ଶ୍ରଵଃ ସୂରିଭ୍ଯୋ ଅମୃତଂ ଵସୁତ୍ଵନଂ ଵାଜାଁ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଗୋମତଃ । ଚୋଦଯିତ୍ରୀ ମଘୋନଃ ସୂନୃତାଵତ୍ଯୁଷା ଉଚ୍ଛଦପ ସ୍ରିଧଃ
ଉତ୍ସାହୀ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅମୃତ ଖ୍ୟାତି ଏବଂ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋ-ଧନ ଭରିଥିବା ପୁରସ୍କାର ଦିଅ; ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା ଉଷା, ତୁମେ ଉଦୟ ହେଉ, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କର।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯୁଵମଧ୍ଵରାଯ ନୋ ଵିଶେ ଜନାଯ ମହି ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍ । ଦୀର୍ଘପ୍ରଯଜ୍ଯୁମତି ଯୋ ଵନୁଷ୍ଯତି ଵଯଂ ଜଯେମ ପୃତନାସୁ ଦୂଢ୍ଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ପୂଜା ଓ ଆମ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ; ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବେ, ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ସମ୍ରାଳନ୍ଯଃ ସ୍ଵରାଳନ୍ଯ ଉଚ୍ଯତେ ଵାଂ ମହାନ୍ତାଵିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମହାଵସୂ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସଃ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନି ସଂ ଵାମୋଜୋ ଵୃଷଣା ସଂ ବଲଂ ଦଧୁଃ
ତୁମେ ସମ୍ରାଟ୍ ଏବଂ ଆଲୋକର ନାୟକ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ବଡ଼ ଧନର ଦାତା; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ତୁମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ବଳ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି।
ଅନ୍ଵପାଂ ଖାନ୍ଯତୃନ୍ତମୋଜସା ସୂର୍ଯମୈରଯତଂ ଦିଵି ପ୍ରଭୁମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମଦେ ଅସ୍ଯ ମାଯିନୋଽପିନ୍ଵତମପିତଃ ପିନ୍ଵତଂ ଧିଯଃ
ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ନଦୀମାନଙ୍କ ଉପତ୍ୟକା ଖୋଦିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆକାଶରେ ବସାଇଛ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମେ ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ।
ଯୁଵାମିଦ୍ଯୁତ୍ସୁ ପୃତନାସୁ ଵହ୍ନଯୋ ଯୁଵାଂ କ୍ଷେମସ୍ଯ ପ୍ରସଵେ ମିତଜ୍ଞଵଃ । ଈଶାନା ଵସ୍ଵ ଉଭଯସ୍ଯ କାରଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ସୁହଵା ହଵାମହେ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମେ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ତୁମେ ସୁରକ୍ଷାର ଉତ୍ସ; ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନର ଅଧିପତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ସହଜରେ ଡାକିପାରୁଥିବା ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯଦିମାନି ଚକ୍ରଥୁର୍ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନି ଭୁଵନସ୍ଯ ମଜ୍ମନା । କ୍ଷେମେଣ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଂ ଦୁଵସ୍ଯତି ମରୁଦ୍ଭିରୁଗ୍ରଃ ଶୁଭମନ୍ଯ ଈଯତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଜଗତର ସମସ୍ତ ଉତ୍ପତ୍ତି କରିଛ; ମିତ୍ର ବରୁଣ ସହିତ ସୁରକ୍ଷା ଆଣନ୍ତି, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି।
ମହେ ଶୁଲ୍କାଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ନୁ ତ୍ଵିଷ ଓଜୋ ମିମାତେ ଧ୍ରୁଵମସ୍ଯ ଯତ୍ସ୍ଵମ୍ । ଅଜାମିମନ୍ଯଃ ଶ୍ନଥଯନ୍ତମାତିରଦ୍ଦଭ୍ରେଭିରନ୍ଯଃ ପ୍ର ଵୃଣୋତି ଭୂଯସଃ
ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ମାପାଯାଏ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼; ଜଣେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦମନ କରେ, ଅନ୍ୟଜଣ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଅନ୍ୟଜଣ ବଡ଼ କଥା ବାଛେ।
ନ ତମଂହୋ ନ ଦୁରିତାନି ମର୍ତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନ ତପଃ କୁତଶ୍ଚନ । ଯସ୍ଯ ଦେଵା ଗଚ୍ଛଥୋ ଵୀଥୋ ଅଧ୍ଵରଂ ନ ତଂ ମର୍ତସ୍ଯ ନଶତେ ପରିହ୍ଵୃତିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯାହାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ଅପକାର, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏନାହିଁ; ମଣିଷର ଭୁଲ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରେନାହିଁ।
ଅର୍ଵାଙ୍ନରା ଦୈଵ୍ଯେନାଵସା ଗତଂ ଶୃଣୁତଂ ହଵଂ ଯଦି ମେ ଜୁଜୋଷଥଃ । ଯୁଵୋର୍ହି ସଖ୍ଯମୁତ ଵା ଯଦାପ୍ଯଂ ମାର୍ଡୀକମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନି ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ନରମାନେ, ଦିବ୍ୟ ସହାୟତା ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସ; ଏହି ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ପସନ୍ଦ କର; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଯେଉଁ ମିତ୍ରତା ଓ କୃପା ଦେଇପାର, ସେହି ଦୟା ଆମକୁ ଦିଅ।
ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଭରେଭରେ ପୁରୋଯୋଧା ଭଵତଂ କୃଷ୍ଟ୍ଯୋଜସା । ଯଦ୍ଵାଂ ହଵନ୍ତ ଉଭଯେ ଅଧ ସ୍ପୃଧି ନରସ୍ତୋକସ୍ଯ ତନଯସ୍ଯ ସାତିଷୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆମ ପୂର୍ବସାରଥୀ ହେଉ, ତୁମ ଲୋକଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ; ଯଦି ଦୁଇପକ୍ଷ ତୁମକୁ ଡାକେ, ତେବେ ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତର ପିଢ଼ି ପାଇଁ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ବିଚାର କର।
ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ମହି ଶର୍ମ ସପ୍ରଥଃ । ଅଵଧ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିରଦିତେରୃତାଵୃଧୋ ଦେଵସ୍ଯ ଶ୍ଲୋକଂ ସଵିତୁର୍ମନାମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମକୁ ମହାନ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଦିତିଙ୍କ ଭ୍ରମ ନଥିବା ଆଲୋକ ଓ ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷକ, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ଶ୍ରୀଗାନ୍ ଆମେ ସମ୍ମାନ କରୁ।
ଯୁଵାଂ ନରା ପଶ୍ଯମାନାସ ଆପ୍ଯଂ ପ୍ରାଚା ଗଵ୍ଯନ୍ତଃ ପୃଥୁପର୍ଶଵୋ ଯଯୁଃ । ଦାସା ଚ ଵୃତ୍ରା ହତମାର୍ଯାଣି ଚ ସୁଦାସମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵସାଵତମ୍
ହେ ଦୁଇଜଣ, ପୁରୁଣା ମିତ୍ରତାକୁ ଦେଖି, ଆମ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଗଉଁ ଖୋଜି ଚଲିଗଲେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦାସ ଓ ବିପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ହରାଇ, ଆର୍ୟମାନେ ସହିତ ସୁଦାସଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କଲେ।
ଯତ୍ରା ନରଃ ସମଯନ୍ତେ କୃତଧ୍ଵଜୋ ଯସ୍ମିନ୍ନାଜା ଭଵତି କିଂ ଚନ ପ୍ରିଯମ୍ । ଯତ୍ରା ଭଯନ୍ତେ ଭୁଵନା ସ୍ଵର୍ଦୃଶସ୍ତତ୍ରା ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଧି ଵୋଚତମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ପତାକା ଉଠାଇ, ଯେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧରେ କିଛି ମଧୁର ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ଭୟଭିତ, ସେଠି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ।
ସଂ ଭୂମ୍ଯା ଅନ୍ତା ଧ୍ଵସିରା ଅଦୃକ୍ଷତେନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଦିଵି ଘୋଷ ଆରୁହତ୍ । ଅସ୍ଥୁର୍ଜନାନାମୁପ ମାମରାତଯୋଽର୍ଵାଗଵସା ହଵନଶ୍ରୁତା ଗତମ୍
ପୃଥିବୀର ସୀମା, ଯାହା ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକାଯାଇଥିଲା, ତୁମେ ଦେଖିଛ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ସ୍ୱର ଆକାଶକୁ ଉଠିଛି; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୃଢ଼ ରୁହିନପାରନ୍ତୁ, ତୁମେ ଆସ, ଆମ ଡାକ ଶୁଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଵଧନାଭିରପ୍ରତି ଭେଦଂ ଵନ୍ଵନ୍ତା ପ୍ର ସୁଦାସମାଵତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯେଷାଂ ଶୃଣୁତଂ ହଵୀମନି ସତ୍ଯା ତୃତ୍ସୂନାମଭଵତ୍ପୁରୋହିତିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ଅପରାଜିତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବାଧା ଭାଙ୍ଗି, ସୁଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ; ଏହି ପୁରୋହିତମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, କାରଣ ତୃତ୍ସୁମାନଙ୍କର ପୁରୋହିତି ସତ୍ୟ ଥିଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵଭ୍ଯା ତପନ୍ତି ମାଘାନ୍ଯର୍ଯୋ ଵନୁଷାମରାତଯଃ । ଯୁଵଂ ହି ଵସ୍ଵ ଉଭଯସ୍ଯ ରାଜଥୋଽଧ ସ୍ମା ନୋଽଵତଂ ପାର୍ଯେ ଦିଵି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆର୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଛନ୍ତି; ତୁମେ ଦୁଇପ୍ରକାର ଧନର ରାଜା, ତେଣୁ ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯୁଵାଂ ହଵନ୍ତ ଉଭଯାସ ଆଜିଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଵସ୍ଵୋ ଵରୁଣଂ ଚ ସାତଯେ । ଯତ୍ର ରାଜଭିର୍ଦଶଭିର୍ନିବାଧିତଂ ପ୍ର ସୁଦାସମାଵତଂ ତୃତ୍ସୁଭିଃ ସହ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁହେଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକାଯାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ସୁଦାସ, ଦଶଜଣ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତୃତ୍ସୁମାନେ ସହିତ ଦୁହେଁ ମିଶି ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ଦଶ ରାଜାନଃ ସମିତା ଅଯଜ୍ଯଵଃ ସୁଦାସମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନ ଯୁଯୁଧୁଃ । ସତ୍ଯା ନୃଣାମଦ୍ମସଦାମୁପସ୍ତୁତିର୍ଦେଵା ଏଷାମଭଵନ୍ଦେଵହୂତିଷୁ
ଏହି ଦଶ ରାଜା, ଏକଠା ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିଲେ, ସୁଦାସଙ୍କୁ ହରାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ତାଙ୍କର ଅର୍ପଣ ହେଲା।
ଦାଶରାଜ୍ଞେ ପରିଯତ୍ତାଯ ଵିଶ୍ଵତଃ ସୁଦାସ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵଶିକ୍ଷତମ୍ । ଶ୍ଵିତ୍ଯଞ୍ଚୋ ଯତ୍ର ନମସା କପର୍ଦିନୋ ଧିଯା ଧୀଵନ୍ତୋ ଅସପନ୍ତ ତୃତ୍ସଵଃ
ଦଶର ପୁତ୍ର ସୁଦାସ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ ଦୁହେଁ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ; ଯେଉଁଠାରେ ତୃତ୍ସୁମାନେ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଭକ୍ତିରେ ନିପୁଣ, ଧଳା ମୁଣ୍ଡା ହେଲମେଟ୍ ପିନ୍ଧି, ନମସ୍କାର ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଜୟ ହାସଲ କରିଥିଲେ।
ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯନ୍ଯଃ ସମିଥେଷୁ ଜିଘ୍ନତେ ଵ୍ରତାନ୍ଯନ୍ଯୋ ଅଭି ରକ୍ଷତେ ସଦା । ହଵାମହେ ଵାଂ ଵୃଷଣା ସୁଵୃକ୍ତିଭିରସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍
ତୁମ୍ମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଧ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଜଣେ ସଦା ନିୟମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଆମେ ତୁମ୍ମାନେକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଡାକୁଛୁ; ଆମକୁ ତୁମ୍ମାନେ ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ମହି ଶର୍ମ ସପ୍ରଥଃ । ଅଵଧ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିରଦିତେରୃତାଵୃଧୋ ଦେଵସ୍ଯ ଶ୍ଲୋକଂ ସଵିତୁର୍ମନାମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମକୁ ବଡ଼ ମହିମା ଓ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଦିତିଙ୍କର ଅବିରୋଧ ଆଲୋକ, ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷକ, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ତେଜକୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ।
ଆ ଵାଂ ରାଜାନାଵଧ୍ଵରେ ଵଵୃତ୍ଯାଂ ହଵ୍ଯେଭିରିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନମୋଭିଃ । ପ୍ର ଵାଂ ଘୃତାଚୀ ବାହ୍ଵୋର୍ଦଧାନା ପରି ତ୍ମନା ଵିଷୁରୂପା ଜିଗାତି
ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ହେ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ନମସ୍କାର ଓ ହବିଷ୍ୟ ନେଇ ତୁମ୍ମାନେକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଘୃତର ଧାରା, ତୁମ୍ମାନେର ବାହୁରେ ରଖାଯାଇ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଚାରିପଟେ ବହୁଛି।
ଯୁଵୋ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ବୃହଦିନ୍ଵତି ଦ୍ଯୌର୍ଯୌ ସେତୃଭିରରଜ୍ଜୁଭିଃ ସିନୀଥଃ । ପରି ନୋ ହେଳୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵୃଜ୍ଯା ଉରୁଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ କୃଣଵଦୁ ଲୋକମ୍
ତୁମ୍ମାନେର ରାଜ୍ୟ ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ, ନେତା ଓ ପଥ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଉପସ୍ଥାପିତ; ବରୁଣଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଆମଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଜଗତ୍ କରନ୍ତୁ।
କୃତଂ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ଵିଦଥେଷୁ ଚାରୁଂ କୃତଂ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସୂରିଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତା । ଉପୋ ରଯିର୍ଦେଵଜୂତୋ ନ ଏତୁ ପ୍ର ଣ ସ୍ପାର୍ହାଭିରୂତିଭିସ୍ତିରେତମ୍
ଆମର ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ସଭାରେ ସୁନ୍ଦର ହେଉ; ଆମର ସ୍ତୁତି ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ; ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଆମେ ମହତ୍ ସାହାଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ରଯିଂ ଧତ୍ତଂ ଵସୁମନ୍ତଂ ପୁରୁକ୍ଷୁମ୍ । ପ୍ର ଯ ଆଦିତ୍ଯୋ ଅନୃତା ମିନାତ୍ଯମିତା ଶୂରୋ ଦଯତେ ଵସୂନି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ, ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟ, ଅପାର ଶୂରବୀର, ଅସତ୍ୟକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ଓ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵରୁଣମଷ୍ଟ ମେ ଗୀଃ ପ୍ରାଵତ୍ତୋକେ ତନଯେ ତୂତୁଜାନା । ସୁରତ୍ନାସୋ ଦେଵଵୀତିଂ ଗମେମ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଆଠଟି ସ୍ତୁତି ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ କହିଛି, ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରର ଭଲ ପାଇଁ; ଆମେ ଉତ୍ତମ ଦାନରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଦେବପୂଜାକୁ ପହଞ୍ଚୁ; ତୁମ୍ମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ।
ପୁନୀଷେ ଵାମରକ୍ଷସଂ ମନୀଷାଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଜୁହ୍ଵତ୍ । ଘୃତପ୍ରତୀକାମୁଷସଂ ନ ଦେଵୀଂ ତା ନୋ ଯାମନ୍ନୁରୁଷ୍ଯତାମଭୀକେ
ମୁଁ ମୋର ଜ୍ଞାନକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ଘୃତରେ ଶୋଭିତ ଦେବୀ ଉଷା ପରି, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ନେଇ ଆସୁନ୍ତୁ।
ସ୍ପର୍ଧନ୍ତେ ଵା ଉ ଦେଵହୂଯେ ଅତ୍ର ଯେଷୁ ଧ୍ଵଜେଷୁ ଦିଦ୍ଯଵଃ ପତନ୍ତି । ଯୁଵଂ ତାଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵମିତ୍ରାନ୍ହତଂ ପରାଚଃ ଶର୍ଵା ଵିଷୂଚଃ
ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ପତାକା ଚମକେ ଓ ଖସିପଡ଼େ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କର, ଦୂରେ ହଟାଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଛିଟିଯାଅ।
ଆପଶ୍ଚିଦ୍ଧି ସ୍ଵଯଶସଃ ସଦସ୍ସୁ ଦେଵୀରିନ୍ଦ୍ରଂ ଵରୁଣଂ ଦେଵତା ଧୁଃ । କୃଷ୍ଟୀରନ୍ଯୋ ଧାରଯତି ପ୍ରଵିକ୍ତା ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯନ୍ଯୋ ଅପ୍ରତୀନି ହନ୍ତି
ପାଣିମାନେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ମହିମା ସହିତ, ତାଙ୍କ ନିଜ ଗୃହରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ପୂଜନ୍ତି; ଜଣେ ନେତା ଲୋକମାନେକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଜଣେ ଅଜୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଧ କରନ୍ତି।
ସ ସୁକ୍ରତୁରୃତଚିଦସ୍ତୁ ହୋତା ଯ ଆଦିତ୍ଯ ଶଵସା ଵାଂ ନମସ୍ଵାନ୍ । ଆଵଵର୍ତଦଵସେ ଵାଂ ହଵିଷ୍ମାନସଦିତ୍ସ ସୁଵିତାଯ ପ୍ରଯସ୍ଵାନ୍
ଯିଏ ଆଦିତ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମ୍ମାନେକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିବା ପୁରୋହିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେ ତୁମ୍ମାନେର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି, ହବିଷ୍ୟ ନେଇ ବସିଛନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ।