ଅସ୍ମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠେଭିର୍ଭାନୁଭିର୍ଵି ଭାହ୍ଯୁଷୋ ଦେଵି ପ୍ରତିରନ୍ତୀ ନ ଆଯୁଃ । ଇଷଂ ଚ ନୋ ଦଧତୀ ଵିଶ୍ଵଵାରେ ଗୋମଦଶ୍ଵାଵଦ୍ରଥଵଚ୍ଚ ରାଧଃ
ହେ ଦେବୀ ଉଷା, ତୁମର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କିରଣମାନେ ଆମ ଉପରେ ପ୍ରଭା ଛଡ଼ାନ୍ତୁ, ଯେପରି ଜଣେ ଜଣାଣୀ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଏ। ହେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବାଳି, ଆମକୁ ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ।
ଯାଂ ତ୍ଵା ଦିଵୋ ଦୁହିତର୍ଵର୍ଧଯନ୍ତ୍ଯୁଷଃ ସୁଜାତେ ମତିଭିର୍ଵସିଷ୍ଠାଃ । ସାସ୍ମାସୁ ଧା ରଯିମୃଷ୍ଵଂ ବୃହନ୍ତଂ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଉଷା, ଯାହାକୁ ବସିଷ୍ଠମାନେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ଗୀତରେ ପୂଜନ୍ତି, ସେଇ ଉଷା ଆମ ପାଖରେ ବଡ଼ ଓ ଅଧିକ ଧନ ଦିଅ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରତି କେତଵଃ ପ୍ରଥମା ଅଦୃଶ୍ରନ୍ନୂର୍ଧ୍ଵା ଅସ୍ଯା ଅଞ୍ଜଯୋ ଵି ଶ୍ରଯନ୍ତେ । ଉଷୋ ଅର୍ଵାଚା ବୃହତା ରଥେନ ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମତା ଵାମମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵକ୍ଷି
ଉଷାର ପ୍ରଥମ କିରଣମାନେ ଦେଖାଦେଲେ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭା ଉପରକୁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ହେ ଉଷା, ତୁମର ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ଆସ, ଆମକୁ କୃପା ଓ ଆଲୋକ ଦିଅ।
ପ୍ରତି ଷୀମଗ୍ନିର୍ଜରତେ ସମିଦ୍ଧଃ ପ୍ରତି ଵିପ୍ରାସୋ ମତିଭିର୍ଗୃଣନ୍ତଃ । ଉଷା ଯାତି ଜ୍ଯୋତିଷା ବାଧମାନା ଵିଶ୍ଵା ତମାଂସି ଦୁରିତାପ ଦେଵୀ
ଅଗ୍ନି ଆଲୋକରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉଛନ୍ତି, ପ୍ରେରିତ ମନ୍ତ୍ରଦାତାମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି। ଦେବୀ ଉଷା ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଆଗେ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅପଶକୁ ଦୂର କରୁଛନ୍ତି।
ଏତା ଉ ତ୍ଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯଦୃଶ୍ରନ୍ପୁରସ୍ତାଜ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଚ୍ଛନ୍ତୀରୁଷସୋ ଵିଭାତୀଃ । ଅଜୀଜନନ୍ସୂର୍ଯଂ ଯଜ୍ଞମଗ୍ନିମପାଚୀନଂ ତମୋ ଅଗାଦଜୁଷ୍ଟମ୍
ଏହି ଉଷାମାନେ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖାଦେଲେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଇଲେ। ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଉଦ୍ଭବ କରି, ଅପ୍ରିୟ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ।
ଅଚେତି ଦିଵୋ ଦୁହିତା ମଘୋନୀ ଵିଶ୍ଵେ ପଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯୁଷସଂ ଵିଭାତୀମ୍ । ଆସ୍ଥାଦ୍ରଥଂ ସ୍ଵଧଯା ଯୁଜ୍ଯମାନମା ଯମଶ୍ଵାସଃ ସୁଯୁଜୋ ଵହନ୍ତି
ଦିବସର ଦୟାଳୁ କନ୍ୟା ଉଷା ଜାଗିଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ସେ ନିଜେ ଯୋଗ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି।
ପ୍ରତି ତ୍ଵାଦ୍ଯ ସୁମନସୋ ବୁଧନ୍ତାସ୍ମାକାସୋ ମଘଵାନୋ ଵଯଂ ଚ । ତିଲ୍ଵିଲାଯଧ୍ଵମୁଷସୋ ଵିଭାତୀର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଆଜି ଆମେ ଓ ଦୟାଳୁମାନେ ଉଷା ପାଇଁ ଭଲ ଭାବନାରେ ଜାଗୁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଅ, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ଵ୍ଯୁଷା ଆଵଃ ପଥ୍ଯା ଜନାନାଂ ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀର୍ମାନୁଷୀର୍ବୋଧଯନ୍ତୀ । ସୁସଂଦୃଗ୍ଭିରୁକ୍ଷଭିର୍ଭାନୁମଶ୍ରେଦ୍ଵି ସୂର୍ଯୋ ରୋଦସୀ ଚକ୍ଷସାଵଃ
ଉଷା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଛନ୍ତି, ପାଞ୍ଚ ମାନବ ଜାତିକୁ ଜାଗାଇଛନ୍ତି। ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ବୃଷଭମାନେ ଆଲୋକ ଆଣନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଵ୍ଯଞ୍ଜତେ ଦିଵୋ ଅନ୍ତେଷ୍ଵକ୍ତୂନ୍ଵିଶୋ ନ ଯୁକ୍ତା ଉଷସୋ ଯତନ୍ତେ । ସଂ ତେ ଗାଵସ୍ତମ ଆ ଵର୍ତଯନ୍ତି ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଚ୍ଛନ୍ତି ସଵିତେଵ ବାହୂ
ସେ ଆକାଶର ସୀମାରେ ଋତୁମାନେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି; ଯେପରି ଯୁକ୍ତ ଜଣାଣୀମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଉଷାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି। ତୁମ ଗାଈମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଫେରାଇ ଦେଇ, ଆଲୋକ ଆଣନ୍ତି, ଯେପରି ସବିତା ତାଙ୍କର ବାହୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି।
ଅଭୂଦୁଷା ଇନ୍ଦ୍ରତମା ମଘୋନ୍ଯଜୀଜନତ୍ସୁଵିତାଯ ଶ୍ରଵାଂସି । ଵି ଦିଵୋ ଦେଵୀ ଦୁହିତା ଦଧାତ୍ଯଙ୍ଗିରସ୍ତମା ସୁକୃତେ ଵସୂନି
ଉଷା ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ଓ ଦୟାଳୁ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ କୀର୍ତ୍ତି ଆଣିଛନ୍ତି। ଦେବତା ଦିବସର କନ୍ୟା ଉଷା ଭକ୍ତ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଛନ୍ତି।
ତାଵଦୁଷୋ ରାଧୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ରାସ୍ଵ ଯାଵତ୍ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଅରଦୋ ଗୃଣାନା । ଯାଂ ତ୍ଵା ଜଜ୍ଞୁର୍ଵୃଷଭସ୍ଯା ରଵେଣ ଵି ଦୃଳ୍ହସ୍ଯ ଦୁରୋ ଅଦ୍ରେରୌର୍ଣୋଃ
ହେ ଉଷା, ଯେତେ ଧନ ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସକମାନେକୁ ଦେଇଛ, ସେତେ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଅ। ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ବୃଷଭର ଗର୍ଜନାରେ ଜନ୍ମ ନେଲ, ମେଘର ଦୃଢ଼ ଦ୍ୱାର ଭାଙ୍ଗି ଦେଲ।
ଦେଵଂଦେଵଂ ରାଧସେ ଚୋଦଯନ୍ତ୍ଯସ୍ମଦ୍ର୍ଯକ୍ସୂନୃତା ଈରଯନ୍ତୀ । ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ନଃ ସନଯେ ଧିଯୋ ଧା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ସେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି, ଆମକୁ ସତ୍ୟପଥରେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଆମ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରତି ସ୍ତୋମେଭିରୁଷସଂ ଵସିଷ୍ଠା ଗୀର୍ଭିର୍ଵିପ୍ରାସଃ ପ୍ରଥମା ଅବୁଧ୍ରନ୍ । ଵିଵର୍ତଯନ୍ତୀଂ ରଜସୀ ସମନ୍ତେ ଆଵିଷ୍କୃଣ୍ଵତୀଂ ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା
ବସିଷ୍ଠମାନେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମେ ଉଷାକୁ ଜାଗାଇଲେ; ସେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଘୁରାଇଦେଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।
ଏଷା ସ୍ଯା ନଵ୍ଯମାଯୁର୍ଦଧାନା ଗୂଢ୍ଵୀ ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷୋଷା ଅବୋଧି । ଅଗ୍ର ଏତି ଯୁଵତିରହ୍ରଯାଣା ପ୍ରାଚିକିତତ୍ସୂର୍ଯଂ ଯଜ୍ଞମଗ୍ନିମ୍
ସେ ନୂତନ ଜୀବନ ନେଇ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଜାଗିଲେ; ଯୁବତୀ ଏବଂ ଲଜ୍ଜାହୀନ ଉଷା ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଉଦ୍ଭବ କରୁଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵାଵତୀର୍ଗୋମତୀର୍ନ ଉଷାସୋ ଵୀରଵତୀଃ ସଦମୁଚ୍ଛନ୍ତୁ ଭଦ୍ରାଃ । ଘୃତଂ ଦୁହାନା ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରପୀତା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଓ ବୀରରେ ଧନୀ ଉଷାମାନେ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଝରାଉଛନ୍ତି—ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରତ୍ଯୁ ଅଦର୍ଶ୍ଯାଯତ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୁହିତା ଦିଵଃ । ଅପୋ ମହି ଵ୍ଯଯତି ଚକ୍ଷସେ ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରୀ
ଦିବସର କନ୍ୟା ଉଷା ଉଦୟ ହେଲେ, ଚମକୁଛନ୍ତି। ସେ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ବଡ଼ ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଇ, ଆଲୋକ କରନ୍ତି, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା।
ଉଦୁସ୍ରିଯାଃ ସୃଜତେ ସୂର୍ଯଃ ସଚାଁ ଉଦ୍ଯନ୍ନକ୍ଷତ୍ରମର୍ଚିଵତ୍ । ତଵେଦୁଷୋ ଵ୍ଯୁଷି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚ ସଂ ଭକ୍ତେନ ଗମେମହି
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣ ସହ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି, ତାରା ଚମକି ଉପରକୁ ଯାଉଛି। ତୁମ ଉଦୟ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟବେଳେ, ଆମେ ଆମ ଅଂଶ ସହ ଆଗେ ବଢ଼ିଯିବା।
ପ୍ରତି ତ୍ଵା ଦୁହିତର୍ଦିଵ ଉଷୋ ଜୀରା ଅଭୁତ୍ସ୍ମହି । ଯା ଵହସି ପୁରୁ ସ୍ପାର୍ହଂ ଵନନ୍ଵତି ରତ୍ନଂ ନ ଦାଶୁଷେ ମଯଃ
ହେ ବୃଦ୍ଧା ଦିବସର କନ୍ୟା ଉଷା, ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ। ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଧନ ଆଣୁଛ।
ଉଚ୍ଛନ୍ତୀ ଯା କୃଣୋଷି ମଂହନା ମହି ପ୍ରଖ୍ଯୈ ଦେଵି ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ । ତସ୍ଯାସ୍ତେ ରତ୍ନଭାଜ ଈମହେ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ମାତୁର୍ନ ସୂନଵଃ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ, ମହାନ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରକାଶିତ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦିଅ, ଆମେ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛୁ, ଯେପରି ଜଣେ ପୁଅ ମାଆଙ୍କୁ ଭଲପାଏ, ସେପରି ଆମେ ତୁମ ପାଖରେ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତଚ୍ଚିତ୍ରଂ ରାଧ ଆ ଭରୋଷୋ ଯଦ୍ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍ତମମ୍ । ଯତ୍ତେ ଦିଵୋ ଦୁହିତର୍ମର୍ତଭୋଜନଂ ତଦ୍ରାସ୍ଵ ଭୁନଜାମହୈ
ହେ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା, ତୁମେ ଯେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ ଦେଉଛ, ଯାହା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମ ପାଖରେ ଆଣ; ମାନବମାନେ ଯେଉଁ ଭୋଗ କରିପାରିବେ, ସେ ଦୟାକରି ଆମକୁ ଦିଅ, ଯେପରି ଆମେ ତାହା ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା।
ଶ୍ରଵଃ ସୂରିଭ୍ଯୋ ଅମୃତଂ ଵସୁତ୍ଵନଂ ଵାଜାଁ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଗୋମତଃ । ଚୋଦଯିତ୍ରୀ ମଘୋନଃ ସୂନୃତାଵତ୍ଯୁଷା ଉଚ୍ଛଦପ ସ୍ରିଧଃ
ଉତ୍ସାହୀ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅମୃତ ଖ୍ୟାତି ଏବଂ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋ-ଧନ ଭରିଥିବା ପୁରସ୍କାର ଦିଅ; ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା ଉଷା, ତୁମେ ଉଦୟ ହେଉ, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କର।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯୁଵମଧ୍ଵରାଯ ନୋ ଵିଶେ ଜନାଯ ମହି ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍ । ଦୀର୍ଘପ୍ରଯଜ୍ଯୁମତି ଯୋ ଵନୁଷ୍ଯତି ଵଯଂ ଜଯେମ ପୃତନାସୁ ଦୂଢ୍ଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ପୂଜା ଓ ଆମ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ; ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବେ, ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ସମ୍ରାଳନ୍ଯଃ ସ୍ଵରାଳନ୍ଯ ଉଚ୍ଯତେ ଵାଂ ମହାନ୍ତାଵିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମହାଵସୂ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସଃ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନି ସଂ ଵାମୋଜୋ ଵୃଷଣା ସଂ ବଲଂ ଦଧୁଃ
ତୁମେ ସମ୍ରାଟ୍ ଏବଂ ଆଲୋକର ନାୟକ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ବଡ଼ ଧନର ଦାତା; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ତୁମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ବଳ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି।
ଅନ୍ଵପାଂ ଖାନ୍ଯତୃନ୍ତମୋଜସା ସୂର୍ଯମୈରଯତଂ ଦିଵି ପ୍ରଭୁମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମଦେ ଅସ୍ଯ ମାଯିନୋଽପିନ୍ଵତମପିତଃ ପିନ୍ଵତଂ ଧିଯଃ
ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ନଦୀମାନଙ୍କ ଉପତ୍ୟକା ଖୋଦିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆକାଶରେ ବସାଇଛ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମେ ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ।
ଯୁଵାମିଦ୍ଯୁତ୍ସୁ ପୃତନାସୁ ଵହ୍ନଯୋ ଯୁଵାଂ କ୍ଷେମସ୍ଯ ପ୍ରସଵେ ମିତଜ୍ଞଵଃ । ଈଶାନା ଵସ୍ଵ ଉଭଯସ୍ଯ କାରଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ସୁହଵା ହଵାମହେ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମେ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ତୁମେ ସୁରକ୍ଷାର ଉତ୍ସ; ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନର ଅଧିପତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ସହଜରେ ଡାକିପାରୁଥିବା ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯଦିମାନି ଚକ୍ରଥୁର୍ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନି ଭୁଵନସ୍ଯ ମଜ୍ମନା । କ୍ଷେମେଣ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଂ ଦୁଵସ୍ଯତି ମରୁଦ୍ଭିରୁଗ୍ରଃ ଶୁଭମନ୍ଯ ଈଯତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଜଗତର ସମସ୍ତ ଉତ୍ପତ୍ତି କରିଛ; ମିତ୍ର ବରୁଣ ସହିତ ସୁରକ୍ଷା ଆଣନ୍ତି, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି।
ମହେ ଶୁଲ୍କାଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ନୁ ତ୍ଵିଷ ଓଜୋ ମିମାତେ ଧ୍ରୁଵମସ୍ଯ ଯତ୍ସ୍ଵମ୍ । ଅଜାମିମନ୍ଯଃ ଶ୍ନଥଯନ୍ତମାତିରଦ୍ଦଭ୍ରେଭିରନ୍ଯଃ ପ୍ର ଵୃଣୋତି ଭୂଯସଃ
ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ମାପାଯାଏ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼; ଜଣେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦମନ କରେ, ଅନ୍ୟଜଣ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଅନ୍ୟଜଣ ବଡ଼ କଥା ବାଛେ।
ନ ତମଂହୋ ନ ଦୁରିତାନି ମର୍ତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନ ତପଃ କୁତଶ୍ଚନ । ଯସ୍ଯ ଦେଵା ଗଚ୍ଛଥୋ ଵୀଥୋ ଅଧ୍ଵରଂ ନ ତଂ ମର୍ତସ୍ଯ ନଶତେ ପରିହ୍ଵୃତିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯାହାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ଅପକାର, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏନାହିଁ; ମଣିଷର ଭୁଲ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରେନାହିଁ।
ଅର୍ଵାଙ୍ନରା ଦୈଵ୍ଯେନାଵସା ଗତଂ ଶୃଣୁତଂ ହଵଂ ଯଦି ମେ ଜୁଜୋଷଥଃ । ଯୁଵୋର୍ହି ସଖ୍ଯମୁତ ଵା ଯଦାପ୍ଯଂ ମାର୍ଡୀକମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନି ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ନରମାନେ, ଦିବ୍ୟ ସହାୟତା ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସ; ଏହି ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ପସନ୍ଦ କର; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଯେଉଁ ମିତ୍ରତା ଓ କୃପା ଦେଇପାର, ସେହି ଦୟା ଆମକୁ ଦିଅ।
ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଭରେଭରେ ପୁରୋଯୋଧା ଭଵତଂ କୃଷ୍ଟ୍ଯୋଜସା । ଯଦ୍ଵାଂ ହଵନ୍ତ ଉଭଯେ ଅଧ ସ୍ପୃଧି ନରସ୍ତୋକସ୍ଯ ତନଯସ୍ଯ ସାତିଷୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆମ ପୂର୍ବସାରଥୀ ହେଉ, ତୁମ ଲୋକଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ; ଯଦି ଦୁଇପକ୍ଷ ତୁମକୁ ଡାକେ, ତେବେ ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତର ପିଢ଼ି ପାଇଁ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ବିଚାର କର।