ଆ ଘା ଯୋଷେଵ ସୂନର୍ଯୁଷା ଯାତି ପ୍ରଭୁଞ୍ଜତୀ । ଜରଯନ୍ତୀ ଵୃଜନଂ ପଦ୍ଵଦୀଯତ ଉତ୍ପାତଯତି ପକ୍ଷିଣଃ
ଏ ଉଷା, ତୁମେ ଯୁବତୀ ପରି ଆସ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପହାର ବଣ୍ଟିଦେଉଛ। ତୁମର ପଦଚାରଣାରେ ଲୋକମାନେ ବୟସ୍କ ହେଉଛନ୍ତି, ତୁମେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଜାଗିଉଠନ୍ତି।
ଵି ଯା ସୃଜତି ସମନଂ ଵ୍ଯର୍ଥିନଃ ପଦଂ ନ ଵେତ୍ଯୋଦତୀ । ଵଯୋ ନକିଷ୍ଟେ ପପ୍ତିଵାଂସ ଆସତେ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ଵାଜିନୀଵତି
ତୁମେ ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ, ସେଠିକୁ ଛିଣ୍ଡିଦେଉଛ। ତୁମେ ଆଲୋକର ରାସ୍ତା ଖୋଲିଦେଉଛ, ଏବଂ କେବେ ଭ୍ରମଣ କରନାହାଁ। ତୁମ ଆଗମନରେ ଉଡିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ବସି ରହିପାରନାହାଁ, ହେ ଅଶ୍ୱଦାୟିନୀ।
ଏଷାଯୁକ୍ତ ପରାଵତଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯୋଦଯନାଦଧି । ଶତଂ ରଥେଭିଃ ସୁଭଗୋଷା ଇଯଂ ଵି ଯାତ୍ଯଭି ମାନୁଷାନ୍
ଏହି ଉଷା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ ଦୂରରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରିଥାଏ। ଶତଧା ରଥ ସହିତ ଏହି ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳି ଉଷା ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକ ଛଡାଉଥିବା ଭାବେ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଵିଶ୍ଵମସ୍ଯା ନାନାମ ଚକ୍ଷସେ ଜଗଜ୍ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରୀ । ଅପ ଦ୍ଵେଷୋ ମଘୋନୀ ଦୁହିତା ଦିଵ ଉଷା ଉଚ୍ଛଦପ ସ୍ରିଧଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏହି ଉଷା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା ଆଲୋକ ଆଣେ। ହେ ଦିବସ୍ଵନ୍ତାନୀ ଉଷା, ଦୟାଳୁ ତୁମେ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ।
ଉଷ ଆ ଭାହି ଭାନୁନା ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ଆଵହନ୍ତୀ ଭୂର୍ଯସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୌଭଗଂ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ
ଓ ଦିନାର ଝିଅ, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଆମ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ ଆସ, ଆକାଶରେ ଆପଣକୁ ଦେଖାଇ ଦେଉ। ତୁମେ ଆମ ଘରକୁ ବହୁତ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆଣ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ହି ପ୍ରାଣନଂ ଜୀଵନଂ ତ୍ଵେ ଵି ଯଦୁଚ୍ଛସି ସୂନରି । ସା ନୋ ରଥେନ ବୃହତା ଵିଭାଵରି ଶ୍ରୁଧି ଚିତ୍ରାମଘେ ହଵମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଜୀବନ ଓ ଶ୍ୱାସ, ଆଲୋକ ଦେଉଥିବା ଦିନା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଉଦିତ ହୁଅ। ତୁମର ବଡ଼ ରଥରେ ବସି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିନା, ଆମର ମହାନ ଓ ଦାୟାଳୁ ପୂଜାକୁ ଶୁଣ।
ଉଷୋ ଵାଜଂ ହି ଵଂସ୍ଵ ଯଶ୍ଚିତ୍ରୋ ମାନୁଷେ ଜନେ । ତେନା ଵହ ସୁକୃତୋ ଅଧ୍ଵରାଁ ଉପ ଯେ ତ୍ଵା ଗୃଣନ୍ତି ଵହ୍ନଯଃ
ହେ ଉଷା, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଆଣ, କାରଣ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଠି ସେମାନଙ୍କର ନିବେଦିତ ଉପହାର ଉପରେ ନେଇଯାଅ।
ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଁ ଆ ଵହ ସୋମପୀତଯେଽନ୍ତରିକ୍ଷାଦୁଷସ୍ତ୍ଵମ୍ । ସାସ୍ମାସୁ ଧା ଗୋମଦଶ୍ଵାଵଦୁକ୍ଥ୍ଯମୁଷୋ ଵାଜଂ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ହେ ଉଷା, ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେଂକୁ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ଆମକୁ ଗୋ-ଧନ, ଅଶ୍ୱ-ଧନ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶଂସା ଦେଅ, ଉଷା, ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତା ଦେଅ।
ଯସ୍ଯା ରୁଶନ୍ତୋ ଅର୍ଚଯଃ ପ୍ରତି ଭଦ୍ରା ଅଦୃକ୍ଷତ । ସା ନୋ ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ସୁପେଶସମୁଷା ଦଦାତୁ ସୁଗ୍ମ୍ଯମ୍
ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ଆମ ଭଲ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି, ସେଇ ଉଷା ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ସୁନ୍ଦର ଓ ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯେ ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵାମୃଷଯଃ ପୂର୍ଵ ଊତଯେ ଜୁହୂରେଽଵସେ ମହି । ସା ନ ସ୍ତୋମାଁ ଅଭି ଗୃଣୀହି ରାଧସୋଷଃ ଶୁକ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା
ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ବଡ଼ ସମର୍ଥନ ପାଇଁ ଡାକିଥିଲେ। ଏବେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର, ଉଷା, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଆମକୁ ବଡ଼ ଉପହାର ଦିଅ।
ଉଷୋ ଯଦଦ୍ଯ ଭାନୁନା ଵି ଦ୍ଵାରାଵୃଣଵୋ ଦିଵଃ । ପ୍ର ନୋ ଯଚ୍ଛତାଦଵୃକଂ ପୃଥୁ ଚ୍ଛର୍ଦିଃ ପ୍ର ଦେଵି ଗୋମତୀରିଷଃ
ଉଷା, ଆଜି ତୁମେ ତୁମର ଆଲୋକରେ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଛ, ଆମକୁ ଅବିନାଶୀ, ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଗୋ-ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ସଂ ନୋ ରାଯା ବୃହତା ଵିଶ୍ଵପେଶସା ମିମିକ୍ଷ୍ଵା ସମିଳାଭିରା । ସଂ ଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଵିଶ୍ଵତୁରୋଷୋ ମହି ସଂ ଵାଜୈର୍ଵାଜିନୀଵତି
ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ବଡ଼, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସୁନ୍ଦର ଧନ, ସମ୍ମିଳନ, ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ର କର। ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିଜୟ, ଶକ୍ତି ଓ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ।
ଉଷୋ ଭଦ୍ରେଭିରା ଗହି ଦିଵଶ୍ଚିଦ୍ରୋଚନାଦଧି । ଵହନ୍ତ୍ଵରୁଣପ୍ସଵ ଉପ ତ୍ଵା ସୋମିନୋ ଗୃହମ୍
ହେ ଉଷା, ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଆସ, ସ୍ୱର୍ଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରୁ। ବରୁଣଙ୍କର ପରିଚାରକମାନେ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତି, ସୋମ ନିବେଦନକାରୀମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ଘରକୁ ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି।
ସୁପେଶସଂ ସୁଖଂ ରଥଂ ଯମଧ୍ଯସ୍ଥା ଉଷସ୍ତ୍ଵମ୍ । ତେନା ସୁଶ୍ରଵସଂ ଜନଂ ପ୍ରାଵାଦ୍ଯ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ
ହେ ଉଷା, ତୁମେ ଯେଉଁ ସୁନ୍ଦର ଓ ସୁବିଧାଜନକ ରଥରେ ଦଣ୍ଡାଇଛ, ସେଇ ରଥ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତି ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ, ହେ ଦିବସ୍ୟ କନ୍ୟା।
ଵଯଶ୍ଚିତ୍ତେ ପତତ୍ରିଣୋ ଦ୍ଵିପଚ୍ଚତୁଷ୍ପଦର୍ଜୁନି । ଉଷଃ ପ୍ରାରନ୍ନୃତୂଁରନୁ ଦିଵୋ ଅନ୍ତେଭ୍ଯସ୍ପରି
ହେ ଉଷା, ତୁମ ମନରେ ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ, ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଋତୁକ୍ରମ ଅନୁସାରେ ଦିବସ ଶେଷରେ ଜାଗିଉଠିଛନ୍ତି।
ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ହି ରଶ୍ମିଭିର୍ଵିଶ୍ଵମାଭାସି ରୋଚନମ୍ । ତାଂ ତ୍ଵାମୁଷର୍ଵସୂଯଵୋ ଗୀର୍ଭିଃ କଣ୍ଵା ଅହୂଷତ
ତୁମେ ତୁମର କିରଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ଉଷା। ତୁମକୁ ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା କଣ୍ବମାନେ ଗୀତରେ ଡାକିଛନ୍ତି।
ଉଦୁ ତ୍ଯଂ ଜାତଵେଦସଂ ଦେଵଂ ଵହନ୍ତି କେତଵଃ । ଦୃଶେ ଵିଶ୍ଵାଯ ସୂର୍ଯମ୍
ତାରାମାନେ ସେଇ ଦେବତା ଜାତବେଦସ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଉପରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଅପ ତ୍ଯେ ତାଯଵୋ ଯଥା ନକ୍ଷତ୍ରା ଯନ୍ତ୍ଯକ୍ତୁଭିଃ । ସୂରାଯ ଵିଶ୍ଵଚକ୍ଷସେ
ଯେପରି ତାରାମାନେ ରାତି ସହିତ ଗୁପ୍ତଭାବରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ସେପରି କିରଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଅଦୃଶ୍ରମସ୍ଯ କେତଵୋ ଵି ରଶ୍ମଯୋ ଜନାଁ ଅନୁ । ଭ୍ରାଜନ୍ତୋ ଅଗ୍ନଯୋ ଯଥା
ଯାହାକୁ ଆମେ ଦେଖିନାହିଁ, ସେଠାର କିରଣମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଉଛି, ଅଗ୍ନିମାନେ ପରି ଚମକୁଛି।
ତରଣିର୍ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଦସି ସୂର୍ଯ । ଵିଶ୍ଵମା ଭାସି ରୋଚନମ୍
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଦ୍ରୁତଗତି, ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା, ଆଲୋକ ଦାତା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର।
ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଦେଵାନାଂ ଵିଶଃ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଙୁଦେଷି ମାନୁଷାନ୍ । ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ
ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମୁହଁ ଫେରାଅ।
ଯେନା ପାଵକ ଚକ୍ଷସା ଭୁରଣ୍ଯନ୍ତଂ ଜନାଁ ଅନୁ । ତ୍ଵଂ ଵରୁଣ ପଶ୍ଯସି
ହେ ପବିତ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖ, ହେ ବରୁଣ, ତୁମେ ଦେଖୁଛ।
ଵି ଦ୍ଯାମେଷି ରଜସ୍ପୃଥ୍ଵହା ମିମାନୋ ଅକ୍ତୁଭିଃ । ପଶ୍ଯଞ୍ଜନ୍ମାନି ସୂର୍ଯ
ତୁମେ ତୁମର କିରଣରେ ଆକାଶର ବିସ୍ତୃତ ପଥ ମାପୁଛ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉତ୍ପତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖୁଛ।
ସପ୍ତ ତ୍ଵା ହରିତୋ ରଥେ ଵହନ୍ତି ଦେଵ ସୂର୍ଯ । ଶୋଚିଷ୍କେଶଂ ଵିଚକ୍ଷଣ
ସାତଟି ହରିତ ଘୋଡ଼ା ତୁମର ରଥକୁ ଟାଣୁଛି, ହେ ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଅଗ୍ନିମୟ କେଶ ଓ ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା।
ଅଯୁକ୍ତ ସପ୍ତ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁଵଃ ସୂରୋ ରଥସ୍ଯ ନପ୍ତ୍ଯଃ । ତାଭିର୍ଯାତି ସ୍ଵଯୁକ୍ତିଭିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଥର ସନ୍ତାନ, ସାତିଟି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘୋଡ଼ିକୁ ନିଜେ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି; ସେଇ ନିଜେ ଚାଲିଥିବା ଘୋଡ଼ିମାନେ ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ଉଦ୍ଵଯଂ ତମସସ୍ପରି ଜ୍ଯୋତିଷ୍ପଶ୍ଯନ୍ତ ଉତ୍ତରମ୍ । ଦେଵଂ ଦେଵତ୍ରା ସୂର୍ଯମଗନ୍ମ ଜ୍ଯୋତିରୁତ୍ତମମ୍
ଅନ୍ଧକାର ଉପରେ ଉଠି, ଆମେ ଉଚ୍ଚ ଆଲୋକକୁ ଦେଖୁଛୁ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଲୋକକୁ ଆମେ ପହଞ୍ଚିଛୁ।
ଉଦ୍ଯନ୍ନଦ୍ଯ ମିତ୍ରମହ ଆରୋହନ୍ନୁତ୍ତରାଂ ଦିଵମ୍ । ହୃଦ୍ରୋଗଂ ମମ ସୂର୍ଯ ହରିମାଣଂ ଚ ନାଶଯ
ଆଜି ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ଉଚ୍ଚ ଆକାଶକୁ ଆରୋହଣ କର, ମୋର ହୃଦୟର ରୋଗ ଓ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗକୁ ଦୂର କର।
ଶୁକେଷୁ ମେ ହରିମାଣଂ ରୋପଣାକାସୁ ଦଧ୍ମସି । ଅଥୋ ହାରିଦ୍ରଵେଷୁ ମେ ହରିମାଣଂ ନି ଦଧ୍ମସି
ଧଳା ପାତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମୋର ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ରଖୁଛି; ଏବଂ ହଳଦି ପାତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ରଖୁଛି।
ଉଦଗାଦଯମାଦିତ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵେନ ସହସା ସହ । ଦ୍ଵିଷନ୍ତଂ ମହ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯନ୍ମୋ ଅହଂ ଦ୍ଵିଷତେ ରଧମ୍
ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଉଦୟ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେ ମୋର ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ମୁଁ କେବେ ମୋ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପଡ଼ିନଉ।
ଅଭି ତ୍ଯଂ ମେଷଂ ପୁରୁହୂତମୃଗ୍ମିଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ମଦତା ଵସ୍ଵୋ ଅର୍ଣଵମ୍ । ଯସ୍ଯ ଦ୍ଯାଵୋ ନ ଵିଚରନ୍ତି ମାନୁଷା ଭୁଜେ ମଂହିଷ୍ଠମଭି ଵିପ୍ରମର୍ଚତ
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଗୀତଯୋଗ୍ୟ, ଧନର ସମୁଦ୍ର ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା; ଯାହାଙ୍କୁ ଆକାଶ ପରି କେହି ଆବୃତ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼—ଏହି ପ୍ରେରିତମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ।