ଯୋ ନୋ ମରୁତୋ ଅଭି ଦୁର୍ହୃଣାଯୁସ୍ତିରଶ୍ଚିତ୍ତାନି ଵସଵୋ ଜିଘାଂସତି । ଦ୍ରୁହଃ ପାଶାନ୍ପ୍ରତି ସ ମୁଚୀଷ୍ଟ ତପିଷ୍ଠେନ ହନ୍ମନା ହନ୍ତନା ତମ୍
ଯେଉଁଠି ମରୁତମାନେ, କେହି ଦୁଷ୍ଟ ମନଭାବରେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, କିମ୍ବା ଚୁପେଚାପେ ଆମକୁ ହାନି କରିବାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ଫାନ୍ଦରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ତୁମର ତୀବ୍ର ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ସେଇ ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳନ କର।
ସାଂତପନା ଇଦଂ ହଵିର୍ମରୁତସ୍ତଜ୍ଜୁଜୁଷ୍ଟନ । ଯୁଷ୍ମାକୋତୀ ରିଶାଦସଃ
ଏହି ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବି ମରୁତମାନେ, ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମର ରକ୍ଷା, ହେ ଶତ୍ରୁନାଶକମାନେ, ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ଗୃହମେଧାସ ଆ ଗତ ମରୁତୋ ମାପ ଭୂତନ । ଯୁଷ୍ମାକୋତୀ ସୁଦାନଵଃ
ଘରସ୍ଥ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ହେ ମରୁତମାନେ, ଅନୁପସ୍ଥିତ ହେଉନାହଁ। ତୁମର ରକ୍ଷା, ହେ ଦାନଶୀଳମାନେ, ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ଇହେହ ଵଃ ସ୍ଵତଵସଃ କଵଯଃ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚଃ । ଯଜ୍ଞଂ ମରୁତ ଆ ଵୃଣେ
ଏଠାରେ, ହେ ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଜ୍ଞାନୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୁଁ ତୁମକୁ, ମରୁତମାନେ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବାଛିଲି।
ତ୍ର୍ଯମ୍ବକଂ ଯଜାମହେ ସୁଗନ୍ଧିଂ ପୁଷ୍ଟିଵର୍ଧନମ୍ । ଉର୍ଵାରୁକମିଵ ବନ୍ଧନାନ୍ମୃତ୍ଯୋର୍ମୁକ୍ଷୀଯ ମାମୃତାତ୍
ଆମେ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ, ଯିଏ ସୁଗନ୍ଧ ଏବଂ ପୁଷ୍ଟି ବଢ଼ାଏ। ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁର ବନ୍ଧନରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଉଁ, ଯେପରି ଉର୍ବରା କକୁଡି ତାର ଡାଳିରୁ ଛୁଟିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଅମୃତତ୍ୱରୁ ନୁହେଁ।
ଯଦଦ୍ଯ ସୂର୍ଯ ବ୍ରଵୋଽନାଗା ଉଦ୍ଯନ୍ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ସତ୍ଯମ୍ । ଵଯଂ ଦେଵତ୍ରାଦିତେ ସ୍ଯାମ ତଵ ପ୍ରିଯାସୋ ଅର୍ଯମନ୍ଗୃଣନ୍ତଃ
ଏଇ ଦିନ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯାହା କହିବି, ତାହା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ହେଉ। ହେ ଅଦିତି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଆମେ ଆର୍ୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା।
ଏଷ ସ୍ଯ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ନୃଚକ୍ଷା ଉଭେ ଉଦେତି ସୂର୍ଯୋ ଅଭି ଜ୍ମନ୍ । ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ସ୍ଥାତୁର୍ଜଗତଶ୍ଚ ଗୋପା ଋଜୁ ମର୍ତେଷୁ ଵୃଜିନା ଚ ପଶ୍ଯନ୍
ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଉଦୟ ହୁଏ, ଦୁଇଟି ପଥ ଚାଲିଯାଏ। ସେ ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ବସ୍ତୁର ରକ୍ଷକ, ସେ ସିଧା ଓ ବାଙ୍କା କାମକୁ ଦେଖେ।
ଅଯୁକ୍ତ ସପ୍ତ ହରିତଃ ସଧସ୍ଥାଦ୍ଯା ଈଂ ଵହନ୍ତି ସୂର୍ଯଂ ଘୃତାଚୀଃ । ଧାମାନି ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଯୁଵାକୁଃ ସଂ ଯୋ ଯୂଥେଵ ଜନିମାନି ଚଷ୍ଟେ
ସପ୍ତଟି ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ସଭାସ୍ଥଳକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନେଇଯାଏ, ଯିଏ ଘୃତର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚମକେ। ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଏହି ନିବାସଗୁଡ଼ିକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନେତା ପରି ସମସ୍ତ ପିଢ଼ିକୁ ଦେଖେ।
ଉଦ୍ଵାଂ ପୃକ୍ଷାସୋ ମଧୁମନ୍ତୋ ଅସ୍ଥୁରା ସୂର୍ଯୋ ଅରୁହଚ୍ଛୁକ୍ରମର୍ଣଃ । ଯସ୍ମା ଆଦିତ୍ଯା ଅଧ୍ଵନୋ ରଦନ୍ତି ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଵରୁଣଃ ସଜୋଷାଃ
ମଧୁର ରଶ୍ମିଗୁଡ଼ିକ ଉଦୟ ହେଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶକୁ ଆରୋହଣ କଲେ। ଯାହାପାଇଁ, ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ପଥଗୁଡ଼ିକ ସୁଖଳ ହୁଏ—ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ ଓ ବରୁଣ ସହିତ।
ଇମେ ଚେତାରୋ ଅନୃତସ୍ଯ ଭୂରେର୍ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଵରୁଣୋ ହି ସନ୍ତି । ଇମ ଋତସ୍ଯ ଵାଵୃଧୁର୍ଦୁରୋଣେ ଶଗ୍ମାସଃ ପୁତ୍ରା ଅଦିତେରଦବ୍ଧାଃ
ଏମାନେ ଅସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ—ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ ଓ ବରୁଣ। ଏମାନେ ସତ୍ୟରେ ଅଡ଼ିଗ, ନିଜ ଗୃହରେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ଅଦିତିର ପୁଅମାନେ।
ଇମେ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଦୂଳଭାସୋଽଚେତସଂ ଚିଚ୍ଚିତଯନ୍ତି ଦକ୍ଷୈଃ । ଅପି କ୍ରତୁଂ ସୁଚେତସଂ ଵତନ୍ତସ୍ତିରଶ୍ଚିଦଂହଃ ସୁପଥା ନଯନ୍ତି
ଏମାନେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦୂର ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଅବିବେକୀମାନେକୁ ସଚେତନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଇମେ ଦିଵୋ ଅନିମିଷା ପୃଥିଵ୍ଯାଶ୍ଚିକିତ୍ଵାଂସୋ ଅଚେତସଂ ନଯନ୍ତି । ପ୍ରଵ୍ରାଜେ ଚିନ୍ନଦ୍ଯୋ ଗାଧମସ୍ତି ପାରଂ ନୋ ଅସ୍ଯ ଵିଷ୍ପିତସ୍ଯ ପର୍ଷନ୍
ଏମାନେ, ଦିନ ଓ ମାଟିରୁ ଅଚଳ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ଅବିବେକୀମାନେକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଯଦିଓ ନଦୀମାନେ ବିସ୍ତୃତ, ତଥାପି ଏଠି ଏକ ପାରାପାର ଅଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ଏହି ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ଅଟାଇ ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଗୋପାଵଦଦିତିଃ ଶର୍ମ ଭଦ୍ରଂ ମିତ୍ରୋ ଯଚ୍ଛନ୍ତି ଵରୁଣଃ ସୁଦାସେ । ତସ୍ମିନ୍ନା ତୋକଂ ତନଯଂ ଦଧାନା ମା କର୍ମ ଦେଵହେଳନଂ ତୁରାସଃ
ଯେଉଁ ଭଲ ରକ୍ଷା ଅଦିତି ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯେଉଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ସୁଦାସଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି—ସେଠି ଆମର ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରକୁ ରଖି, ଆମେ କେବେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିନଉ, ହେ ତ୍ୱରିତମାନେ।
ଅଵ ଵେଦିଂ ହୋତ୍ରାଭିର୍ଯଜେତ ରିପଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ଵରୁଣଧ୍ରୁତଃ ସଃ । ପରି ଦ୍ଵେଷୋଭିରର୍ଯମା ଵୃଣକ୍ତୂରୁଂ ସୁଦାସେ ଵୃଷଣା ଉ ଲୋକମ୍
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହବି ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବରୁଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସେଉଁଠି ଆର୍ୟମାନ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସୁଦାସଙ୍କୁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସସ୍ଵଶ୍ଚିଦ୍ଧି ସମୃତିସ୍ତ୍ଵେଷ୍ଯେଷାମପୀଚ୍ଯେନ ସହସା ସହନ୍ତେ । ଯୁଷ୍ମଦ୍ଭିଯା ଵୃଷଣୋ ରେଜମାନା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଚିନ୍ମହିନା ମୃଳତା ନଃ
ଯେତେବେଳେ ସ୍ମୃତି ଦୁର୍ବଳ ହୁଏ, ଏହି ପ୍ରଭଳ ଦେବତାମାନେ ଅଚାନକ ଶକ୍ତିରେ ସହିଯାନ୍ତି; ତୁମ ଭୟରେ, ହେ ବଳବାନମାନେ, ସେମାନେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଦକ୍ଷତାର ମହିମାରେ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣେ ସୁମତିମାଯଜାତେ ଵାଜସ୍ଯ ସାତୌ ପରମସ୍ଯ ରାଯଃ । ସୀକ୍ଷନ୍ତ ମନ୍ଯୁଂ ମଘଵାନୋ ଅର୍ଯ ଉରୁ କ୍ଷଯାଯ ଚକ୍ରିରେ ସୁଧାତୁ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତା ଆଣେ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନର ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ଦାନଶୀଳ ମଘବାନମାନେ ଆର୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରୋଧକୁ ଅଟକାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଭଲ ଭିତିରେ ବିସ୍ତୃତ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।
ଇଯଂ ଦେଵ ପୁରୋହିତିର୍ଯୁଵଭ୍ଯାଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵକାରି । ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁର୍ଗା ପିପୃତଂ ତିରୋ ନୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଦେବତା ପୁରୋହିତ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯଜ୍ଞରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ କର, ଏବଂ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉଦ୍ଵାଂ ଚକ୍ଷୁର୍ଵରୁଣ ସୁପ୍ରତୀକଂ ଦେଵଯୋରେତି ସୂର୍ଯସ୍ତତନ୍ଵାନ୍ । ଅଭି ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଚଷ୍ଟେ ସ ମନ୍ଯୁଂ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା ଚିକେତ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶୁଭ୍ର ରୂପରେ, ବରୁଣ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଭାବେ ଉଦୟ ହୁଏ; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମନୋଭାବକୁ ଅନୁଭବ କରେ।
ପ୍ର ଵାଂ ସ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୃତାଵା ଵିପ୍ରୋ ମନ୍ମାନି ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁଦିଯର୍ତି । ଯସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସୁକ୍ରତୂ ଅଵାଥ ଆ ଯତ୍କ୍ରତ୍ଵା ନ ଶରଦଃ ପୃଣୈଥେ
ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୁମ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଶୁଣାଯାଉଥିବା ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ; ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଜ୍ଞାନରେ ସମର୍ଥନ କର, ଏବଂ ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କର।
ପ୍ରୋରୋର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପ୍ର ଦିଵ ଋଷ୍ଵାଦ୍ବୃହତଃ ସୁଦାନୂ । ସ୍ପଶୋ ଦଧାଥେ ଓଷଧୀଷୁ ଵିକ୍ଷ୍ଵୃଧଗ୍ଯତୋ ଅନିମିଷଂ ରକ୍ଷମାଣା
ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପୃଥିବୀ ଓ ଉଚ୍ଚ ଦିଗନ୍ତରୁ, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ହୋଇ, ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଛ; ଅନିର୍ବିଚଳ ଭାବେ ସଦା ସତର୍କ ରହି ରକ୍ଷା କରୁଛ।
ଶଂସା ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧାମ ଶୁଷ୍ମୋ ରୋଦସୀ ବଦ୍ବଧେ ମହିତ୍ଵା । ଅଯନ୍ମାସା ଅଯଜ୍ଵନାମଵୀରାଃ ପ୍ର ଯଜ୍ଞମନ୍ମା ଵୃଜନଂ ତିରାତେ
ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ଶାସନକୁ ସ୍ତୁତି କରେ; ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବନ୍ଧି ରଖିଛି। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ବିହୀନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାସଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଆମର ଶ୍ରୁତି ଓ ଅର୍ପଣ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଅମୂରା ଵିଶ୍ଵା ଵୃଷଣାଵିମା ଵାଂ ନ ଯାସୁ ଚିତ୍ରଂ ଦଦୃଶେ ନ ଯକ୍ଷମ୍ । ଦ୍ରୁହଃ ସଚନ୍ତେ ଅନୃତା ଜନାନାଂ ନ ଵାଂ ନିଣ୍ଯାନ୍ଯଚିତେ ଅଭୂଵନ୍
ତୁମର ସମସ୍ତ ପ୍ରଭଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଅପରାଜିତ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଅଦ୍ଭୁତ କିମ୍ବା ଅଜଣା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନୃତ ଲୋକଙ୍କୁ ଧୂର୍ତ୍ତତା ଆଢ଼କି ରହେ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଗୁପ୍ତ କଥା ଅପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ।
ସମୁ ଵାଂ ଯଜ୍ଞଂ ମହଯଂ ନମୋଭିର୍ହୁଵେ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସବାଧଃ । ପ୍ର ଵାଂ ମନ୍ମାନ୍ଯୃଚସେ ନଵାନି କୃତାନି ବ୍ରହ୍ମ ଜୁଜୁଷନ୍ନିମାନି
ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମର ଯଜ୍ଞକୁ ବଡ଼ କରେ, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏବଂ ଅବରୋଧ ଛଡ଼ା ତୁମକୁ ଡାକୁଛି। ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛି, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାମାନେ ତୁମେ ସହର୍ଷରେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଇଯଂ ଦେଵ ପୁରୋହିତିର୍ଯୁଵଭ୍ଯାଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵକାରି । ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁର୍ଗା ପିପୃତଂ ତିରୋ ନୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ଦେବତା ପୁରୋହିତ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯଜ୍ଞରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ କର, ଏବଂ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉତ୍ସୂର୍ଯୋ ବୃହଦର୍ଚୀଂଷ୍ଯଶ୍ରେତ୍ପୁରୁ ଵିଶ୍ଵା ଜନିମ ମାନୁଷାଣାମ୍ । ସମୋ ଦିଵା ଦଦୃଶେ ରୋଚମାନଃ କ୍ରତ୍ଵା କୃତଃ ସୁକୃତଃ କର୍ତୃଭିର୍ଭୂତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ବଡ଼ ରଶ୍ମିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ଦେଖେ; ସେ ଦିନରେ ସମଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ତାଳମେଳ ଓ କୌଶଳରେ ତିଆରି, ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି।
ସ ସୂର୍ଯ ପ୍ରତି ପୁରୋ ନ ଉଦ୍ଗା ଏଭି ସ୍ତୋମେଭିରେତଶେଭିରେଵୈଃ । ପ୍ର ନୋ ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଵୋଚୋଽନାଗସୋ ଅର୍ଯମ୍ଣେ ଅଗ୍ନଯେ ଚ
ସେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଦୟ ହୁଏ, ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତରେ; ଚଳ ଆମେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅର୍ୟମାନ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିର୍ମଳତାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ଵି ନଃ ସହସ୍ରଂ ଶୁରୁଧୋ ରଦନ୍ତ୍ଵୃତାଵାନୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ । ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ଚନ୍ଦ୍ରା ଉପମଂ ନୋ ଅର୍କମା ନଃ କାମଂ ପୂପୁରନ୍ତୁ ସ୍ତଵାନାଃ
ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ଆମକୁ ହଜାର ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୀତରେ ଆମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
ଦ୍ଯାଵାଭୂମୀ ଅଦିତେ ତ୍ରାସୀଥାଂ ନୋ ଯେ ଵାଂ ଜଜ୍ଞୁଃ ସୁଜନିମାନ ଋଷ୍ଵେ । ମା ହେଳେ ଭୂମ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵାଯୋର୍ମା ମିତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରିଯତମସ୍ଯ ନୃଣାମ୍
ହେ ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ, ହେ ଅଦିତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମରେ ଜନ୍ମିଥିଲ, ଆମକୁ ବରୁଣ କିମ୍ବା ବାୟୁଙ୍କ ରୋଷରୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ମିତ୍ରଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟତା ହରାଇବା ଦିଅନି।
ପ୍ର ବାହଵା ସିସୃତଂ ଜୀଵସେ ନ ଆ ନୋ ଗଵ୍ଯୂତିମୁକ୍ଷତଂ ଘୃତେନ । ଆ ନୋ ଜନେ ଶ୍ରଵଯତଂ ଯୁଵାନା ଶ୍ରୁତଂ ମେ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ହଵେମା
ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ ତୁମର ହାତ ବଢ଼ାଅ, ଆମ ପାଇଁ ଦୁଧରେ ଚରାଗାହ ଖୋଲ; ଆମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କର, ହେ ଯୁବ ଦେବତାମାନେ, ମୋ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି।
ନୂ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଅର୍ଯମା ନସ୍ତ୍ମନେ ତୋକାଯ ଵରିଵୋ ଦଧନ୍ତୁ । ସୁଗା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ସୁପଥାନି ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ୟମାନ ଆମ ପାଇଁ ଓ ଆମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପଥ ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ଓ ଭଲ ହେଉ, ଏବଂ ତୁମେ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।