ଅତାରିଷ୍ମ ତମସସ୍ପାରମସ୍ଯ ପ୍ରତି ସ୍ତୋମଂ ଦେଵଯନ୍ତୋ ଦଧାନାଃ । ପୁରୁଦଂସା ପୁରୁତମା ପୁରାଜାମର୍ତ୍ଯା ହଵତେ ଅଶ୍ଵିନା ଗୀଃ
ଆମେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅଟି ଯାଇଛୁ, ଦେଉତାମାନେ, ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା ରଖିଛୁ। ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଅନେକ ଦାନ କରୁଥିବା, ପୁରାତନ ଓ ଅମର, ଏହି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି।
ନ୍ଯୁ ପ୍ରିଯୋ ମନୁଷଃ ସାଦି ହୋତା ନାସତ୍ଯା ଯୋ ଯଜତେ ଵନ୍ଦତେ ଚ । ଅଶ୍ନୀତଂ ମଧ୍ଵୋ ଅଶ୍ଵିନା ଉପାକ ଆ ଵାଂ ଵୋଚେ ଵିଦଥେଷୁ ପ୍ରଯସ୍ଵାନ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ ପୁରୋହିତ ବସିଛନ୍ତି, ଯିଏ ନାସତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା ଓ ସମ୍ମାନ କରେ। ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ମଧୁ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ, ଆସନ୍ତୁ, ମୁଁ ସଭାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହରେ ଡାକୁଛି।
ଅହେମ ଯଜ୍ଞଂ ପଥାମୁରାଣା ଇମାଂ ସୁଵୃକ୍ତିଂ ଵୃଷଣା ଜୁଷେଥାମ୍ । ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀଵେଵ ପ୍ରେଷିତୋ ଵାମବୋଧି ପ୍ରତି ସ୍ତୋମୈର୍ଜରମାଣୋ ଵସିଷ୍ଠଃ
ଆମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଛୁ, ନିକଟ ପଥ ଚାହୁଁଛୁ; ଦୟାକରି ଏହି ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଯାଇଥିବା ବସିଷ୍ଠ, ସ୍ତୁତିରେ ବୟସ୍କ ହେଉଛନ୍ତି।
ଉପ ତ୍ଯା ଵହ୍ନୀ ଗମତୋ ଵିଶଂ ନୋ ରକ୍ଷୋହଣା ସମ୍ଭୃତା ଵୀଳୁପାଣୀ । ସମନ୍ଧାଂସ୍ଯଗ୍ମତ ମତ୍ସରାଣି ମା ନୋ ମର୍ଧିଷ୍ଟମା ଗତଂ ଶିଵେନ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଦୁଷ୍ଟତା ନାଶ କରିବା ହାତରେ ଅଗ୍ନି ନେଇ, ଆମ ଘରକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକଠା କରନ୍ତୁ। ଆମ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଶାନ୍ତି ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଆ ପଶ୍ଚାତାନ୍ନାସତ୍ଯା ପୁରସ୍ତାଦାଶ୍ଵିନା ଯାତମଧରାଦୁଦକ୍ତାତ୍ । ଆ ଵିଶ୍ଵତଃ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯେନ ରାଯା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ନାସତ୍ୟ, ପଛରୁ, ଅଗ୍ରରୁ, ତଳ ଓ ଉପରୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଆସନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଧନ ସହିତ, ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇମା ଉ ଵାଂ ଦିଵିଷ୍ଟଯ ଉସ୍ରା ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା । ଅଯଂ ଵାମହ୍ଵେଽଵସେ ଶଚୀଵସୂ ଵିଶଂଵିଶଂ ହି ଗଚ୍ଛଥଃ
ଏହି ଉଷାମାନେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଆକାଶରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଉତାମାନେ, ଆପଣମାନେ ଲୋକେ ଲୋକେ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଯୁଵଂ ଚିତ୍ରଂ ଦଦଥୁର୍ଭୋଜନଂ ନରା ଚୋଦେଥାଂ ସୂନୃତାଵତେ । ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ସମନସା ନି ଯଚ୍ଛତଂ ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ହେ ନର, ଆପଣମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି ଓ ଭଲ କଥା କହୁଥିବାମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ଏକତା ମନେ ଆପଣଙ୍କ ରଥକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ମଧୁର ସୋମ ରସ ପିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଯାତମୁପ ଭୂଷତଂ ମଧ୍ଵଃ ପିବତମଶ୍ଵିନା । ଦୁଗ୍ଧଂ ପଯୋ ଵୃଷଣା ଜେନ୍ଯାଵସୂ ମା ନୋ ମର୍ଧିଷ୍ଟମା ଗତମ୍
ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ଶୋଭିତ ହୁଅନ୍ତୁ, ମଧୁ ପିଅନ୍ତୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା। ଦୁଧ, ପୋଷ୍ଟିକ ପାନୀୟ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆସନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ଵାସୋ ଯେ ଵାମୁପ ଦାଶୁଷୋ ଗୃହଂ ଯୁଵାଂ ଦୀଯନ୍ତି ବିଭ୍ରତଃ । ମକ୍ଷୂଯୁଭିର୍ନରା ହଯେଭିରଶ୍ଵିନା ଦେଵା ଯାତମସ୍ମଯୂ
ଯେ ଘୋଡ଼ା ଆପଣଙ୍କର, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଭକ୍ତଙ୍କ ଘରକୁ ଆପଣଙ୍କୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା, ଦେବମାନେ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଅଧା ହ ଯନ୍ତୋ ଅଶ୍ଵିନା ପୃକ୍ଷଃ ସଚନ୍ତ ସୂରଯଃ । ତା ଯଂସତୋ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯୋ ଧ୍ରୁଵଂ ଯଶଶ୍ଛର୍ଦିରସ୍ମଭ୍ଯଂ ନାସତ୍ଯା
ଏଭଳି ଆସି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଆପଣଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି। ଆପଣମାନେ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ମହିମା ଓ ରକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି, ହେ ନାସତ୍ୟ, ଆମ ପାଇଁ।
ପ୍ର ଯେ ଯଯୁରଵୃକାସୋ ରଥା ଇଵ ନୃପାତାରୋ ଜନାନାମ୍ । ଉତ ସ୍ଵେନ ଶଵସା ଶୂଶୁଵୁର୍ନର ଉତ କ୍ଷିଯନ୍ତି ସୁକ୍ଷିତିମ୍
ଯେମାନେ ଅଘାତ ହୋଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ରଥ ପରି, ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, ହେ ନର, ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଭଲ ଭାଗ୍ୟରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଵ୍ଯୁଷା ଆଵୋ ଦିଵିଜା ଋତେନାଵିଷ୍କୃଣ୍ଵାନା ମହିମାନମାଗାତ୍ । ଅପ ଦ୍ରୁହସ୍ତମ ଆଵରଜୁଷ୍ଟମଙ୍ଗିରସ୍ତମା ପଥ୍ଯା ଅଜୀଗଃ
ଉଷା ଆସିଛି, ଆକାଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସତ୍ୟରେ ନିଜ ମହିମା ଦେଖାଉଛି। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ, ଶତ୍ରୁ ଓ କଠିନତାକୁ ଦୂର କରି, ମାର୍ଗକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଛି।
ମହେ ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁଵିତାଯ ବୋଧ୍ଯୁଷୋ ମହେ ସୌଭଗାଯ ପ୍ର ଯନ୍ଧି । ଚିତ୍ରଂ ରଯିଂ ଯଶସଂ ଧେହ୍ଯସ୍ମେ ଦେଵି ମର୍ତେଷୁ ମାନୁଷି ଶ୍ରଵସ୍ଯୁମ୍
ଏ ଦିନ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଭଲ ହେଉ, ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ। ହେ ଦେବୀ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଚମତ୍କାର ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ଧନ ଦିଅ, ଯାହା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ନାମ କରିଦେବ।
ଏତେ ତ୍ଯେ ଭାନଵୋ ଦର୍ଶତାଯାଶ୍ଚିତ୍ରା ଉଷସୋ ଅମୃତାସ ଆଗୁଃ । ଜନଯନ୍ତୋ ଦୈଵ୍ଯାନି ଵ୍ରତାନ୍ଯାପୃଣନ୍ତୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷା ଵ୍ଯସ୍ଥୁଃ
ଏହି ଚମକୁଥିବା ଓ ଅମର ଉଷାଙ୍କର କିରଣମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ନୀତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି ଓ ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ଏଷା ସ୍ଯା ଯୁଜାନା ପରାକାତ୍ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀଃ ପରି ସଦ୍ଯୋ ଜିଗାତି । ଅଭିପଶ୍ଯନ୍ତୀ ଵଯୁନା ଜନାନାଂ ଦିଵୋ ଦୁହିତା ଭୁଵନସ୍ଯ ପତ୍ନୀ
ଏହି ଉଷା ଦୂରରୁ ଯୋଜିଥିବା, ପଞ୍ଚ ଦିଗକୁ ଦ୍ରୁତ ଘୂରିଯାଉଛି; ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖୁଛି, ଦିବସର କନ୍ୟା ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଲିକା।
ଵାଜିନୀଵତୀ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଯୋଷା ଚିତ୍ରାମଘା ରାଯ ଈଶେ ଵସୂନାମ୍ । ଋଷିଷ୍ଟୁତା ଜରଯନ୍ତୀ ମଘୋନ୍ଯୁଷା ଉଚ୍ଛତି ଵହ୍ନିଭିର୍ଗୃଣାନା
ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ବଧୂ, ଚମକୁଥିବା ଓ ଦାନଶୀଳ, ସେ ଧନର ମାଲିକା; ଋଷିମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଦାୟିନୀ ଓ ଦାତୃ, ଉଷା ଅଗ୍ନି ସହିତ ଉଦୟ ହୁଏ, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ପ୍ରତି ଦ୍ଯୁତାନାମରୁଷାସୋ ଅଶ୍ଵାଶ୍ଚିତ୍ରା ଅଦୃଶ୍ରନ୍ନୁଷସଂ ଵହନ୍ତଃ । ଯାତି ଶୁଭ୍ରା ଵିଶ୍ଵପିଶା ରଥେନ ଦଧାତି ରତ୍ନଂ ଵିଧତେ ଜନାଯ
ଲାଲ ଓ ଚମକୁଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉଷାଙ୍କୁ ଆଣିଛନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଟାଣି ଆଣୁଛନ୍ତି; ସେ ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ପୂଜାରୀଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି।
ସତ୍ଯା ସତ୍ଯେଭିର୍ମହତୀ ମହଦ୍ଭିର୍ଦେଵୀ ଦେଵେଭିର୍ଯଜତା ଯଜତ୍ରୈଃ । ରୁଜଦ୍ଦୃଳ୍ହାନି ଦଦଦୁସ୍ରିଯାଣାଂ ପ୍ରତି ଗାଵ ଉଷସଂ ଵାଵଶନ୍ତ
ସତ୍ୟମୟ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ, ବଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ଦେବୀ ଦେବତାମାନେ ପୂଜିଥିବା ଓ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ସେ ଦୃଢ଼ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଭାଙ୍ଗି ଗାଁମାନେ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦେଇଛନ୍ତି; ଗାଁମାନେ ଉଷାକୁ ଆଶା କରିଥିଲେ।
ନୂ ନୋ ଗୋମଦ୍ଵୀରଵଦ୍ଧେହି ରତ୍ନମୁଷୋ ଅଶ୍ଵାଵତ୍ପୁରୁଭୋଜୋ ଅସ୍ମେ । ମା ନୋ ବର୍ହିଃ ପୁରୁଷତା ନିଦେ କର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ ଆମକୁ ଗାଁ ଓ ବୀର ସହିତ ଧନ ଦିଅ, ହେ ଉଷା, ଘୋଡ଼ା ଓ ବହୁ ଉପହାର ସହିତ ଆମକୁ ଦିଅ; ଆମର ବେଦିକୁ କେହି ଅବହେଳା ନ କରନ୍ତୁ; ସଦା ଆମକୁ ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ଉଦୁ ଜ୍ଯୋତିରମୃତଂ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵାନରଃ ସଵିତା ଦେଵୋ ଅଶ୍ରେତ୍ । କ୍ରତ୍ଵା ଦେଵାନାମଜନିଷ୍ଟ ଚକ୍ଷୁରାଵିରକର୍ଭୁଵନଂ ଵିଶ୍ଵମୁଷାଃ
ଅମର ଆଲୋକ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଉଦୟ ହେଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚମକିଲେ। ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ଦେବତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଜନ୍ମ ନେଲା; ଉଷା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ପ୍ର ମେ ପନ୍ଥା ଦେଵଯାନା ଅଦୃଶ୍ରନ୍ନମର୍ଧନ୍ତୋ ଵସୁଭିରିଷ୍କୃତାସଃ । ଅଭୂଦୁ କେତୁରୁଷସଃ ପୁରସ୍ତାତ୍ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଗାଦଧି ହର୍ମ୍ଯେଭ୍ଯଃ
ଦେବତାଙ୍କର ପଥ ମୋ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ, ଧନରେ ଭରିଆ; ଉଷାର ଚିହ୍ନ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖାଗଲା, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତାନୀଦହାନି ବହୁଲାନ୍ଯାସନ୍ଯା ପ୍ରାଚୀନମୁଦିତା ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ଯତଃ ପରି ଜାର ଇଵାଚରନ୍ତ୍ଯୁଷୋ ଦଦୃକ୍ଷେ ନ ପୁନର୍ଯତୀଵ
ସେଇ ବହୁ ଦିନ ଚାଲିଗଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଉଦୟ ହେଇ; ପ୍ରେମିକ ଭଳି ଉଷା ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥାଏ, ଦେଖାଯାଏ କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଫେରେନାହିଁ।
ତ ଇଦ୍ଦେଵାନାଂ ସଧମାଦ ଆସନ୍ନୃତାଵାନଃ କଵଯଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାସଃ । ଗୂଳ୍ହଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ପିତରୋ ଅନ୍ଵଵିନ୍ଦନ୍ସତ୍ଯମନ୍ତ୍ରା ଅଜନଯନ୍ନୁଷାସମ୍
ସେଇ ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବତାଙ୍କ ସଭାରେ ବସିଥିଲେ; ପିତୃମାନେ ଗୁପ୍ତ ଆଲୋକ ଖୋଜିଥିଲେ, ସତ୍ୟ କଥା କହି ଉଷାଙ୍କୁ ଆଣିଥିଲେ।
ସମାନ ଊର୍ଵେ ଅଧି ସଂଗତାସଃ ସଂ ଜାନତେ ନ ଯତନ୍ତେ ମିଥସ୍ତେ । ତେ ଦେଵାନାଂ ନ ମିନନ୍ତି ଵ୍ରତାନ୍ଯମର୍ଧନ୍ତୋ ଵସୁଭିର୍ଯାଦମାନାଃ
ସେମାନେ ଏକ ଜାଗାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଜାଣିଥିଲେ, କେହି କାହା ସହିତ ବିରୋଧ କରିନଥିଲେ; ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ନୀତି ଭଙ୍ଗ କରନଥିଲେ, ବାଧା ବିନା ଧନ ଚାହିଁଥିଲେ।
ପ୍ରତି ତ୍ଵା ସ୍ତୋମୈରୀଳତେ ଵସିଷ୍ଠା ଉଷର୍ବୁଧଃ ସୁଭଗେ ତୁଷ୍ଟୁଵାଂସଃ । ଗଵାଂ ନେତ୍ରୀ ଵାଜପତ୍ନୀ ନ ଉଚ୍ଛୋଷଃ ସୁଜାତେ ପ୍ରଥମା ଜରସ୍ଵ
ବସିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛନ୍ତି, ହେ ଉଷା, ଜାଗ୍ରତ ହେଇଥିବା ଶୁଭେ, ତୁମର ଗୁଣଗାନ କରୁଛନ୍ତି; ଗାଁମାନେ ନେତ୍ରୀ, ବଳର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଉଷା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ପ୍ରଥମେ ବୟସ୍କ ହେଉ।
ଏଷା ନେତ୍ରୀ ରାଧସଃ ସୂନୃତାନାମୁଷା ଉଚ୍ଛନ୍ତୀ ରିଭ୍ଯତେ ଵସିଷ୍ଠୈଃ । ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତଂ ରଯିମସ୍ମେ ଦଧାନା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଧନ ଓ ଭଲ କଥାର ନେତ୍ରୀ, ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଉଷା, ବସିଷ୍ଠମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି; ଆମ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସ୍ମୃତି ଓ ଧନ ଦିଅ—ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ଉପୋ ରୁରୁଚେ ଯୁଵତିର୍ନ ଯୋଷା ଵିଶ୍ଵଂ ଜୀଵଂ ପ୍ରସୁଵନ୍ତୀ ଚରାଯୈ । ଅଭୂଦଗ୍ନିଃ ସମିଧେ ମାନୁଷାଣାମକର୍ଜ୍ଯୋତିର୍ବାଧମାନା ତମାଂସି
ଯୁବତୀ ଭଳି ଉଷା ଚମକିଉଠିଲେ, ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଜୀବକୁ ଜୀବନ ଦେଉଛନ୍ତି; ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରକାଶିଲେ, ଆଲୋକ ଜଳାଇ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ।
ଵିଶ୍ଵଂ ପ୍ରତୀଚୀ ସପ୍ରଥା ଉଦସ୍ଥାଦ୍ରୁଶଦ୍ଵାସୋ ବିଭ୍ରତୀ ଶୁକ୍ରମଶ୍ଵୈତ୍ । ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣା ସୁଦୃଶୀକସଂଦୃଗ୍ଗଵାଂ ମାତା ନେତ୍ର୍ଯହ୍ନାମରୋଚି
ପ୍ରତିଚ୍ଛା ଉଷା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ ହେଲେ, ଚମକୁଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଧରି; ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ଗାଁମାନେ ମାଆ, ଦିନମାନେ ନେତ୍ରୀ, ସେ ଚମକିଉଠିଲେ।
ଦେଵାନାଂ ଚକ୍ଷୁଃ ସୁଭଗା ଵହନ୍ତୀ ଶ୍ଵେତଂ ନଯନ୍ତୀ ସୁଦୃଶୀକମଶ୍ଵମ୍ । ଉଷା ଅଦର୍ଶି ରଶ୍ମିଭିର୍ଵ୍ଯକ୍ତା ଚିତ୍ରାମଘା ଵିଶ୍ଵମନୁ ପ୍ରଭୂତା
ଦେବତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନେଇ ଆସୁଥିବା ଶୁଭେ, ଧଳା ଓ ସୁନ୍ଦର ଘୋଡ଼ାକୁ ନେଇ ଯାଉଛ; ଉଷା ତାଙ୍କର କିରଣରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଚମତ୍କାର ଓ ଦାନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ପ୍ରସାରିତ।
ଅନ୍ତିଵାମା ଦୂରେ ଅମିତ୍ରମୁଚ୍ଛୋର୍ଵୀଂ ଗଵ୍ଯୂତିମଭଯଂ କୃଧୀ ନଃ । ଯାଵଯ ଦ୍ଵେଷ ଆ ଭରା ଵସୂନି ଚୋଦଯ ରାଧୋ ଗୃଣତେ ମଘୋନି
ନିକଟକୁ ଆସ, ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବା ଉଷା, ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କର; ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଚରାଗାହକୁ ନିରାପଦ କର; ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଦାତାରେ ଦାନଶୀଳତା ଜଗାଇଦିଅ।