ଇମାଂ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁଵୃକ୍ତିମିଷଂ ନ କୃଣ୍ଵେ ଅସୁରା ନଵୀଯଃ । ଇନୋ ଵାମନ୍ଯଃ ପଦଵୀରଦବ୍ଧୋ ଜନଂ ଚ ମିତ୍ରୋ ଯତତି ବ୍ରୁଵାଣଃ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମୁଁ ଏହି ନୂତନ ଭଲ ଗୀତ ତୁମ ପାଇଁ ରଚିଛି, ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ଦିଅଯାଏ। ତୁମର ଅଚୁକ୍କ ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ମିତ୍ର ବନ୍ଧୁଭାବରେ କଥା କହି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ଆ ଵାତସ୍ଯ ଧ୍ରଜତୋ ରନ୍ତ ଇତ୍ଯା ଅପୀପଯନ୍ତ ଧେନଵୋ ନ ସୂଦାଃ । ମହୋ ଦିଵଃ ସଦନେ ଜାଯମାନୋଽଚିକ୍ରଦଦ୍ଵୃଷଭଃ ସସ୍ମିନ୍ନୂଧନ୍
ଝଟି ଚାଲୁଥିବା ବାତାସରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଦୁଧ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଗାଈମାନେ ପରି। ବଡ଼ ଆକାଶର ଆସନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବୃଷଭ ଏହି ଦୁଧରେ ଗର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।
ଗିରା ଯ ଏତା ଯୁନଜଦ୍ଧରୀ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରିଯା ସୁରଥା ଶୂର ଧାଯୂ । ପ୍ର ଯୋ ମନ୍ଯୁଂ ରିରିକ୍ଷତୋ ମିନାତ୍ଯା ସୁକ୍ରତୁମର୍ଯମଣଂ ଵଵୃତ୍ଯାମ୍
ଏଇ ମଧୁର ଓ ଶୀଘ୍ର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ କଥାରେ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ହେ ଶୂର, ରଥର ଧାରକ, ଯିଏ ରୋଷକୁ ଦମନ କରନ୍ତି, ଆମେ ଆର୍ୟମାନଙ୍କର ଦୟା ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯଜନ୍ତେ ଅସ୍ଯ ସଖ୍ଯଂ ଵଯଶ୍ଚ ନମସ୍ଵିନଃ ସ୍ଵ ଋତସ୍ଯ ଧାମନ୍ । ଵି ପୃକ୍ଷୋ ବାବଧେ ନୃଭି ସ୍ତଵାନ ଇଦଂ ନମୋ ରୁଦ୍ରାଯ ପ୍ରେଷ୍ଠମ୍
ତାଙ୍କର ସାଙ୍ଗତ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଆମେ ନମ୍ରତାରେ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ତୁତି କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଚିତ୍ତିଯାନ୍ତି—ଏହି ସମ୍ମାନ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ।
ଆ ଯତ୍ସାକଂ ଯଶସୋ ଵାଵଶାନାଃ ସରସ୍ଵତୀ ସପ୍ତଥୀ ସିନ୍ଧୁମାତା । ଯାଃ ସୁଷ୍ଵଯନ୍ତ ସୁଦୁଘାଃ ସୁଧାରା ଅଭି ସ୍ଵେନ ପଯସା ପୀପ୍ଯାନାଃ
ଯେତେବେଳେ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ, ଯଶସ୍ବିନୀ ସରସ୍ୱତୀ, ସପ୍ତମୀ, ନଦୀମାନଙ୍କର ମାଆ, ଅତି ଦୟାଳୁ, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର, ମଧୁର ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ, ନିଜ ପାଣିରେ ପ୍ରଚୁର ହୋଇ ଉଠନ୍ତି।
ଉତ ତ୍ଯେ ନୋ ମରୁତୋ ମନ୍ଦସାନା ଧିଯଂ ତୋକଂ ଚ ଵାଜିନୋଽଵନ୍ତୁ । ମା ନଃ ପରି ଖ୍ଯଦକ୍ଷରା ଚରନ୍ତ୍ଯଵୀଵୃଧନ୍ଯୁଜ୍ଯଂ ତେ ରଯିଂ ନଃ
ଏହି ମରୁତମାନେ, ଆନନ୍ଦରେ ରହି, ଆମର ଚିନ୍ତା ଓ ସନ୍ତାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ହେ ବଳଶାଳୀମାନେ; ଅସ୍ଥିର ଓ ଭ୍ରମଣଶୀଳମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ—ତୁମର ଯୋଗ୍ୟ ଧନ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ପ୍ର ଵୋ ମହୀମରମତିଂ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ପ୍ର ପୂଷଣଂ ଵିଦଥ୍ଯଂ ନ ଵୀରମ୍ । ଭଗଂ ଧିଯୋଽଵିତାରଂ ନୋ ଅସ୍ଯାଃ ସାତୌ ଵାଜଂ ରାତିଷାଚଂ ପୁରଂଧିମ୍
ତୁମେ ମହାନ୍ ଆନନ୍ଦ ନିଜେ ପାଇବାକୁ କର; ପୂଷଣଙ୍କୁ, ସଭାର ଶୂରକୁ ଡାକ; ଭଗ, ଆମ ଚିନ୍ତାର ରକ୍ଷକ, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ସଫଳତା, ଧନ ଓ ଦାନଶୀଳତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଚ୍ଛାଯଂ ଵୋ ମରୁତଃ ଶ୍ଲୋକ ଏତ୍ଵଚ୍ଛା ଵିଷ୍ଣୁଂ ନିଷିକ୍ତପାମଵୋଭିଃ । ଉତ ପ୍ରଜାଯୈ ଗୃଣତେ ଵଯୋ ଧୁର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ମରୁତମାନେ, ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ; ବର୍ଷାକାରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ; ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଗାୟକ ପାଇଁ—ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଆ ଵୋ ଵାହିଷ୍ଠୋ ଵହତୁ ସ୍ତଵଧ୍ଯୈ ରଥୋ ଵାଜା ଋଭୁକ୍ଷଣୋ ଅମୃକ୍ତଃ । ଅଭି ତ୍ରିପୃଷ୍ଠୈଃ ସଵନେଷୁ ସୋମୈର୍ମଦେ ସୁଶିପ୍ରା ମହଭିଃ ପୃଣଧ୍ଵମ୍
ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଓ ଅପବିତ୍ରତାରହିତ ରଥ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣୁ; ହେ ବଳଦାନକାରୀ ଋଭୁମାନେ, ତିନି ଭାଗରେ ଭାଗିଥିବା ସୋମ ରସରେ ମହାଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କର, ହେ ଶୁଭ୍ରଦାଡ଼ିମାନେ।
ଯୂଯଂ ହ ରତ୍ନଂ ମଘଵତ୍ସୁ ଧତ୍ଥ ସ୍ଵର୍ଦୃଶ ଋଭୁକ୍ଷଣୋ ଅମୃକ୍ତମ୍ । ସଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ସ୍ଵଧାଵନ୍ତଃ ପିବଧ୍ଵଂ ଵି ନୋ ରାଧାଂସି ମତିଭିର୍ଦଯଧ୍ଵମ୍
ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛ; ହେ ଋଭୁମାନେ, ବଳଦାନକାରୀ, ଅପବିତ୍ରତାରହିତ; ଯଜ୍ଞରେ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆସ, ଆମକୁ ତୁମ ଚିନ୍ତାରେ ଧନ ଦିଅ।
ଉଵୋଚିଥ ହି ମଘଵନ୍ଦେଷ୍ଣଂ ମହୋ ଅର୍ଭସ୍ଯ ଵସୁନୋ ଵିଭାଗେ । ଉଭା ତେ ପୂର୍ଣା ଵସୁନା ଗଭସ୍ତୀ ନ ସୂନୃତା ନି ଯମତେ ଵସଵ୍ଯା
ହେ ଦାନଶୀଳ, ବଡ଼ ଧନ ବଣ୍ଟନ ସମୟରେ ତୁମେ ଆବଶ୍ୟକ କଥା କହିଛ; ତୁମ ଦୁଇ ହାତ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଠିକ୍ କଥା କହିବା ତୁମ ଦାନଶୀଳତାକୁ କେବେ ରୋକେନାହିଁ।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵଯଶା ଋଭୁକ୍ଷା ଵାଜୋ ନ ସାଧୁରସ୍ତମେଷ୍ଯୃକ୍ଵା । ଵଯଂ ନୁ ତେ ଦାଶ୍ଵାଂସଃ ସ୍ଯାମ ବ୍ରହ୍ମ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ହରିଵୋ ଵସିଷ୍ଠାଃ
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ଯଶସ୍ବି, କିମ୍ବା ତୁମେ ଋଭୁମାନେ, ଭଲ ଘୋଡ଼ା ପରି, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଯିବେନାହିଁ; ଆମେ, ତୁମ ଉପାସକ, ବସିଷ୍ଠମାନେ, ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ସଦା ତୁମର ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ସନିତାସି ପ୍ରଵତୋ ଦାଶୁଷେ ଚିଦ୍ଯାଭିର୍ଵିଵେଷୋ ହର୍ଯଶ୍ଵ ଧୀଭିଃ । ଵଵନ୍ମା ନୁ ତେ ଯୁଜ୍ଯାଭିରୂତୀ କଦା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଯ ଆ ଦଶସ୍ଯେଃ
ତୁମେ ଦାତା, ସେଇ ସେବକକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛ; ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କର; ତୁମ ଉପକାରୀ ସହାୟତା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ—କେବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମକୁ ତୁମ ଧନର ଆନନ୍ଦ ଦେବ।
ଵାସଯସୀଵ ଵେଧସସ୍ତ୍ଵଂ ନଃ କଦା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵଚସୋ ବୁବୋଧଃ । ଅସ୍ତଂ ତାତ୍ଯା ଧିଯା ରଯିଂ ସୁଵୀରଂ ପୃକ୍ଷୋ ନୋ ଅର୍ଵା ନ୍ଯୁହୀତ ଵାଜୀ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବନ୍ଧୁ ପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କର; କେବେ ତୁମେ ଆମ କଥା ଶୁଣିବ? ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମେ ଧନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଦେଉଛ; ବଳଶାଳୀ ଆମ ଗୋଧନକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅଭି ଯଂ ଦେଵୀ ନିରୃତିଶ୍ଚିଦୀଶେ ନକ୍ଷନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଶରଦଃ ସୁପୃକ୍ଷଃ । ଉପ ତ୍ରିବନ୍ଧୁର୍ଜରଦଷ୍ଟିମେତ୍ଯସ୍ଵଵେଶଂ ଯଂ କୃଣଵନ୍ତ ମର୍ତାଃ
ଯାହାକୁ ଭଲ ଯୋଗାଯୋଗ ନଥିବା ଶରଦ୍ ଚିହ୍ନଟ କରେନାହିଁ, ସେଠି ଦେବୀ ନିରୃତି ମଧ୍ୟ ଶାସନ କରନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ତିନି ବନ୍ଧନ ଓ ବୃଦ୍ଧ ଦାନ୍ତ ଥିବା ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମଣିଷମାନେ ଗୃହହୀନ କରିଦିଅନ୍ତି।
ଆ ନୋ ରାଧାଂସି ସଵିତ ସ୍ତଵଧ୍ଯା ଆ ରାଯୋ ଯନ୍ତୁ ପର୍ଵତସ୍ଯ ରାତୌ । ସଦା ନୋ ଦିଵ୍ଯଃ ପାଯୁଃ ସିଷକ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ସବିତା ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ପାହାଡ଼ର ଦାନରେ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଦିବ୍ୟ ରକ୍ଷକ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ—ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରଖ।
ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଦେଵଃ ସଵିତା ଯଯାମ ହିରଣ୍ଯଯୀମମତିଂ ଯାମଶିଶ୍ରେତ୍ । ନୂନଂ ଭଗୋ ହଵ୍ଯୋ ମାନୁଷେଭିର୍ଵି ଯୋ ରତ୍ନା ପୁରୂଵସୁର୍ଦଧାତି
ଦେବତା ସବିତା ଉଦିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଆମେ ଚଳିବାକୁ ଯିବା; ସୁନା ମନ ଥିବା ଯିଏ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା; ଏବେ ଭଗ, ମଣିଷମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯିଏ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ଆଦର ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ।
ଉଦୁ ତିଷ୍ଠ ସଵିତଃ ଶ୍ରୁଧ୍ଯସ୍ଯ ହିରଣ୍ଯପାଣେ ପ୍ରଭୃତାଵୃତସ୍ଯ । ଵ୍ଯୁର୍ଵୀଂ ପୃଥ୍ଵୀମମତିଂ ସୃଜାନ ଆ ନୃଭ୍ଯୋ ମର୍ତଭୋଜନଂ ସୁଵାନଃ
ଉଠ, ହେ ସବିତା, ଆମ କଥା ଶୁଣ, ହେ ସୁନାହସ୍ତ, ଦାନ ସମୟରେ; ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କର, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉ, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ମାନବ ଖାଦ୍ୟ ଆଣ।
ଅପି ଷ୍ଟୁତଃ ସଵିତା ଦେଵୋ ଅସ୍ତୁ ଯମା ଚିଦ୍ଵିଶ୍ଵେ ଵସଵୋ ଗୃଣନ୍ତି । ସ ନ ସ୍ତୋମାନ୍ନମସ୍ଯଶ୍ଚନୋ ଧାଦ୍ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ପାତୁ ପାଯୁଭିର୍ନି ସୂରୀନ୍
ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ସବିତା ଦେବତା ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଯାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବସୁମାନେ ମିଶି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଓ ନମ୍ରତା ଦିଅନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ରକ୍ଷକମାନେ ସହ ଆମ ନେତାମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅଭି ଯଂ ଦେଵ୍ଯଦିତିର୍ଗୃଣାତି ସଵଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ଜୁଷାଣା । ଅଭି ସମ୍ରାଜୋ ଵରୁଣୋ ଗୃଣନ୍ତ୍ଯଭି ମିତ୍ରାସୋ ଅର୍ଯମା ସଜୋଷାଃ
ଯାହାଙ୍କୁ ଦେବୀ ଅଦିତି ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କୁ ରାଜା ବରୁଣ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ମିତ୍ର ଓ ଆର୍ୟମାନ୍ ସହ ଏକାତ୍ମଭାବରେ।
ଅଭି ଯେ ମିଥୋ ଵନୁଷଃ ସପନ୍ତେ ରାତିଂ ଦିଵୋ ରାତିଷାଚଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯ ଉତ ନଃ ଶୃଣୋତୁ ଵରୂତ୍ର୍ଯେକଧେନୁଭିର୍ନି ପାତୁ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଉପହାର ପାଇଁ ଏକାପରେକ ଝଗଡ଼ା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଗ୍ଗଜ ଓ ପୃଥିବୀ ଉପହାର ଦେଉନ୍ତୁ। ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ ଓ ଭଲ ଗୋଧନ ଦେଇ ବରୂତ୍ରୀ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅନୁ ତନ୍ନୋ ଜାସ୍ପତିର୍ମଂସୀଷ୍ଟ ରତ୍ନଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁରିଯାନଃ । ଭଗମୁଗ୍ରୋଽଵସେ ଜୋହଵୀତି ଭଗମନୁଗ୍ରୋ ଅଧ ଯାତି ରତ୍ନମ୍
ଘରର ମାଲିକ ଆମ ଉପରେ ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ମୂଲ୍ୟବାନ ଧନ ଆଣିବା ବେଳେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକାଯାନ୍ତି, ଓ ଦୟାଳୁ ଭଗ ଧନ ସହିତ ଆସନ୍ତି।
ଶଂ ନୋ ଭଵନ୍ତୁ ଵାଜିନୋ ହଵେଷୁ ଦେଵତାତା ମିତଦ୍ରଵଃ ସ୍ଵର୍କାଃ । ଜମ୍ଭଯନ୍ତୋଽହିଂ ଵୃକଂ ରକ୍ଷାଂସି ସନେମ୍ଯସ୍ମଦ୍ଯୁଯଵନ୍ନମୀଵାଃ
ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଶୀଘ୍ର ଗତିଶୀଳମାନେ ଆମ ପୂଜାରେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅସୁର, ବଘ, ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନେଂକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ ଓ ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ।
ଵାଜେଵାଜେଽଵତ ଵାଜିନୋ ନୋ ଧନେଷୁ ଵିପ୍ରା ଅମୃତା ଋତଜ୍ଞାଃ । ଅସ୍ଯ ମଧ୍ଵଃ ପିବତ ମାଦଯଧ୍ଵଂ ତୃପ୍ତା ଯାତ ପଥିଭିର୍ଦେଵଯାନୈଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଶୀଘ୍ର ଗତିଶୀଳମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଧନରେ ଅମର ଓ ସତ୍ୟଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ମଧୁପାନ କରନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ତୃପ୍ତି ପାଇ ଦେବମାନେ ଚାଲିଯାନ୍ତୁ।
ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଅଗ୍ନିଃ ସୁମତିଂ ଵସ୍ଵୋ ଅଶ୍ରେତ୍ପ୍ରତୀଚୀ ଜୂର୍ଣିର୍ଦେଵତାତିମେତି । ଭେଜାତେ ଅଦ୍ରୀ ରଥ୍ଯେଵ ପନ୍ଥାମୃତଂ ହୋତା ନ ଇଷିତୋ ଯଜାତି
ଉପରକୁ ଉଠିଥିବା ଅଗ୍ନି ଧନୀମାନେଙ୍କର ଭଲ ଇଚ୍ଛାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ଆମ ପାଖକୁ ମୁହଁ କରି ଜ୍ୱାଳା ଦେବସଭାକୁ ଯାଉଛି। ପାଥରମାନେ ରଥ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି, ଅମର ହୋତା ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରୁଛନ୍ତି।
ପ୍ର ଵାଵୃଜେ ସୁପ୍ରଯା ବର୍ହିରେଷାମା ଵିଶ୍ପତୀଵ ବୀରିଟ ଇଯାତେ । ଵିଶାମକ୍ତୋରୁଷସଃ ପୂର୍ଵହୂତୌ ଵାଯୁଃ ପୂଷା ସ୍ଵସ୍ତଯେ ନିଯୁତ୍ଵାନ୍
ଭଲ ଯୁତ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ବେଦିକାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି, ଜଣେ ଜନପତି ପରି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଉଷାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଡାକରେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ବାୟୁ ଓ ପୂଷାନ୍ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଆସନ୍ତି।
ଜ୍ମଯା ଅତ୍ର ଵସଵୋ ରନ୍ତ ଦେଵା ଉରାଵନ୍ତରିକ୍ଷେ ମର୍ଜଯନ୍ତ ଶୁଭ୍ରାଃ । ଅର୍ଵାକ୍ପଥ ଉରୁଜ୍ରଯଃ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ଶ୍ରୋତା ଦୂତସ୍ଯ ଜଗ୍ମୁଷୋ ନୋ ଅସ୍ଯ
ଏଠାରେ ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବମାନେ ନିଜମାନେକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବିଶାଳ ଘର ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଚଉଡ଼ା ପଥ କରନ୍ତୁ, ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ଦୂତଙ୍କ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତେ ହି ଯଜ୍ଞେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯାସ ଊମାଃ ସଧସ୍ଥଂ ଵିଶ୍ଵେ ଅଭି ସନ୍ତି ଦେଵାଃ । ତାଁ ଅଧ୍ଵର ଉଶତୋ ଯକ୍ଷ୍ଯଗ୍ନେ ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ଭଗଂ ନାସତ୍ଯା ପୁରଂଧିମ୍
ଯଜ୍ଞରେ ଏହିମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ସଭାରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହିମାନେ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋମ ଦିଅ, ଭଗ, ନାସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରଚୁର ଦାତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର।
ଆଗ୍ନେ ଗିରୋ ଦିଵ ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ମିତ୍ରଂ ଵହ ଵରୁଣମିନ୍ଦ୍ରମଗ୍ନିମ୍ । ଆର୍ଯମଣମଦିତିଂ ଵିଷ୍ଣୁମେଷାଂ ସରସ୍ଵତୀ ମରୁତୋ ମାଦଯନ୍ତାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମ ଗୀତକୁ ଦିଗ୍ଗଜ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଆଣ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଣ। ଆର୍ୟମାନ୍, ଅଦିତି, ବିଷ୍ଣୁ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆଣ, ଓ ମାରୁତମାନେ ଏହି ଉପହାରରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ରରେ ହଵ୍ଯଂ ମତିଭିର୍ଯଜ୍ଞିଯାନାଂ ନକ୍ଷତ୍କାମଂ ମର୍ତ୍ଯାନାମସିନ୍ଵନ୍ । ଧାତା ରଯିମଵିଦସ୍ଯଂ ସଦାସାଂ ସକ୍ଷୀମହି ଯୁଜ୍ଯେଭିର୍ନୁ ଦେଵୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କର ଭାବନାରେ ଉପହାର ଆଣିଛନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି। ଦାତା ଆମକୁ ଅକ୍ଷୟ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଓ ଯୋଗ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆମେ ଏହା ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା।