ତୁରଣ୍ଯଵୋଽଙ୍ଗିରସୋ ନକ୍ଷନ୍ତ ରତ୍ନଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁରିଯାନାଃ । ପିତା ଚ ତନ୍ନୋ ମହାନ୍ଯଜତ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସମନସୋ ଜୁଷନ୍ତ
ତୀବ୍ର ଗତିର ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଦାନକୁ ପାଇ ରତ୍ନ ଉପଲବ୍ଧ କରିଛନ୍ତି। ଆମ ବଡ଼ ପିତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହାକୁ ଏକମତ ହୋଇ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଦ୍ଯାଵା ଯଜ୍ଞୈଃ ପୃଥିଵୀ ନମୋଭିଃ ସବାଧ ଈଳେ ବୃହତୀ ଯଜତ୍ରେ । ତେ ଚିଦ୍ଧି ପୂର୍ଵେ କଵଯୋ ଗୃଣନ୍ତଃ ପୁରୋ ମହୀ ଦଧିରେ ଦେଵପୁତ୍ରେ
ମୁଁ ଦିନ ଓ ମାଟିକୁ ବଳି, ନମସ୍କାର ଓ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ହେ ମହାନ, ପୂଜ୍ୟ। ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଏହି ଦୁଇ ଦେବସନ୍ତାନକୁ ସବୁଠାରୁ ଆଗରେ ରଖିଥିଲେ।
ପ୍ର ପୂର୍ଵଜେ ପିତରା ନଵ୍ଯସୀଭିର୍ଗୀର୍ଭିଃ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ସଦନେ ଋତସ୍ଯ । ଆ ନୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଦୈଵ୍ଯେନ ଜନେନ ଯାତଂ ମହି ଵାଂ ଵରୂଥମ୍
ନୂତନ ଗୀତରେ ପୁରୁଣା ପିତା ଓ ମାଆଙ୍କୁ ଆମେ ସତ୍ୟର ଆସନରେ ପ୍ରଣାମ କରିବା। ହେ ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମ ମହାନ ରକ୍ଷା ଆମକୁ ଦିଅ।
ଉତୋ ହି ଵାଂ ରତ୍ନଧେଯାନି ସନ୍ତି ପୁରୂଣି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ସୁଦାସେ । ଅସ୍ମେ ଧତ୍ତଂ ଯଦସଦସ୍କୃଧୋଯୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୁଦାସ ପାଇଁ ତୁମେ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଧାରଣ କରିଛ। ଆମକୁ ଭଲ ଓ ଦୀର୍ଘକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଦାନ ଦିଅ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ପ୍ରତି ଜାନୀହ୍ଯସ୍ମାନ୍ସ୍ଵାଵେଶୋ ଅନମୀଵୋ ଭଵା ନଃ । ଯତ୍ତ୍ଵେମହେ ପ୍ରତି ତନ୍ନୋ ଜୁଷସ୍ଵ ଶଂ ନୋ ଭଵ ଦ୍ଵିପଦେ ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ହେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ଆମକୁ ଚିହ୍ନିବା। ଆମ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ଓ ରୋଗ-ଶୋକ ହୀନ ହେଉ। ଯାହା ଆମେ ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର। ଦୁଇପାଦି ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦି ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କର।
ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ପ୍ରତରଣୋ ନ ଏଧି ଗଯସ୍ଫାନୋ ଗୋଭିରଶ୍ଵେଭିରିନ୍ଦୋ । ଅଜରାସସ୍ତେ ସଖ୍ଯେ ସ୍ଯାମ ପିତେଵ ପୁତ୍ରାନ୍ପ୍ରତି ନୋ ଜୁଷସ୍ଵ
ହେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ଆମ ପାଇଁ ଏକ ସୁବିଧା ମାର୍ଗ ହେଉ। ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ା। ଆମେ ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ମିତ୍ରତା ରଖିବା। ପିତା ଯେପରି ସନ୍ତାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେପରି ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ଶଗ୍ମଯା ସଂସଦା ତେ ସକ୍ଷୀମହି ରଣ୍ଵଯା ଗାତୁମତ୍ଯା । ପାହି କ୍ଷେମ ଉତ ଯୋଗେ ଵରଂ ନୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଗୀତର ସଭାକୁ ଆମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା। ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ଆବଶ୍ୟକତାବେଳେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରଖ।
ଅମୀଵହା ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣ୍ଯାଵିଶନ୍ । ସଖା ସୁଶେଵ ଏଧି ନଃ
ହେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ରୋଗ ନାଶକ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ବ୍ୟାପିଛ। ଆମ ସହ ମିତ୍ର ହେଉ, ଆମକୁ ଭଲ ଦିଅ।
ଯଦର୍ଜୁନ ସାରମେଯ ଦତଃ ପିଶଙ୍ଗ ଯଚ୍ଛସେ । ଵୀଵ ଭ୍ରାଜନ୍ତ ଋଷ୍ଟଯ ଉପ ସ୍ରକ୍ଵେଷୁ ବପ୍ସତୋ ନି ଷୁ ସ୍ଵପ
ଯାହା ତୁମେ ଦେଉଛ, ଅର୍ଜୁନ ସାରମେୟ, ଓ ଯାହା ପିଶଙ୍ଗ ଦେଉଛ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଣ୍ଡୁକଗୁଡ଼ିକ ମାଳା ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୟନ କରୁ।
ସ୍ତେନଂ ରାଯ ସାରମେଯ ତସ୍କରଂ ଵା ପୁନଃସର । ସ୍ତୋତୄନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାଯସି କିମସ୍ମାନ୍ଦୁଚ୍ଛୁନାଯସେ ନି ଷୁ ସ୍ଵପ
ଧନ ଚୋର କିମ୍ବା ଚୋରକୁ ଦୂରେ ହଟା, ସାରମେୟ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଧନ ରକ୍ଷା କର। କାହିଁକି ଆମ ପ୍ରତି ଭୂକୁଛ? ସେମାନେ ଶୟନ କରୁ।
ତ୍ଵଂ ସୂକରସ୍ଯ ଦର୍ଦୃହି ତଵ ଦର୍ଦର୍ତୁ ସୂକରଃ । ସ୍ତୋତୄନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାଯସି କିମସ୍ମାନ୍ଦୁଚ୍ଛୁନାଯସେ ନି ଷୁ ସ୍ଵପ
ତୁମେ ବନ୍ଦରକୁ ଆଘାତ କର, ବନ୍ଦର ତୁମକୁ ଆଘାତ କରୁ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଧନ ରକ୍ଷା କର। କାହିଁକି ଆମ ପ୍ରତି ଭୂକୁଛ? ସେମାନେ ଶୟନ କରୁ।
ସସ୍ତୁ ମାତା ସସ୍ତୁ ପିତା ସସ୍ତୁ ଶ୍ଵା ସସ୍ତୁ ଵିଶ୍ପତିଃ । ସସନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ଜ୍ଞାତଯଃ ସସ୍ତ୍ଵଯମଭିତୋ ଜନଃ
ମାଆ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, ବାପା ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, କୁକୁର ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, ଗୃହସ୍ୱାମୀ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ। ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ଚାରିପାଖର ଲୋକେ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ।
ଯ ଆସ୍ତେ ଯଶ୍ଚ ଚରତି ଯଶ୍ଚ ପଶ୍ଯତି ନୋ ଜନଃ । ତେଷାଂ ସଂ ହନ୍ମୋ ଅକ୍ଷାଣି ଯଥେଦଂ ହର୍ମ୍ଯଂ ତଥା
ଯେ ଆସିଛି, ଯେ ଚାଲୁଛି, ଯେ ଆମକୁ ଦେଖୁଛି—ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଆଖି ଆମେ ବନ୍ଧିଦେଉ, ଯେପରି ଏହି ଘର ବନ୍ଧାଅଛି।
ସହସ୍ରଶୃଙ୍ଗୋ ଵୃଷଭୋ ଯଃ ସମୁଦ୍ରାଦୁଦାଚରତ୍ । ତେନା ସହସ୍ଯେନା ଵଯଂ ନି ଜନାନ୍ସ୍ଵାପଯାମସି
ସହସ୍ର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବଳିଅଠା ବୃଷଭ ଯିଏ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଲେ—ସେଇ ବଳିଅଠା ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶୟନ କରାଉଛୁ।
ପ୍ରୋଷ୍ଠେଶଯା ଵହ୍ଯେଶଯା ନାରୀର୍ଯାସ୍ତଲ୍ପଶୀଵରୀଃ । ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଯାଃ ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାସ୍ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଵାପଯାମସି
ପିଠିରେ ଶୋଇଥିବା, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୋଇଥିବା, ମୃଦୁ ଶଇଁ ଉପରେ ଥିବା, ଭଲ ଗନ୍ଧ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୟନ କରୁ।
କ ଈଂ ଵ୍ଯକ୍ତା ନରଃ ସନୀଳା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ମର୍ଯା ଅଧ ସ୍ଵଶ୍ଵାଃ
କିଏ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଜାଣିଛି—ଏହି ଲୋକମାନେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାଙ୍ଗୀ, ମହାନ, ନିଜ ଘୋଡ଼ା ସହିତ?
ନକିର୍ହ୍ଯେଷାଂ ଜନୂଂଷି ଵେଦ ତେ ଅଙ୍ଗ ଵିଦ୍ରେ ମିଥୋ ଜନିତ୍ରମ୍
ତାଙ୍କର ବଂଶ ପରମ୍ପରା କେହି ଜାଣେନି; ସତ୍ୟେ, ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଏକାଅପରରୁ ଲୁଚିଛି।
ଅଭି ସ୍ଵପୂଭିର୍ମିଥୋ ଵପନ୍ତ ଵାତସ୍ଵନସଃ ଶ୍ଯେନା ଅସ୍ପୃଧ୍ରନ୍
ନିଜ ରୂପରେ ସେମାନେ ପ୍ରଭା ଦେଇ ଉଦ୍ଭାସିତ, ପବନର ଶବ୍ଦ ପରି ଗୁଞ୍ଜନ କରନ୍ତି; ଗୃଧ୍ରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିନାହାନ୍ତି।
ଏତାନି ଧୀରୋ ନିଣ୍ଯା ଚିକେତ ପୃଶ୍ନିର୍ଯଦୂଧୋ ମହୀ ଜଭାର
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଜିନିଷ ଧରିପାରିଛି, ଯେତେବେଳେ ଚିହ୍ନା ଗାଈ ମହାବଳୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ସା ଵିଟ୍ ସୁଵୀରା ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ତୁ ସନାତ୍ସହନ୍ତୀ ପୁଷ୍ଯନ୍ତୀ ନୃମ୍ଣମ୍
ସେ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୀର, ସଦା ବିଜୟୀ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ଆମର ହେଉ।
ଯାମଂ ଯେଷ୍ଠାଃ ଶୁଭା ଶୋଭିଷ୍ଠାଃ ଶ୍ରିଯା ସମ୍ମିଶ୍ଲା ଓଜୋଭିରୁଗ୍ରାଃ
ତୁମେ ସବୁଠୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ରୂପରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ମହିମାରେ ଏକତ୍ରିତ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ ଓ ଭୟଙ୍କର।
ଉଗ୍ରଂ ଵ ଓଜ ସ୍ଥିରା ଶଵାଂସ୍ଯଧା ମରୁଦ୍ଭିର୍ଗଣସ୍ତୁଵିଷ୍ମାନ୍
ତୁମ ଶକ୍ତି ଭୟଙ୍କର, ତୁମ ବଳ ଦୃଢ଼, ତୁମ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଅବିଚଳ; ମରୁତମାନଙ୍କର ଦଳ ବହୁତ ପ୍ରବଳ।
ଶୁଭ୍ରୋ ଵଃ ଶୁଷ୍ମଃ କ୍ରୁଧ୍ମୀ ମନାଂସି ଧୁନିର୍ମୁନିରିଵ ଶର୍ଧସ୍ଯ ଧୃଷ୍ଣୋଃ
ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତୁମ କ୍ରୋଧ ତୀବ୍ର, ତୁମ ମନ ଉତ୍ସାହିତ; ଯେପରି ଏକ ମୁନି ଦଳର ଶକ୍ତିକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରେ।
ସନେମ୍ଯସ୍ମଦ୍ଯୁଯୋତ ଦିଦ୍ଯୁଂ ମା ଵୋ ଦୁର୍ମତିରିହ ପ୍ରଣଙ୍ନଃ
ବିଜୁଳି ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ତୁମ ଖରାପ ଭାବ ଏଠାରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁନାହୁଁ।
ପ୍ରିଯା ଵୋ ନାମ ହୁଵେ ତୁରାଣାମା ଯତ୍ତୃପନ୍ମରୁତୋ ଵାଵଶାନାଃ
ହେ ତ୍ୱରିତ ମରୁତମାନେ, ଆମେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ନାମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।
ସ୍ଵାଯୁଧାସ ଇଷ୍ମିଣଃ ସୁନିଷ୍କା ଉତ ସ୍ଵଯଂ ତନ୍ଵଃ ଶୁମ୍ଭମାନାଃ
ତୁମେ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଭଲ ଗହଣା ପିନ୍ଧିଛ, ଏକେକ ଜଣେ ନିଜ ରୂପକୁ ଦୀପ୍ତ କରୁଛ।
ଶୁଚୀ ଵୋ ହଵ୍ଯା ମରୁତଃ ଶୁଚୀନାଂ ଶୁଚିଂ ହିନୋମ୍ଯଧ୍ଵରଂ ଶୁଚିଭ୍ଯଃ । ଋତେନ ସତ୍ଯମୃତସାପ ଆଯଞ୍ଛୁଚିଜନ୍ମାନଃ ଶୁଚଯଃ ପାଵକାଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ହବି ଶୁଦ୍ଧ, ଶୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ; ମୁଁ ଶୁଦ୍ଧ ଅନ୍ନ ଶୁଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର, ଶୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ଅଂସେଷ୍ଵା ମରୁତଃ ଖାଦଯୋ ଵୋ ଵକ୍ଷସ୍ସୁ ରୁକ୍ମା ଉପଶିଶ୍ରିଯାଣାଃ । ଵି ଵିଦ୍ଯୁତୋ ନ ଵୃଷ୍ଟିଭୀ ରୁଚାନା ଅନୁ ସ୍ଵଧାମାଯୁଧୈର୍ଯଚ୍ଛମାନାଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ଅଂଶରେ ଗହଣା ଅଛି, ତୁମ ଛାତିରେ ସୁନାର ଅଳଂକାର ରହିଛି। ବିଜୁଳି ଓ ବର୍ଷା ପରି ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ଚଳିଛ।
ପ୍ର ବୁଧ୍ନ୍ଯା ଵ ଈରତେ ମହାଂସି ପ୍ର ନାମାନି ପ୍ରଯଜ୍ଯଵସ୍ତିରଧ୍ଵମ୍ । ସହସ୍ରିଯଂ ଦମ୍ଯଂ ଭାଗମେତଂ ଗୃହମେଧୀଯଂ ମରୁତୋ ଜୁଷଧ୍ଵମ୍
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ତୁମ ନାମ ପୂଜାରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ। ଏହି ହଜାର ଗୁଣିଆ, ଉତ୍ତମ ଭାଗ, ଘରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ଅଂଶକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯଦି ସ୍ତୁତସ୍ଯ ମରୁତୋ ଅଧୀଥେତ୍ଥା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵାଜିନୋ ହଵୀମନ୍ । ମକ୍ଷୂ ରାଯଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଦାତ ନୂ ଚିଦ୍ଯମନ୍ଯ ଆଦଭଦରାଵା
ଯଦି ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ପୂଜାରୀଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣ, ଯିଏ ପ୍ରେରିତ ଓ ବଳବାନ୍, ତେବେ ଶୀଘ୍ର ଧନ ଓ ବୀରତା ଦିଅ; ଅନ୍ୟ କେହି ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରୁ।