ଭଗ ପ୍ରଣେତର୍ଭଗ ସତ୍ଯରାଧୋ ଭଗେମାଂ ଧିଯମୁଦଵା ଦଦନ୍ନଃ । ଭଗ ପ୍ର ଣୋ ଜନଯ ଗୋଭିରଶ୍ଵୈର୍ଭଗ ପ୍ର ନୃଭିର୍ନୃଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ
ହେ ଭଗ, ଆମକୁ ଦିଗଦର୍ଶନ କର; ହେ ଭଗ, ସତ୍ୟ ଦାତା, ଆମର ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ଉନ୍ନତ କର ଓ ଆମକୁ ଦାନ ଦିଅ। ହେ ଭଗ, ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦିଅ; ହେ ଭଗ, ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ହେବାକୁ ପାରିବୁ।
ଉତେଦାନୀଂ ଭଗଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମୋତ ପ୍ରପିତ୍ଵ ଉତ ମଧ୍ଯେ ଅହ୍ନାମ୍ । ଉତୋଦିତା ମଘଵନ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵଯଂ ଦେଵାନାଂ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ
ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭଗର ଅନୁଗ୍ରହ ପାଉ; ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ଓ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପାରେ ରୁହୁ।
ଭଗ ଏଵ ଭଗଵାଁ ଅସ୍ତୁ ଦେଵାସ୍ତେନ ଵଯଂ ଭଗଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ । ତଂ ତ୍ଵା ଭଗ ସର୍ଵ ଇଜ୍ଜୋହଵୀତି ସ ନୋ ଭଗ ପୁରଏତା ଭଵେହ
ଭଗ ଏକମାତ୍ର ଦାତା ହେଉନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଭଗର ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଭଗ, ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ତୁମେ ଆମର ନେତୃତ୍ୱ କର।
ସମଧ୍ଵରାଯୋଷସୋ ନମନ୍ତ ଦଧିକ୍ରାଵେଵ ଶୁଚଯେ ପଦାଯ । ଅର୍ଵାଚୀନଂ ଵସୁଵିଦଂ ଭଗଂ ନୋ ରଥମିଵାଶ୍ଵା ଵାଜିନ ଆ ଵହନ୍ତୁ
ଯଜ୍ଞ ନେଇ ଆସୁଥିବା ଉଷାମାନେ, ଦଧିକ୍ରାବ ଭଳି ଶୁଭ୍ର ପଥରେ ନମନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଧନ ଦେଇଥିବା ଭଗଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ଘୋଡ଼ା ରଥ ଟାଣି ଆଣିଥିବା ପରି ନେଇଆସୁନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ଵାଵତୀର୍ଗୋମତୀର୍ନ ଉଷାସୋ ଵୀରଵତୀଃ ସଦମୁଚ୍ଛନ୍ତୁ ଭଦ୍ରାଃ । ଘୃତଂ ଦୁହାନା ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରପୀତା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଓ ବୀରରେ ଧନୀ ଉଷାମାନେ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଉଦୟ ହେଉନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଦୁହୁଥିବା, ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣୋ ଅଙ୍ଗିରସୋ ନକ୍ଷନ୍ତ ପ୍ର କ୍ରନ୍ଦନୁର୍ନଭନ୍ଯସ୍ଯ ଵେତୁ । ପ୍ର ଧେନଵ ଉଦପ୍ରୁତୋ ନଵନ୍ତ ଯୁଜ୍ଯାତାମଦ୍ରୀ ଅଧ୍ଵରସ୍ଯ ପେଶଃ
ଅଙ୍ଗିରସ ଋଷିମାନେ ନିଜର ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତୁ; ଗଞ୍ଜନ୍ତି ସ୍ୱର ଆକାଶକୁ ପହଞ୍ଚୁ। ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈମାନେ ଦୁହିଯିବେ; ଯଜ୍ଞର ଶୋଭା ପାଇଁ ପିଷାଣ ଯୋଡ଼ାଯାଉ।
ସୁଗସ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ସନଵିତ୍ତୋ ଅଧ୍ଵା ଯୁକ୍ଷ୍ଵା ସୁତେ ହରିତୋ ରୋହିତଶ୍ଚ । ଯେ ଵା ସଦ୍ମନ୍ନରୁଷା ଵୀରଵାହୋ ହୁଵେ ଦେଵାନାଂ ଜନିମାନି ସତ୍ତଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଭଲ ଦିଗଦର୍ଶକ, ଆମ ପଥରେ ନେତୃତ୍ୱ କର; ଦୁଧ ଦୋହାରେ ହଳଦିଆ ଓ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼। ଯେଉଁମାନେ ଆସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଲାଲ ଓ ବୀର ବହନ କରୁଥିବା, ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ଡାକୁଛି।
ସମୁ ଵୋ ଯଜ୍ଞଂ ମହଯନ୍ନମୋଭିଃ ପ୍ର ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ରିରିଚ ଉପାକେ । ଯଜସ୍ଵ ସୁ ପୁର୍ଵଣୀକ ଦେଵାନା ଯଜ୍ଞିଯାମରମତିଂ ଵଵୃତ୍ଯାଃ
ସମସ୍ତେ ଷ୍ଟୁତି ସହିତ ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତୁ; ଦୟାଳୁ ହୋତା ଆସି ଅଲୋକିତ ହେଉ। ଅନେକ ରୂପ ଥିବା, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଦେବତାମାନେଠାରେ ପୂଜା କର; ଅମର ମନସିକ ଅନୁଗ୍ରହ ଲଭ।
ଯଦା ଵୀରସ୍ଯ ରେଵତୋ ଦୁରୋଣେ ସ୍ଯୋନଶୀରତିଥିରାଚିକେତତ୍ । ସୁପ୍ରୀତୋ ଅଗ୍ନିଃ ସୁଧିତୋ ଦମ ଆ ସ ଵିଶେ ଦାତି ଵାର୍ଯମିଯତ୍ଯୈ
ଯେବେ ଧନୀ ବୀର ଅତିଥି ଘରେ ସ୍ନେହରେ ସ୍ୱାଗତ ହୁଏ, ଅଗ୍ନି ଖୁସି ଓ ଭଲ ଭାବରେ ଘରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ, ସେ ପରିବାରକୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତି।
ଇମଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅଧ୍ଵରଂ ଜୁଷସ୍ଵ ମରୁତ୍ସ୍ଵିନ୍ଦ୍ରେ ଯଶସଂ କୃଧୀ ନଃ । ଆ ନକ୍ତା ବର୍ହିଃ ସଦତାମୁଷାସୋଶନ୍ତା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଯଜେହ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ମରୁତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆମକୁ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ କର। ରାତି ଓ ଉଷାମାନେ ବେଦୀରେ ବସନ୍ତୁ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ।
ଏଵାଗ୍ନିଂ ସହସ୍ଯଂ ଵସିଷ୍ଠୋ ରାଯସ୍କାମୋ ଵିଶ୍ଵପ୍ସ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ତୌତ୍ । ଇଷଂ ରଯିଂ ପପ୍ରଥଦ୍ଵାଜମସ୍ମେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏଭଳି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବସିଷ୍ଠ ଧନ ଆଶା କରି ଷ୍ଟୁତି କରନ୍ତି। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଆହାର, ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ଵୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଦେଵଯନ୍ତୋ ଅର୍ଚନ୍ଦ୍ଯାଵା ନମୋଭିଃ ପୃଥିଵୀ ଇଷଧ୍ଯୈ । ଯେଷାଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯସମାନି ଵିପ୍ରା ଵିଷ୍ଵଗ୍ଵିଯନ୍ତି ଵନିନୋ ନ ଶାଖାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତୁ, ଦିଗବନ୍ଧୁ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତୁ। ତୁମ ମନ୍ତ୍ରମାନେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଗଛର ଶାଖା ପରି ପ୍ରସାରିତ।
ପ୍ର ଯଜ୍ଞ ଏତୁ ହେତ୍ଵୋ ନ ସପ୍ତିରୁଦ୍ଯଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସମନସୋ ଘୃତାଚୀଃ । ସ୍ତୃଣୀତ ବର୍ହିରଧ୍ଵରାଯ ସାଧୂର୍ଧ୍ଵା ଶୋଚୀଂଷି ଦେଵଯୂନ୍ଯସ୍ଥୁଃ
ଯଜ୍ଞ ଯୋଜନା ଥିବା ରଥ ପରି ଆଗକୁ ବଢ଼ୁ; ଏକମନ ହୋଇ ଘୃତ ସହିତ ଉଠ। ଯଥାଯଥ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବେଦୀ ଛାଡ଼; ଦେବତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ରୁହନ୍ତୁ।
ଆ ପୁତ୍ରାସୋ ନ ମାତରଂ ଵିଭୃତ୍ରାଃ ସାନୌ ଦେଵାସୋ ବର୍ହିଷଃ ସଦନ୍ତୁ । ଆ ଵିଶ୍ଵାଚୀ ଵିଦଥ୍ଯାମନକ୍ତ୍ଵଗ୍ନେ ମା ନୋ ଦେଵତାତା ମୃଧସ୍କଃ
ଯେପରି ଉପହାର ନେଇ ପୁଅମାନେ ମାଆଙ୍କୁ ନିକଟ କରନ୍ତି, ସେପରି ଦେବତାମାନେ ବେଦୀରେ ବସନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଜଣା ଅଗ୍ନି ଆମର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନେତୃତ୍ୱ କର; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଶତ୍ରୁତା ଆସିବା ଦିଅନାହିଁ।
ତେ ସୀଷପନ୍ତ ଜୋଷମା ଯଜତ୍ରା ଋତସ୍ଯ ଧାରାଃ ସୁଦୁଘା ଦୁହାନାଃ । ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଵୋ ଅଦ୍ଯ ମହ ଆ ଵସୂନାମା ଗନ୍ତନ ସମନସୋ ଯତି ଷ୍ଠ
ଯେଉଁ ଧାରାମାନେ ନିତ୍ୟ ଦେଉଥିବା ଏହି ତତ୍ୱ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଆଜି, ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ ଆସ; ସମସ୍ତେ ଏକମନ ହୋଇ ଚେଷ୍ଟା କର।
ଏଵା ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵିକ୍ଷ୍ଵା ଦଶସ୍ଯ ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ସହସାଵନ୍ନାସ୍କ୍ରାଃ । ରାଯା ଯୁଜା ସଧମାଦୋ ଅରିଷ୍ଟା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏଭଳି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଜନମାନେ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ; ତୁମ ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ କେବେ ହାରିବୁନାହିଁ। ଧନ ସହ ଏକତାରେ, ଅଭୟ ହୋଇ, ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଦଧିକ୍ରାଂ ଵଃ ପ୍ରଥମମଶ୍ଵିନୋଷସମଗ୍ନିଂ ସମିଦ୍ଧଂ ଭଗମୂତଯେ ହୁଵେ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୂଷଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିମାଦିତ୍ଯାନ୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅପଃ ସ୍ଵଃ
ମୁଁ ଦଧିକ୍ରା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଉଷା, ଆଗ୍ନି, ଭଗ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ପୂଷଣ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଦିନିଆଁ ଓ ଭୂମି, ଜଳ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକଙ୍କୁ ନିମନ୍ତେ ଡାକୁଛି, ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି।
ଦଧିକ୍ରାମୁ ନମସା ବୋଧଯନ୍ତ ଉଦୀରାଣା ଯଜ୍ଞମୁପପ୍ରଯନ୍ତଃ । ଇଳାଂ ଦେଵୀଂ ବର୍ହିଷି ସାଦଯନ୍ତୋଽଶ୍ଵିନା ଵିପ୍ରା ସୁହଵା ହୁଵେମ
ମୁଁ ଦଧିକ୍ରାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଜଗାଉଛି, ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛି, ଦେବୀ ଇଳାଙ୍କୁ ବର୍ହିରେ ବସାଉଛି; ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସହଜରେ ଡାକିବା ଯୋଗ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ।
ଦଧିକ୍ରାଵାଣଂ ବୁବୁଧାନୋ ଅଗ୍ନିମୁପ ବ୍ରୁଵ ଉଷସଂ ସୂର୍ଯଂ ଗାମ୍ । ବ୍ରଧ୍ନଂ ମାଁଶ୍ଚତୋର୍ଵରୁଣସ୍ଯ ବଭ୍ରୁଂ ତେ ଵିଶ୍ଵାସ୍ମଦ୍ଦୁରିତା ଯାଵଯନ୍ତୁ
ମୁଁ ଦଧିକ୍ରାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ଆଗ୍ନି, ଉଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗାଈକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛି; ଧଳା, ବାଦାମି ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଚାରିଜଣ—ସେମାନେ ଆମ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।
ଦଧିକ୍ରାଵା ପ୍ରଥମୋ ଵାଜ୍ଯର୍ଵାଗ୍ରେ ରଥାନାଂ ଭଵତି ପ୍ରଜାନନ୍ । ସଂଵିଦାନ ଉଷସା ସୂର୍ଯେଣାଦିତ୍ଯେଭିର୍ଵସୁଭିରଙ୍ଗିରୋଭିଃ
ଦଧିକ୍ରା ସବୁଠାରୁ ଅଗ୍ରଣୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିବା ଘୋଡ଼ା, ରଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ; ସେ ଉଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ।
ଆ ନୋ ଦଧିକ୍ରାଃ ପଥ୍ଯାମନକ୍ତ୍ଵୃତସ୍ଯ ପନ୍ଥାମନ୍ଵେତଵା ଉ । ଶୃଣୋତୁ ନୋ ଦୈଵ୍ଯଂ ଶର୍ଧୋ ଅଗ୍ନିଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେ ମହିଷା ଅମୂରାଃ
ଦଧିକ୍ରା ଆମକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ନେଉନ୍ତୁ, ସତ୍ୟର ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦଳ, ଆଗ୍ନି ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅମରମାନେ ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଆ ଦେଵୋ ଯାତୁ ସଵିତା ସୁରତ୍ନୋଽନ୍ତରିକ୍ଷପ୍ରା ଵହମାନୋ ଅଶ୍ଵୈଃ । ହସ୍ତେ ଦଧାନୋ ନର୍ଯା ପୁରୂଣି ନିଵେଶଯଞ୍ଚ ପ୍ରସୁଵଞ୍ଚ ଭୂମ
ଦେବତା ସବିତା, ଦାନରେ ଧନୀ, ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ମଧ୍ୟାକାଶ ଅଟକି ଆସନ୍ତୁ; ତାଙ୍କ ହାତରେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ ଧରି, ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉନ୍ତୁ।
ଉଦସ୍ଯ ବାହୂ ଶିଥିରା ବୃହନ୍ତା ହିରଣ୍ଯଯା ଦିଵୋ ଅନ୍ତାଁ ଅନଷ୍ଟାମ୍ । ନୂନଂ ସୋ ଅସ୍ଯ ମହିମା ପନିଷ୍ଟ ସୂରଶ୍ଚିଦସ୍ମା ଅନୁ ଦାଦପସ୍ଯାମ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ହାତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବଡ଼, ଶିରା ଶୁଣା ରୁପାଳି, ଆକାଶର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଛି; ଏବେ ତାଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସରଣ କରୁନ୍ତୁ।
ସ ଘା ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ସହାଵା ସାଵିଷଦ୍ଵସୁପତିର୍ଵସୂନି । ଵିଶ୍ରଯମାଣୋ ଅମତିମୁରୂଚୀଂ ମର୍ତଭୋଜନମଧ ରାସତେ ନଃ
ସବିତା ଦେବତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦାନଶୀଳ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶକ୍ତି ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ମାନବମାନେ ଖାଇବା ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇମା ଗିରଃ ସଵିତାରଂ ସୁଜିହ୍ଵଂ ପୂର୍ଣଗଭସ୍ତିମୀଳତେ ସୁପାଣିମ୍ । ଚିତ୍ରଂ ଵଯୋ ବୃହଦସ୍ମେ ଦଧାତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ସବିତାଙ୍କୁ, ମଧୁର ଭାଷା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ସମର୍ପିତ; ସେ ଆମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଓ ବଡ଼ତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇମା ରୁଦ୍ରାଯ ସ୍ଥିରଧନ୍ଵନେ ଗିରଃ କ୍ଷିପ୍ରେଷଵେ ଦେଵାଯ ସ୍ଵଧାଵ୍ନେ । ଅଷାଳ୍ହାଯ ସହମାନାଯ ଵେଧସେ ତିଗ୍ମାଯୁଧାଯ ଭରତା ଶୃଣୋତୁ ନଃ
ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଦୃଢ଼ ଧନୁ, ତୀବ୍ର ବାଣ, ଦିବ୍ୟ ଓ ନିଜେ ନିଜକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସହନଶୀଳ, ସୃଜନଶୀଳ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ—ସେ ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ସ ହି କ୍ଷଯେଣ କ୍ଷମ୍ଯସ୍ଯ ଜନ୍ମନଃ ସାମ୍ରାଜ୍ଯେନ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ଚେତତି । ଅଵନ୍ନଵନ୍ତୀରୁପ ନୋ ଦୁରଶ୍ଚରାନମୀଵୋ ରୁଦ୍ର ଜାସୁ ନୋ ଭଵ
ସେ ପୃଥିବୀର ଗୃହ ଓ ଜନ୍ମରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ରାଜ କରନ୍ତି; ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆପଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ହେ ରୁଦ୍ର, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଦୟାଳୁ ହୁଅ।
ଯା ତେ ଦିଦ୍ଯୁଦଵସୃଷ୍ଟା ଦିଵସ୍ପରି କ୍ଷ୍ମଯା ଚରତି ପରି ସା ଵୃଣକ୍ତୁ ନଃ । ସହସ୍ରଂ ତେ ସ୍ଵପିଵାତ ଭେଷଜା ମା ନସ୍ତୋକେଷୁ ତନଯେଷୁ ରୀରିଷଃ
ତୁମର ଯେଉଁ ବିଜୁଳି ଆକାଶରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇ ପୃଥିବୀରେ ଚାଲିଥାଏ, ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ତୁମର ହଜାର ଔଷଧ ଆମକୁ ଶାନ୍ତ କରୁ—ଆମ ପିଲା ବଂଶରେ କେହି ଅପକାର ନ ପାଉ।
ମା ନୋ ଵଧୀ ରୁଦ୍ର ମା ପରା ଦା ମା ତେ ଭୂମ ପ୍ରସିତୌ ହୀଳିତସ୍ଯ । ଆ ନୋ ଭଜ ବର୍ହିଷି ଜୀଵଶଂସେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ରୁଦ୍ର, ଆମକୁ ମାରିବେ ନାହିଁ, ଆମକୁ ଦୂରେ ନେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଆମେ ତୁମ ରୋଷର ପଥରେ ପଡ଼ିବା ନାହିଁ; ଜୀବନ ଆଶାରେ ଯଜ୍ଞରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ; ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆପୋ ଯଂ ଵଃ ପ୍ରଥମଂ ଦେଵଯନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରପାନମୂର୍ମିମକୃଣ୍ଵତେଳଃ । ତଂ ଵୋ ଵଯଂ ଶୁଚିମରିପ୍ରମଦ୍ଯ ଘୃତପ୍ରୁଷଂ ମଧୁମନ୍ତଂ ଵନେମ
ହେ ଜଳ, ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବା କର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଧାରା ତିଆରି କର; ଆମେ ତୁମେଁ ପବିତ୍ର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଘୃତ ଓ ମଧୁରେ ଭରିଥିବା ଜଳକୁ ଚାହୁଁ।