ଶଂ ନଃ ସୋମୋ ଭଵତୁ ବ୍ରହ୍ମ ଶଂ ନଃ ଶଂ ନୋ ଗ୍ରାଵାଣଃ ଶମୁ ସନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞାଃ । ଶଂ ନଃ ସ୍ଵରୂଣାଂ ମିତଯୋ ଭଵନ୍ତୁ ଶଂ ନଃ ପ୍ରସ୍ଵଃ ଶମ୍ଵସ୍ତୁ ଵେଦିଃ
ସୋମ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଉପକୃତିକର ହେଉ। ପିଷାଣ ଓ ଯଜ୍ଞ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର ହେଉ। ବେଦି ଓ କୁଶ ଆମ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣନ୍ତୁ।
ଶଂ ନଃ ସୂର୍ଯ ଉରୁଚକ୍ଷା ଉଦେତୁ ଶଂ ନଶ୍ଚତସ୍ରଃ ପ୍ରଦିଶୋ ଭଵନ୍ତୁ । ଶଂ ନଃ ପର୍ଵତା ଧ୍ରୁଵଯୋ ଭଵନ୍ତୁ ଶଂ ନଃ ସିନ୍ଧଵଃ ଶମୁ ସନ୍ତ୍ଵାପଃ
ବିଶାଳ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉ। ଚାରିଟିଏ ଦିଗ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ନଦୀ ଓ ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣନ୍ତୁ।
ଶଂ ନୋ ଅଦିତିର୍ଭଵତୁ ଵ୍ରତେଭିଃ ଶଂ ନୋ ଭଵନ୍ତୁ ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କାଃ । ଶଂ ନୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶମୁ ପୂଷା ନୋ ଅସ୍ତୁ ଶଂ ନୋ ଭଵିତ୍ରଂ ଶମ୍ଵସ୍ତୁ ଵାଯୁଃ
ଅଦିତି ନିଜ ନିୟମରେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଆଲୋକମୟ ମାରୁତମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର ହେଉ। ବିଷ୍ଣୁ ଓ ପୂଷା ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଓ ବାୟୁ ଆମ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣନ୍ତୁ।
ଶଂ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ତ୍ରାଯମାଣଃ ଶଂ ନୋ ଭଵନ୍ତୂଷସୋ ଵିଭାତୀଃ । ଶଂ ନଃ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଭଵତୁ ପ୍ରଜାଭ୍ଯଃ ଶଂ ନଃ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ପତିରସ୍ତୁ ଶମ୍ଭୁଃ
ଦେବତା ସବିତା, ରକ୍ଷାକାରୀ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଉଷା ଓ ପ୍ରଭାତମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଆଣନ୍ତୁ। ପର୍ଜନ୍ୟ ଆମ ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। କ୍ଷେତ୍ରର ନାଥ ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର ହେଉ।
ଶଂ ନୋ ଦେଵା ଵିଶ୍ଵଦେଵା ଭଵନ୍ତୁ ଶଂ ସରସ୍ଵତୀ ସହ ଧୀଭିରସ୍ତୁ । ଶମଭିଷାଚଃ ଶମୁ ରାତିଷାଚଃ ଶଂ ନୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପାର୍ଥିଵାଃ ଶଂ ନୋ ଅପ୍ଯାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର ହେଉ। ଚିକିତ୍ସକ ଓ ଦାନକାରୀମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଦିବ୍ୟ, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳର ଜୀବମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣନ୍ତୁ।
ଶଂ ନଃ ସତ୍ଯସ୍ଯ ପତଯୋ ଭଵନ୍ତୁ ଶଂ ନୋ ଅର୍ଵନ୍ତଃ ଶମୁ ସନ୍ତୁ ଗାଵଃ । ଶଂ ନ ଋଭଵଃ ସୁକୃତଃ ସୁହସ୍ତାଃ ଶଂ ନୋ ଭଵନ୍ତୁ ପିତରୋ ହଵେଷୁ
ସତ୍ୟର ନାଥମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର ହେଉ। ଦକ୍ଷ ଋଭୁମାନେ ଭଲ ହାତରେ ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର ହେଉ। ପିତୃମାନେ ହବିରେ ଆମ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ।
ଶଂ ନୋ ଅଜ ଏକପାଦ୍ଦେଵୋ ଅସ୍ତୁ ଶଂ ନୋଽହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯଃ ଶଂ ସମୁଦ୍ରଃ । ଶଂ ନୋ ଅପାଂ ନପାତ୍ପେରୁରସ୍ତୁ ଶଂ ନଃ ପୃଶ୍ନିର୍ଭଵତୁ ଦେଵଗୋପା
ଏକପଦ ଅଜ ଦେବତା ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଅହି ବୁଧ୍ନ୍ୟ ଓ ସମୁଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର ହେଉ। ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ପୃଶ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର ହେଉ।
ଆଦିତ୍ଯା ରୁଦ୍ରା ଵସଵୋ ଜୁଷନ୍ତେଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ରିଯମାଣଂ ନଵୀଯଃ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ନୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପାର୍ଥିଵାସୋ ଗୋଜାତା ଉତ ଯେ ଯଜ୍ଞିଯାସଃ
ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ଏହି ନୂତନ ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଜୀବମାନେ, ଗାଈର ସନ୍ତାନ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯେ ଦେଵାନାଂ ଯଜ୍ଞିଯା ଯଜ୍ଞିଯାନାଂ ମନୋର୍ଯଜତ୍ରା ଅମୃତା ଋତଜ୍ଞାଃ । ତେ ନୋ ରାସନ୍ତାମୁରୁଗାଯମଦ୍ଯ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ପୂଜ୍ୟ, ଅମୃତ ଓ ସତ୍ୟଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ଆଜି ଆମକୁ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ବ୍ରହ୍ମୈତୁ ସଦନାଦୃତସ୍ଯ ଵି ରଶ୍ମିଭିଃ ସସୃଜେ ସୂର୍ଯୋ ଗାଃ । ଵି ସାନୁନା ପୃଥିଵୀ ସସ୍ର ଉର୍ଵୀ ପୃଥୁ ପ୍ରତୀକମଧ୍ଯେଧେ ଅଗ୍ନିଃ
ସତ୍ୟର ଆସନରୁ ସ୍ତୁତି ବାହାରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣ ଓ ଗାଈମାନେକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି। ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ପାହାଡ଼ ଛଡ଼ାଇ ଖୋଲିଯାଇଛି, ଅଗ୍ନି ବିଶାଳ ରୂପରେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଇମାଂ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁଵୃକ୍ତିମିଷଂ ନ କୃଣ୍ଵେ ଅସୁରା ନଵୀଯଃ । ଇନୋ ଵାମନ୍ଯଃ ପଦଵୀରଦବ୍ଧୋ ଜନଂ ଚ ମିତ୍ରୋ ଯତତି ବ୍ରୁଵାଣଃ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମୁଁ ଏହି ନୂତନ ଭଲ ଗୀତ ତୁମ ପାଇଁ ରଚିଛି, ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ଦିଅଯାଏ। ତୁମର ଅଚୁକ୍କ ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ମିତ୍ର ବନ୍ଧୁଭାବରେ କଥା କହି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ଆ ଵାତସ୍ଯ ଧ୍ରଜତୋ ରନ୍ତ ଇତ୍ଯା ଅପୀପଯନ୍ତ ଧେନଵୋ ନ ସୂଦାଃ । ମହୋ ଦିଵଃ ସଦନେ ଜାଯମାନୋଽଚିକ୍ରଦଦ୍ଵୃଷଭଃ ସସ୍ମିନ୍ନୂଧନ୍
ଝଟି ଚାଲୁଥିବା ବାତାସରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଦୁଧ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଗାଈମାନେ ପରି। ବଡ଼ ଆକାଶର ଆସନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବୃଷଭ ଏହି ଦୁଧରେ ଗର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।
ଗିରା ଯ ଏତା ଯୁନଜଦ୍ଧରୀ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରିଯା ସୁରଥା ଶୂର ଧାଯୂ । ପ୍ର ଯୋ ମନ୍ଯୁଂ ରିରିକ୍ଷତୋ ମିନାତ୍ଯା ସୁକ୍ରତୁମର୍ଯମଣଂ ଵଵୃତ୍ଯାମ୍
ଏଇ ମଧୁର ଓ ଶୀଘ୍ର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ କଥାରେ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ହେ ଶୂର, ରଥର ଧାରକ, ଯିଏ ରୋଷକୁ ଦମନ କରନ୍ତି, ଆମେ ଆର୍ୟମାନଙ୍କର ଦୟା ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯଜନ୍ତେ ଅସ୍ଯ ସଖ୍ଯଂ ଵଯଶ୍ଚ ନମସ୍ଵିନଃ ସ୍ଵ ଋତସ୍ଯ ଧାମନ୍ । ଵି ପୃକ୍ଷୋ ବାବଧେ ନୃଭି ସ୍ତଵାନ ଇଦଂ ନମୋ ରୁଦ୍ରାଯ ପ୍ରେଷ୍ଠମ୍
ତାଙ୍କର ସାଙ୍ଗତ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଆମେ ନମ୍ରତାରେ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ତୁତି କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଚିତ୍ତିଯାନ୍ତି—ଏହି ସମ୍ମାନ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ।
ଆ ଯତ୍ସାକଂ ଯଶସୋ ଵାଵଶାନାଃ ସରସ୍ଵତୀ ସପ୍ତଥୀ ସିନ୍ଧୁମାତା । ଯାଃ ସୁଷ୍ଵଯନ୍ତ ସୁଦୁଘାଃ ସୁଧାରା ଅଭି ସ୍ଵେନ ପଯସା ପୀପ୍ଯାନାଃ
ଯେତେବେଳେ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ, ଯଶସ୍ବିନୀ ସରସ୍ୱତୀ, ସପ୍ତମୀ, ନଦୀମାନଙ୍କର ମାଆ, ଅତି ଦୟାଳୁ, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର, ମଧୁର ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ, ନିଜ ପାଣିରେ ପ୍ରଚୁର ହୋଇ ଉଠନ୍ତି।
ଉତ ତ୍ଯେ ନୋ ମରୁତୋ ମନ୍ଦସାନା ଧିଯଂ ତୋକଂ ଚ ଵାଜିନୋଽଵନ୍ତୁ । ମା ନଃ ପରି ଖ୍ଯଦକ୍ଷରା ଚରନ୍ତ୍ଯଵୀଵୃଧନ୍ଯୁଜ୍ଯଂ ତେ ରଯିଂ ନଃ
ଏହି ମରୁତମାନେ, ଆନନ୍ଦରେ ରହି, ଆମର ଚିନ୍ତା ଓ ସନ୍ତାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ହେ ବଳଶାଳୀମାନେ; ଅସ୍ଥିର ଓ ଭ୍ରମଣଶୀଳମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ—ତୁମର ଯୋଗ୍ୟ ଧନ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ପ୍ର ଵୋ ମହୀମରମତିଂ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ପ୍ର ପୂଷଣଂ ଵିଦଥ୍ଯଂ ନ ଵୀରମ୍ । ଭଗଂ ଧିଯୋଽଵିତାରଂ ନୋ ଅସ୍ଯାଃ ସାତୌ ଵାଜଂ ରାତିଷାଚଂ ପୁରଂଧିମ୍
ତୁମେ ମହାନ୍ ଆନନ୍ଦ ନିଜେ ପାଇବାକୁ କର; ପୂଷଣଙ୍କୁ, ସଭାର ଶୂରକୁ ଡାକ; ଭଗ, ଆମ ଚିନ୍ତାର ରକ୍ଷକ, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ସଫଳତା, ଧନ ଓ ଦାନଶୀଳତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଚ୍ଛାଯଂ ଵୋ ମରୁତଃ ଶ୍ଲୋକ ଏତ୍ଵଚ୍ଛା ଵିଷ୍ଣୁଂ ନିଷିକ୍ତପାମଵୋଭିଃ । ଉତ ପ୍ରଜାଯୈ ଗୃଣତେ ଵଯୋ ଧୁର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ମରୁତମାନେ, ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ; ବର୍ଷାକାରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ; ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଗାୟକ ପାଇଁ—ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଆ ଵୋ ଵାହିଷ୍ଠୋ ଵହତୁ ସ୍ତଵଧ୍ଯୈ ରଥୋ ଵାଜା ଋଭୁକ୍ଷଣୋ ଅମୃକ୍ତଃ । ଅଭି ତ୍ରିପୃଷ୍ଠୈଃ ସଵନେଷୁ ସୋମୈର୍ମଦେ ସୁଶିପ୍ରା ମହଭିଃ ପୃଣଧ୍ଵମ୍
ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଓ ଅପବିତ୍ରତାରହିତ ରଥ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣୁ; ହେ ବଳଦାନକାରୀ ଋଭୁମାନେ, ତିନି ଭାଗରେ ଭାଗିଥିବା ସୋମ ରସରେ ମହାଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କର, ହେ ଶୁଭ୍ରଦାଡ଼ିମାନେ।
ଯୂଯଂ ହ ରତ୍ନଂ ମଘଵତ୍ସୁ ଧତ୍ଥ ସ୍ଵର୍ଦୃଶ ଋଭୁକ୍ଷଣୋ ଅମୃକ୍ତମ୍ । ସଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ସ୍ଵଧାଵନ୍ତଃ ପିବଧ୍ଵଂ ଵି ନୋ ରାଧାଂସି ମତିଭିର୍ଦଯଧ୍ଵମ୍
ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛ; ହେ ଋଭୁମାନେ, ବଳଦାନକାରୀ, ଅପବିତ୍ରତାରହିତ; ଯଜ୍ଞରେ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆସ, ଆମକୁ ତୁମ ଚିନ୍ତାରେ ଧନ ଦିଅ।
ଉଵୋଚିଥ ହି ମଘଵନ୍ଦେଷ୍ଣଂ ମହୋ ଅର୍ଭସ୍ଯ ଵସୁନୋ ଵିଭାଗେ । ଉଭା ତେ ପୂର୍ଣା ଵସୁନା ଗଭସ୍ତୀ ନ ସୂନୃତା ନି ଯମତେ ଵସଵ୍ଯା
ହେ ଦାନଶୀଳ, ବଡ଼ ଧନ ବଣ୍ଟନ ସମୟରେ ତୁମେ ଆବଶ୍ୟକ କଥା କହିଛ; ତୁମ ଦୁଇ ହାତ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଠିକ୍ କଥା କହିବା ତୁମ ଦାନଶୀଳତାକୁ କେବେ ରୋକେନାହିଁ।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵଯଶା ଋଭୁକ୍ଷା ଵାଜୋ ନ ସାଧୁରସ୍ତମେଷ୍ଯୃକ୍ଵା । ଵଯଂ ନୁ ତେ ଦାଶ୍ଵାଂସଃ ସ୍ଯାମ ବ୍ରହ୍ମ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ହରିଵୋ ଵସିଷ୍ଠାଃ
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ଯଶସ୍ବି, କିମ୍ବା ତୁମେ ଋଭୁମାନେ, ଭଲ ଘୋଡ଼ା ପରି, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଯିବେନାହିଁ; ଆମେ, ତୁମ ଉପାସକ, ବସିଷ୍ଠମାନେ, ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ସଦା ତୁମର ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ସନିତାସି ପ୍ରଵତୋ ଦାଶୁଷେ ଚିଦ୍ଯାଭିର୍ଵିଵେଷୋ ହର୍ଯଶ୍ଵ ଧୀଭିଃ । ଵଵନ୍ମା ନୁ ତେ ଯୁଜ୍ଯାଭିରୂତୀ କଦା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଯ ଆ ଦଶସ୍ଯେଃ
ତୁମେ ଦାତା, ସେଇ ସେବକକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛ; ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କର; ତୁମ ଉପକାରୀ ସହାୟତା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ—କେବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମକୁ ତୁମ ଧନର ଆନନ୍ଦ ଦେବ।
ଵାସଯସୀଵ ଵେଧସସ୍ତ୍ଵଂ ନଃ କଦା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵଚସୋ ବୁବୋଧଃ । ଅସ୍ତଂ ତାତ୍ଯା ଧିଯା ରଯିଂ ସୁଵୀରଂ ପୃକ୍ଷୋ ନୋ ଅର୍ଵା ନ୍ଯୁହୀତ ଵାଜୀ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବନ୍ଧୁ ପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କର; କେବେ ତୁମେ ଆମ କଥା ଶୁଣିବ? ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମେ ଧନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଦେଉଛ; ବଳଶାଳୀ ଆମ ଗୋଧନକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅଭି ଯଂ ଦେଵୀ ନିରୃତିଶ୍ଚିଦୀଶେ ନକ୍ଷନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଶରଦଃ ସୁପୃକ୍ଷଃ । ଉପ ତ୍ରିବନ୍ଧୁର୍ଜରଦଷ୍ଟିମେତ୍ଯସ୍ଵଵେଶଂ ଯଂ କୃଣଵନ୍ତ ମର୍ତାଃ
ଯାହାକୁ ଭଲ ଯୋଗାଯୋଗ ନଥିବା ଶରଦ୍ ଚିହ୍ନଟ କରେନାହିଁ, ସେଠି ଦେବୀ ନିରୃତି ମଧ୍ୟ ଶାସନ କରନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ତିନି ବନ୍ଧନ ଓ ବୃଦ୍ଧ ଦାନ୍ତ ଥିବା ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମଣିଷମାନେ ଗୃହହୀନ କରିଦିଅନ୍ତି।
ଆ ନୋ ରାଧାଂସି ସଵିତ ସ୍ତଵଧ୍ଯା ଆ ରାଯୋ ଯନ୍ତୁ ପର୍ଵତସ୍ଯ ରାତୌ । ସଦା ନୋ ଦିଵ୍ଯଃ ପାଯୁଃ ସିଷକ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ସବିତା ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ପାହାଡ଼ର ଦାନରେ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଦିବ୍ୟ ରକ୍ଷକ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ—ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରଖ।
ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଦେଵଃ ସଵିତା ଯଯାମ ହିରଣ୍ଯଯୀମମତିଂ ଯାମଶିଶ୍ରେତ୍ । ନୂନଂ ଭଗୋ ହଵ୍ଯୋ ମାନୁଷେଭିର୍ଵି ଯୋ ରତ୍ନା ପୁରୂଵସୁର୍ଦଧାତି
ଦେବତା ସବିତା ଉଦିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଆମେ ଚଳିବାକୁ ଯିବା; ସୁନା ମନ ଥିବା ଯିଏ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା; ଏବେ ଭଗ, ମଣିଷମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯିଏ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ଆଦର ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ।
ଉଦୁ ତିଷ୍ଠ ସଵିତଃ ଶ୍ରୁଧ୍ଯସ୍ଯ ହିରଣ୍ଯପାଣେ ପ୍ରଭୃତାଵୃତସ୍ଯ । ଵ୍ଯୁର୍ଵୀଂ ପୃଥ୍ଵୀମମତିଂ ସୃଜାନ ଆ ନୃଭ୍ଯୋ ମର୍ତଭୋଜନଂ ସୁଵାନଃ
ଉଠ, ହେ ସବିତା, ଆମ କଥା ଶୁଣ, ହେ ସୁନାହସ୍ତ, ଦାନ ସମୟରେ; ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କର, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉ, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ମାନବ ଖାଦ୍ୟ ଆଣ।
ଅପି ଷ୍ଟୁତଃ ସଵିତା ଦେଵୋ ଅସ୍ତୁ ଯମା ଚିଦ୍ଵିଶ୍ଵେ ଵସଵୋ ଗୃଣନ୍ତି । ସ ନ ସ୍ତୋମାନ୍ନମସ୍ଯଶ୍ଚନୋ ଧାଦ୍ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ପାତୁ ପାଯୁଭିର୍ନି ସୂରୀନ୍
ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ସବିତା ଦେବତା ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଯାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବସୁମାନେ ମିଶି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଓ ନମ୍ରତା ଦିଅନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ରକ୍ଷକମାନେ ସହ ଆମ ନେତାମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅଭି ଯଂ ଦେଵ୍ଯଦିତିର୍ଗୃଣାତି ସଵଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ଜୁଷାଣା । ଅଭି ସମ୍ରାଜୋ ଵରୁଣୋ ଗୃଣନ୍ତ୍ଯଭି ମିତ୍ରାସୋ ଅର୍ଯମା ସଜୋଷାଃ
ଯାହାଙ୍କୁ ଦେବୀ ଅଦିତି ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କୁ ରାଜା ବରୁଣ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ମିତ୍ର ଓ ଆର୍ୟମାନ୍ ସହ ଏକାତ୍ମଭାବରେ।