ଯାଭିଃ କଣ୍ଵମଭିଷ୍ଟିଭିଃ ପ୍ରାଵତଂ ଯୁଵମଶ୍ଵିନା । ତାଭିଃ ଷ୍ଵସ୍ମାଁ ଅଵତଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ ପାତଂ ସୋମମୃତାଵୃଧା
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆପଣମାନେ କଣ୍ବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ଶୋଭାର ନାଥମାନେ, ସତ୍ୟରେ ବଢ଼ିଥିବା, ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ।
ସୁଦାସେ ଦସ୍ରା ଵସୁ ବିଭ୍ରତା ରଥେ ପୃକ୍ଷୋ ଵହତମଶ୍ଵିନା । ରଯିଂ ସମୁଦ୍ରାଦୁତ ଵା ଦିଵସ୍ପର୍ଯସ୍ମେ ଧତ୍ତଂ ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍
ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ଆପଣଙ୍କର ରଥରେ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ବହନ କରୁ। ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଆକାଶରୁ, ଆମକୁ ବହୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯନ୍ନାସତ୍ଯା ପରାଵତି ଯଦ୍ଵା ସ୍ଥୋ ଅଧି ତୁର୍ଵଶେ । ଅତୋ ରଥେନ ସୁଵୃତା ନ ଆ ଗତଂ ସାକଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ
ହେ ନାସତ୍ୟ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଥାଉଛ, ଯଦି ଦୂରେ କିମ୍ବା ତୁର୍ବଶଙ୍କ ସହିତ ଅଛ, ସେଠାରୁ ତୁମେ ଭଲ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ରଥରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ, ଆସିଯାଅ।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚା ଵାଂ ସପ୍ତଯୋଽଧ୍ଵରଶ୍ରିଯୋ ଵହନ୍ତୁ ସଵନେଦୁପ । ଇଷଂ ପୃଞ୍ଚନ୍ତା ସୁକୃତେ ସୁଦାନଵ ଆ ବର୍ହିଃ ସୀଦତଂ ନରା
ତୁମ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସଜିଥିବେ, ସୋମ ଚାପିବା ସ୍ଥାନକୁ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ଭଲ କାମ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଉପକାର ଦେଉଥିବା ଦୟାଳୁ ଦେବତାମାନେ, ଆସି ବର୍ହିରେ ବସ।
ତେନ ନାସତ୍ଯା ଗତଂ ରଥେନ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚା । ଯେନ ଶଶ୍ଵଦୂହଥୁର୍ଦାଶୁଷେ ଵସୁ ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ହେ ନାସତ୍ୟ, ସେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ଆସ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ କରିବା ପାଇଁ।
ଉକ୍ଥେଭିରର୍ଵାଗଵସେ ପୁରୂଵସୂ ଅର୍କୈଶ୍ଚ ନି ହ୍ଵଯାମହେ । ଶଶ୍ଵତ୍କଣ୍ଵାନାଂ ସଦସି ପ୍ରିଯେ ହି କଂ ସୋମଂ ପପଥୁରଶ୍ଵିନା
ଅମେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ସହ ତୁମକୁ ନିକଟକୁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ବହୁ ଧନର ମାଲିକ; କାଣ୍ବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସଭାରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମେ ସଦା ସୋମ ପିଇଛ।
ସହ ଵାମେନ ନ ଉଷୋ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ସହ ଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ବୃହତା ଵିଭାଵରି ରାଯା ଦେଵି ଦାସ୍ଵତୀ
ତୁମେ ଶକ୍ତି ସହିତ, ହେ ଉଷା, ଆକାଶର କନ୍ୟା, ଆଲୋକରେ ଉଦୟ ହେଉ। ତୁମର ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ, ହେ ଦେବୀ, ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ଆଣ, ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କର।
ଅଶ୍ଵାଵତୀର୍ଗୋମତୀର୍ଵିଶ୍ଵସୁଵିଦୋ ଭୂରି ଚ୍ଯଵନ୍ତ ଵସ୍ତଵେ । ଉଦୀରଯ ପ୍ରତି ମା ସୂନୃତା ଉଷଶ୍ଚୋଦ ରାଧୋ ମଘୋନାମ୍
ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଉପହାର ସହିତ, ତୁମ ପୂଜା ପାଇଁ ବହୁ ଧନ ଆସେ। ଆମକୁ ଜଗାଉ, ଭଲ କଥା ଦିଅ, ହେ ଉଷା, ଓ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କର ଦୟାକୁ ଆଗେଇ ଆଣ।
ଉଵାସୋଷା ଉଚ୍ଛାଚ୍ଚ ନୁ ଦେଵୀ ଜୀରା ରଥାନାମ୍ । ଯେ ଅସ୍ଯା ଆଚରଣେଷୁ ଦଧ୍ରିରେ ସମୁଦ୍ରେ ନ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ
ଦେବୀ ଉଷା ଉଦୟ ହେଲେ, ସଦା ଯୁବତୀ, ରଥମାନେ ଯାଏଁ ନେଇଯିବା ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରାରେ ସାଥି ହୋଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମୁଦ୍ର ପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଦୃଢ଼।
ଉଷୋ ଯେ ତେ ପ୍ର ଯାମେଷୁ ଯୁଞ୍ଜତେ ମନୋ ଦାନାଯ ସୂରଯଃ । ଅତ୍ରାହ ତତ୍କଣ୍ଵ ଏଷାଂ କଣ୍ଵତମୋ ନାମ ଗୃଣାତି ନୃଣାମ୍
ହେ ଉଷା, ତୁମ ଯାତ୍ରାରେ ଯେମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ନିଜ ମନକୁ ଯୋଗାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, କଣ୍ବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ନାମ ଗାଉଛନ୍ତି।
ଆ ଘା ଯୋଷେଵ ସୂନର୍ଯୁଷା ଯାତି ପ୍ରଭୁଞ୍ଜତୀ । ଜରଯନ୍ତୀ ଵୃଜନଂ ପଦ୍ଵଦୀଯତ ଉତ୍ପାତଯତି ପକ୍ଷିଣଃ
ଏ ଉଷା, ତୁମେ ଯୁବତୀ ପରି ଆସ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପହାର ବଣ୍ଟିଦେଉଛ। ତୁମର ପଦଚାରଣାରେ ଲୋକମାନେ ବୟସ୍କ ହେଉଛନ୍ତି, ତୁମେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଜାଗିଉଠନ୍ତି।
ଵି ଯା ସୃଜତି ସମନଂ ଵ୍ଯର୍ଥିନଃ ପଦଂ ନ ଵେତ୍ଯୋଦତୀ । ଵଯୋ ନକିଷ୍ଟେ ପପ୍ତିଵାଂସ ଆସତେ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ଵାଜିନୀଵତି
ତୁମେ ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ, ସେଠିକୁ ଛିଣ୍ଡିଦେଉଛ। ତୁମେ ଆଲୋକର ରାସ୍ତା ଖୋଲିଦେଉଛ, ଏବଂ କେବେ ଭ୍ରମଣ କରନାହାଁ। ତୁମ ଆଗମନରେ ଉଡିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ବସି ରହିପାରନାହାଁ, ହେ ଅଶ୍ୱଦାୟିନୀ।
ଏଷାଯୁକ୍ତ ପରାଵତଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯୋଦଯନାଦଧି । ଶତଂ ରଥେଭିଃ ସୁଭଗୋଷା ଇଯଂ ଵି ଯାତ୍ଯଭି ମାନୁଷାନ୍
ଏହି ଉଷା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ ଦୂରରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରିଥାଏ। ଶତଧା ରଥ ସହିତ ଏହି ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳି ଉଷା ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକ ଛଡାଉଥିବା ଭାବେ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଵିଶ୍ଵମସ୍ଯା ନାନାମ ଚକ୍ଷସେ ଜଗଜ୍ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରୀ । ଅପ ଦ୍ଵେଷୋ ମଘୋନୀ ଦୁହିତା ଦିଵ ଉଷା ଉଚ୍ଛଦପ ସ୍ରିଧଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏହି ଉଷା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା ଆଲୋକ ଆଣେ। ହେ ଦିବସ୍ଵନ୍ତାନୀ ଉଷା, ଦୟାଳୁ ତୁମେ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ।
ଉଷ ଆ ଭାହି ଭାନୁନା ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ଆଵହନ୍ତୀ ଭୂର୍ଯସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୌଭଗଂ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ
ଓ ଦିନାର ଝିଅ, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଆମ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ ଆସ, ଆକାଶରେ ଆପଣକୁ ଦେଖାଇ ଦେଉ। ତୁମେ ଆମ ଘରକୁ ବହୁତ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆଣ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ହି ପ୍ରାଣନଂ ଜୀଵନଂ ତ୍ଵେ ଵି ଯଦୁଚ୍ଛସି ସୂନରି । ସା ନୋ ରଥେନ ବୃହତା ଵିଭାଵରି ଶ୍ରୁଧି ଚିତ୍ରାମଘେ ହଵମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଜୀବନ ଓ ଶ୍ୱାସ, ଆଲୋକ ଦେଉଥିବା ଦିନା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଉଦିତ ହୁଅ। ତୁମର ବଡ଼ ରଥରେ ବସି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିନା, ଆମର ମହାନ ଓ ଦାୟାଳୁ ପୂଜାକୁ ଶୁଣ।
ଉଷୋ ଵାଜଂ ହି ଵଂସ୍ଵ ଯଶ୍ଚିତ୍ରୋ ମାନୁଷେ ଜନେ । ତେନା ଵହ ସୁକୃତୋ ଅଧ୍ଵରାଁ ଉପ ଯେ ତ୍ଵା ଗୃଣନ୍ତି ଵହ୍ନଯଃ
ହେ ଉଷା, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଆଣ, କାରଣ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଠି ସେମାନଙ୍କର ନିବେଦିତ ଉପହାର ଉପରେ ନେଇଯାଅ।
ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଁ ଆ ଵହ ସୋମପୀତଯେଽନ୍ତରିକ୍ଷାଦୁଷସ୍ତ୍ଵମ୍ । ସାସ୍ମାସୁ ଧା ଗୋମଦଶ୍ଵାଵଦୁକ୍ଥ୍ଯମୁଷୋ ଵାଜଂ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ହେ ଉଷା, ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେଂକୁ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ଆମକୁ ଗୋ-ଧନ, ଅଶ୍ୱ-ଧନ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶଂସା ଦେଅ, ଉଷା, ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତା ଦେଅ।
ଯସ୍ଯା ରୁଶନ୍ତୋ ଅର୍ଚଯଃ ପ୍ରତି ଭଦ୍ରା ଅଦୃକ୍ଷତ । ସା ନୋ ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ସୁପେଶସମୁଷା ଦଦାତୁ ସୁଗ୍ମ୍ଯମ୍
ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ଆମ ଭଲ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି, ସେଇ ଉଷା ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ସୁନ୍ଦର ଓ ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯେ ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵାମୃଷଯଃ ପୂର୍ଵ ଊତଯେ ଜୁହୂରେଽଵସେ ମହି । ସା ନ ସ୍ତୋମାଁ ଅଭି ଗୃଣୀହି ରାଧସୋଷଃ ଶୁକ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା
ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ବଡ଼ ସମର୍ଥନ ପାଇଁ ଡାକିଥିଲେ। ଏବେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର, ଉଷା, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଆମକୁ ବଡ଼ ଉପହାର ଦିଅ।
ଉଷୋ ଯଦଦ୍ଯ ଭାନୁନା ଵି ଦ୍ଵାରାଵୃଣଵୋ ଦିଵଃ । ପ୍ର ନୋ ଯଚ୍ଛତାଦଵୃକଂ ପୃଥୁ ଚ୍ଛର୍ଦିଃ ପ୍ର ଦେଵି ଗୋମତୀରିଷଃ
ଉଷା, ଆଜି ତୁମେ ତୁମର ଆଲୋକରେ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଛ, ଆମକୁ ଅବିନାଶୀ, ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଗୋ-ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ସଂ ନୋ ରାଯା ବୃହତା ଵିଶ୍ଵପେଶସା ମିମିକ୍ଷ୍ଵା ସମିଳାଭିରା । ସଂ ଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଵିଶ୍ଵତୁରୋଷୋ ମହି ସଂ ଵାଜୈର୍ଵାଜିନୀଵତି
ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ବଡ଼, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସୁନ୍ଦର ଧନ, ସମ୍ମିଳନ, ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ର କର। ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିଜୟ, ଶକ୍ତି ଓ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ।
ଉଷୋ ଭଦ୍ରେଭିରା ଗହି ଦିଵଶ୍ଚିଦ୍ରୋଚନାଦଧି । ଵହନ୍ତ୍ଵରୁଣପ୍ସଵ ଉପ ତ୍ଵା ସୋମିନୋ ଗୃହମ୍
ହେ ଉଷା, ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଆସ, ସ୍ୱର୍ଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରୁ। ବରୁଣଙ୍କର ପରିଚାରକମାନେ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତି, ସୋମ ନିବେଦନକାରୀମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ଘରକୁ ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି।
ସୁପେଶସଂ ସୁଖଂ ରଥଂ ଯମଧ୍ଯସ୍ଥା ଉଷସ୍ତ୍ଵମ୍ । ତେନା ସୁଶ୍ରଵସଂ ଜନଂ ପ୍ରାଵାଦ୍ଯ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ
ହେ ଉଷା, ତୁମେ ଯେଉଁ ସୁନ୍ଦର ଓ ସୁବିଧାଜନକ ରଥରେ ଦଣ୍ଡାଇଛ, ସେଇ ରଥ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତି ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ, ହେ ଦିବସ୍ୟ କନ୍ୟା।
ଵଯଶ୍ଚିତ୍ତେ ପତତ୍ରିଣୋ ଦ୍ଵିପଚ୍ଚତୁଷ୍ପଦର୍ଜୁନି । ଉଷଃ ପ୍ରାରନ୍ନୃତୂଁରନୁ ଦିଵୋ ଅନ୍ତେଭ୍ଯସ୍ପରି
ହେ ଉଷା, ତୁମ ମନରେ ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ, ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଋତୁକ୍ରମ ଅନୁସାରେ ଦିବସ ଶେଷରେ ଜାଗିଉଠିଛନ୍ତି।
ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ହି ରଶ୍ମିଭିର୍ଵିଶ୍ଵମାଭାସି ରୋଚନମ୍ । ତାଂ ତ୍ଵାମୁଷର୍ଵସୂଯଵୋ ଗୀର୍ଭିଃ କଣ୍ଵା ଅହୂଷତ
ତୁମେ ତୁମର କିରଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ଉଷା। ତୁମକୁ ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା କଣ୍ବମାନେ ଗୀତରେ ଡାକିଛନ୍ତି।
ଉଦୁ ତ୍ଯଂ ଜାତଵେଦସଂ ଦେଵଂ ଵହନ୍ତି କେତଵଃ । ଦୃଶେ ଵିଶ୍ଵାଯ ସୂର୍ଯମ୍
ତାରାମାନେ ସେଇ ଦେବତା ଜାତବେଦସ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଉପରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଅପ ତ୍ଯେ ତାଯଵୋ ଯଥା ନକ୍ଷତ୍ରା ଯନ୍ତ୍ଯକ୍ତୁଭିଃ । ସୂରାଯ ଵିଶ୍ଵଚକ୍ଷସେ
ଯେପରି ତାରାମାନେ ରାତି ସହିତ ଗୁପ୍ତଭାବରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ସେପରି କିରଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଅଦୃଶ୍ରମସ୍ଯ କେତଵୋ ଵି ରଶ୍ମଯୋ ଜନାଁ ଅନୁ । ଭ୍ରାଜନ୍ତୋ ଅଗ୍ନଯୋ ଯଥା
ଯାହାକୁ ଆମେ ଦେଖିନାହିଁ, ସେଠାର କିରଣମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଉଛି, ଅଗ୍ନିମାନେ ପରି ଚମକୁଛି।
ତରଣିର୍ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଦସି ସୂର୍ଯ । ଵିଶ୍ଵମା ଭାସି ରୋଚନମ୍
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଦ୍ରୁତଗତି, ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା, ଆଲୋକ ଦାତା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର।