ଯାସୁ ରାଜା ଵରୁଣୋ ଯାସୁ ସୋମୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଯାସୂର୍ଜଂ ମଦନ୍ତି । ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଯାସ୍ଵଗ୍ନିଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ତା ଆପୋ ଦେଵୀରିହ ମାମଵନ୍ତୁ
ଯେଉଁଠି ବରୁଣ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ସୋମ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି—ଏହି ଦେବୀ ଜଳମାନେ ଏଠାରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଆ ମାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣେହ ରକ୍ଷତଂ କୁଲାଯଯଦ୍ଵିଶ୍ଵଯନ୍ମା ନ ଆ ଗନ୍ । ଅଜକାଵଂ ଦୁର୍ଦୃଶୀକଂ ତିରୋ ଦଧେ ମା ମାଂ ପଦ୍ଯେନ ରପସା ଵିଦତ୍ତ୍ସରୁଃ
ଏଠାରେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ପରିବାର, ଲୋକ କିମ୍ବା କେହି ମୋତେ କ୍ଷତି କରିନ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୁଁ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ୟ, ଅଦୃଶ୍ୟକୁ ଦୂରେ ରଖିଛି; ସର୍ପ ମୋ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ କ୍ଷତି ଦେଉନାହିଁ।
ଯଦ୍ଵିଜାମନ୍ପରୁଷି ଵନ୍ଦନଂ ଭୁଵଦଷ୍ଠୀଵନ୍ତୌ ପରି କୁଲ୍ଫୌ ଚ ଦେହତ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟଚ୍ଛୋଚନ୍ନପ ବାଧତାମିତୋ ମା ମାଂ ପଦ୍ଯେନ ରପସା ଵିଦତ୍ତ୍ସରୁଃ
ଯଦି କୌଣସି ଅସ୍ଥି କିମ୍ବା ପାଥର କିମ୍ବା କଣ୍ଟକ ଅଛି, କିମ୍ବା ମୋ ଗୁଡ଼ିକୁ ନିକଟରେ କିଛି ଧାର ଅଛି, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଏହାକୁ ଏଠାରୁ ଦୂରେ କର। ସର୍ପ ମୋ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ କ୍ଷତି ଦେଉନାହିଁ।
ଯଚ୍ଛଲ୍ମଲୌ ଭଵତି ଯନ୍ନଦୀଷୁ ଯଦୋଷଧୀଭ୍ଯଃ ପରି ଜାଯତେ ଵିଷମ୍ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ନିରିତସ୍ତତ୍ସୁଵନ୍ତୁ ମା ମାଂ ପଦ୍ଯେନ ରପସା ଵିଦତ୍ତ୍ସରୁଃ
ଯାହା କ୍ଷୁଦ୍ର କିମ୍ବା ତେଲା ହୁଏ, ଯାହା ନଦୀରେ ଅଛି, ଯାହା ଔଷଧିରୁ ବିଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ନିରୃତି ଏହାକୁ ଦୂରେ କରନ୍ତୁ; ସର୍ପ ମୋ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ କ୍ଷତି ଦେଉନାହିଁ।
ଯାଃ ପ୍ରଵତୋ ନିଵତ ଉଦ୍ଵତ ଉଦନ୍ଵତୀରନୁଦକାଶ୍ଚ ଯାଃ । ତା ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ପଯସା ପିନ୍ଵମାନାଃ ଶିଵା ଦେଵୀରଶିପଦା ଭଵନ୍ତୁ ସର୍ଵା ନଦ୍ଯୋ ଅଶିମିଦା ଭଵନ୍ତୁ
ଯେଉଁ ନଦୀମାନେ ପ୍ରବାହିତ, ନିର୍ବାତ, ଉତ୍ତଳ, ଗଭୀର କିମ୍ବା ଜଳଶୂନ୍ୟ—ଏହି ସମସ୍ତ ନଦୀମାନେ ତାଙ୍କର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ଦେବୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ ପାଇଁ କେବେ ଅପକାରୀ ନ ହେଉନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯାନାମଵସା ନୂତନେନ ସକ୍ଷୀମହି ଶର୍ମଣା ଶଂତମେନ । ଅନାଗାସ୍ତ୍ଵେ ଅଦିତିତ୍ଵେ ତୁରାସ ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ଦଧତୁ ଶ୍ରୋଷମାଣାଃ
ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ନୂତନ କୃପାରେ ଆମେ ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତିମୟ ଆଶ୍ରୟ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା। ଅପରାଧ ନଥିବା, ଅଦିତିଙ୍କ ମହିମାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଣି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଅଦିତିର୍ମାଦଯନ୍ତାଂ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଵରୁଣୋ ରଜିଷ୍ଠାଃ । ଅସ୍ମାକଂ ସନ୍ତୁ ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ ପିବନ୍ତୁ ସୋମମଵସେ ନୋ ଅଦ୍ଯ
ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଦିତି ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ—ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ବରୁଣ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ; ଆଜି ସେମାନେ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯା ଵିଶ୍ଵେ ମରୁତଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵ ଋଭଵଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଗ୍ନିରଶ୍ଵିନା ତୁଷ୍ଟୁଵାନା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟ, ସମସ୍ତ ମାରୁତ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଋଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ—ଆପଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଅଦିତଯଃ ସ୍ଯାମ ପୂର୍ଦେଵତ୍ରା ଵସଵୋ ମର୍ତ୍ଯତ୍ରା । ସନେମ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସନନ୍ତୋ ଭଵେମ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭଵନ୍ତଃ
ଆମେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଦିତି ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ରହିପାରିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକରେ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ବିଜୟୀ ହେଉଁ; ଦିନ ଓ ମାଟି, ଆପଣମାନେ ପରି ଆମେ ଉନ୍ନତି କରିପାରିବା।
ମିତ୍ରସ୍ତନ୍ନୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତ ଶର୍ମ ତୋକାଯ ତନଯାଯ ଗୋପାଃ । ମା ଵୋ ଭୁଜେମାନ୍ଯଜାତମେନୋ ମା ତତ୍କର୍ମ ଵସଵୋ ଯଚ୍ଚଯଧ୍ଵେ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ; ରକ୍ଷକମାନେ ଆମ ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାର ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ କୌଣସି ପୂର୍ବଜ ଅପରାଧରେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବା ନାହିଁ; ହେ ବସୁମାନେ, ଆପଣମାନେ ଯାହା ଅପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଆମେ ତାହା କରିବା ନାହିଁ।
ତୁରଣ୍ଯଵୋଽଙ୍ଗିରସୋ ନକ୍ଷନ୍ତ ରତ୍ନଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁରିଯାନାଃ । ପିତା ଚ ତନ୍ନୋ ମହାନ୍ଯଜତ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସମନସୋ ଜୁଷନ୍ତ
ତୀବ୍ର ଗତିର ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଦାନକୁ ପାଇ ରତ୍ନ ଉପଲବ୍ଧ କରିଛନ୍ତି। ଆମ ବଡ଼ ପିତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହାକୁ ଏକମତ ହୋଇ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଦ୍ଯାଵା ଯଜ୍ଞୈଃ ପୃଥିଵୀ ନମୋଭିଃ ସବାଧ ଈଳେ ବୃହତୀ ଯଜତ୍ରେ । ତେ ଚିଦ୍ଧି ପୂର୍ଵେ କଵଯୋ ଗୃଣନ୍ତଃ ପୁରୋ ମହୀ ଦଧିରେ ଦେଵପୁତ୍ରେ
ମୁଁ ଦିନ ଓ ମାଟିକୁ ବଳି, ନମସ୍କାର ଓ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ହେ ମହାନ, ପୂଜ୍ୟ। ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଏହି ଦୁଇ ଦେବସନ୍ତାନକୁ ସବୁଠାରୁ ଆଗରେ ରଖିଥିଲେ।
ପ୍ର ପୂର୍ଵଜେ ପିତରା ନଵ୍ଯସୀଭିର୍ଗୀର୍ଭିଃ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ସଦନେ ଋତସ୍ଯ । ଆ ନୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଦୈଵ୍ଯେନ ଜନେନ ଯାତଂ ମହି ଵାଂ ଵରୂଥମ୍
ନୂତନ ଗୀତରେ ପୁରୁଣା ପିତା ଓ ମାଆଙ୍କୁ ଆମେ ସତ୍ୟର ଆସନରେ ପ୍ରଣାମ କରିବା। ହେ ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମ ମହାନ ରକ୍ଷା ଆମକୁ ଦିଅ।
ଉତୋ ହି ଵାଂ ରତ୍ନଧେଯାନି ସନ୍ତି ପୁରୂଣି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ସୁଦାସେ । ଅସ୍ମେ ଧତ୍ତଂ ଯଦସଦସ୍କୃଧୋଯୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୁଦାସ ପାଇଁ ତୁମେ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଧାରଣ କରିଛ। ଆମକୁ ଭଲ ଓ ଦୀର୍ଘକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଦାନ ଦିଅ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ପ୍ରତି ଜାନୀହ୍ଯସ୍ମାନ୍ସ୍ଵାଵେଶୋ ଅନମୀଵୋ ଭଵା ନଃ । ଯତ୍ତ୍ଵେମହେ ପ୍ରତି ତନ୍ନୋ ଜୁଷସ୍ଵ ଶଂ ନୋ ଭଵ ଦ୍ଵିପଦେ ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ହେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ଆମକୁ ଚିହ୍ନିବା। ଆମ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ଓ ରୋଗ-ଶୋକ ହୀନ ହେଉ। ଯାହା ଆମେ ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର। ଦୁଇପାଦି ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦି ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କର।
ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ପ୍ରତରଣୋ ନ ଏଧି ଗଯସ୍ଫାନୋ ଗୋଭିରଶ୍ଵେଭିରିନ୍ଦୋ । ଅଜରାସସ୍ତେ ସଖ୍ଯେ ସ୍ଯାମ ପିତେଵ ପୁତ୍ରାନ୍ପ୍ରତି ନୋ ଜୁଷସ୍ଵ
ହେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ଆମ ପାଇଁ ଏକ ସୁବିଧା ମାର୍ଗ ହେଉ। ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ା। ଆମେ ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ମିତ୍ରତା ରଖିବା। ପିତା ଯେପରି ସନ୍ତାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେପରି ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ଶଗ୍ମଯା ସଂସଦା ତେ ସକ୍ଷୀମହି ରଣ୍ଵଯା ଗାତୁମତ୍ଯା । ପାହି କ୍ଷେମ ଉତ ଯୋଗେ ଵରଂ ନୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଗୀତର ସଭାକୁ ଆମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା। ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ଆବଶ୍ୟକତାବେଳେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରଖ।
ଅମୀଵହା ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣ୍ଯାଵିଶନ୍ । ସଖା ସୁଶେଵ ଏଧି ନଃ
ହେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ରୋଗ ନାଶକ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ବ୍ୟାପିଛ। ଆମ ସହ ମିତ୍ର ହେଉ, ଆମକୁ ଭଲ ଦିଅ।
ଯଦର୍ଜୁନ ସାରମେଯ ଦତଃ ପିଶଙ୍ଗ ଯଚ୍ଛସେ । ଵୀଵ ଭ୍ରାଜନ୍ତ ଋଷ୍ଟଯ ଉପ ସ୍ରକ୍ଵେଷୁ ବପ୍ସତୋ ନି ଷୁ ସ୍ଵପ
ଯାହା ତୁମେ ଦେଉଛ, ଅର୍ଜୁନ ସାରମେୟ, ଓ ଯାହା ପିଶଙ୍ଗ ଦେଉଛ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଣ୍ଡୁକଗୁଡ଼ିକ ମାଳା ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୟନ କରୁ।
ସ୍ତେନଂ ରାଯ ସାରମେଯ ତସ୍କରଂ ଵା ପୁନଃସର । ସ୍ତୋତୄନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାଯସି କିମସ୍ମାନ୍ଦୁଚ୍ଛୁନାଯସେ ନି ଷୁ ସ୍ଵପ
ଧନ ଚୋର କିମ୍ବା ଚୋରକୁ ଦୂରେ ହଟା, ସାରମେୟ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଧନ ରକ୍ଷା କର। କାହିଁକି ଆମ ପ୍ରତି ଭୂକୁଛ? ସେମାନେ ଶୟନ କରୁ।
ତ୍ଵଂ ସୂକରସ୍ଯ ଦର୍ଦୃହି ତଵ ଦର୍ଦର୍ତୁ ସୂକରଃ । ସ୍ତୋତୄନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାଯସି କିମସ୍ମାନ୍ଦୁଚ୍ଛୁନାଯସେ ନି ଷୁ ସ୍ଵପ
ତୁମେ ବନ୍ଦରକୁ ଆଘାତ କର, ବନ୍ଦର ତୁମକୁ ଆଘାତ କରୁ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଧନ ରକ୍ଷା କର। କାହିଁକି ଆମ ପ୍ରତି ଭୂକୁଛ? ସେମାନେ ଶୟନ କରୁ।
ସସ୍ତୁ ମାତା ସସ୍ତୁ ପିତା ସସ୍ତୁ ଶ୍ଵା ସସ୍ତୁ ଵିଶ୍ପତିଃ । ସସନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ଜ୍ଞାତଯଃ ସସ୍ତ୍ଵଯମଭିତୋ ଜନଃ
ମାଆ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, ବାପା ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, କୁକୁର ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ, ଗୃହସ୍ୱାମୀ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ। ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ଚାରିପାଖର ଲୋକେ ଶାନ୍ତିରେ ରହୁ।
ଯ ଆସ୍ତେ ଯଶ୍ଚ ଚରତି ଯଶ୍ଚ ପଶ୍ଯତି ନୋ ଜନଃ । ତେଷାଂ ସଂ ହନ୍ମୋ ଅକ୍ଷାଣି ଯଥେଦଂ ହର୍ମ୍ଯଂ ତଥା
ଯେ ଆସିଛି, ଯେ ଚାଲୁଛି, ଯେ ଆମକୁ ଦେଖୁଛି—ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଆଖି ଆମେ ବନ୍ଧିଦେଉ, ଯେପରି ଏହି ଘର ବନ୍ଧାଅଛି।
ସହସ୍ରଶୃଙ୍ଗୋ ଵୃଷଭୋ ଯଃ ସମୁଦ୍ରାଦୁଦାଚରତ୍ । ତେନା ସହସ୍ଯେନା ଵଯଂ ନି ଜନାନ୍ସ୍ଵାପଯାମସି
ସହସ୍ର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବଳିଅଠା ବୃଷଭ ଯିଏ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଲେ—ସେଇ ବଳିଅଠା ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶୟନ କରାଉଛୁ।
ପ୍ରୋଷ୍ଠେଶଯା ଵହ୍ଯେଶଯା ନାରୀର୍ଯାସ୍ତଲ୍ପଶୀଵରୀଃ । ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଯାଃ ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାସ୍ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଵାପଯାମସି
ପିଠିରେ ଶୋଇଥିବା, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୋଇଥିବା, ମୃଦୁ ଶଇଁ ଉପରେ ଥିବା, ଭଲ ଗନ୍ଧ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୟନ କରୁ।
କ ଈଂ ଵ୍ଯକ୍ତା ନରଃ ସନୀଳା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ମର୍ଯା ଅଧ ସ୍ଵଶ୍ଵାଃ
କିଏ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଜାଣିଛି—ଏହି ଲୋକମାନେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାଙ୍ଗୀ, ମହାନ, ନିଜ ଘୋଡ଼ା ସହିତ?
ନକିର୍ହ୍ଯେଷାଂ ଜନୂଂଷି ଵେଦ ତେ ଅଙ୍ଗ ଵିଦ୍ରେ ମିଥୋ ଜନିତ୍ରମ୍
ତାଙ୍କର ବଂଶ ପରମ୍ପରା କେହି ଜାଣେନି; ସତ୍ୟେ, ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଏକାଅପରରୁ ଲୁଚିଛି।
ଅଭି ସ୍ଵପୂଭିର୍ମିଥୋ ଵପନ୍ତ ଵାତସ୍ଵନସଃ ଶ୍ଯେନା ଅସ୍ପୃଧ୍ରନ୍
ନିଜ ରୂପରେ ସେମାନେ ପ୍ରଭା ଦେଇ ଉଦ୍ଭାସିତ, ପବନର ଶବ୍ଦ ପରି ଗୁଞ୍ଜନ କରନ୍ତି; ଗୃଧ୍ରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିନାହାନ୍ତି।
ଏତାନି ଧୀରୋ ନିଣ୍ଯା ଚିକେତ ପୃଶ୍ନିର୍ଯଦୂଧୋ ମହୀ ଜଭାର
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଜିନିଷ ଧରିପାରିଛି, ଯେତେବେଳେ ଚିହ୍ନା ଗାଈ ମହାବଳୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ସା ଵିଟ୍ ସୁଵୀରା ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ତୁ ସନାତ୍ସହନ୍ତୀ ପୁଷ୍ଯନ୍ତୀ ନୃମ୍ଣମ୍
ସେ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୀର, ସଦା ବିଜୟୀ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ଆମର ହେଉ।