ତ୍ଵଂ ସୂକରସ୍ଯ ଦର୍ଦୃହି ତଵ ଦର୍ଦର୍ତୁ ସୂକରଃ । ସ୍ତୋତୄନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାଯସି କିମସ୍ମାନ୍ଦୁଚ୍ଛୁନାଯସେ ନି ଷୁ ସ୍ଵପ
ତୁମେ ବନ୍ଦରକୁ ଆଘାତ କର, ବନ୍ଦର ତୁମକୁ ଆଘାତ କରୁ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଧନ ରକ୍ଷା କର। କାହିଁକି ଆମ ପ୍ରତି ଭୂକୁଛ? ସେମାନେ ଶୟନ କରୁ।
ସସ୍ତୁ ମାତା ସସ୍ତୁ ପିତା ସସ୍ତୁ ଶ୍ଵା ସସ୍ତୁ ଵିଶ୍ପତିଃ । ସସନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ଜ୍ଞାତଯଃ ସସ୍ତ୍ଵଯମଭିତୋ ଜନଃ
ମାଆ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, ବାପା ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, କୁକୁର ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, ଗୃହସ୍ୱାମୀ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ। ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ଚାରିପାଖର ଲୋକେ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ।
ଯ ଆସ୍ତେ ଯଶ୍ଚ ଚରତି ଯଶ୍ଚ ପଶ୍ଯତି ନୋ ଜନଃ । ତେଷାଂ ସଂ ହନ୍ମୋ ଅକ୍ଷାଣି ଯଥେଦଂ ହର୍ମ୍ଯଂ ତଥା
ଯେ ଆସିଛି, ଯେ ଚାଲୁଛି, ଯେ ଆମକୁ ଦେଖୁଛି—ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଆଖି ଆମେ ବନ୍ଧିଦେଉ, ଯେପରି ଏହି ଘର ବନ୍ଧାଅଛି।
ସହସ୍ରଶୃଙ୍ଗୋ ଵୃଷଭୋ ଯଃ ସମୁଦ୍ରାଦୁଦାଚରତ୍ । ତେନା ସହସ୍ଯେନା ଵଯଂ ନି ଜନାନ୍ସ୍ଵାପଯାମସି
ସହସ୍ର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବଳିଅଠା ବୃଷଭ ଯିଏ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଲେ—ସେଇ ବଳିଅଠା ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶୟନ କରାଉଛୁ।
ପ୍ରୋଷ୍ଠେଶଯା ଵହ୍ଯେଶଯା ନାରୀର୍ଯାସ୍ତଲ୍ପଶୀଵରୀଃ । ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଯାଃ ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାସ୍ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଵାପଯାମସି
ପିଠିରେ ଶୋଇଥିବା, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୋଇଥିବା, ମୃଦୁ ଶଇଁ ଉପରେ ଥିବା, ଭଲ ଗନ୍ଧ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୟନ କରୁ।
କ ଈଂ ଵ୍ଯକ୍ତା ନରଃ ସନୀଳା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ମର୍ଯା ଅଧ ସ୍ଵଶ୍ଵାଃ
କିଏ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଜାଣିଛି—ଏହି ଲୋକମାନେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାଙ୍ଗୀ, ମହାନ, ନିଜ ଘୋଡ଼ା ସହିତ?
ନକିର୍ହ୍ଯେଷାଂ ଜନୂଂଷି ଵେଦ ତେ ଅଙ୍ଗ ଵିଦ୍ରେ ମିଥୋ ଜନିତ୍ରମ୍
ତାଙ୍କର ବଂଶ ପରମ୍ପରା କେହି ଜାଣେନି; ସତ୍ୟେ, ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଏକାଅପରରୁ ଲୁଚିଛି।
ଅଭି ସ୍ଵପୂଭିର୍ମିଥୋ ଵପନ୍ତ ଵାତସ୍ଵନସଃ ଶ୍ଯେନା ଅସ୍ପୃଧ୍ରନ୍
ନିଜ ରୂପରେ ସେମାନେ ପ୍ରଭା ଦେଇ ଉଦ୍ଭାସିତ, ପବନର ଶବ୍ଦ ପରି ଗୁଞ୍ଜନ କରନ୍ତି; ଗୃଧ୍ରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିନାହାନ୍ତି।
ଏତାନି ଧୀରୋ ନିଣ୍ଯା ଚିକେତ ପୃଶ୍ନିର୍ଯଦୂଧୋ ମହୀ ଜଭାର
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଜିନିଷ ଧରିପାରିଛି, ଯେତେବେଳେ ଚିହ୍ନା ଗାଈ ମହାବଳୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ସା ଵିଟ୍ ସୁଵୀରା ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ତୁ ସନାତ୍ସହନ୍ତୀ ପୁଷ୍ଯନ୍ତୀ ନୃମ୍ଣମ୍
ସେ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୀର, ସଦା ବିଜୟୀ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ଆମର ହେଉ।
ଯାମଂ ଯେଷ୍ଠାଃ ଶୁଭା ଶୋଭିଷ୍ଠାଃ ଶ୍ରିଯା ସମ୍ମିଶ୍ଲା ଓଜୋଭିରୁଗ୍ରାଃ
ତୁମେ ସବୁଠୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ରୂପରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ମହିମାରେ ଏକତ୍ରିତ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ ଓ ଭୟଙ୍କର।
ଉଗ୍ରଂ ଵ ଓଜ ସ୍ଥିରା ଶଵାଂସ୍ଯଧା ମରୁଦ୍ଭିର୍ଗଣସ୍ତୁଵିଷ୍ମାନ୍
ତୁମ ଶକ୍ତି ଭୟଙ୍କର, ତୁମ ବଳ ଦୃଢ଼, ତୁମ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଅବିଚଳ; ମରୁତମାନଙ୍କର ଦଳ ବହୁତ ପ୍ରବଳ।
ଶୁଭ୍ରୋ ଵଃ ଶୁଷ୍ମଃ କ୍ରୁଧ୍ମୀ ମନାଂସି ଧୁନିର୍ମୁନିରିଵ ଶର୍ଧସ୍ଯ ଧୃଷ୍ଣୋଃ
ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତୁମ କ୍ରୋଧ ତୀବ୍ର, ତୁମ ମନ ଉତ୍ସାହିତ; ଯେପରି ଏକ ମୁନି ଦଳର ଶକ୍ତିକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରେ।
ସନେମ୍ଯସ୍ମଦ୍ଯୁଯୋତ ଦିଦ୍ଯୁଂ ମା ଵୋ ଦୁର୍ମତିରିହ ପ୍ରଣଙ୍ନଃ
ବିଜୁଳି ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ତୁମ ଖରାପ ଭାବ ଏଠାରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁନାହୁଁ।
ପ୍ରିଯା ଵୋ ନାମ ହୁଵେ ତୁରାଣାମା ଯତ୍ତୃପନ୍ମରୁତୋ ଵାଵଶାନାଃ
ହେ ତ୍ୱରିତ ମରୁତମାନେ, ଆମେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ନାମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।
ସ୍ଵାଯୁଧାସ ଇଷ୍ମିଣଃ ସୁନିଷ୍କା ଉତ ସ୍ଵଯଂ ତନ୍ଵଃ ଶୁମ୍ଭମାନାଃ
ତୁମେ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଭଲ ଗହଣା ପିନ୍ଧିଛ, ଏକେକ ଜଣେ ନିଜ ରୂପକୁ ଦୀପ୍ତ କରୁଛ।
ଶୁଚୀ ଵୋ ହଵ୍ଯା ମରୁତଃ ଶୁଚୀନାଂ ଶୁଚିଂ ହିନୋମ୍ଯଧ୍ଵରଂ ଶୁଚିଭ୍ଯଃ । ଋତେନ ସତ୍ଯମୃତସାପ ଆଯଞ୍ଛୁଚିଜନ୍ମାନଃ ଶୁଚଯଃ ପାଵକାଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ହବି ଶୁଦ୍ଧ, ଶୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ; ମୁଁ ଶୁଦ୍ଧ ଅନ୍ନ ଶୁଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର, ଶୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ଅଂସେଷ୍ଵା ମରୁତଃ ଖାଦଯୋ ଵୋ ଵକ୍ଷସ୍ସୁ ରୁକ୍ମା ଉପଶିଶ୍ରିଯାଣାଃ । ଵି ଵିଦ୍ଯୁତୋ ନ ଵୃଷ୍ଟିଭୀ ରୁଚାନା ଅନୁ ସ୍ଵଧାମାଯୁଧୈର୍ଯଚ୍ଛମାନାଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ଅଂଶରେ ଗହଣା ଅଛି, ତୁମ ଛାତିରେ ସୁନାର ଅଳଂକାର ରହିଛି। ବିଜୁଳି ଓ ବର୍ଷା ପରି ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ଚଳିଛ।
ପ୍ର ବୁଧ୍ନ୍ଯା ଵ ଈରତେ ମହାଂସି ପ୍ର ନାମାନି ପ୍ରଯଜ୍ଯଵସ୍ତିରଧ୍ଵମ୍ । ସହସ୍ରିଯଂ ଦମ୍ଯଂ ଭାଗମେତଂ ଗୃହମେଧୀଯଂ ମରୁତୋ ଜୁଷଧ୍ଵମ୍
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ତୁମ ନାମ ପୂଜାରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ। ଏହି ହଜାର ଗୁଣିଆ, ଉତ୍ତମ ଭାଗ, ଘରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ଅଂଶକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯଦି ସ୍ତୁତସ୍ଯ ମରୁତୋ ଅଧୀଥେତ୍ଥା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵାଜିନୋ ହଵୀମନ୍ । ମକ୍ଷୂ ରାଯଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଦାତ ନୂ ଚିଦ୍ଯମନ୍ଯ ଆଦଭଦରାଵା
ଯଦି ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ପୂଜାରୀଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣ, ଯିଏ ପ୍ରେରିତ ଓ ବଳବାନ୍, ତେବେ ଶୀଘ୍ର ଧନ ଓ ବୀରତା ଦିଅ; ଅନ୍ୟ କେହି ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରୁ।
ଅତ୍ଯାସୋ ନ ଯେ ମରୁତଃ ସ୍ଵଞ୍ଚୋ ଯକ୍ଷଦୃଶୋ ନ ଶୁଭଯନ୍ତ ମର୍ଯାଃ । ତେ ହର୍ମ୍ଯେଷ୍ଠାଃ ଶିଶଵୋ ନ ଶୁଭ୍ରା ଵତ୍ସାସୋ ନ ପ୍ରକ୍ରୀଳିନଃ ପଯୋଧାଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ଘୋଡ଼ା ପରି ତ୍ୱରିତ ଓ ଶୋଭିତ, ଯୁବକମାନେ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତୁମେ ମହଳରେ ବସ, ବଛା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦୁଧପିଆ ଶିଶୁମାନେ ପରି ଖେଳୁଥିବା।
ଦଶସ୍ଯନ୍ତୋ ନୋ ମରୁତୋ ମୃଳନ୍ତୁ ଵରିଵସ୍ଯନ୍ତୋ ରୋଦସୀ ସୁମେକେ । ଆରେ ଗୋହା ନୃହା ଵଧୋ ଵୋ ଅସ୍ତୁ ସୁମ୍ନେଭିରସ୍ମେ ଵସଵୋ ନମଧ୍ଵମ୍
ମରୁତମାନେ, ଆମପ୍ରତି ଦୟା କର, ଆମକୁ କ୍ଷମା କର; ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ସହଜ କର। ତୁମ ରୋଷ ଗୋ ଓ ମଣିଷରୁ ଦୂରେ ରହୁ; ଭଲ ଭାବରେ ଆମର ନମସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କର।
ଆ ଵୋ ହୋତା ଜୋହଵୀତି ସତ୍ତଃ ସତ୍ରାଚୀଂ ରାତିଂ ମରୁତୋ ଗୃଣାନଃ । ଯ ଈଵତୋ ଵୃଷଣୋ ଅସ୍ତି ଗୋପାଃ ସୋ ଅଦ୍ଵଯାଵୀ ହଵତେ ଵ ଉକ୍ଥୈଃ
ଉପବେଶିଥିବା ପୁରୋହିତ ହେ ମରୁତମାନେ, ପ୍ରଶଂସା କରି ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ଦାନ ପାଇଁ ଆଶା କରନ୍ତି। ଯିଏ ଉତ୍ସୁକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ରକ୍ଷକ, ସେ ମଧୁର ଶ୍ଲୋକରେ ତୁମକୁ ଡାକେ।
ଇମେ ତୁରଂ ମରୁତୋ ରାମଯନ୍ତୀମେ ସହଃ ସହସ ଆ ନମନ୍ତି । ଇମେ ଶଂସଂ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନି ପାନ୍ତି ଗୁରୁ ଦ୍ଵେଷୋ ଅରରୁଷେ ଦଧନ୍ତି
ଏହି ମରୁତମାନେ ଶକ୍ତି ଆଣନ୍ତି, ଏହିମାନେ ପ୍ରବଳତାକୁ ନମନ୍ତି; ଏହିମାନେ ପୂଜାରୀଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଭାରୀ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ରଖନ୍ତି।
ଇମେ ରଧ୍ରଂ ଚିନ୍ମରୁତୋ ଜୁନନ୍ତି ଭୃମିଂ ଚିଦ୍ଯଥା ଵସଵୋ ଜୁଷନ୍ତ । ଅପ ବାଧଧ୍ଵଂ ଵୃଷଣସ୍ତମାଂସି ଧତ୍ତ ଵିଶ୍ଵଂ ତନଯଂ ତୋକମସ୍ମେ
ଏହି ମରୁତମାନେ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ବସୁମାନେ ପରି ନମ୍ରଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି। ହେ ପ୍ରବଳମାନେ, ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶ ଦିଅ।
ମା ଵୋ ଦାତ୍ରାନ୍ମରୁତୋ ନିରରାମ ମା ପଶ୍ଚାଦ୍ଦଘ୍ମ ରଥ୍ଯୋ ଵିଭାଗେ । ଆ ନ ସ୍ପାର୍ହେ ଭଜତନା ଵସଵ୍ଯେ ଯଦୀଂ ସୁଜାତଂ ଵୃଷଣୋ ଵୋ ଅସ୍ତି
ମରୁତମାନେ, ତୁମର ଦାନ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହେଉନାହୁଁ; ଧନ ବଣ୍ଟନରେ ଆମେ ପଛରେ ପଡ଼ିନଯାଉ। ଯଦି ତୁମର ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଉତ୍ତମ, ତେବେ ଆମକୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଭାଗ ଦିଅ।
ସଂ ଯଦ୍ଧନନ୍ତ ମନ୍ଯୁଭିର୍ଜନାସଃ ଶୂରା ଯହ୍ଵୀଷ୍ଵୋଷଧୀଷୁ ଵିକ୍ଷୁ । ଅଧ ସ୍ମା ନୋ ମରୁତୋ ରୁଦ୍ରିଯାସସ୍ତ୍ରାତାରୋ ଭୂତ ପୃତନାସ୍ଵର୍ଯଃ
ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ମନୋବଳ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ବୀରମାନେ, ଘୋଡ଼ାରେ ପ୍ରବଳ, ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସେତେବେଳେ ହେ ମରୁତମାନେ, ହେ ରୁଦ୍ରସନ୍ତାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ଓ ବିଜୟୀ ହୁଅ।
ଭୂରି ଚକ୍ର ମରୁତଃ ପିତ୍ର୍ଯାଣ୍ଯୁକ୍ଥାନି ଯା ଵଃ ଶସ୍ଯନ୍ତେ ପୁରା ଚିତ୍ । ମରୁଦ୍ଭିରୁଗ୍ରଃ ପୃତନାସୁ ସାଳ୍ହା ମରୁଦ୍ଭିରିତ୍ସନିତା ଵାଜମର୍ଵା
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ବହୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁ ଶ୍ଲୋକ ତୁମ ପାଇଁ ଗାଇଥିଲେ। ମରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର, ମରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଜୟ ମିଳେ, ତେଉଁମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ଜିତାଯାଏ।
ଅସ୍ମେ ଵୀରୋ ମରୁତଃ ଶୁଷ୍ମ୍ଯସ୍ତୁ ଜନାନାଂ ଯୋ ଅସୁରୋ ଵିଧର୍ତା । ଅପୋ ଯେନ ସୁକ୍ଷିତଯେ ତରେମାଧ ସ୍ଵମୋକୋ ଅଭି ଵଃ ସ୍ଯାମ
ହେ ମରୁତମାନେ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଥାଉ, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ନିରାପଦ ଭାବେ ଜଳ ଅଟିକି ପାର ହୋଇ ପହଞ୍ଚିପାରିବା। ଆମର ଘର-ପରିବାର ସହିତ ଆମେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିପାରିବା।
ତନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିରାପ ଓଷଧୀର୍ଵନିନୋ ଜୁଷନ୍ତ । ଶର୍ମନ୍ସ୍ଯାମ ମରୁତାମୁପସ୍ଥେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ପୂଜାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ଔଷଧି ଓ ଅରଣ୍ୟମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ। ଆମେ ମରୁତମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟରେ ଶାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷା ପାଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।