ଉଦ୍ଵେତି ସୁଭଗୋ ଵିଶ୍ଵଚକ୍ଷାଃ ସାଧାରଣଃ ସୂର୍ଯୋ ମାନୁଷାଣାମ୍ । ଚକ୍ଷୁର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଦେଵଶ୍ଚର୍ମେଵ ଯଃ ସମଵିଵ୍ଯକ୍ତମାଂସି
ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ; ସେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ, ଦେବତା, ଯିଏ ଚର୍ମ ପରି ଭିତରର ଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
ଉଦ୍ଵେତି ପ୍ରସଵୀତା ଜନାନାଂ ମହାନ୍କେତୁରର୍ଣଵଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ସମାନଂ ଚକ୍ରଂ ପର୍ଯାଵିଵୃତ୍ସନ୍ଯଦେତଶୋ ଵହତି ଧୂର୍ଷୁ ଯୁକ୍ତଃ
ସେ ଉଦୟ ହୁଏ, ଲୋକମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ବଡ଼ ପତାକା, ସାଗର; ସେଇ ଚକ୍ର ଘୂରୁଛି, କାଠିରେ ଧରି, ଯେପରି ରଶ୍ମିମାନେ ତାକୁ ଯୋକରେ ଆଣି ଚାଲାନ୍ତି।
ଵିଭ୍ରାଜମାନ ଉଷସାମୁପସ୍ଥାଦ୍ରେଭୈରୁଦେତ୍ଯନୁମଦ୍ଯମାନଃ । ଏଷ ମେ ଦେଵଃ ସଵିତା ଚଚ୍ଛନ୍ଦ ଯଃ ସମାନଂ ନ ପ୍ରମିନାତି ଧାମ
ଉଷାମାନେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସ୍ଥାନରୁ ତିନିଁ ଦେବତା ଆଲୋକମୟ ହୋଇ ଉଠନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା ସବିତା ମୋ ପାଇଁ ନିୟମିତ ମାର୍ଗକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଛନ୍ତି, ସେ ଜଣେ ଅଟୁଟ ନିୟମରେ ଚାଲନ୍ତି, ଯେପରି ଜଣେ ନିଜ ଘରକୁ କେବେ ଛାଡ଼ନ୍ତିନାହିଁ।
ଦିଵୋ ରୁକ୍ମ ଉରୁଚକ୍ଷା ଉଦେତି ଦୂରେଅର୍ଥସ୍ତରଣିର୍ଭ୍ରାଜମାନଃ । ନୂନଂ ଜନାଃ ସୂର୍ଯେଣ ପ୍ରସୂତା ଅଯନ୍ନର୍ଥାନି କୃଣଵନ୍ନପାଂସି
ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ସେ ଆକାଶରୁ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି, ଦୂର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଚାଲନ୍ତି। ଏବେ ଲୋକମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଜନ୍ମ ନେଇ, ନିଜ ନିଜ କାମକୁ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।
ଯତ୍ରା ଚକ୍ରୁରମୃତା ଗାତୁମସ୍ମୈ ଶ୍ଯେନୋ ନ ଦୀଯନ୍ନନ୍ଵେତି ପାଥଃ । ପ୍ରତି ଵାଂ ସୂର ଉଦିତେ ଵିଧେମ ନମୋଭିର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣୋତ ହଵ୍ଯୈଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଅମରମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ପରି ତିନିଁ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଏହି ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଉଦୟ ହେଲେ, ଆମେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର ଓ ହବି ଦେଉଛୁ।
ନୂ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଅର୍ଯମା ନସ୍ତ୍ମନେ ତୋକାଯ ଵରିଵୋ ଦଧନ୍ତୁ । ସୁଗା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ସୁପଥାନି ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମ ଓ ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ପଥ ଆମ ପାଇଁ ସୁବିଧାଜନକ ଓ ଭଲ ହେଉ। ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଦିଵି କ୍ଷଯନ୍ତା ରଜସଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ର ଵାଂ ଘୃତସ୍ଯ ନିର୍ଣିଜୋ ଦଦୀରନ୍ । ହଵ୍ଯଂ ନୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ସୁଜାତୋ ରାଜା ସୁକ୍ଷତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଜୁଷନ୍ତ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତର ଧାରା ବହୁଅ। ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା, ସୁଜାତ ରାଜା ଓ ଭଲ ଶାସନର ବରୁଣ ଆମର ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଆ ରାଜାନା ମହ ଋତସ୍ଯ ଗୋପା ସିନ୍ଧୁପତୀ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଯାତମର୍ଵାକ୍ । ଇଳାଂ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣୋତ ଵୃଷ୍ଟିମଵ ଦିଵ ଇନ୍ଵତଂ ଜୀରଦାନୂ
ହେ ରାଜା ଓ ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ନଦୀମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆସନ୍ତୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମକୁ ଉପଜିବା ଓ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଆପଣମାନେ।
ମିତ୍ରସ୍ତନ୍ନୋ ଵରୁଣୋ ଦେଵୋ ଅର୍ଯଃ ପ୍ର ସାଧିଷ୍ଠେଭିଃ ପଥିଭିର୍ନଯନ୍ତୁ । ବ୍ରଵଦ୍ଯଥା ନ ଆଦରିଃ ସୁଦାସ ଇଷା ମଦେମ ସହ ଦେଵଗୋପାଃ
ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଦେବତା ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥରେ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ। ସେଉଁଠି ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ—'ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ସୁଦାସ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତୁ।'
ଯୋ ଵାଂ ଗର୍ତଂ ମନସା ତକ୍ଷଦେତମୂର୍ଧ୍ଵାଂ ଧୀତିଂ କୃଣଵଦ୍ଧାରଯଚ୍ଚ । ଉକ୍ଷେଥାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଘୃତେନ ତା ରାଜାନା ସୁକ୍ଷିତୀସ୍ତର୍ପଯେଥାମ୍
ଯିଏ ମନରେ ଏହି ଗର୍ତ୍ତ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଉଚ୍ଚ ଇଚ୍ଛାକୁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି—ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଘୃତରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତୁ, ହେ ରାଜାମାନେ, ସୁସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ।
ଏଷ ସ୍ତୋମୋ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ସୋମଃ ଶୁକ୍ରୋ ନ ଵାଯଵେଽଯାମି । ଅଵିଷ୍ଟଂ ଧିଯୋ ଜିଗୃତଂ ପୁରଂଧୀର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି, ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ। ମୁଁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୋମ ନେଇଯାଉଛି, ଯେପରି ଭଳି ବାୟୁ ପାଇଁ। ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରିତ କର, ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରତି ଵାଂ ସୂର ଉଦିତେ ସୂକ୍ତୈର୍ମିତ୍ରଂ ହୁଵେ ଵରୁଣଂ ପୂତଦକ୍ଷମ୍ । ଯଯୋରସୁର୍ଯମକ୍ଷିତଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଯାମନ୍ନାଚିତା ଜିଗତ୍ନୁ
ତୁମେ ଉଦୟ ହେଲେ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୁଁ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କୌଶଳରେ ନିପୁଣ, ଅଟୁଟ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଧିପତି, ଯେଉଁମାନେ ଅବିରୋଧିତ ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି।
ତା ହି ଦେଵାନାମସୁରା ତାଵର୍ଯା ତା ନଃ କ୍ଷିତୀଃ କରତମୂର୍ଜଯନ୍ତୀଃ । ଅଶ୍ଯାମ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଵଯଂ ଵାଂ ଦ୍ଯାଵା ଚ ଯତ୍ର ପୀପଯନ୍ନହା ଚ
ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେମାନେ ଆମକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭୂମି ଦିଅନ୍ତୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ଏମିଠିଏ ଥାଉଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଦିନ ଓ ଦିଗନ୍ତ ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦେଇଥାଏ।
ତା ଭୂରିପାଶାଵନୃତସ୍ଯ ସେତୂ ଦୁରତ୍ଯେତୂ ରିପଵେ ମର୍ତ୍ଯାଯ । ଋତସ୍ଯ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପଥା ଵାମପୋ ନ ନାଵା ଦୁରିତା ତରେମ
ସେମାନେ ବହୁ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ଅସତ୍ୟର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ଶତ୍ରୁ ମଣିଷ ପାଇଁ ଅତି ଦୁର୍ଜୟ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସତ୍ୟର ପଥରେ, ନୌକା ପରି ଜଳ ଉପରେ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର।
ଆ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ହଵ୍ଯଜୁଷ୍ଟିଂ ଘୃତୈର୍ଗଵ୍ଯୂତିମୁକ୍ଷତମିଳାଭିଃ । ପ୍ରତି ଵାମତ୍ର ଵରମା ଜନାଯ ପୃଣୀତମୁଦ୍ନୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ଚାରୋଃ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମର ହବି ଗ୍ରହଣ କର, ଘୃତ ଓ ଦୁଧର ଧାରା ବହୁଅ। ଏଠି, ତୁମ ଉପାସକ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଅ, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ସରୁ ଆମକୁ ପୂରଣ କର।
ଏଷ ସ୍ତୋମୋ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ସୋମଃ ଶୁକ୍ରୋ ନ ଵାଯଵେଽଯାମି । ଅଵିଷ୍ଟଂ ଧିଯୋ ଜିଗୃତଂ ପୁରଂଧୀର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି, ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ। ମୁଁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୋମ ନେଇଯାଉଛି, ଯେପରି ବାୟୁ ପାଇଁ। ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରିତ କର, ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ମିତ୍ରଯୋର୍ଵରୁଣଯୋ ସ୍ତୋମୋ ନ ଏତୁ ଶୂଷ୍ଯଃ । ନମସ୍ଵାନ୍ତୁଵିଜାତଯୋଃ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଯାଉ। ଏହି ଦୁଇ ଏକ ମୂଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରିବା।
ଯା ଧାରଯନ୍ତ ଦେଵାଃ ସୁଦକ୍ଷା ଦକ୍ଷପିତରା । ଅସୁର୍ଯାଯ ପ୍ରମହସା
ଯେଉଁମାନେ କୌଶଳରେ ନିପୁଣ ଦେବତାମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଶଳର ପିତା, ମହାନ ଅଧିପତି ପାଇଁ।
ତା ନ ସ୍ତିପା ତନୂପା ଵରୁଣ ଜରିତୄଣାମ୍ । ମିତ୍ର ସାଧଯତଂ ଧିଯଃ
ସେମାନେ ଦେହର ରକ୍ଷକ, ବରୁଣ ଗାୟକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ମିତ୍ର ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ସଫଳ କରନ୍ତୁ।
ଯଦଦ୍ଯ ସୂର ଉଦିତେଽନାଗା ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ସୁଵାତି ସଵିତା ଭଗଃ
ଆଜି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ, ଦୋଷରହିତ ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା, ସବିତା ଓ ଭଗ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତି।
ସୁପ୍ରାଵୀରସ୍ତୁ ସ କ୍ଷଯଃ ପ୍ର ନୁ ଯାମନ୍ସୁଦାନଵଃ । ଯେ ନୋ ଅଂହୋଽତିପିପ୍ରତି
ଯେଉଁ ଗୃହରେ ଶୂର ଓ ଉତ୍ତମ ପୁଅମାନେ ଥାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଦୟାଳୁ ମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଉପରେ ଉଠାଇ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଇ ଗୃହ ସଦା ସମୃଦ୍ଧ ଓ ଉନ୍ନତିଶୀଳ ହେଉ।
ଉତ ସ୍ଵରାଜୋ ଅଦିତିରଦବ୍ଧସ୍ଯ ଵ୍ରତସ୍ଯ ଯେ । ମହୋ ରାଜାନ ଈଶତେ
ଅଦିତି, ସତ୍ୟର ରାଣୀ, ଯାଙ୍କର ଶାସନ କେବେ ଭଙ୍ଗ ହୁଏନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ସହିତ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି।
ପ୍ରତି ଵାଂ ସୂର ଉଦିତେ ମିତ୍ରଂ ଗୃଣୀଷେ ଵରୁଣମ୍ । ଅର୍ଯମଣଂ ରିଶାଦସମ୍
ତୁମର ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ, ମୁଁ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ୟମାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଅସତ୍ୟକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି, ସ୍ତୁତି କରେ।
ରାଯା ହିରଣ୍ଯଯା ମତିରିଯମଵୃକାଯ ଶଵସେ । ଇଯଂ ଵିପ୍ରା ମେଧସାତଯେ
ଏହି ଭାବନା, ଜ୍ଞାନ ଲାଗି ଦେଉଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅପରାଜିତଙ୍କୁ ସମ୍ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଛି, ସୁନାର ଧନ ପାଇଁ।
ତେ ସ୍ଯାମ ଦେଵ ଵରୁଣ ତେ ମିତ୍ର ସୂରିଭିଃ ସହ । ଇଷଂ ସ୍ଵଶ୍ଚ ଧୀମହି
ହେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଆମେ ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ସହିତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ କୁଶଳତା ଲାଭ କରିପାରିବା।
ବହଵଃ ସୂରଚକ୍ଷସୋଽଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ଋତାଵୃଧଃ । ତ୍ରୀଣି ଯେ ଯେମୁର୍ଵିଦଥାନି ଧୀତିଭିର୍ଵିଶ୍ଵାନି ପରିଭୂତିଭିଃ
ଅନେକେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଅଗ୍ନି ସମ ଜିହ୍ବା ଥିବା, ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ସଭା ଅଟକାଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଵି ଯେ ଦଧୁଃ ଶରଦଂ ମାସମାଦହର୍ଯଜ୍ଞମକ୍ତୁଂ ଚାଦୃଚମ୍ । ଅନାପ୍ଯଂ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା କ୍ଷତ୍ରଂ ରାଜାନ ଆଶତ
ସେମାନେ ବର୍ଷ, ମାସ ଓ ଦିନକୁ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ବିଭାଜନ କରିଛନ୍ତି, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ରାଜାମାନେ ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ତଦ୍ଵୋ ଅଦ୍ଯ ମନାମହେ ସୂକ୍ତୈଃ ସୂର ଉଦିତେ । ଯଦୋହତେ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଯୂଯମୃତସ୍ଯ ରଥ୍ଯଃ
ଆଜି ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ, ଯେବେ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ତୁମେ, ସତ୍ୟର ରଥୀ, ଯୋଗ ହୁଅଛ।
ଋତାଵାନ ଋତଜାତା ଋତାଵୃଧୋ ଘୋରାସୋ ଅନୃତଦ୍ଵିଷଃ । ତେଷାଂ ଵଃ ସୁମ୍ନେ ସୁଚ୍ଛର୍ଦିଷ୍ଟମେ ନରଃ ସ୍ଯାମ ଯେ ଚ ସୂରଯଃ
ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ଓ ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱେଷୀ, ସେମାନଙ୍କ ଦୟା ଓ ସୁରକ୍ଷାରେ ଆମେ ଓ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଥାଉ।
ଉଦୁ ତ୍ଯଦ୍ଦର୍ଶତଂ ଵପୁର୍ଦିଵ ଏତି ପ୍ରତିହ୍ଵରେ । ଯଦୀମାଶୁର୍ଵହତି ଦେଵ ଏତଶୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମୈ ଚକ୍ଷସେ ଅରମ୍
ସେଇ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆକାଶରୁ ଉଠି ଆସେ, ଯେବେ ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ ଦେବତା ଏହାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ବହନ କରନ୍ତି।