ତାଵଦୁଷୋ ରାଧୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ରାସ୍ଵ ଯାଵତ୍ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଅରଦୋ ଗୃଣାନା । ଯାଂ ତ୍ଵା ଜଜ୍ଞୁର୍ଵୃଷଭସ୍ଯା ରଵେଣ ଵି ଦୃଳ୍ହସ୍ଯ ଦୁରୋ ଅଦ୍ରେରୌର୍ଣୋଃ
ହେ ଉଷା, ଯେତେ ଧନ ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସକମାନେକୁ ଦେଇଛ, ସେତେ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଅ। ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ବୃଷଭର ଗର୍ଜନାରେ ଜନ୍ମ ନେଲ, ମେଘର ଦୃଢ଼ ଦ୍ୱାର ଭାଙ୍ଗି ଦେଲ।
ଦେଵଂଦେଵଂ ରାଧସେ ଚୋଦଯନ୍ତ୍ଯସ୍ମଦ୍ର୍ଯକ୍ସୂନୃତା ଈରଯନ୍ତୀ । ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ନଃ ସନଯେ ଧିଯୋ ଧା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ସେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି, ଆମକୁ ସତ୍ୟପଥରେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଆମ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରତି ସ୍ତୋମେଭିରୁଷସଂ ଵସିଷ୍ଠା ଗୀର୍ଭିର୍ଵିପ୍ରାସଃ ପ୍ରଥମା ଅବୁଧ୍ରନ୍ । ଵିଵର୍ତଯନ୍ତୀଂ ରଜସୀ ସମନ୍ତେ ଆଵିଷ୍କୃଣ୍ଵତୀଂ ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା
ବସିଷ୍ଠମାନେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମେ ଉଷାକୁ ଜାଗାଇଲେ; ସେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଘୁରାଇଦେଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।
ଏଷା ସ୍ଯା ନଵ୍ଯମାଯୁର୍ଦଧାନା ଗୂଢ୍ଵୀ ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷୋଷା ଅବୋଧି । ଅଗ୍ର ଏତି ଯୁଵତିରହ୍ରଯାଣା ପ୍ରାଚିକିତତ୍ସୂର୍ଯଂ ଯଜ୍ଞମଗ୍ନିମ୍
ସେ ନୂତନ ଜୀବନ ନେଇ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଜାଗିଲେ; ଯୁବତୀ ଏବଂ ଲଜ୍ଜାହୀନ ଉଷା ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଉଦ୍ଭବ କରୁଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵାଵତୀର୍ଗୋମତୀର୍ନ ଉଷାସୋ ଵୀରଵତୀଃ ସଦମୁଚ୍ଛନ୍ତୁ ଭଦ୍ରାଃ । ଘୃତଂ ଦୁହାନା ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରପୀତା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଓ ବୀରରେ ଧନୀ ଉଷାମାନେ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଝରାଉଛନ୍ତି—ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରତ୍ଯୁ ଅଦର୍ଶ୍ଯାଯତ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୁହିତା ଦିଵଃ । ଅପୋ ମହି ଵ୍ଯଯତି ଚକ୍ଷସେ ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରୀ
ଦିବସର କନ୍ୟା ଉଷା ଉଦୟ ହେଲେ, ଚମକୁଛନ୍ତି। ସେ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ବଡ଼ ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଇ, ଆଲୋକ କରନ୍ତି, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା।
ଉଦୁସ୍ରିଯାଃ ସୃଜତେ ସୂର୍ଯଃ ସଚାଁ ଉଦ୍ଯନ୍ନକ୍ଷତ୍ରମର୍ଚିଵତ୍ । ତଵେଦୁଷୋ ଵ୍ଯୁଷି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚ ସଂ ଭକ୍ତେନ ଗମେମହି
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣ ସହ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି, ତାରା ଚମକି ଉପରକୁ ଯାଉଛି। ତୁମ ଉଦୟ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟବେଳେ, ଆମେ ଆମ ଅଂଶ ସହ ଆଗେ ବଢ଼ିଯିବା।
ପ୍ରତି ତ୍ଵା ଦୁହିତର୍ଦିଵ ଉଷୋ ଜୀରା ଅଭୁତ୍ସ୍ମହି । ଯା ଵହସି ପୁରୁ ସ୍ପାର୍ହଂ ଵନନ୍ଵତି ରତ୍ନଂ ନ ଦାଶୁଷେ ମଯଃ
ହେ ବୃଦ୍ଧା ଦିବସର କନ୍ୟା ଉଷା, ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ। ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଧନ ଆଣୁଛ।
ଉଚ୍ଛନ୍ତୀ ଯା କୃଣୋଷି ମଂହନା ମହି ପ୍ରଖ୍ଯୈ ଦେଵି ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ । ତସ୍ଯାସ୍ତେ ରତ୍ନଭାଜ ଈମହେ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ମାତୁର୍ନ ସୂନଵଃ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ, ମହାନ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରକାଶିତ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦିଅ, ଆମେ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛୁ, ଯେପରି ଜଣେ ପୁଅ ମାଆଙ୍କୁ ଭଲପାଏ, ସେପରି ଆମେ ତୁମ ପାଖରେ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତଚ୍ଚିତ୍ରଂ ରାଧ ଆ ଭରୋଷୋ ଯଦ୍ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍ତମମ୍ । ଯତ୍ତେ ଦିଵୋ ଦୁହିତର୍ମର୍ତଭୋଜନଂ ତଦ୍ରାସ୍ଵ ଭୁନଜାମହୈ
ହେ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା, ତୁମେ ଯେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ ଦେଉଛ, ଯାହା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମ ପାଖରେ ଆଣ; ମାନବମାନେ ଯେଉଁ ଭୋଗ କରିପାରିବେ, ସେ ଦୟାକରି ଆମକୁ ଦିଅ, ଯେପରି ଆମେ ତାହା ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା।
ଶ୍ରଵଃ ସୂରିଭ୍ଯୋ ଅମୃତଂ ଵସୁତ୍ଵନଂ ଵାଜାଁ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଗୋମତଃ । ଚୋଦଯିତ୍ରୀ ମଘୋନଃ ସୂନୃତାଵତ୍ଯୁଷା ଉଚ୍ଛଦପ ସ୍ରିଧଃ
ଉତ୍ସାହୀ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅମୃତ ଖ୍ୟାତି ଏବଂ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋ-ଧନ ଭରିଥିବା ପୁରସ୍କାର ଦିଅ; ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା ଉଷା, ତୁମେ ଉଦୟ ହେଉ, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କର।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯୁଵମଧ୍ଵରାଯ ନୋ ଵିଶେ ଜନାଯ ମହି ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍ । ଦୀର୍ଘପ୍ରଯଜ୍ଯୁମତି ଯୋ ଵନୁଷ୍ଯତି ଵଯଂ ଜଯେମ ପୃତନାସୁ ଦୂଢ୍ଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ପୂଜା ଓ ଆମ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ; ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବେ, ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ସମ୍ରାଳନ୍ଯଃ ସ୍ଵରାଳନ୍ଯ ଉଚ୍ଯତେ ଵାଂ ମହାନ୍ତାଵିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମହାଵସୂ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସଃ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନି ସଂ ଵାମୋଜୋ ଵୃଷଣା ସଂ ବଲଂ ଦଧୁଃ
ତୁମେ ସମ୍ରାଟ୍ ଏବଂ ଆଲୋକର ନାୟକ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ବଡ଼ ଧନର ଦାତା; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ତୁମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ବଳ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି।
ଅନ୍ଵପାଂ ଖାନ୍ଯତୃନ୍ତମୋଜସା ସୂର୍ଯମୈରଯତଂ ଦିଵି ପ୍ରଭୁମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମଦେ ଅସ୍ଯ ମାଯିନୋଽପିନ୍ଵତମପିତଃ ପିନ୍ଵତଂ ଧିଯଃ
ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ନଦୀମାନଙ୍କ ଉପତ୍ୟକା ଖୋଦିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆକାଶରେ ବସାଇଛ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମେ ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ।
ଯୁଵାମିଦ୍ଯୁତ୍ସୁ ପୃତନାସୁ ଵହ୍ନଯୋ ଯୁଵାଂ କ୍ଷେମସ୍ଯ ପ୍ରସଵେ ମିତଜ୍ଞଵଃ । ଈଶାନା ଵସ୍ଵ ଉଭଯସ୍ଯ କାରଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ସୁହଵା ହଵାମହେ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମେ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ତୁମେ ସୁରକ୍ଷାର ଉତ୍ସ; ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନର ଅଧିପତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ସହଜରେ ଡାକିପାରୁଥିବା ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯଦିମାନି ଚକ୍ରଥୁର୍ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନି ଭୁଵନସ୍ଯ ମଜ୍ମନା । କ୍ଷେମେଣ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଂ ଦୁଵସ୍ଯତି ମରୁଦ୍ଭିରୁଗ୍ରଃ ଶୁଭମନ୍ଯ ଈଯତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଜଗତର ସମସ୍ତ ଉତ୍ପତ୍ତି କରିଛ; ମିତ୍ର ବରୁଣ ସହିତ ସୁରକ୍ଷା ଆଣନ୍ତି, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି।
ମହେ ଶୁଲ୍କାଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ନୁ ତ୍ଵିଷ ଓଜୋ ମିମାତେ ଧ୍ରୁଵମସ୍ଯ ଯତ୍ସ୍ଵମ୍ । ଅଜାମିମନ୍ଯଃ ଶ୍ନଥଯନ୍ତମାତିରଦ୍ଦଭ୍ରେଭିରନ୍ଯଃ ପ୍ର ଵୃଣୋତି ଭୂଯସଃ
ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ମାପାଯାଏ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼; ଜଣେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦମନ କରେ, ଅନ୍ୟଜଣ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଅନ୍ୟଜଣ ବଡ଼ କଥା ବାଛେ।
ନ ତମଂହୋ ନ ଦୁରିତାନି ମର୍ତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନ ତପଃ କୁତଶ୍ଚନ । ଯସ୍ଯ ଦେଵା ଗଚ୍ଛଥୋ ଵୀଥୋ ଅଧ୍ଵରଂ ନ ତଂ ମର୍ତସ୍ଯ ନଶତେ ପରିହ୍ଵୃତିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯାହାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ଅପକାର, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏନାହିଁ; ମଣିଷର ଭୁଲ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରେନାହିଁ।
ଅର୍ଵାଙ୍ନରା ଦୈଵ୍ଯେନାଵସା ଗତଂ ଶୃଣୁତଂ ହଵଂ ଯଦି ମେ ଜୁଜୋଷଥଃ । ଯୁଵୋର୍ହି ସଖ୍ଯମୁତ ଵା ଯଦାପ୍ଯଂ ମାର୍ଡୀକମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନି ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ନରମାନେ, ଦିବ୍ୟ ସହାୟତା ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସ; ଏହି ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ପସନ୍ଦ କର; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଯେଉଁ ମିତ୍ରତା ଓ କୃପା ଦେଇପାର, ସେହି ଦୟା ଆମକୁ ଦିଅ।
ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଭରେଭରେ ପୁରୋଯୋଧା ଭଵତଂ କୃଷ୍ଟ୍ଯୋଜସା । ଯଦ୍ଵାଂ ହଵନ୍ତ ଉଭଯେ ଅଧ ସ୍ପୃଧି ନରସ୍ତୋକସ୍ଯ ତନଯସ୍ଯ ସାତିଷୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆମ ପୂର୍ବସାରଥୀ ହେଉ, ତୁମ ଲୋକଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ; ଯଦି ଦୁଇପକ୍ଷ ତୁମକୁ ଡାକେ, ତେବେ ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତର ପିଢ଼ି ପାଇଁ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ବିଚାର କର।
ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ମହି ଶର୍ମ ସପ୍ରଥଃ । ଅଵଧ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିରଦିତେରୃତାଵୃଧୋ ଦେଵସ୍ଯ ଶ୍ଲୋକଂ ସଵିତୁର୍ମନାମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମକୁ ମହାନ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଦିତିଙ୍କ ଭ୍ରମ ନଥିବା ଆଲୋକ ଓ ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷକ, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ଶ୍ରୀଗାନ୍ ଆମେ ସମ୍ମାନ କରୁ।
ଯୁଵାଂ ନରା ପଶ୍ଯମାନାସ ଆପ୍ଯଂ ପ୍ରାଚା ଗଵ୍ଯନ୍ତଃ ପୃଥୁପର୍ଶଵୋ ଯଯୁଃ । ଦାସା ଚ ଵୃତ୍ରା ହତମାର୍ଯାଣି ଚ ସୁଦାସମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵସାଵତମ୍
ହେ ଦୁଇଜଣ, ପୁରୁଣା ମିତ୍ରତାକୁ ଦେଖି, ଆମ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଗଉଁ ଖୋଜି ଚଲିଗଲେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦାସ ଓ ବିପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ହରାଇ, ଆର୍ୟମାନେ ସହିତ ସୁଦାସଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କଲେ।
ଯତ୍ରା ନରଃ ସମଯନ୍ତେ କୃତଧ୍ଵଜୋ ଯସ୍ମିନ୍ନାଜା ଭଵତି କିଂ ଚନ ପ୍ରିଯମ୍ । ଯତ୍ରା ଭଯନ୍ତେ ଭୁଵନା ସ୍ଵର୍ଦୃଶସ୍ତତ୍ରା ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଧି ଵୋଚତମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ପତାକା ଉଠାଇ, ଯେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧରେ କିଛି ମଧୁର ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ଭୟଭିତ, ସେଠି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ।
ସଂ ଭୂମ୍ଯା ଅନ୍ତା ଧ୍ଵସିରା ଅଦୃକ୍ଷତେନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଦିଵି ଘୋଷ ଆରୁହତ୍ । ଅସ୍ଥୁର୍ଜନାନାମୁପ ମାମରାତଯୋଽର୍ଵାଗଵସା ହଵନଶ୍ରୁତା ଗତମ୍
ପୃଥିବୀର ସୀମା, ଯାହା ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକାଯାଇଥିଲା, ତୁମେ ଦେଖିଛ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ସ୍ୱର ଆକାଶକୁ ଉଠିଛି; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୃଢ଼ ରୁହିନପାରନ୍ତୁ, ତୁମେ ଆସ, ଆମ ଡାକ ଶୁଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଵଧନାଭିରପ୍ରତି ଭେଦଂ ଵନ୍ଵନ୍ତା ପ୍ର ସୁଦାସମାଵତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯେଷାଂ ଶୃଣୁତଂ ହଵୀମନି ସତ୍ଯା ତୃତ୍ସୂନାମଭଵତ୍ପୁରୋହିତିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ଅପରାଜିତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବାଧା ଭାଙ୍ଗି, ସୁଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ; ଏହି ପୁରୋହିତମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, କାରଣ ତୃତ୍ସୁମାନଙ୍କର ପୁରୋହିତି ସତ୍ୟ ଥିଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵଭ୍ଯା ତପନ୍ତି ମାଘାନ୍ଯର୍ଯୋ ଵନୁଷାମରାତଯଃ । ଯୁଵଂ ହି ଵସ୍ଵ ଉଭଯସ୍ଯ ରାଜଥୋଽଧ ସ୍ମା ନୋଽଵତଂ ପାର୍ଯେ ଦିଵି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆର୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଛନ୍ତି; ତୁମେ ଦୁଇପ୍ରକାର ଧନର ରାଜା, ତେଣୁ ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯୁଵାଂ ହଵନ୍ତ ଉଭଯାସ ଆଜିଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଵସ୍ଵୋ ଵରୁଣଂ ଚ ସାତଯେ । ଯତ୍ର ରାଜଭିର୍ଦଶଭିର୍ନିବାଧିତଂ ପ୍ର ସୁଦାସମାଵତଂ ତୃତ୍ସୁଭିଃ ସହ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁହେଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକାଯାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ସୁଦାସ, ଦଶଜଣ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତୃତ୍ସୁମାନେ ସହିତ ଦୁହେଁ ମିଶି ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ଦଶ ରାଜାନଃ ସମିତା ଅଯଜ୍ଯଵଃ ସୁଦାସମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନ ଯୁଯୁଧୁଃ । ସତ୍ଯା ନୃଣାମଦ୍ମସଦାମୁପସ୍ତୁତିର୍ଦେଵା ଏଷାମଭଵନ୍ଦେଵହୂତିଷୁ
ଏହି ଦଶ ରାଜା, ଏକଠା ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିଲେ, ସୁଦାସଙ୍କୁ ହରାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ତାଙ୍କର ଅର୍ପଣ ହେଲା।
ଦାଶରାଜ୍ଞେ ପରିଯତ୍ତାଯ ଵିଶ୍ଵତଃ ସୁଦାସ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵଶିକ୍ଷତମ୍ । ଶ୍ଵିତ୍ଯଞ୍ଚୋ ଯତ୍ର ନମସା କପର୍ଦିନୋ ଧିଯା ଧୀଵନ୍ତୋ ଅସପନ୍ତ ତୃତ୍ସଵଃ
ଦଶର ପୁତ୍ର ସୁଦାସ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ ଦୁହେଁ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ; ଯେଉଁଠାରେ ତୃତ୍ସୁମାନେ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଭକ୍ତିରେ ନିପୁଣ, ଧଳା ମୁଣ୍ଡା ହେଲମେଟ୍ ପିନ୍ଧି, ନମସ୍କାର ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଜୟ ହାସଲ କରିଥିଲେ।
ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯନ୍ଯଃ ସମିଥେଷୁ ଜିଘ୍ନତେ ଵ୍ରତାନ୍ଯନ୍ଯୋ ଅଭି ରକ୍ଷତେ ସଦା । ହଵାମହେ ଵାଂ ଵୃଷଣା ସୁଵୃକ୍ତିଭିରସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍
ତୁମ୍ମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଧ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଜଣେ ସଦା ନିୟମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଆମେ ତୁମ୍ମାନେକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଡାକୁଛୁ; ଆମକୁ ତୁମ୍ମାନେ ରକ୍ଷା ଦିଅ।