ଇମେ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଦୂଳଭାସୋଽଚେତସଂ ଚିଚ୍ଚିତଯନ୍ତି ଦକ୍ଷୈଃ । ଅପି କ୍ରତୁଂ ସୁଚେତସଂ ଵତନ୍ତସ୍ତିରଶ୍ଚିଦଂହଃ ସୁପଥା ନଯନ୍ତି
ଏମାନେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦୂର ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଅବିବେକୀମାନେକୁ ସଚେତନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଇମେ ଦିଵୋ ଅନିମିଷା ପୃଥିଵ୍ଯାଶ୍ଚିକିତ୍ଵାଂସୋ ଅଚେତସଂ ନଯନ୍ତି । ପ୍ରଵ୍ରାଜେ ଚିନ୍ନଦ୍ଯୋ ଗାଧମସ୍ତି ପାରଂ ନୋ ଅସ୍ଯ ଵିଷ୍ପିତସ୍ଯ ପର୍ଷନ୍
ଏମାନେ, ଦିନ ଓ ମାଟିରୁ ଅଚଳ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ଅବିବେକୀମାନେକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଯଦିଓ ନଦୀମାନେ ବିସ୍ତୃତ, ତଥାପି ଏଠି ଏକ ପାରାପାର ଅଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ଏହି ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ଅଟାଇ ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଗୋପାଵଦଦିତିଃ ଶର୍ମ ଭଦ୍ରଂ ମିତ୍ରୋ ଯଚ୍ଛନ୍ତି ଵରୁଣଃ ସୁଦାସେ । ତସ୍ମିନ୍ନା ତୋକଂ ତନଯଂ ଦଧାନା ମା କର୍ମ ଦେଵହେଳନଂ ତୁରାସଃ
ଯେଉଁ ଭଲ ରକ୍ଷା ଅଦିତି ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯେଉଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ସୁଦାସଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି—ସେଠି ଆମର ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରକୁ ରଖି, ଆମେ କେବେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିନଉ, ହେ ତ୍ୱରିତମାନେ।
ଅଵ ଵେଦିଂ ହୋତ୍ରାଭିର୍ଯଜେତ ରିପଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ଵରୁଣଧ୍ରୁତଃ ସଃ । ପରି ଦ୍ଵେଷୋଭିରର୍ଯମା ଵୃଣକ୍ତୂରୁଂ ସୁଦାସେ ଵୃଷଣା ଉ ଲୋକମ୍
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହବି ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବରୁଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସେଉଁଠି ଆର୍ୟମାନ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସୁଦାସଙ୍କୁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସସ୍ଵଶ୍ଚିଦ୍ଧି ସମୃତିସ୍ତ୍ଵେଷ୍ଯେଷାମପୀଚ୍ଯେନ ସହସା ସହନ୍ତେ । ଯୁଷ୍ମଦ୍ଭିଯା ଵୃଷଣୋ ରେଜମାନା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଚିନ୍ମହିନା ମୃଳତା ନଃ
ଯେତେବେଳେ ସ୍ମୃତି ଦୁର୍ବଳ ହୁଏ, ଏହି ପ୍ରଭଳ ଦେବତାମାନେ ଅଚାନକ ଶକ୍ତିରେ ସହିଯାନ୍ତି; ତୁମ ଭୟରେ, ହେ ବଳବାନମାନେ, ସେମାନେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଦକ୍ଷତାର ମହିମାରେ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣେ ସୁମତିମାଯଜାତେ ଵାଜସ୍ଯ ସାତୌ ପରମସ୍ଯ ରାଯଃ । ସୀକ୍ଷନ୍ତ ମନ୍ଯୁଂ ମଘଵାନୋ ଅର୍ଯ ଉରୁ କ୍ଷଯାଯ ଚକ୍ରିରେ ସୁଧାତୁ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତା ଆଣେ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନର ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ଦାନଶୀଳ ମଘବାନମାନେ ଆର୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରୋଧକୁ ଅଟକାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଭଲ ଭିତିରେ ବିସ୍ତୃତ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।
ଇଯଂ ଦେଵ ପୁରୋହିତିର୍ଯୁଵଭ୍ଯାଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵକାରି । ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁର୍ଗା ପିପୃତଂ ତିରୋ ନୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଦେବତା ପୁରୋହିତ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯଜ୍ଞରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ କର, ଏବଂ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉଦ୍ଵାଂ ଚକ୍ଷୁର୍ଵରୁଣ ସୁପ୍ରତୀକଂ ଦେଵଯୋରେତି ସୂର୍ଯସ୍ତତନ୍ଵାନ୍ । ଅଭି ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଚଷ୍ଟେ ସ ମନ୍ଯୁଂ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା ଚିକେତ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶୁଭ୍ର ରୂପରେ, ବରୁଣ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଭାବେ ଉଦୟ ହୁଏ; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମନୋଭାବକୁ ଅନୁଭବ କରେ।
ପ୍ର ଵାଂ ସ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୃତାଵା ଵିପ୍ରୋ ମନ୍ମାନି ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁଦିଯର୍ତି । ଯସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସୁକ୍ରତୂ ଅଵାଥ ଆ ଯତ୍କ୍ରତ୍ଵା ନ ଶରଦଃ ପୃଣୈଥେ
ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୁମ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଶୁଣାଯାଉଥିବା ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ; ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଜ୍ଞାନରେ ସମର୍ଥନ କର, ଏବଂ ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କର।
ପ୍ରୋରୋର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପ୍ର ଦିଵ ଋଷ୍ଵାଦ୍ବୃହତଃ ସୁଦାନୂ । ସ୍ପଶୋ ଦଧାଥେ ଓଷଧୀଷୁ ଵିକ୍ଷ୍ଵୃଧଗ୍ଯତୋ ଅନିମିଷଂ ରକ୍ଷମାଣା
ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପୃଥିବୀ ଓ ଉଚ୍ଚ ଦିଗନ୍ତରୁ, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ହୋଇ, ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଛ; ଅନିର୍ବିଚଳ ଭାବେ ସଦା ସତର୍କ ରହି ରକ୍ଷା କରୁଛ।
ଶଂସା ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧାମ ଶୁଷ୍ମୋ ରୋଦସୀ ବଦ୍ବଧେ ମହିତ୍ଵା । ଅଯନ୍ମାସା ଅଯଜ୍ଵନାମଵୀରାଃ ପ୍ର ଯଜ୍ଞମନ୍ମା ଵୃଜନଂ ତିରାତେ
ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ଶାସନକୁ ସ୍ତୁତି କରେ; ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବନ୍ଧି ରଖିଛି। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ବିହୀନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାସଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଆମର ଶ୍ରୁତି ଓ ଅର୍ପଣ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଅମୂରା ଵିଶ୍ଵା ଵୃଷଣାଵିମା ଵାଂ ନ ଯାସୁ ଚିତ୍ରଂ ଦଦୃଶେ ନ ଯକ୍ଷମ୍ । ଦ୍ରୁହଃ ସଚନ୍ତେ ଅନୃତା ଜନାନାଂ ନ ଵାଂ ନିଣ୍ଯାନ୍ଯଚିତେ ଅଭୂଵନ୍
ତୁମର ସମସ୍ତ ପ୍ରଭଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଅପରାଜିତ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଅଦ୍ଭୁତ କିମ୍ବା ଅଜଣା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନୃତ ଲୋକଙ୍କୁ ଧୂର୍ତ୍ତତା ଆଢ଼କି ରହେ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଗୁପ୍ତ କଥା ଅପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ।
ସମୁ ଵାଂ ଯଜ୍ଞଂ ମହଯଂ ନମୋଭିର୍ହୁଵେ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସବାଧଃ । ପ୍ର ଵାଂ ମନ୍ମାନ୍ଯୃଚସେ ନଵାନି କୃତାନି ବ୍ରହ୍ମ ଜୁଜୁଷନ୍ନିମାନି
ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମର ଯଜ୍ଞକୁ ବଡ଼ କରେ, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏବଂ ଅବରୋଧ ଛଡ଼ା ତୁମକୁ ଡାକୁଛି। ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛି, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାମାନେ ତୁମେ ସହର୍ଷରେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଇଯଂ ଦେଵ ପୁରୋହିତିର୍ଯୁଵଭ୍ଯାଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵକାରି । ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁର୍ଗା ପିପୃତଂ ତିରୋ ନୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଦେବତା ପୁରୋହିତ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯଜ୍ଞରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ କର, ଏବଂ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉତ୍ସୂର୍ଯୋ ବୃହଦର୍ଚୀଂଷ୍ଯଶ୍ରେତ୍ପୁରୁ ଵିଶ୍ଵା ଜନିମ ମାନୁଷାଣାମ୍ । ସମୋ ଦିଵା ଦଦୃଶେ ରୋଚମାନଃ କ୍ରତ୍ଵା କୃତଃ ସୁକୃତଃ କର୍ତୃଭିର୍ଭୂତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ବଡ଼ ରଶ୍ମିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ଦେଖେ; ସେ ଦିନରେ ସମଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ତାଳମେଳ ଓ କୌଶଳରେ ତିଆରି, ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି।
ସ ସୂର୍ଯ ପ୍ରତି ପୁରୋ ନ ଉଦ୍ଗା ଏଭି ସ୍ତୋମେଭିରେତଶେଭିରେଵୈଃ । ପ୍ର ନୋ ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଵୋଚୋଽନାଗସୋ ଅର୍ଯମ୍ଣେ ଅଗ୍ନଯେ ଚ
ସେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଦୟ ହୁଏ, ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତରେ; ଚଳ ଆମେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅର୍ୟମାନ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିର୍ମଳତାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ଵି ନଃ ସହସ୍ରଂ ଶୁରୁଧୋ ରଦନ୍ତ୍ଵୃତାଵାନୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ । ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ଚନ୍ଦ୍ରା ଉପମଂ ନୋ ଅର୍କମା ନଃ କାମଂ ପୂପୁରନ୍ତୁ ସ୍ତଵାନାଃ
ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ଆମକୁ ହଜାର ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୀତରେ ଆମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
ଦ୍ଯାଵାଭୂମୀ ଅଦିତେ ତ୍ରାସୀଥାଂ ନୋ ଯେ ଵାଂ ଜଜ୍ଞୁଃ ସୁଜନିମାନ ଋଷ୍ଵେ । ମା ହେଳେ ଭୂମ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵାଯୋର୍ମା ମିତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରିଯତମସ୍ଯ ନୃଣାମ୍
ହେ ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ, ହେ ଅଦିତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମରେ ଜନ୍ମିଥିଲ, ଆମକୁ ବରୁଣ କିମ୍ବା ବାୟୁଙ୍କ ରୋଷରୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ମିତ୍ରଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟତା ହରାଇବା ଦିଅନି।
ପ୍ର ବାହଵା ସିସୃତଂ ଜୀଵସେ ନ ଆ ନୋ ଗଵ୍ଯୂତିମୁକ୍ଷତଂ ଘୃତେନ । ଆ ନୋ ଜନେ ଶ୍ରଵଯତଂ ଯୁଵାନା ଶ୍ରୁତଂ ମେ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ହଵେମା
ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ ତୁମର ହାତ ବଢ଼ାଅ, ଆମ ପାଇଁ ଦୁଧରେ ଚରାଗାହ ଖୋଲ; ଆମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କର, ହେ ଯୁବ ଦେବତାମାନେ, ମୋ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି।
ନୂ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଅର୍ଯମା ନସ୍ତ୍ମନେ ତୋକାଯ ଵରିଵୋ ଦଧନ୍ତୁ । ସୁଗା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ସୁପଥାନି ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ୟମାନ ଆମ ପାଇଁ ଓ ଆମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପଥ ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ଓ ଭଲ ହେଉ, ଏବଂ ତୁମେ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉଦ୍ଵେତି ସୁଭଗୋ ଵିଶ୍ଵଚକ୍ଷାଃ ସାଧାରଣଃ ସୂର୍ଯୋ ମାନୁଷାଣାମ୍ । ଚକ୍ଷୁର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଦେଵଶ୍ଚର୍ମେଵ ଯଃ ସମଵିଵ୍ଯକ୍ତମାଂସି
ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ; ସେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ, ଦେବତା, ଯିଏ ଚର୍ମ ପରି ଭିତରର ଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
ଉଦ୍ଵେତି ପ୍ରସଵୀତା ଜନାନାଂ ମହାନ୍କେତୁରର୍ଣଵଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ସମାନଂ ଚକ୍ରଂ ପର୍ଯାଵିଵୃତ୍ସନ୍ଯଦେତଶୋ ଵହତି ଧୂର୍ଷୁ ଯୁକ୍ତଃ
ସେ ଉଦୟ ହୁଏ, ଲୋକମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ବଡ଼ ପତାକା, ସାଗର; ସେଇ ଚକ୍ର ଘୂରୁଛି, କାଠିରେ ଧରି, ଯେପରି ରଶ୍ମିମାନେ ତାକୁ ଯୋକରେ ଆଣି ଚାଲାନ୍ତି।
ଵିଭ୍ରାଜମାନ ଉଷସାମୁପସ୍ଥାଦ୍ରେଭୈରୁଦେତ୍ଯନୁମଦ୍ଯମାନଃ । ଏଷ ମେ ଦେଵଃ ସଵିତା ଚଚ୍ଛନ୍ଦ ଯଃ ସମାନଂ ନ ପ୍ରମିନାତି ଧାମ
ଉଷାମାନେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସ୍ଥାନରୁ ତିନିଁ ଦେବତା ଆଲୋକମୟ ହୋଇ ଉଠନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା ସବିତା ମୋ ପାଇଁ ନିୟମିତ ମାର୍ଗକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଛନ୍ତି, ସେ ଜଣେ ଅଟୁଟ ନିୟମରେ ଚାଲନ୍ତି, ଯେପରି ଜଣେ ନିଜ ଘରକୁ କେବେ ଛାଡ଼ନ୍ତିନାହିଁ।
ଦିଵୋ ରୁକ୍ମ ଉରୁଚକ୍ଷା ଉଦେତି ଦୂରେଅର୍ଥସ୍ତରଣିର୍ଭ୍ରାଜମାନଃ । ନୂନଂ ଜନାଃ ସୂର୍ଯେଣ ପ୍ରସୂତା ଅଯନ୍ନର୍ଥାନି କୃଣଵନ୍ନପାଂସି
ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ସେ ଆକାଶରୁ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି, ଦୂର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଚାଲନ୍ତି। ଏବେ ଲୋକମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଜନ୍ମ ନେଇ, ନିଜ ନିଜ କାମକୁ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।
ଯତ୍ରା ଚକ୍ରୁରମୃତା ଗାତୁମସ୍ମୈ ଶ୍ଯେନୋ ନ ଦୀଯନ୍ନନ୍ଵେତି ପାଥଃ । ପ୍ରତି ଵାଂ ସୂର ଉଦିତେ ଵିଧେମ ନମୋଭିର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣୋତ ହଵ୍ଯୈଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଅମରମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ପରି ତିନିଁ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଏହି ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଉଦୟ ହେଲେ, ଆମେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର ଓ ହବି ଦେଉଛୁ।
ନୂ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଅର୍ଯମା ନସ୍ତ୍ମନେ ତୋକାଯ ଵରିଵୋ ଦଧନ୍ତୁ । ସୁଗା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ସୁପଥାନି ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମ ଓ ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ପଥ ଆମ ପାଇଁ ସୁବିଧାଜନକ ଓ ଭଲ ହେଉ। ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଦିଵି କ୍ଷଯନ୍ତା ରଜସଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ର ଵାଂ ଘୃତସ୍ଯ ନିର୍ଣିଜୋ ଦଦୀରନ୍ । ହଵ୍ଯଂ ନୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ସୁଜାତୋ ରାଜା ସୁକ୍ଷତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଜୁଷନ୍ତ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତର ଧାରା ବହୁଅ। ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା, ସୁଜାତ ରାଜା ଓ ଭଲ ଶାସନର ବରୁଣ ଆମର ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଆ ରାଜାନା ମହ ଋତସ୍ଯ ଗୋପା ସିନ୍ଧୁପତୀ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଯାତମର୍ଵାକ୍ । ଇଳାଂ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣୋତ ଵୃଷ୍ଟିମଵ ଦିଵ ଇନ୍ଵତଂ ଜୀରଦାନୂ
ହେ ରାଜା ଓ ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ନଦୀମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆସନ୍ତୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମକୁ ଉପଜିବା ଓ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଆପଣମାନେ।
ମିତ୍ରସ୍ତନ୍ନୋ ଵରୁଣୋ ଦେଵୋ ଅର୍ଯଃ ପ୍ର ସାଧିଷ୍ଠେଭିଃ ପଥିଭିର୍ନଯନ୍ତୁ । ବ୍ରଵଦ୍ଯଥା ନ ଆଦରିଃ ସୁଦାସ ଇଷା ମଦେମ ସହ ଦେଵଗୋପାଃ
ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଦେବତା ଅର୍ଯ୍ୟମା ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥରେ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ। ସେଉଁଠି ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ—'ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ସୁଦାସ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତୁ।'
ଯୋ ଵାଂ ଗର୍ତଂ ମନସା ତକ୍ଷଦେତମୂର୍ଧ୍ଵାଂ ଧୀତିଂ କୃଣଵଦ୍ଧାରଯଚ୍ଚ । ଉକ୍ଷେଥାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଘୃତେନ ତା ରାଜାନା ସୁକ୍ଷିତୀସ୍ତର୍ପଯେଥାମ୍
ଯିଏ ମନରେ ଏହି ଗର୍ତ୍ତ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଉଚ୍ଚ ଇଚ୍ଛାକୁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି—ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଘୃତରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତୁ, ହେ ରାଜାମାନେ, ସୁସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ।