ଯମାନାନ୍ସାକ୍ଷାମ ତାନ୍ବାହୁଭିଃ ଶାଶଦାନାନ୍ । ଯଦ୍ଵା ନୃଭିର୍ଵୃତ ଇନ୍ଦ୍ରାଭିଯୁଧ୍ଯାସ୍ତଂ ତ୍ଵଯାଜିଂ ସୌଶ୍ରଵସଂ ଜଯେମ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗର୍ବିତ ବଳଶାଳୀମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲ, ତୁମ ବାହୁଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୋଧକୁ ଦମନ କଲ; ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିବା ।
ପ୍ରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୋଚଂ ପ୍ରଥମା କୃତାନି ପ୍ର ନୂତନା ମଘଵା ଯା ଚକାର । ଯଦେଦଦେଵୀରସହିଷ୍ଟ ମାଯା ଅଥାଭଵତ୍କେଵଲଃ ସୋମୋ ଅସ୍ଯ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଏବେ ମଘବାନ୍ କରିଥିବା ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟ କହୁଛି; ଯେତେବେଳେ ଦେବୀମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସୋମ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ହେଲା ।
ତଵେଦଂ ଵିଶ୍ଵମଭିତଃ ପଶଵ୍ଯଂ ଯତ୍ପଶ୍ଯସି ଚକ୍ଷସା ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ଗଵାମସି ଗୋପତିରେକ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ଷୀମହି ତେ ପ୍ରଯତସ୍ଯ ଵସ୍ଵଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମର ଚରାଗାହ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଯେଉଁଠି ପଡ଼େ, ସେଠି ସବୁ ତୁମେ ଦେଖୁଛ। ଗାଁମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ରକ୍ଷକ ଓ ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛ, ଇନ୍ଦ୍ର। ଆମେ ତୁମର ଦିଆ ଧନର ଭାଗୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ବୃହସ୍ପତେ ଯୁଵମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵସ୍ଵୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯେଶାଥେ ଉତ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ । ଧତ୍ତଂ ରଯିଂ ସ୍ତୁଵତେ କୀରଯେ ଚିଦ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁହେଁ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନର ଅଧିପତି। ଯିଏ ଗୀତ ଗାଏ ଓ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେଉଁଠିକୁ ଧନ ଦିଅ। ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ପରୋ ମାତ୍ରଯା ତନ୍ଵା ଵୃଧାନ ନ ତେ ମହିତ୍ଵମନ୍ଵଶ୍ନୁଵନ୍ତି । ଉଭେ ତେ ଵିଦ୍ମ ରଜସୀ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୋ ଦେଵ ତ୍ଵଂ ପରମସ୍ଯ ଵିତ୍ସେ
ତୁମେ ମାପ ଓ ଦେହକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବଡ଼ ହେଉଛ। ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ କେହି ପହଞ୍ଚିପାରିନାହାନ୍ତି। ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଆମେ ତୁମର ଦୁଇଟି ଲୋକ ଜାଣୁଛୁ, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ଧାରଣ କରିଛ।
ନ ତେ ଵିଷ୍ଣୋ ଜାଯମାନୋ ନ ଜାତୋ ଦେଵ ମହିମ୍ନଃ ପରମନ୍ତମାପ । ଉଦସ୍ତଭ୍ନା ନାକମୃଷ୍ଵଂ ବୃହନ୍ତଂ ଦାଧର୍ଥ ପ୍ରାଚୀଂ କକୁଭଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଜନ୍ମରେ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ପରେ ମଧ୍ୟ କେହି ତୁମର ମହିମାର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିନାହାନ୍ତି। ତୁମେ ଉଚ୍ଚ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛ, ପୃଥିବୀର ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛ।
ଇରାଵତୀ ଧେନୁମତୀ ହି ଭୂତଂ ସୂଯଵସିନୀ ମନୁଷେ ଦଶସ୍ଯା । ଵ୍ଯସ୍ତଭ୍ନା ରୋଦସୀ ଵିଷ୍ଣଵେତେ ଦାଧର୍ଥ ପୃଥିଵୀମଭିତୋ ମଯୂଖୈଃ
ପୃଥିବୀ ମୃଦୁ ଓ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ଫଳ ଦିଅ। ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ, ତୁମର କିରଣରେ ପୃଥିବୀକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଧାରଣ କରିଛ।
ଉରୁଂ ଯଜ୍ଞାଯ ଚକ୍ରଥୁରୁ ଲୋକଂ ଜନଯନ୍ତା ସୂର୍ଯମୁଷାସମଗ୍ନିମ୍ । ଦାସସ୍ଯ ଚିଦ୍ଵୃଷଶିପ୍ରସ୍ଯ ମାଯା ଜଘ୍ନଥୁର୍ନରା ପୃତନାଜ୍ଯେଷୁ
ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଷା ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ। ଦାସଙ୍କର ଚତୁର୍ ମାୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲ।