କ୍ଵ ତ୍ଯାନି ନୌ ସଖ୍ଯା ବଭୂଵୁଃ ସଚାଵହେ ଯଦଵୃକଂ ପୁରା ଚିତ୍ । ବୃହନ୍ତଂ ମାନଂ ଵରୁଣ ସ୍ଵଧାଵଃ ସହସ୍ରଦ୍ଵାରଂ ଜଗମା ଗୃହଂ ତେ
ଆଜି ଆମ ସେଇ ପୁରୁଣା ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କେଉଁଠି ଅଛି, ଯାହା ସହିତ ଆମେ ପୂର୍ବେ ମିଶିଥିଲୁ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ମଧ୍ୟ? ହେ ବରୁଣ, ବଡ଼ ଓ ନିଜେ ନିଜକୁ ଧାରଣ କରିଥିବା, ମୁଁ ତୁମର ହଜାର ଦ୍ୱାର ଥିବା ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ଯ ଆପିର୍ନିତ୍ଯୋ ଵରୁଣ ପ୍ରିଯଃ ସନ୍ତ୍ଵାମାଗାଂସି କୃଣଵତ୍ସଖା ତେ । ମା ତ ଏନସ୍ଵନ୍ତୋ ଯକ୍ଷିନ୍ଭୁଜେମ ଯନ୍ଧି ଷ୍ମା ଵିପ୍ର ସ୍ତୁଵତେ ଵରୂଥମ୍
ଯିଏ ସଦା ବରୁଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ ହୁଏ, ସେ ତୁମର ସାଥୀ ହେଉ। ଆମେ ଅପରାଧୀ ହୋଇ ତୁମ ରୋଷ ଭୋଗ ନ କରିବା; ଯିଏ ଗାନ କରି ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେଠିକି ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଧ୍ରୁଵାସୁ ତ୍ଵାସୁ କ୍ଷିତିଷୁ କ୍ଷିଯନ୍ତୋ ଵ୍ଯସ୍ମତ୍ପାଶଂ ଵରୁଣୋ ମୁମୋଚତ୍ । ଅଵୋ ଵନ୍ଵାନା ଅଦିତେରୁପସ୍ଥାଦ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଦୀର୍ଘକାଳ ରହୁଥିବା ଗୃହମାନେରେ ଆମେ ବସୁଛୁ, ବରୁଣ ଆମକୁ ତୁମ ଫାନ୍ଦରୁ ମୁକ୍ତ କର। ଯେମାନେ ଦୟା ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଦିତିଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳକୁ ଆସନ୍ତୁ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ମୋ ଷୁ ଵରୁଣ ମୃନ୍ମଯଂ ଗୃହଂ ରାଜନ୍ନହଂ ଗମମ୍ । ମୃଳା ସୁକ୍ଷତ୍ର ମୃଳଯ
ହେ ବରୁଣ, ହେ ରାଜା, ମୁଁ କଦାପି ମାଟିର ଘରକୁ ଯିବିନାହିଁ। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୋତେ କ୍ଷମା କର, ଦୟା କର।
ଯଦେମି ପ୍ରସ୍ଫୁରନ୍ନିଵ ଦୃତିର୍ନ ଧ୍ମାତୋ ଅଦ୍ରିଵଃ । ମୃଳା ସୁକ୍ଷତ୍ର ମୃଳଯ
ମୁଁ ଯଦି କମ୍ପିତ ହେଉଛି, ଅପକ୍ୱ ମାଟିର ଭାଣ୍ଡ ଭଳି, ହେ ଘର୍ଜନା କରୁଥିବା, ମୋତେ କ୍ଷମା କର, ଦୟା କର।
କ୍ରତ୍ଵଃ ସମହ ଦୀନତା ପ୍ରତୀପଂ ଜଗମା ଶୁଚେ । ମୃଳା ସୁକ୍ଷତ୍ର ମୃଳଯ
ମୋର ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ ଏବଂ ମୁଁ ଭ୍ରମିତ ହେଲି, ହେ ପବିତ୍ର, ମୋତେ କ୍ଷମା କର, ଦୟା କର।
ଅପାଂ ମଧ୍ଯେ ତସ୍ଥିଵାଂସଂ ତୃଷ୍ଣାଵିଦଜ୍ଜରିତାରମ୍ । ମୃଳା ସୁକ୍ଷତ୍ର ମୃଳଯ
ମୁଁ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦଁଡାଇ ରହିଛି, ତିପ୍ସାରେ ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୋତେ କ୍ଷମା କର, ଦୟା କର।
ଯତ୍କିଂ ଚେଦଂ ଵରୁଣ ଦୈଵ୍ଯେ ଜନେଽଭିଦ୍ରୋହଂ ମନୁଷ୍ଯାଶ୍ଚରାମସି । ଅଚିତ୍ତୀ ଯତ୍ତଵ ଧର୍ମା ଯୁଯୋପିମ ମା ନସ୍ତସ୍ମାଦେନସୋ ଦେଵ ରୀରିଷଃ
ହେ ବରୁଣ, ଆମେ ମାନବମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେ କିଛି ଅପରାଧ କରୁ, ଜାଣିଛୁ କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଏହି ପାପ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ନ ଦେଉ, ହେ ଦେବତା, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ଵୀରଯା ଶୁଚଯୋ ଦଦ୍ରିରେ ଵାମଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ମଧୁମନ୍ତଃ ସୁତାସଃ । ଵହ ଵାଯୋ ନିଯୁତୋ ଯାହ୍ଯଚ୍ଛା ପିବା ସୁତସ୍ଯାନ୍ଧସୋ ମଦାଯ
ପୂଜାରୀମାନେ ଶକ୍ତି ସହିତ ପବିତ୍ର ମଧୁର ପାନ ତୁମ ପାଇଁ ଢେଲାଇଛନ୍ତି। ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ଦଳ ସହିତ ଆସ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଉ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।
ଈଶାନାଯ ପ୍ରହୁତିଂ ଯସ୍ତ ଆନଟ୍ ଛୁଚିଂ ସୋମଂ ଶୁଚିପାସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵାଯୋ । କୃଣୋଷି ତଂ ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଜାତୋଜାତୋ ଜାଯତେ ଵାଜ୍ଯସ୍ଯ
ହେ ବାୟୁ, ଯିଏ ନିବେଦନ ଆଣିଛି, ସେ ତୁମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ସୋମ ଦେଇଛି। ତୁମେ ସେଉଁଠି ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ କର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଉତ୍ସାହୀ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ।
ରାଯେ ନୁ ଯଂ ଜଜ୍ଞତୂ ରୋଦସୀମେ ରାଯେ ଦେଵୀ ଧିଷଣା ଧାତି ଦେଵମ୍ । ଅଧ ଵାଯୁଂ ନିଯୁତଃ ସଶ୍ଚତ ସ୍ଵା ଉତ ଶ୍ଵେତଂ ଵସୁଧିତିଂ ନିରେକେ
ଯାହା ପାଇଁ ଦୁଇ ଜଗତ ଧନ ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଯାହା ପାଇଁ ଦେବୀ ଧିଷଣା ଧନ ଦେଇଥାଏ, ସେଠାରେ ବାୟୁଙ୍କ ସହ ଦଳ ଯାଏ, ଏବଂ ଧନ ଦେଇଥିବା ଧଳା ଗୋଡ଼ା ଯୋଜାଯାଏ।
ଉଚ୍ଛନ୍ନୁଷସଃ ସୁଦିନା ଅରିପ୍ରା ଉରୁ ଜ୍ଯୋତିର୍ଵିଵିଦୁର୍ଦୀଧ୍ଯାନାଃ । ଗଵ୍ଯଂ ଚିଦୂର୍ଵମୁଶିଜୋ ଵି ଵଵ୍ରୁସ୍ତେଷାମନୁ ପ୍ରଦିଵଃ ସସ୍ରୁରାପଃ
ଉଷାମାନେ ଉଦୟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଭଲ ଦିନ ଆଣିଛନ୍ତି, ଆଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କରୁଛନ୍ତି। ଗାଁମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଶାଳ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଛିଟିଯାଇଛନ୍ତି, ଜଳମାନେ ନିଜ ମାର୍ଗରେ ବହୁଛନ୍ତି।
ତେ ସତ୍ଯେନ ମନସା ଦୀଧ୍ଯାନାଃ ସ୍ଵେନ ଯୁକ୍ତାସଃ କ୍ରତୁନା ଵହନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଵୀରଵାହଂ ରଥଂ ଵାମୀଶାନଯୋରଭି ପୃକ୍ଷଃ ସଚନ୍ତେ
ସତ୍ୟ ମନସ୍କୁ ନେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଯୋଜି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ବୀରପୂର୍ଣ୍ଣ ରଥକୁ ଆଣନ୍ତି। ଦ୍ରୁତ ଦଳ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ।
ଈଶାନାସୋ ଯେ ଦଧତେ ସ୍ଵର୍ଣୋ ଗୋଭିରଶ୍ଵେଭିର୍ଵସୁଭିର୍ହିରଣ୍ଯୈଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସୂରଯୋ ଵିଶ୍ଵମାଯୁରର୍ଵଦ୍ଭିର୍ଵୀରୈଃ ପୃତନାସୁ ସହ୍ଯୁଃ
ଯେ ସ୍ୱାମୀମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା, ଧନ ଓ ସୁନା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ବଳବାନ୍, ନିଜ ଘୋଡ଼ା ଓ ବୀରମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଜୀବନକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତନ୍ତି।
ଅର୍ଵନ୍ତୋ ନ ଶ୍ରଵସୋ ଭିକ୍ଷମାଣା ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସୁଷ୍ଟୁତିଭିର୍ଵସିଷ୍ଠାଃ । ଵାଜଯନ୍ତଃ ସ୍ଵଵସେ ହୁଵେମ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପ୍ରଶଂସା ଲାଗି ଯେପରି ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ବଶିଷ୍ଠମାନେ ଭଲ ଷ୍ଟୁତି ସହିତ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଆମେ ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଲାଗି ଡାକୁଛୁ—ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
କୁଵିଦଙ୍ଗ ନମସା ଯେ ଵୃଧାସଃ ପୁରା ଦେଵା ଅନଵଦ୍ଯାସ ଆସନ୍ । ତେ ଵାଯଵେ ମନଵେ ବାଧିତାଯାଵାସଯନ୍ନୁଷସଂ ସୂର୍ଯେଣ
କିଏ ଜାଣେ, ସେ ପୁରୁଣା ଦେବତାମାନେ, ନିର୍ମଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୂଜା ସହିତ ପୂଜିତ ହେଉଥିଲେ। ସେମାନେ ବାୟୁ ଓ ଦୁଃଖିତ ମନୁ ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଉଷାକୁ ଉଦୟ କରିଥିଲେ।
ଉଶନ୍ତା ଦୂତା ନ ଦଭାଯ ଗୋପା ମାସଶ୍ଚ ପାଥଃ ଶରଦଶ୍ଚ ପୂର୍ଵୀଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସୁଷ୍ଟୁତିର୍ଵାମିଯାନା ମାର୍ଡୀକମୀଟ୍ଟେ ସୁଵିତଂ ଚ ନଵ୍ଯମ୍
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୂତମାନେ, ଭ୍ରମିତ କରିପାରିବା ନଥିବା ରକ୍ଷକ, ମାସ ଓ ବହୁତ ବର୍ଷକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ତୁମ ଷ୍ଟୁତି ସଦା ନୂତନ, ମୁଁ ତୁମ ଦୟା ଓ ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହେଁ।
ପୀଵୋଅନ୍ନାଁ ରଯିଵୃଧଃ ସୁମେଧାଃ ଶ୍ଵେତଃ ସିଷକ୍ତି ନିଯୁତାମଭିଶ୍ରୀଃ । ତେ ଵାଯଵେ ସମନସୋ ଵି ତସ୍ଥୁର୍ଵିଶ୍ଵେନ୍ନରଃ ସ୍ଵପତ୍ଯାନି ଚକ୍ରୁଃ
ଖାଦ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର, ଧନବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦଳମାନଙ୍କ ମହିମା ବହୁତ। ସେମାନେ ବାୟୁ ପାଇଁ ଏକମତ ହୋଇ ଦଁଡାଇ ରହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଯାଵତ୍ତରସ୍ତନ୍ଵୋ ଯାଵଦୋଜୋ ଯାଵନ୍ନରଶ୍ଚକ୍ଷସା ଦୀଧ୍ଯାନାଃ । ଶୁଚିଂ ସୋମଂ ଶୁଚିପା ପାତମସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସଦତଂ ବର୍ହିରେଦମ୍
ତୁମର ଦେହ ଯେଉଁଠାକୁ ପହଞ୍ଚେ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଯେତେ, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ଯେଉଁଠାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ପବିତ୍ର ସୋମ ଆନନ୍ଦରେ ପିଉ, ଏହି ବର୍ହିରେ ବସ।
ନିଯୁଵାନା ନିଯୁତ ସ୍ପାର୍ହଵୀରା ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସରଥଂ ଯାତମର୍ଵାକ୍ । ଇଦଂ ହି ଵାଂ ପ୍ରଭୃତଂ ମଧ୍ଵୋ ଅଗ୍ରମଧ ପ୍ରୀଣାନା ଵି ମୁମୁକ୍ତମସ୍ମେ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର ଦଳ ଯୋଜି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏକ ରଥରେ ଏଠାକୁ ଆସ। ଏହି ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ମଧୁର ଅଂଶ, ତୁମ ଦୟା ଆମ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କର।
ଯା ଵାଂ ଶତଂ ନିଯୁତୋ ଯାଃ ସହସ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଵିଶ୍ଵଵାରାଃ ସଚନ୍ତେ । ଆଭିର୍ଯାତଂ ସୁଵିଦତ୍ରାଭିରର୍ଵାକ୍ପାତଂ ନରା ପ୍ରତିଭୃତସ୍ଯ ମଧ୍ଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ତୁମର ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ଦୃତ ଦଳ ସବୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଦା ତୁମ ସହିତ ରହେ। ସେଇ ଦଳ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ, ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୋଇ, ଏଠାରେ ଆଣିଦିଆଯାଇଥିବା ମଧୁର ପାନୀୟ ଆନନ୍ଦରେ ପିଉ।
ଅର୍ଵନ୍ତୋ ନ ଶ୍ରଵସୋ ଭିକ୍ଷମାଣା ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସୁଷ୍ଟୁତିଭିର୍ଵସିଷ୍ଠାଃ । ଵାଜଯନ୍ତଃ ସ୍ଵଵସେ ହୁଵେମ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଯେପରି ଯଶ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ବସିଷ୍ଠମାନେ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ସହ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ଆମେ ଶକ୍ତି ଓ ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ; ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ଆ ଵାଯୋ ଭୂଷ ଶୁଚିପା ଉପ ନଃ ସହସ୍ରଂ ତେ ନିଯୁତୋ ଵିଶ୍ଵଵାର । ଉପୋ ତେ ଅନ୍ଧୋ ମଦ୍ଯମଯାମି ଯସ୍ଯ ଦେଵ ଦଧିଷେ ପୂର୍ଵପେଯମ୍
ହେ ବାୟୁ, ପବିତ୍ର ପାନୀୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିବା, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମର ସହସ୍ର ଦଳ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏଠାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ମଦକର ପାନୀୟ ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରିଛ।
ପ୍ର ସୋତା ଜୀରୋ ଅଧ୍ଵରେଷ୍ଵସ୍ଥାତ୍ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ପିବଧ୍ଯୈ । ପ୍ର ଯଦ୍ଵାଂ ମଧ୍ଵୋ ଅଗ୍ରିଯଂ ଭରନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ଦେଵଯନ୍ତଃ ଶଚୀଭିଃ
ଯିଏ ଦ୍ରୁତ ଧାରାରେ ପାନୀୟ ଢାଳେ, ସେ ବଳିପୂଜାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଢାଳିବାକୁ ଆସିଛି। ଯେତେବେଳେ ପୂଜାରୀମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଧୁର ପାନୀୟ ଆଣିଦିଅନ୍ତି।
ପ୍ର ଯାଭିର୍ଯାସି ଦାଶ୍ଵାଂସମଚ୍ଛା ନିଯୁଦ୍ଭିର୍ଵାଯଵିଷ୍ଟଯେ ଦୁରୋଣେ । ନି ନୋ ରଯିଂ ସୁଭୋଜସଂ ଯୁଵସ୍ଵ ନି ଵୀରଂ ଗଵ୍ଯମଶ୍ଵ୍ଯଂ ଚ ରାଧଃ
ହେ ବାୟୁ, ଯେ ଦଳ ସହିତ ତୁମେ ଉପାସକଙ୍କ ଘରକୁ ନିବେଦନ ଆଶାରେ ଆସ, ସେଇ ଦଳ ସହିତ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଭାଗ ଥିବା ଧନ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମକୁ ବୀରତା, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦିଅ।
ଯେ ଵାଯଵ ଇନ୍ଦ୍ରମାଦନାସ ଆଦେଵାସୋ ନିତୋଶନାସୋ ଅର୍ଯଃ । ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵୃତ୍ରାଣି ସୂରିଭିଃ ଷ୍ଯାମ ସାସହ୍ଵାଂସୋ ଯୁଧା ନୃଭିରମିତ୍ରାନ୍
ହେ ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ସତ୍ୟ ଦେବତା, ନିବେଦନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ଉଚ୍ଚ ଜନ। ବୀରମାନଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିବାରେ ସମର୍ଥ ହେବୁ।
ଆ ନୋ ନିଯୁଦ୍ଭିଃ ଶତିନୀଭିରଧ୍ଵରଂ ସହସ୍ରିଣୀଭିରୁପ ଯାହି ଯଜ୍ଞମ୍ । ଵାଯୋ ଅସ୍ମିନ୍ସଵନେ ମାଦଯସ୍ଵ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ତୁମର ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ଦଳ ସହିତ ଆମ ବଳିପୂଜାକୁ ଆସ। ହେ ବାୟୁ, ଏହି ସବନରେ ଆନନ୍ଦ କର। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ଶୁଚିଂ ନୁ ସ୍ତୋମଂ ନଵଜାତମଦ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵୃତ୍ରହଣା ଜୁଷେଥାମ୍ । ଉଭା ହି ଵାଂ ସୁହଵା ଜୋହଵୀମି ତା ଵାଜଂ ସଦ୍ଯ ଉଶତେ ଧେଷ୍ଠା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଏହି ପବିତ୍ର ନୂତନ ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ମୁଁ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, କାରଣ ତୁମେ ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛ। ଏହି ଉତ୍ସାହୀଙ୍କୁ ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ତା ସାନସୀ ଶଵସାନା ହି ଭୂତଂ ସାକଂଵୃଧା ଶଵସା ଶୂଶୁଵାଂସା । କ୍ଷଯନ୍ତୌ ରାଯୋ ଯଵସସ୍ଯ ଭୂରେଃ ପୃଙ୍କ୍ତଂ ଵାଜସ୍ଯ ସ୍ଥଵିରସ୍ଯ ଘୃଷ୍ଵେଃ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଦା ଏକାସাথে ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ। ଅଧିକ ଅନ୍ନ ଥିବା ଘରେ ବସି, ପୁରୁଣା ଓ ଯଶସ୍ବୀ ଶକ୍ତି, ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ଆମକୁ ଦିଅ।
ଉପୋ ହ ଯଦ୍ଵିଦଥଂ ଵାଜିନୋ ଗୁର୍ଧୀଭିର୍ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରମତିମିଚ୍ଛମାନାଃ । ଅର୍ଵନ୍ତୋ ନ କାଷ୍ଠାଂ ନକ୍ଷମାଣା ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଜୋହୁଵତୋ ନରସ୍ତେ
ଯେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସ୍ତୁତି ସହ ବୈଠକରେ ଯାଆନ୍ତି, ଯେପରି ଦୌଡ଼ରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି।