ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ମହି ଶର୍ମ ସପ୍ରଥଃ । ଅଵଧ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିରଦିତେରୃତାଵୃଧୋ ଦେଵସ୍ଯ ଶ୍ଲୋକଂ ସଵିତୁର୍ମନାମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମକୁ ମହାନ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଦିତିଙ୍କ ଭ୍ରମ ନଥିବା ଆଲୋକ ଓ ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷକ, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ଶ୍ରୀଗାନ୍ ଆମେ ସମ୍ମାନ କରୁ।
ଯୁଵାଂ ନରା ପଶ୍ଯମାନାସ ଆପ୍ଯଂ ପ୍ରାଚା ଗଵ୍ଯନ୍ତଃ ପୃଥୁପର୍ଶଵୋ ଯଯୁଃ । ଦାସା ଚ ଵୃତ୍ରା ହତମାର୍ଯାଣି ଚ ସୁଦାସମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵସାଵତମ୍
ହେ ଦୁଇଜଣ, ପୁରୁଣା ମିତ୍ରତାକୁ ଦେଖି, ଆମ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଗଉଁ ଖୋଜି ଚଲିଗଲେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦାସ ଓ ବିପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ହରାଇ, ଆର୍ୟମାନେ ସହିତ ସୁଦାସଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କଲେ।
ଯତ୍ରା ନରଃ ସମଯନ୍ତେ କୃତଧ୍ଵଜୋ ଯସ୍ମିନ୍ନାଜା ଭଵତି କିଂ ଚନ ପ୍ରିଯମ୍ । ଯତ୍ରା ଭଯନ୍ତେ ଭୁଵନା ସ୍ଵର୍ଦୃଶସ୍ତତ୍ରା ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଧି ଵୋଚତମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ପତାକା ଉଠାଇ, ଯେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧରେ କିଛି ମଧୁର ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ଭୟଭିତ, ସେଠି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ।
ସଂ ଭୂମ୍ଯା ଅନ୍ତା ଧ୍ଵସିରା ଅଦୃକ୍ଷତେନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଦିଵି ଘୋଷ ଆରୁହତ୍ । ଅସ୍ଥୁର୍ଜନାନାମୁପ ମାମରାତଯୋଽର୍ଵାଗଵସା ହଵନଶ୍ରୁତା ଗତମ୍
ପୃଥିବୀର ସୀମା, ଯାହା ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକାଯାଇଥିଲା, ତୁମେ ଦେଖିଛ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ସ୍ୱର ଆକାଶକୁ ଉଠିଛି; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୃଢ଼ ରୁହିନପାରନ୍ତୁ, ତୁମେ ଆସ, ଆମ ଡାକ ଶୁଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଵଧନାଭିରପ୍ରତି ଭେଦଂ ଵନ୍ଵନ୍ତା ପ୍ର ସୁଦାସମାଵତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯେଷାଂ ଶୃଣୁତଂ ହଵୀମନି ସତ୍ଯା ତୃତ୍ସୂନାମଭଵତ୍ପୁରୋହିତିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ଅପରାଜିତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବାଧା ଭାଙ୍ଗି, ସୁଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ; ଏହି ପୁରୋହିତମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, କାରଣ ତୃତ୍ସୁମାନଙ୍କର ପୁରୋହିତି ସତ୍ୟ ଥିଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵଭ୍ଯା ତପନ୍ତି ମାଘାନ୍ଯର୍ଯୋ ଵନୁଷାମରାତଯଃ । ଯୁଵଂ ହି ଵସ୍ଵ ଉଭଯସ୍ଯ ରାଜଥୋଽଧ ସ୍ମା ନୋଽଵତଂ ପାର୍ଯେ ଦିଵି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆର୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଛନ୍ତି; ତୁମେ ଦୁଇପ୍ରକାର ଧନର ରାଜା, ତେଣୁ ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯୁଵାଂ ହଵନ୍ତ ଉଭଯାସ ଆଜିଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଵସ୍ଵୋ ଵରୁଣଂ ଚ ସାତଯେ । ଯତ୍ର ରାଜଭିର୍ଦଶଭିର୍ନିବାଧିତଂ ପ୍ର ସୁଦାସମାଵତଂ ତୃତ୍ସୁଭିଃ ସହ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁହେଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକାଯାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ସୁଦାସ, ଦଶଜଣ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତୃତ୍ସୁମାନେ ସହିତ ଦୁହେଁ ମିଶି ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ଦଶ ରାଜାନଃ ସମିତା ଅଯଜ୍ଯଵଃ ସୁଦାସମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନ ଯୁଯୁଧୁଃ । ସତ୍ଯା ନୃଣାମଦ୍ମସଦାମୁପସ୍ତୁତିର୍ଦେଵା ଏଷାମଭଵନ୍ଦେଵହୂତିଷୁ
ଏହି ଦଶ ରାଜା, ଏକଠା ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିଲେ, ସୁଦାସଙ୍କୁ ହରାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ତାଙ୍କର ଅର୍ପଣ ହେଲା।
ଦାଶରାଜ୍ଞେ ପରିଯତ୍ତାଯ ଵିଶ୍ଵତଃ ସୁଦାସ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵଶିକ୍ଷତମ୍ । ଶ୍ଵିତ୍ଯଞ୍ଚୋ ଯତ୍ର ନମସା କପର୍ଦିନୋ ଧିଯା ଧୀଵନ୍ତୋ ଅସପନ୍ତ ତୃତ୍ସଵଃ
ଦଶର ପୁତ୍ର ସୁଦାସ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ ଦୁହେଁ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ; ଯେଉଁଠାରେ ତୃତ୍ସୁମାନେ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଭକ୍ତିରେ ନିପୁଣ, ଧଳା ମୁଣ୍ଡା ହେଲମେଟ୍ ପିନ୍ଧି, ନମସ୍କାର ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଜୟ ହାସଲ କରିଥିଲେ।
ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯନ୍ଯଃ ସମିଥେଷୁ ଜିଘ୍ନତେ ଵ୍ରତାନ୍ଯନ୍ଯୋ ଅଭି ରକ୍ଷତେ ସଦା । ହଵାମହେ ଵାଂ ଵୃଷଣା ସୁଵୃକ୍ତିଭିରସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍
ତୁମ୍ମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଧ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଜଣେ ସଦା ନିୟମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଆମେ ତୁମ୍ମାନେକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଡାକୁଛୁ; ଆମକୁ ତୁମ୍ମାନେ ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ମହି ଶର୍ମ ସପ୍ରଥଃ । ଅଵଧ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିରଦିତେରୃତାଵୃଧୋ ଦେଵସ୍ଯ ଶ୍ଲୋକଂ ସଵିତୁର୍ମନାମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମକୁ ବଡ଼ ମହିମା ଓ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଦିତିଙ୍କର ଅବିରୋଧ ଆଲୋକ, ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷକ, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ତେଜକୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ।
ଆ ଵାଂ ରାଜାନାଵଧ୍ଵରେ ଵଵୃତ୍ଯାଂ ହଵ୍ଯେଭିରିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନମୋଭିଃ । ପ୍ର ଵାଂ ଘୃତାଚୀ ବାହ୍ଵୋର୍ଦଧାନା ପରି ତ୍ମନା ଵିଷୁରୂପା ଜିଗାତି
ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ହେ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ନମସ୍କାର ଓ ହବିଷ୍ୟ ନେଇ ତୁମ୍ମାନେକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଘୃତର ଧାରା, ତୁମ୍ମାନେର ବାହୁରେ ରଖାଯାଇ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଚାରିପଟେ ବହୁଛି।
ଯୁଵୋ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ବୃହଦିନ୍ଵତି ଦ୍ଯୌର୍ଯୌ ସେତୃଭିରରଜ୍ଜୁଭିଃ ସିନୀଥଃ । ପରି ନୋ ହେଳୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵୃଜ୍ଯା ଉରୁଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ କୃଣଵଦୁ ଲୋକମ୍
ତୁମ୍ମାନେର ରାଜ୍ୟ ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ, ନେତା ଓ ପଥ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଉପସ୍ଥାପିତ; ବରୁଣଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଆମଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଜଗତ୍ କରନ୍ତୁ।
କୃତଂ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ଵିଦଥେଷୁ ଚାରୁଂ କୃତଂ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସୂରିଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତା । ଉପୋ ରଯିର୍ଦେଵଜୂତୋ ନ ଏତୁ ପ୍ର ଣ ସ୍ପାର୍ହାଭିରୂତିଭିସ୍ତିରେତମ୍
ଆମର ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ସଭାରେ ସୁନ୍ଦର ହେଉ; ଆମର ସ୍ତୁତି ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ; ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଆମେ ମହତ୍ ସାହାଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ରଯିଂ ଧତ୍ତଂ ଵସୁମନ୍ତଂ ପୁରୁକ୍ଷୁମ୍ । ପ୍ର ଯ ଆଦିତ୍ଯୋ ଅନୃତା ମିନାତ୍ଯମିତା ଶୂରୋ ଦଯତେ ଵସୂନି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ, ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟ, ଅପାର ଶୂରବୀର, ଅସତ୍ୟକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ଓ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵରୁଣମଷ୍ଟ ମେ ଗୀଃ ପ୍ରାଵତ୍ତୋକେ ତନଯେ ତୂତୁଜାନା । ସୁରତ୍ନାସୋ ଦେଵଵୀତିଂ ଗମେମ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଆଠଟି ସ୍ତୁତି ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ କହିଛି, ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରର ଭଲ ପାଇଁ; ଆମେ ଉତ୍ତମ ଦାନରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଦେବପୂଜାକୁ ପହଞ୍ଚୁ; ତୁମ୍ମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ।
ପୁନୀଷେ ଵାମରକ୍ଷସଂ ମନୀଷାଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଜୁହ୍ଵତ୍ । ଘୃତପ୍ରତୀକାମୁଷସଂ ନ ଦେଵୀଂ ତା ନୋ ଯାମନ୍ନୁରୁଷ୍ଯତାମଭୀକେ
ମୁଁ ମୋର ଜ୍ଞାନକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ଘୃତରେ ଶୋଭିତ ଦେବୀ ଉଷା ପରି, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ନେଇ ଆସୁନ୍ତୁ।
ସ୍ପର୍ଧନ୍ତେ ଵା ଉ ଦେଵହୂଯେ ଅତ୍ର ଯେଷୁ ଧ୍ଵଜେଷୁ ଦିଦ୍ଯଵଃ ପତନ୍ତି । ଯୁଵଂ ତାଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵମିତ୍ରାନ୍ହତଂ ପରାଚଃ ଶର୍ଵା ଵିଷୂଚଃ
ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ପତାକା ଚମକେ ଓ ଖସିପଡ଼େ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କର, ଦୂରେ ହଟାଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଛିଟିଯାଅ।
ଆପଶ୍ଚିଦ୍ଧି ସ୍ଵଯଶସଃ ସଦସ୍ସୁ ଦେଵୀରିନ୍ଦ୍ରଂ ଵରୁଣଂ ଦେଵତା ଧୁଃ । କୃଷ୍ଟୀରନ୍ଯୋ ଧାରଯତି ପ୍ରଵିକ୍ତା ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯନ୍ଯୋ ଅପ୍ରତୀନି ହନ୍ତି
ପାଣିମାନେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ମହିମା ସହିତ, ତାଙ୍କ ନିଜ ଗୃହରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ପୂଜନ୍ତି; ଜଣେ ନେତା ଲୋକମାନେକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଜଣେ ଅଜୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଧ କରନ୍ତି।
ସ ସୁକ୍ରତୁରୃତଚିଦସ୍ତୁ ହୋତା ଯ ଆଦିତ୍ଯ ଶଵସା ଵାଂ ନମସ୍ଵାନ୍ । ଆଵଵର୍ତଦଵସେ ଵାଂ ହଵିଷ୍ମାନସଦିତ୍ସ ସୁଵିତାଯ ପ୍ରଯସ୍ଵାନ୍
ଯିଏ ଆଦିତ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମ୍ମାନେକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିବା ପୁରୋହିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେ ତୁମ୍ମାନେର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି, ହବିଷ୍ୟ ନେଇ ବସିଛନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ।
ଇଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵରୁଣମଷ୍ଟ ମେ ଗୀଃ ପ୍ରାଵତ୍ତୋକେ ତନଯେ ତୂତୁଜାନା । ସୁରତ୍ନାସୋ ଦେଵଵୀତିଂ ଗମେମ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଆଠଟି ସ୍ତୁତି ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ କହିଛି, ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରର ଭଲ ପାଇଁ; ଆମେ ଉତ୍ତମ ଦାନରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଦେବପୂଜାକୁ ପହଞ୍ଚୁ; ତୁମ୍ମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ।
ଧୀରା ତ୍ଵସ୍ଯ ମହିନା ଜନୂଂଷି ଵି ଯସ୍ତସ୍ତମ୍ଭ ରୋଦସୀ ଚିଦୁର୍ଵୀ । ପ୍ର ନାକମୃଷ୍ଵଂ ନୁନୁଦେ ବୃହନ୍ତଂ ଦ୍ଵିତା ନକ୍ଷତ୍ରଂ ପପ୍ରଥଚ୍ଚ ଭୂମ
ତାଙ୍କର ମହିମା ଦ୍ୱାରା, ଜ୍ଞାନୀ ଜଣେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ସେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଉଠେଇ ରଖିଛନ୍ତି; ସେ ଉଚ୍ଚ ଗଗନକୁ ଉପରକୁ ଠେଲିଛନ୍ତି, ତାଳା ତାରାମାନେକୁ ଦିଗବ୍ୟାପୀ କରିଛନ୍ତି।
ଉତ ସ୍ଵଯା ତନ୍ଵା ସଂ ଵଦେ ତତ୍କଦା ନ୍ଵନ୍ତର୍ଵରୁଣେ ଭୁଵାନି । କିଂ ମେ ହଵ୍ଯମହୃଣାନୋ ଜୁଷେତ କଦା ମୃଳୀକଂ ସୁମନା ଅଭି ଖ୍ଯମ୍
ସେ ନିଜ ରୂପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ କଥାହୁଏ; କେବେ ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କ ଭିତରେ ବସିପାରିବି? ମୋର କେଉଁ ଅର୍ପଣ ସେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, କେବେ ଦୟାଳୁ ଓ ସୁମନ ମୋତେ ଦେଖିବେ?
ପୃଚ୍ଛେ ତଦେନୋ ଵରୁଣ ଦିଦୃକ୍ଷୂପୋ ଏମି ଚିକିତୁଷୋ ଵିପୃଚ୍ଛମ୍ । ସମାନମିନ୍ମେ କଵଯଶ୍ଚିଦାହୁରଯଂ ହ ତୁଭ୍ଯଂ ଵରୁଣୋ ହୃଣୀତେ
ମୁଁ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରୁଛି, ହେ ବରୁଣ, ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି; ମୁଁ ନିକଟକୁ ଆସି ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା କହନ୍ତି: ଏହି ବରୁଣ ନିଜେ ପାପକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
କିମାଗ ଆସ ଵରୁଣ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯତ୍ସ୍ତୋତାରଂ ଜିଘାଂସସି ସଖାଯମ୍ । ପ୍ର ତନ୍ମେ ଵୋଚୋ ଦୂଳଭ ସ୍ଵଧାଵୋଽଵ ତ୍ଵାନେନା ନମସା ତୁର ଇଯାମ୍
ହେ ବରୁଣ, କେଉଁ ପୁରୁଣା ଅପରାଧ ପାଇଁ ତୁମେ ତୁମର ଭକ୍ତ, ତୁମର ବନ୍ଧୁକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ମୋତେ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହ, ହେ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରଭୁ, କଣ ତାହା? ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ତୁରନ୍ତ ଆସିଛି।
ଅଵ ଦ୍ରୁଗ୍ଧାନି ପିତ୍ର୍ଯା ସୃଜା ନୋଽଵ ଯା ଵଯଂ ଚକୃମା ତନୂଭିଃ । ଅଵ ରାଜନ୍ପଶୁତୃପଂ ନ ତାଯୁଂ ସୃଜା ଵତ୍ସଂ ନ ଦାମ୍ନୋ ଵସିଷ୍ଠମ୍
ପୂର୍ବଜମାନେ କରିଥିବା ଅପରାଧରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଆମେ ନିଜେ ଶରୀରରେ କରିଥିବା ଅପରାଧରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ କର। ହେ ରାଜା, ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଗୋଁଡ଼ିଠାରୁ ଛୁଟିଥିବା ବଛଡ଼ା ପରି, ଫାନ୍ଦରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଥିବା ପଶୁ ପରି, ତାଙ୍କୁ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ନ ସ ସ୍ଵୋ ଦକ୍ଷୋ ଵରୁଣ ଧ୍ରୁତିଃ ସା ସୁରା ମନ୍ଯୁର୍ଵିଭୀଦକୋ ଅଚିତ୍ତିଃ । ଅସ୍ତି ଜ୍ଯାଯାନ୍କନୀଯସ ଉପାରେ ସ୍ଵପ୍ନଶ୍ଚନେଦନୃତସ୍ଯ ପ୍ରଯୋତା
ହେ ବରୁଣ, କାହାର ନିଜ ଦକ୍ଷତା, ଧୃତି, ବୀରତା କିମ୍ବା ବୁଦ୍ଧି ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ବଡ଼ ଓ ଛୋଟ ଏଠାରେ ଏକାଠି ଅଛନ୍ତି; ନିଦ୍ରା ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବା ଆଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଅରଂ ଦାସୋ ନ ମୀଳ୍ହୁଷେ କରାଣ୍ଯହଂ ଦେଵାଯ ଭୂର୍ଣଯେଽନାଗାଃ । ଅଚେତଯଦଚିତୋ ଦେଵୋ ଅର୍ଯୋ ଗୃତ୍ସଂ ରାଯେ କଵିତରୋ ଜୁନାତି
ଦାସ ଯେମିତି ନିଜ ଦାତା ପାଇଁ ନିଷ୍ପାପ କାମ କରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ପାଇଁ ନିଷ୍ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେଉଛି, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ପାଇଁ ଆସାକୁଳ। ଅଜଣା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତା ଚେତନା ଦେଇଥାନ୍ତି; ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଗାୟକକୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅଯଂ ସୁ ତୁଭ୍ଯଂ ଵରୁଣ ସ୍ଵଧାଵୋ ହୃଦି ସ୍ତୋମ ଉପଶ୍ରିତଶ୍ଚିଦସ୍ତୁ । ଶଂ ନଃ କ୍ଷେମେ ଶମୁ ଯୋଗେ ନୋ ଅସ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ବରୁଣ, ଏହି ଭକ୍ତିଭରା ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଓ ମୋ ହୃଦୟରେ ବସିଛି। ଆମ ଘରେ ଶୁଭ ହେଉ, ଆମ ଚେଷ୍ଟାରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ; ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ରଦତ୍ପଥୋ ଵରୁଣଃ ସୂର୍ଯାଯ ପ୍ରାର୍ଣାଂସି ସମୁଦ୍ରିଯା ନଦୀନାମ୍ । ସର୍ଗୋ ନ ସୃଷ୍ଟୋ ଅର୍ଵତୀରୃତାଯଞ୍ଚକାର ମହୀରଵନୀରହଭ୍ଯଃ
ବରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି; ନଦୀମାନଙ୍କର ଜଳ, ସମୁଦ୍ର ପରି ବହୁଛି। ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ବନ୍ୟା ପରି, ସେ ତୀବ୍ର ଗତିର ନଦୀମାନେ ଚଳାଇଛନ୍ତି, ଧର୍ମ ପାଇଁ ବଡ଼ ନଦୀମାନେ ବହୁଛନ୍ତି।