ଉତ ତ୍ଯଦ୍ଵାଂ ଜୁରତେ ଅଶ୍ଵିନା ଭୂଚ୍ଚ୍ଯଵାନାଯ ପ୍ରତୀତ୍ଯଂ ହଵିର୍ଦେ । ଅଧି ଯଦ୍ଵର୍ପ ଇତଊତି ଧତ୍ଥଃ
ଏହି ଆହୁତି, ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ନୂତନ ରୂପ ଦେଇଥିଲେ।
ଉତ ତ୍ଯଂ ଭୁଜ୍ଯୁମଶ୍ଵିନା ସଖାଯୋ ମଧ୍ଯେ ଜହୁର୍ଦୁରେଵାସଃ ସମୁଦ୍ରେ । ନିରୀଂ ପର୍ଷଦରାଵା ଯୋ ଯୁଵାକୁଃ
ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଆପଣଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ। ଯୁବ ଦେଉତାମାନେ, ଆପଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
ଵୃକାଯ ଚିଜ୍ଜସମାନାଯ ଶକ୍ତମୁତ ଶ୍ରୁତଂ ଶଯଵେ ହୂଯମାନା । ଯାଵଘ୍ନ୍ଯାମପିନ୍ଵତମପୋ ନ ସ୍ତର୍ଯଂ ଚିଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯଶ୍ଵିନା ଶଚୀଭିଃ
ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ, ନିର୍ବଳ ବା ଅସହାୟଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଶୟନ ପାଇଁ ଡାକିଲେ ଆପଣମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଗାଁମାନେ ପାଇଁ ଆପଣମାନେ ଜଳ ଭରିଦିଅନ୍ତୁ, ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଏଷ ସ୍ଯ କାରୁର୍ଜରତେ ସୂକ୍ତୈରଗ୍ରେ ବୁଧାନ ଉଷସାଂ ସୁମନ୍ମା । ଇଷା ତଂ ଵର୍ଧଦଘ୍ନ୍ଯା ପଯୋଭିର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି କବି ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ତୁତି ଗାଉଛନ୍ତି, ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଭଲ ଭାବନା ସହିତ। ଗାଁ ତାଙ୍କୁ ଦୁଧରେ ପୋଷଣ କରୁ, ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭାଶୀଷ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଵାଂ ରଥୋ ରୋଦସୀ ବଦ୍ବଧାନୋ ହିରଣ୍ଯଯୋ ଵୃଷଭିର୍ଯାତ୍ଵଶ୍ଵୈଃ । ଘୃତଵର୍ତନିଃ ପଵିଭୀ ରୁଚାନ ଇଷାଂ ଵୋଳ୍ହା ନୃପତିର୍ଵାଜିନୀଵାନ୍
ଆପଣଙ୍କର ସୁନା ରଥ ଦିଗବନ୍ଧା ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ନେଇ ଆସୁ। ଏହାର ଧୁରି ଘୃତ ଲେପିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଚମକେ; ଘୋଡ଼ାର ମାଲିକ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପଜୀବିକା ଦିଅନ୍ତି।
ସ ପପ୍ରଥାନୋ ଅଭି ପଞ୍ଚ ଭୂମା ତ୍ରିଵନ୍ଧୁରୋ ମନସା ଯାତୁ ଯୁକ୍ତଃ । ଵିଶୋ ଯେନ ଗଚ୍ଛଥୋ ଦେଵଯନ୍ତୀଃ କୁତ୍ରା ଚିଦ୍ଯାମମଶ୍ଵିନା ଦଧାନା
ଏହି ରଥ ପଞ୍ଚ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାର କରେ, ତିନି ଯୋଗ ଲାଗିଥିବା, ମନେ ଚାଲିଥିବା, ଯୁକ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣମାନେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵଶ୍ଵା ଯଶସା ଯାତମର୍ଵାଗ୍ଦସ୍ରା ନିଧିଂ ମଧୁମନ୍ତଂ ପିବାଥଃ । ଵି ଵାଂ ରଥୋ ଵଧ୍ଵା ଯାଦମାନୋଽନ୍ତାନ୍ଦିଵୋ ବାଧତେ ଵର୍ତନିଭ୍ଯାମ୍
ତୁମେ ଦୁହେଁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଶସ୍ବୀ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ନିକଟକୁ ଆସିଛ, ହେ ଦୟାଳୁ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ! ମଧୁର ଧନର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର। ବଧୂ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ତୁମର ରଥ ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଚାଲି ଦିବସର ସୀମାକୁ ଭେଦି ଯାଏ।
ଯୁଵୋଃ ଶ୍ରିଯଂ ପରି ଯୋଷାଵୃଣୀତ ସୂରୋ ଦୁହିତା ପରିତକ୍ମ୍ଯାଯାମ୍ । ଯଦ୍ଦେଵଯନ୍ତମଵଥଃ ଶଚୀଭିଃ ପରି ଘ୍ରଂସମୋମନା ଵାଂ ଵଯୋ ଗାତ୍
ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯେ ପ୍ରଭା ରୂପ ମହିମା ଅଛ, ତାହାକୁ ଦିନର ଝିଅ ଚୟନ କରିଥିଲା, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଷାକୁ ଚୟନ କରେ। ଯେତେବେଳେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶା କରୁଥିବାକୁ ତୁମେ ଶକ୍ତି ଦେଇ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ତୁମର ତୀବ୍ର ପଖି ତୁମକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଇଥିଲ।
ଯୋ ହ ସ୍ଯ ଵାଂ ରଥିରା ଵସ୍ତ ଉସ୍ରା ରଥୋ ଯୁଜାନଃ ପରିଯାତି ଵର୍ତିଃ । ତେନ ନଃ ଶଂ ଯୋରୁଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ନ୍ଯଶ୍ଵିନା ଵହତଂ ଯଜ୍ଞେ ଅସ୍ମିନ୍
ଯିଏ ତୁମର ରଥଚାଳକ, ସେ ପ୍ରଭା ସହ ରଥ ଚଳାଇ ତାହାର ପଥ ଦେଖେ। ଏହି ରଥ ସହ ଆମ ପାଇଁ ଉଷାର ଆରମ୍ଭରେ ଶୁଭ ଆଣ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ।
ନରା ଗୌରେଵ ଵିଦ୍ଯୁତଂ ତୃଷାଣାସ୍ମାକମଦ୍ଯ ସଵନୋପ ଯାତମ୍ । ପୁରୁତ୍ରା ହି ଵାଂ ମତିଭିର୍ହଵନ୍ତେ ମା ଵାମନ୍ଯେ ନି ଯମନ୍ଦେଵଯନ୍ତଃ
ହେ ବୀରମାନେ, ପିଆସି ଗାଈଁମାନେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଦେଖି ଯେପରି ଦୌଡ଼େ, ସେପରି ଆଜି ଆମ ସୋମ ଦଳାଣିକୁ ଆସ। ବହୁମାନେ ମନେ ମନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଦେବମାନେ।
ଯୁଵଂ ଭୁଜ୍ଯୁମଵଵିଦ୍ଧଂ ସମୁଦ୍ର ଉଦୂହଥୁରର୍ଣସୋ ଅସ୍ରିଧାନୈଃ । ପତତ୍ରିଭିରଶ୍ରମୈରଵ୍ଯଥିଭିର୍ଦଂସନାଭିରଶ୍ଵିନା ପାରଯନ୍ତା
ତୁମେ ଦୁହେଁ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ, ଯିଏ ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ତୁମର ତୀବ୍ର ଓ ଅକ୍ଷୟ ଉଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଜଳ ଉପରେ ଉଠାଇ ନେଇଗଲ, ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଦାନ୍ତରେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ।
ନୂ ମେ ହଵମା ଶୃଣୁତଂ ଯୁଵାନା ଯାସିଷ୍ଟଂ ଵର୍ତିରଶ୍ଵିନାଵିରାଵତ୍ । ଧତ୍ତଂ ରତ୍ନାନି ଜରତଂ ଚ ସୂରୀନ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ ମୋର ଡାକକୁ ଶୁଣ, ହେ ଯୁବ ଦୁହେଁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥରେ ଆସ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ। ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଆମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଁ; ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ଆ ଵିଶ୍ଵଵାରାଶ୍ଵିନା ଗତଂ ନଃ ପ୍ର ତତ୍ସ୍ଥାନମଵାଚି ଵାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ଅଶ୍ଵୋ ନ ଵାଜୀ ଶୁନପୃଷ୍ଠୋ ଅସ୍ଥାଦା ଯତ୍ସେଦଥୁର୍ଧ୍ରୁଵସେ ନ ଯୋନିମ୍
ହେ ସବୁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ସ୍ଥାନ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି। ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଶୁନପୃଷ୍ଠ ଯେପରି ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଥିଲେ, ତୁମେ ଧୃଡ଼ ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲ।
ସିଷକ୍ତି ସା ଵାଂ ସୁମତିଶ୍ଚନିଷ୍ଠାତାପି ଘର୍ମୋ ମନୁଷୋ ଦୁରୋଣେ । ଯୋ ଵାଂ ସମୁଦ୍ରାନ୍ସରିତଃ ପିପର୍ତ୍ଯେତଗ୍ଵା ଚିନ୍ନ ସୁଯୁଜା ଯୁଜାନଃ
ତୁମର ଦୟା ସଦା ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ; ଘରର ଉଷ୍ମା ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଯିଏ ତୁମକୁ ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀ ଅଟକାଇ ନେଇଯାଏ, ସେ ଭଲ ଯୁଗଳ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ଏହି ଲାଭ ପାଏ।
ଯାନି ସ୍ଥାନାନ୍ଯଶ୍ଵିନା ଦଧାଥେ ଦିଵୋ ଯହ୍ଵୀଷ୍ଵୋଷଧୀଷୁ ଵିକ୍ଷୁ । ନି ପର୍ଵତସ୍ଯ ମୂର୍ଧନି ସଦନ୍ତେଷଂ ଜନାଯ ଦାଶୁଷେ ଵହନ୍ତା
ତୁମେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଯେ ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ, ଦିଗନ୍ତରେ, ଔଷଧିରେ ଓ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରେ ବିଶ୍ରାମ କରେ; ଏହାକୁ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ବହନ କର।
ଚନିଷ୍ଟଂ ଦେଵା ଓଷଧୀଷ୍ଵପ୍ସୁ ଯଦ୍ଯୋଗ୍ଯା ଅଶ୍ନଵୈଥେ ଋଷୀଣାମ୍ । ପୁରୂଣି ରତ୍ନା ଦଧତୌ ନ୍ଯସ୍ମେ ଅନୁ ପୂର୍ଵାଣି ଚଖ୍ଯଥୁର୍ଯୁଗାନି
ତୁମର ଦୟା ଔଷଧି ଓ ଜଳରେ ମିଳେ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଋଷିମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ କର, ଆମକୁ ବହୁ ଧନ ଦିଅ, ପୂର୍ବ ପିଢ଼ିମାନଙ୍କ କଥା ମଧ୍ୟ କହ।
ଶୁଶ୍ରୁଵାଂସା ଚିଦଶ୍ଵିନା ପୁରୂଣ୍ଯଭି ବ୍ରହ୍ମାଣି ଚକ୍ଷାଥେ ଋଷୀଣାମ୍ । ପ୍ରତି ପ୍ର ଯାତଂ ଵରମା ଜନାଯାସ୍ମେ ଵାମସ୍ତୁ ସୁମତିଶ୍ଚନିଷ୍ଠା
ଯେଉଁମାନେ ଅନେକ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କର ଷ୍ଟୁତି ଦେଖନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆସ; ତୁମର ଦୟା ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହୁ।
ଯୋ ଵାଂ ଯଜ୍ଞୋ ନାସତ୍ଯା ହଵିଷ୍ମାନ୍କୃତବ୍ରହ୍ମା ସମର୍ଯୋ ଭଵାତି । ଉପ ପ୍ର ଯାତଂ ଵରମା ଵସିଷ୍ଠମିମା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯୃଚ୍ଯନ୍ତେ ଯୁଵଭ୍ଯାମ୍
ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ ତୁମର, ହେ ନାସତ୍ୟ, ହବି ଓ ଷ୍ଟୁତି ସହିତ, ସେ ଉତ୍ତମ ହୁଏ। ଉତ୍ତମ ବସିଷ୍ଠ ପାଇଁ ଆସ; ଏହି ଷ୍ଟୁତି ଦୁହେଁ ପାଇଁ ଗାଯାଯାଉଛି।
ଇଯଂ ମନୀଷା ଇଯମଶ୍ଵିନା ଗୀରିମାଂ ସୁଵୃକ୍ତିଂ ଵୃଷଣା ଜୁଷେଥାମ୍ । ଇମା ବ୍ରହ୍ମାଣି ଯୁଵଯୂନ୍ଯଗ୍ମନ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଚିନ୍ତା, ଏହି ଗୀତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି ଷ୍ଟୁତି ନୂତନ ଭାବେ ତୁମ ପାଇଁ ରଚିତ; ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ଅପ ସ୍ଵସୁରୁଷସୋ ନଗ୍ଜିହୀତେ ରିଣକ୍ତି କୃଷ୍ଣୀରରୁଷାଯ ପନ୍ଥାମ୍ । ଅଶ୍ଵାମଘା ଗୋମଘା ଵାଂ ହୁଵେମ ଦିଵା ନକ୍ତଂ ଶରୁମସ୍ମଦ୍ଯୁଯୋତମ୍
ଉଷା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଲାଲ ଆଲୋକ ପାଇଁ ପଥ ସଫା କରେ। ଆମେ ଦିନ ଓ ରାତି ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଧନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ଆମୁପରେ କଷ୍ଟ ଆସିବାରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉପାଯାତଂ ଦାଶୁଷେ ମର୍ତ୍ଯାଯ ରଥେନ ଵାମମଶ୍ଵିନା ଵହନ୍ତା । ଯୁଯୁତମସ୍ମଦନିରାମମୀଵାଂ ଦିଵା ନକ୍ତଂ ମାଧ୍ଵୀ ତ୍ରାସୀଥାଂ ନଃ
ଯେ ଭକ୍ତ ମଣିଷ, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ତୁମର ଉପହାର ନେଇ ରଥରେ ଆସ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ। ଦିନ ଓ ରାତି ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ମଧୁର ସୁରକ୍ଷା ଆମକୁ ଢାକି ରଖୁ।
ଆ ଵାଂ ରଥମଵମସ୍ଯାଂ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ସୁମ୍ନାଯଵୋ ଵୃଷଣୋ ଵର୍ତଯନ୍ତୁ । ସ୍ଯୂମଗଭସ୍ତିମୃତଯୁଗ୍ଭିରଶ୍ଵୈରାଶ୍ଵିନା ଵସୁମନ୍ତଂ ଵହେଥାମ୍
ତୁମର ରଥକୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ପ୍ରଭା ଦେଖି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଭଲ ଭାବନାରେ ଆଣନ୍ତୁ। ସୁନାର ଦାମ ଓ ଅମର ଯୁଗ ଲଗାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।
ଯୋ ଵାଂ ରଥୋ ନୃପତୀ ଅସ୍ତି ଵୋଳ୍ହା ତ୍ରିଵନ୍ଧୁରୋ ଵସୁମାଁ ଉସ୍ରଯାମା । ଆ ନ ଏନା ନାସତ୍ଯୋପ ଯାତମଭି ଯଦ୍ଵାଂ ଵିଶ୍ଵପ୍ସ୍ନ୍ଯୋ ଜିଗାତି
ତୁମର ରଥ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ରାଜସିକ, ତିନି ଦାମ ଓ ଧନ ଓ ଗାଈ ଭରିଆ। ଏହି ରଥ ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ନାସତ୍ୟ, ଯେଉଁ ଉପକାର ଚାହୁଁଛ, ସେଥିପାଇଁ।
ଯୁଵଂ ଚ୍ଯଵାନଂ ଜରସୋଽମୁମୁକ୍ତଂ ନି ପେଦଵ ଊହଥୁରାଶୁମଶ୍ଵମ୍ । ନିରଂହସସ୍ତମସ ସ୍ପର୍ତମତ୍ରିଂ ନି ଜାହୁଷଂ ଶିଥିରେ ଧାତମନ୍ତଃ
ତୁମେ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ କରି, ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାରେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଇଥିଲ। ତୁମେ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଓ ଅନ୍ଧକାରରୁ ବଞ୍ଚାଇଥିଲ, ଏବଂ ଜାହୁଷଙ୍କୁ ଘର ଭିତର ଥଣ୍ଡାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲ।
ଇଯଂ ମନୀଷା ଇଯମଶ୍ଵିନା ଗୀରିମାଂ ସୁଵୃକ୍ତିଂ ଵୃଷଣା ଜୁଷେଥାମ୍ । ଇମା ବ୍ରହ୍ମାଣି ଯୁଵଯୂନ୍ଯଗ୍ମନ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏହି ପବିତ୍ର ଗୀତ ପର୍ବତକୁ ଉଠିଯାଉଛି। ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ନମସ୍କାର ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଆଣାଯାଇଛି, ହେ ଯୁବ ଦେଉତାମାନେ, ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆ ଗୋମତା ନାସତ୍ଯା ରଥେନାଶ୍ଵାଵତା ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ଯାତମ୍ । ଅଭି ଵାଂ ଵିଶ୍ଵା ନିଯୁତଃ ସଚନ୍ତେ ସ୍ପାର୍ହଯା ଶ୍ରିଯା ତନ୍ଵା ଶୁଭାନା
ହେ ନାସତ୍ୟ, ଗାଁ ଭରା ରଥ ଓ ଶୁଭ୍ର ଘୋଡ଼ା ଯୋଗୁ ଆଗରେ ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, ଶୁଭ ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ।
ଆ ନୋ ଦେଵେଭିରୁପ ଯାତମର୍ଵାକ୍ସଜୋଷସା ନାସତ୍ଯା ରଥେନ । ଯୁଵୋର୍ହି ନଃ ସଖ୍ଯା ପିତ୍ର୍ଯାଣି ସମାନୋ ବନ୍ଧୁରୁତ ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତମ୍
ହେ ନାସତ୍ୟ, ଦେଉତାମାନେ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କର ରଥରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମ୍ମିଳନରେ। ଆପଣଙ୍କର ମିତ୍ରତା ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ ଠାରୁ ଆସିଛି, ଆପଣମାନେ ଆମର ନିକଟଜନ, ଏହାର ଧନ ଆମେ ଜାଣିଛୁ।
ଉଦୁ ସ୍ତୋମାସୋ ଅଶ୍ଵିନୋରବୁଧ୍ରଞ୍ଜାମି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯୁଷସଶ୍ଚ ଦେଵୀଃ । ଆଵିଵାସନ୍ରୋଦସୀ ଧିଷ୍ଣ୍ଯେମେ ଅଚ୍ଛା ଵିପ୍ରୋ ନାସତ୍ଯା ଵିଵକ୍ତି
ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଉଠିଯାଉଛି, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଦେବୀ ଉଷା ମଧ୍ୟ। ପୁରୋହିତ ନାସତ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ଦୁଇ ଜଗତ୍ ଓ ପବିତ୍ର ଆସନକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଵି ଚେଦୁଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯଶ୍ଵିନା ଉଷାସଃ ପ୍ର ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମାଣି କାରଵୋ ଭରନ୍ତେ । ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଭାନୁଂ ସଵିତା ଦେଵୋ ଅଶ୍ରେଦ୍ବୃହଦଗ୍ନଯଃ ସମିଧା ଜରନ୍ତେ
ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଉଷାମାନେ ଦିଗ୍ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛନ୍ତି, କବିମାନେ ଆପଣଙ୍କର ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି। ସବିତା ଦେଉତା ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଉପରକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ବଡ଼ ଅଗ୍ନିମାନେ ଜ୍ୱାଳାରେ ଜଳୁଛନ୍ତି।
ଆ ପଶ୍ଚାତାନ୍ନାସତ୍ଯା ପୁରସ୍ତାଦାଶ୍ଵିନା ଯାତମଧରାଦୁଦକ୍ତାତ୍ । ଆ ଵିଶ୍ଵତଃ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯେନ ରାଯା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ନାସତ୍ୟ, ପଛରୁ, ଅଗ୍ରରୁ, ତଳ ଓ ଉପରୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଆସନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଧନ ସହିତ, ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।